Ηχηρή παρέμβαση του Αγίου Όρους για την Μονή Αγίας Αικατερίνης Σινά - Τι απαντάει για το περιουσιακό

Snapshot

• Η Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους εκφράζει έντονες αντιρρήσεις για τα σενάρια περί διπλής κυριότητας της περιουσίας της Μονής Αγίας Αικατερίνης Σινά.
• Η μετατροπή της κυριότητας σε δικαίωμα χρήσης θεωρείται μεταβολή του υπάρχοντος καθεστώτος και όχι διατήρηση αυτού.
• Η Ιερά Κοινότητα ζητά από την αιγυπτιακή κυβέρνηση να σεβαστεί την ιστορική και νομική συνέχεια της Μονής και να διαφυλάξει το καθεστώς της.
• Το καθεστώς της Μονής Σινά έχει διατηρηθεί αναλλοίωτο για αιώνες και αποτελεί σημαντικό κομμάτι της ορθόδοξης μοναστικής παράδοσης και της ιστορίας της Ανατολής.
• Η Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους δηλώνει αλληλεγγύη προς τη Σιναϊτική Αδελφότητα και τονίζει την ανάγκη διαφύλαξης της μοναστικής αυτονομίας και των περιουσιακών δικαιωμάτων της Μονής.

Snapshot powered by AI

Παρέμβαση της αγιορείτικης κοινότητας σχετικά με την πολύκροτη υπόθεση της Μονής Αγίας Αικατερίνης Σινά.

Με επιστολή της η Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους θέτει επί τάπητος τα φλέγοντα ζητήματα, τα οποία έχουν να κάνουν με το περιουσιακό καθεστώς και κυρίως σχολιάζει τις πληροφορίες, οι οποίες διέρρευσαν πρόσφατα από συγκεκριμένους κύκλους και κάνουν λόγο για διπλή κυριότητα! Οι Αγιορείτες εναντιώνονται σε αυτά τα σενάρια, εκφράζουν την ανησυχία τους και τονίζουν ότι: ἡ μετατροπὴ ἑνὸς ἱστορικοῦ δικαιώματος κυριότητος εἰς παραχωρούμενον δικαίωμα χρήσεως συνιστᾷ μεταβολὴν τοῦ status quo, ὄχι διατήρησιν αὐτοῦ.

Παραλλήλως θέτει και την κυβέρνηση της Αιγύπτου προ των ευθυνών της.

Αναλυτικά η επιστολή την οποία εξασφάλισε το Newsbomb:

IEPA ΚΟΙΝΟΤΗΣ

ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

ΑΘΩ

ΑΡΙΘ. ΠΡΩΤ. Φ.2/5β/2481

ΕΝ ΚΑΡΥΑΙΣ, Τῌ 28ῃ 8/10ῃ 9. 2026

Πρὸς τὸν

Σεβασμιώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Σινᾶ,

Φαρὰν καὶ Ῥαϊθὼ καὶ Καθηγούμενον τῆς

Ἱ. Μ. Ἁγίας Αἰκατερίνης

κ.κ. Συμεὼν

Εἰς Αἴγυπτον

Σεβασμιώτατε πάτερ καὶ Δέσποτα,

Ἡ Ἱερὰ Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους Ἄθω, ἐκπροσωποῦσα τὰς εἴκοσιν Ἱερὰς καὶ Βασιλικὰς Μονὰς τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἁγιορειτικῆς Πολιτείας, ἐκφράζει πρὸς τὴν ὑμετέραν Σεβασμιότητα τὰς ἐγκαρδίους καὶ ἀδελφικὰς αὐτῆς συγχαρητηρίους εὐχὰς ἐπὶ τῇ ἐκλογῇ ὑμῶν εἰς τὸν περίπυστον θρόνον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Θεοβαδίστου Ὄρους Σινᾶ.

Εὐχόμεθα ὁλοψύχως ὅπως ἡ Ἁγία Μεγαλομάρτυς Αἰκατερίνη, ἡ προστάτις καὶ ἔφορος τῆς παλαιφάτου ὑμῶν Μονῆς, σκέπῃ καὶ ἐνισχύῃ ὑμᾶς εἰς τὴν ὑψηλὴν διακονίαν, τὴν ὁποίαν ἀνελάβετε εἰς μίαν ἰδιαιτέρως κρίσιμον καμπὴν τῆς μακραίωνος ἱστορίας αὐτῆς. Ἡ χαρὰ ἡμῶν διὰ τὴν ἐκλογὴν ὑμῶν συνοδεύεται, ὅμως, καὶ ἀπὸ βαθεῖαν ἀνησυχίαν διὰ τὰς ἐξελίξεις περὶ τὸ ἱστορικόν, νομικὸν καὶ περιουσιακὸν καθεστὼς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς.

Σινᾶ καὶ Ἄθως συνδέονται διὰ δεσμῶν πολὺ βαθυτέρων ἀπὸ τὴν κοινὴν μοναστικὴν παράδοσιν. Ἀποτελοῦν δύο ἐκ τῶν ἐλαχίστων ἐναπομεινάντων εἰς τὸν σύγχρονον κόσμον ζώντων μοναστικῶν θεσμῶν, οἱ ὁποῖοι, ὑπὸ τὴν σκέπην τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, διέσωσαν διὰ μέσου αἰώνων ἰδιαίτερον καθεστὼς αὐτοδιοικήσεως, θεσμικῆς αὐτονομίας, περιουσιακῶν δικαιωμάτων καὶ δημοσίου δικαίου, ὑπὸ διαδοχικὰς πολιτειακὰς καὶ νομικὰς τάξεις. Δὲν εἶναι τυχαῖον ὅτι τὸ Σινᾶ ἔχει χαρακτηρισθῆ «τὸ Ἅγιον Ὄρος τῆς πρώτης χιλιετίας». Ὅπως ὁ Ἄθως κατέστη κατὰ τὴν δευτέραν χιλιετίαν κατ’ ἐξοχὴν κιβωτὸς τοῦ ὀρθοδόξου κοινοβιακοῦ καὶ ἡσυχαστικοῦ μοναχισμοῦ, οὕτω τὸ Θεοβάδιστον Ὄρος Σινᾶ ἀποτελεῖ ἀπὸ τοὺς πρώτους χριστιανικοὺς αἰῶνας ζῶσαν μαρτυρίαν τῆς μοναστικῆς παραδόσεως τῆς Ἀνατολῆς.

Ἀλλὰ τὸ θαυμαστὸν εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Σινᾶ εἶναι καὶ κάτι περισσότερον: τὸ καθεστὼς τοῦ ἱεροῦ τούτου καθιδρύματος ἐσεβάσθησαν οἱ αἰῶνες. Διαδοχικοὶ ἐπικυρίαρχοι, διαφορετικῶν θρησκευτικῶν καὶ πολιτειακῶν παραδόσεων, ἀνεγνώρισαν καὶ διεφύλαξαν τὴν Σιναϊτικὴν Ἀδελφότητα, τὴν αὐτονομίαν αὐτῆς, τὰς κτήσεις, τὰ μετόχια, τὰ βακούφια καὶ τὰ προνόμιά της. Ἰδιαιτέρως δὲ ἡ ἰσλαμικὴ καὶ ὀθωμανικὴ ἔννομος τάξις, διὰ φιρμανίων, δικαστικῶν πράξεων καὶ βακουφικῶν θεσμῶν, ἀνεγνώρισε καὶ προστάτευσε κατ’ ἐπανάληψιν τὰ δικαιώματα τῆς Μονῆς καὶ τῆς Ἀδελφότης. Αὐτὴ ἡ ἀδιάσπαστος ἱστορικὴ συνέχεια εἶναι ἡ μεγάλη παρακαταθήκη τοῦ Σινᾶ.

Καὶ ἡ σημερινὴ Αἴγυπτος ἔχει τὸ ἐξαιρετικὸν προνόμιον, ἀλλὰ συγχρόνως καὶ τὴν μεγάλην ἱστορικὴν εὐθύνην, νὰ παραδώσῃ εἰς τὰς ἐπερχομένας γενεὰς τὸ μοναδικὸν τοῦτο καθεστὼς ἀναλλοίωτον, ὅπως τὸ παρέλαβεν ἀπὸ αἰῶνας ἱστορίας. Διὰ τοῦτο προεξένησαν εἰς ἡμᾶς βαθυτάτην ἀνησυχίαν πρόσφατα δημοσιεύματα, κατὰ τὰ ὁποῖα φέρεται νὰ συζητεῖται ἡ καθιέρωσις ἑνὸς νέου καὶ πρωτοφανοῦς καθεστῶτος λεγομένης «διπλῆς κυριότητος», κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ κυριότης ἐπὶ τῆς Μονῆς καὶ τῆς ἱστορικῆς περιουσίας αὐτῆς θὰ περιέλθῃ εἰς τὸ Αἰγυπτιακὸν Κράτος, ἐνῷ εἰς τὴν Σιναϊτικὴν Ἀδελφότητα θὰ ἀπομείνῃ ἡ χρῆσις. Ἐὰν αἱ πληροφορίαι αὐταὶ ἀληθεύουν, πρόκειται περὶ μεταβολῆς ἡ ὁποία δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ἁπλῶς ὡς νέος τρόπος κατοχυρώσεως τοῦ ὑφισταμένου καθεστῶτος. Ἡ κυριότης καὶ ἡ χρῆσις δὲν εἶναι ταυτόσημα δικαιώματα. Καὶ ἡ μετατροπὴ ἑνὸς ἱστορικοῦ δικαιώματος κυριότητος εἰς παραχωρούμενον δικαίωμα χρήσεως συνιστᾷ μεταβολὴν τοῦ status quo, ὄχι διατήρησιν αὐτοῦ.

Οἱ Ἁγιορεῖται γνωρίζομεν ἐκ τῆς ἰδίας ἡμῶν μακραίωνος ἱστορίας ὅτι τὰ ἀρχαῖα μοναστικὰ καθεστῶτα δὲν διασῴζονται διὰ προσωρινῶν παραχωρήσεων οὔτε δι’ ἐγγυήσεων ἐξαρτωμένων ἀπὸ τὰς μεταβαλλομένας περιστάσεις. Διασῴζονται ὅταν ἡ Πολιτεία ἀναγνωρίζῃ καὶ σέβεται τὴν θεσμικὴν συνέχειαν, τὴν αὐτοδιοίκησιν καὶ τὰ ἱστορικὰ δικαίωμα, τὰ ὁποῖα παρέλαβεν ἀπὸ τὴν Ἱστορίαν.

Διὰ τοῦτο, Σεβασμιώτατε Ἅγιε Σινᾶ, ἐπιθυμοῦμεν νὰ γνωρίζητε ὅτι ἡ Ἱερὰ Κοινότης καὶ σύμπασα ἡ Ἁγιορειτικὴ Ἀδελφότης ἵστανται ἀδελφικῶς καὶ ὁλοψύχως πλησίον ὑμῶν καὶ πλησίον τῆς Σιναϊτικῆς Ἀδελφότητος. Ἡ θέσις ἡμῶν εἶναι ἁπλῆ καὶ σαφής: Τὸ ἱστορικόν, μοναστικόν, θεσμικόν, νομικὸν καὶ περιουσιακὸν καθεστὼς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Θεοβαδίστου Ὄρους Σινᾶ πρέπει νὰ παραμείνῃ ἀναλλοίωτον ὡς ἔχει, ἄνευ οὐδεμιᾶς μεταβολῆς. Ὅ,τι ἐσεβάσθησαν δεκαέξι αἰῶνες Ἱστορίας, ὀφείλει νὰ παραμείνῃ σεβαστὸν καὶ σήμερον. Καὶ ἡ διαφύλαξις τοῦ Σινᾶ δὲν ἀφορᾷ μόνον τοὺς Σιναΐτας Πατέρας. Ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὴν Ὀρθοδοξίαν, διότι ἡ ἀνατροπὴ ἑνὸς ἀρχαίου μοναστικοῦ καθεστῶτος τοιαύτης ἱστορικῆς διαρκεί-ας θὰ ἀπετέλει ἐπικίνδυνον προηγούμενον διὰ τὰ ἀρχαῖα Πατριαρχεῖα, τὰ ἱστορικὰ μοναστικὰ καθιδρύματα καὶ τοὺς ἱεροὺς τόπους τῆς Ἀνατολῆς.

Ἐν τῇ ἡμετέρᾳ Ἁγιορειτικῇ συνειδήσει, ὁ Ἄθως δὲν δύναται νὰ θεωρῇ τὸ Σινᾶ ὡς ξένην ὑπόθεσιν. Ἡ δοκιμασία τῆς Σιναϊτικῆς Ἀδελφότητος εἶναι καὶ ἡμετέρα δοκιμασία. Πιστεύομεν ὅτι ἡ Αἴγυπτος, χώρα μεγάλης ἱστορίας καὶ πολιτισμοῦ, θὰ ἀντιληφθῇ τὸ μέγεθος τῆς εὐθύνης της καὶ θὰ ἐπιλέξῃ νὰ καταστῇ καὶ εἰς τὸν 21ον αἰῶνα ἐγγυήτρια τῆς ἱστορικῆς συνέχειας τοῦ Σινᾶ, ὅπως ὑπῆρξαν πρὸ αὐτῆς τόσοι ἐπικυρίαρχοι καὶ ἄρχοντες.

Καὶ ὑπεράνω τῶν ἀνθρωπίνων σχεδιασμῶν καὶ μεριμνῶν, διατηροῦμεν ἀκλόνητον τὴν πεποίθησιν ὅτι ἡ Ἁγία Μεγαλομάρτυς Αἰκατερίνη δὲν θὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν Μονήν της καὶ τὴν Ἀδελφότητα, ἡ ὁποία ἐπὶ τόσους αἰῶνας διακονεῖ τὸ ἱερὸν αὐτῆς προσκύνημα.

Ἐπικαλούμενοι τὰς πρεσβείας αὐτῆς καὶ εὐχόμενοι ὅπως ὁ Κύριος ἐνισχύῃ ὑμᾶς εἰς τὴν βαρεῖαν καὶ ἱστορικὴν εὐθύνην τὴν ὁποίαν ἀνελάβετε, διατελοῦμεν μετὰ βαθυτάτου σεβασμοῦ καὶ ἀδελφικῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης.

Ἅπαντες οἱ ἐν τῇ κοινῇ Συνάξει Ἀντιπρόσωποι καὶ Προϊστάμενοι

τῶν εἴκοσιν Ἱερῶν Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους Ἄθω.

Διαβάστε επίσης