Δίκη για δολοφονία Λυγγερίδη: Διαχωρίζεται η δικογραφία από την φερόμενη εγκληματική οργάνωση οπαδών

Με απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων διαχωρίζεται η δικογραφία που αφορά τη δολοφονία του αστυνομικού Γιώργου Λυγγερίδη από το σκέλος της φερόμενης εγκληματικής οργάνωσης οπαδών. Η δίκη για τη δράση της οργάνωσης συνεχίζεται κανονικά για το σύνολο των πράξεων που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, με εξαίρεση εκείνες που συνδέονται άμεσα με την ανθρωποκτονία του αστυνομικού, τον Δεκέμβριο του 2023 στην περιοχή του Ρέντη.

Η απόφαση ελήφθη έπειτα από ένσταση της υπεράσπισης, η οποία υποστήριξε ότι η καταδίκη του 18χρονου κατηγορούμενου –ο οποίος φέρεται να πέταξε τη ναυτική φωτοβολίδα που προκάλεσε τον θάνατο του αστυνομικού– δεν έχει ακόμη καταστεί αμετάκλητη. Υπενθυμίζεται ότι μέχρι στιγμής, έχει εκδοθεί πρωτόδικη απόφαση από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Πειραιά. Κατά συνέπεια, όπως υποστηρίχθηκε, το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων δεν δύναται να δικάσει -σε αυτή τη φάση- τυχόν ηθικούς αυτουργούς ή συνεργούς, γεγονός που οδήγησε στην αποδοχή του αιτήματος για διαχωρισμό της δικογραφίας και αναβολή της εκδίκασης του συγκεκριμένου σκέλους μέχρι την έκδοση αμετάκλητης απόφασης.

Νωρίτερα, ο εισαγγελέας της έδρας, ανέφερε, πως η ανθρωποκτονία του Γιώργου Λυγγερίδη έχει ήδη κριθεί ως ιστορικό γεγονός από δικαστικές αποφάσεις και δεν τίθεται ζήτημα αμφισβήτησής της. Τόνισε, μάλιστα, ότι το τεκμήριο αθωότητας αφορά πρόσωπα και όχι την ίδια την ύπαρξη του εγκλήματος, επισημαίνοντας πως δεν συντρέχουν λόγοι αναβολής. Παρά ταύτα, το δικαστήριο υιοθέτησε την αντίθετη άποψη και αποφάσισε τον διαχωρισμό, με αποτέλεσμα στη δίκη που διεξάγεται στις φυλακές Κορυδαλλού να μη συζητηθούν, προς το παρόν, τα αδικήματα της ηθικής αυτουργίας και της συνέργειας στην ανθρωποκτονία.

Η κατάθεση της Ευγενίας Λυγγερίδη

Την έναρξη των μαρτυρικών καταθέσεων σηματοδότησε η μητέρα του αδικοχαμένου αστυνομικού, Ευγενία Λυγγερίδη, η οποία ζήτησε από το δικαστήριο τον αναγκαίο χρόνο προκειμένου να καταθέσει, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για τη μοναδική φορά που θα μιλήσει στη συγκεκριμένη δίκη. Ο πρόεδρος της έδρας της υπενθύμισε, ωστόσο, ότι όσα αφορούν άμεσα τη δολοφονία έχουν αναβληθεί λόγω του διαχωρισμού της δικογραφίας.

Η μάρτυρας εξέφρασε τη βεβαιότητά της ότι τα γεγονότα της μοιραίας νύχτας δεν ήταν τυχαία, αλλά αποτέλεσμα οργανωμένης δράσης. Όπως ανέφερε, υπήρχε πρόθεση επίθεσης κατά αστυνομικών, κάνοντας λόγο για συνθήματα μίσους που ακούγονταν εκείνο το βράδυ και για συγκέντρωση μεγάλου αριθμού ατόμων, η παρουσία των οποίων –κατά την ίδια– δεν μπορεί να θεωρηθεί συμπτωματική.

Με έντονη συναισθηματική φόρτιση, περιέγραψε το τηλεφώνημα που δέχθηκε την ημέρα του τραυματισμού του γιου της, τις ασαφείς πληροφορίες που αρχικά έλαβε η οικογένεια και την αγωνία που κορυφώθηκε κατά τη μεταφορά τους στη Θεσσαλονίκη. Αναφέρθηκε στη συνοδεία ψυχολόγου, στα τηλεφωνήματα αξιωματούχων και στην εσωτερική της πεποίθηση ότι κάτι εξαιρετικά σοβαρό είχε συμβεί, πριν ακόμη της ανακοινωθεί η πραγματική κατάσταση του παιδιού της.

Η περιγραφή των στιγμών στο νοσοκομείο ήταν συγκλονιστική. Η Ευγενία Λυγγερίδη μίλησε για τη βαριά εγκεφαλική βλάβη που υπέστη ο Γιώργος, για τις ανακοπές που παρουσίασε και για την εικόνα του σώματός του μετά τον τραυματισμό, όπως της την εξήγησαν οι γιατροί, αποδίδοντας την κατάσταση στην έκρηξη του προωθητικού αερίου της φωτοβολίδας.

Ξεκινώντας από τα παιδικά του χρόνια, η μάρτυρας σκιαγράφησε την προσωπικότητα και τη διαδρομή του γιου της: ένα παιδί που γεννήθηκε πρόωρα, πάλεψε από την αρχή της ζωής του και εξελίχθηκε σε άριστο μαθητή με αγάπη για τον αθλητισμό και τη μουσική. Αναφέρθηκε στην απόφασή του να ενταχθεί στην Ελληνική Αστυνομία, στις πανελλήνιες εξετάσεις, στις δυσκολίες που αντιμετώπισε αλλά και στην επιμονή του να πετύχει τον στόχο του.

Ιδιαίτερη μνεία έκανε στην εκπαίδευσή του, στη μετάβασή του στην Αθήνα σε νεαρή ηλικία και στη συμμετοχή του σε επιχειρησιακές αποστολές, όπως εκείνες στον Έβρο, κατά την περίοδο της πανδημίας. Όπως τόνισε, ο Γιώργος δεν διαμαρτυρήθηκε ποτέ για τις συνθήκες, θεωρούσε καθήκον του να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή και αντιμετώπιζε τους συναδέλφους του ως οικογένεια.

Κλείνοντας, ανέφερε ότι, παρά την αρχική του προσαρμογή στη ζωή της πρωτεύουσας, ο γιος της επιθυμούσε τελικά να επιστρέψει στον τόπο του και στην οικογένειά του, έχοντας ήδη αποκτήσει σημαντική εμπειρία και ωριμότητα μέσα από την υπηρεσία του.

Διαβάστε επίσης