«Το επάγγελμα το διάλεξα γιατί με σαγήνεψαν οι δυνατότητες του ανθρώπου - Ήθελα κάτι να με εξιτάρει»

Snapshot

• Ο Παναγιώτης Σαρέλλας εργάζεται σε εξειδικευμένα γεωτεχνικά έργα σε δύσβατες περιοχές, συνδυάζοντας αναρρίχηση, ορειβασία και κατασκευαστική τεχνογνωσία.
• Το επάγγελμά του επιλέχθηκε λόγω του ενδιαφέροντος για τις ανθρώπινες δυνατότητες και την πρόκληση που προσφέρει, ενώ έχει σημαντική κοινωνική αξία καθώς μπορεί να σώζει ζωές.
• Οι κύριες δυσκολίες της δουλειάς είναι οι αυστηρές προθεσμίες και οι εξωτερικές πιέσεις, όχι το ύψος ή η τεχνική πρόκληση.
• Ο κλάδος έχει μέλλον, αλλά απαιτείται ουσιαστική στήριξη και ενσωμάτωση από την πολιτεία για να αναπτυχθεί σωστά και αποτελεσματικά.
• Ο Σαρέλλας δεν σκοπεύει να αλλάξει επάγγελμα, καθώς βρίσκει ικανοποίηση στη δημιουργία και την κοινωνική προσφορά του έργου του.

Snapshot powered by AI

Σε μια χώρα με έντονο γεωμορφολογικό ανάγλυφο, τεράστια ακτογραμμή και αυξανόμενη τουριστική πίεση, τα γεωτεχνικά προβλήματα σε δύσβατες περιοχές γίνονται όλο και πιο συχνά – και επικίνδυνα.

Ο Παναγιώτης Σαρέλλας, ιδρυτής της Ropeworks, ανήκει σε μια ιδιαίτερα εξειδικευμένη κατηγορία επαγγελματιών: εκείνων που εργάζονται κυριολεκτικά «στον αέρα», συνδυάζοντας αναρρίχηση, ορειβασία και κατασκευαστική τεχνογνωσία για να δώσουν λύσεις εκεί όπου οι συμβατικές μέθοδοι αδυνατούν.

Έχοντας εκπαιδευτεί στην Ελβετία, όπου η συγκεκριμένη τεχνογνωσία είναι ανεπτυγμένη εδώ και δεκαετίες, μεταφέρει αυτή την εμπειρία στην Ελλάδα, σε ένα πεδίο που –όπως λέει– η χώρα έχει μεγάλη ανάγκη αλλά μικρή ακόμη κουλτούρα. Από τον Ισθμό της Κορίνθου μέχρι το Παλαιό Φρούριο της Κέρκυρας και από καταρράκτες μέχρι απόκρημνα νησιά, η ομάδα του αναλαμβάνει σύνθετα έργα σταθεροποίησης και ασφάλειας, συχνά σε συνθήκες όπου «δεν μπορεί να φτάσει κανείς άλλος».

Ο Παναγιώτης Σαρέλλας παραχώρησε συνέντευξη στο Newsbomb.

Newsbomb: Τι ήταν αυτό που σας έκανε αρχικά να διαλέξετε αυτό το επάγγελμα – και τι είναι αυτό που σας κρατάει ακόμα σε αυτό;

Παναγιώτης Σαρέλλας: Το επάγγελμα το διάλεξα γιατί με σαγήνεψαν οι δυνατότητες του ανθρώπου. Όταν είδα τους Ελβετούς να λύνουν τεχνικά προβλήματα που για εμάς φαίνονταν άλυτα, κατάλαβα ότι όταν ο άνθρωπος μπορεί και θέλει, τα καταφέρνει όλα. Ο συνδυασμός της αθλητικής ζωής με τη μαστορική τέχνη ήταν αυτό που με κέρδισε. Ήθελα να κάνω κάτι που να με εξιτάρει, να ενεργοποιεί και το μυαλό και το σώμα μου. Δεν ρουτινιάζω εύκολα. Και στο τελικό του προϊόν εμπεριέχεται και ανθρωπισμός. Κάνεις μια σοβαρή δουλειά που μπορεί να σώζει ζωές, και αυτό έχει μεγάλη κοινωνική αξία.

Αυτό που με κρατάει είναι η δημιουργία και η πρόκληση. Κάθε μέρα μαθαίνω και μου παρουσιάζεται μια τεχνική πρόκληση. Έχει κάτι από τον πολυμήχανο Οδυσσέα, και αυτό δεν το βαριέμαι.

Αν σας ζητούσα να περιγράψετε «μια μέρα στη δουλειά σας» σε κάποιον που δεν ξέρει τίποτα για το αντικείμενο, τι θα του λέγατε;

Μια τυπική μέρα μπορεί να είναι να κατεβούμε με το αυτοκίνητο μαζί με το μουλάρι μας, να φορτώσουμε εξοπλισμό σε ειδικό τρέιλερ και να φτάσουμε σε ένα σημείο όπου δεν υπάρχει δρόμος. Το μουλάρι μεταφέρει τα εργαλεία.

Δίπλα μπορεί να τρέχει ένας καταρράκτης. Κάνουμε κάτι που άλλοι θα το έκαναν σε ένα εναλλακτικό Σαββατοκύριακο. Σκαρφαλώνουμε με σχοινιά, κάνουμε καταρρίχηση, στήνουμε εναέριες εξέδρες. Στο διάλειμμα, καμιά φορά, μπορεί να κάνουμε και μια βουτιά από τα βράχια. Το γραφείο μας είναι η φύση.

Ποια θεωρείτε τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα και ποια τα πιο δύσκολα ή σκοτεινά σημεία της δουλειάς σας, όπως τα ζείτε στην πράξη;

Το πιο δύσκολο είναι τα deadlines, ειδικά όταν έχεις να κάνεις με συμβάσεις δημοσίων έργων και πρέπει να παραδώσεις γρήγορα, ακόμη κι αν υπάρχουν επιπλέον δυσκολίες. Αυτό δημιουργεί άγχος – όχι το ύψος ή η τεχνική πρόκληση, αλλά το άγχος που έρχεται από εξωτερικούς παράγοντες. Το άγχος που δημιουργεί η πολιτεία είναι το χειρότερο, και μερικές φορές οι προτεραιότητες δεν είναι αυτές που θα έπρεπε.

Ποια είναι η πιο ιδιαίτερη ή απρόσμενη εμπειρία που σας έχει τύχει στη δουλειά – ένα περιστατικό που θυμάστε και σήμερα;

Να είμαι κρεμασμένος πάνω από τον Ισθμό και να περνάει μια φώκια από κάτω, να την παρατηρώ κι εγώ κι εκείνη να πηγαινοέρχεται. Ή να είμαι σκαρφαλωμένος στην Κακιά Σκάλα και να βλέπω τα αγριοκάτσικα να κινούνται στο κάθετο των βράχων, με την εθνική οδό από κάτω. Ήταν κάτι πραγματικά συναρπαστικό.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο λάθος ή κλισέ που πιστεύει ο πολύς κόσμος για το επάγγελμά σας και δεν ισχύει στην πραγματικότητα;

Ακούνε τη λέξη «εναερίτης» και νομίζουν ότι δουλεύω στη ΔΕΗ. Οι περισσότεροι αυτό καταλαβαίνουν. Ο «εναερίτης» όμως δεν είναι επάγγελμα. Είναι μέθοδος, ένας τρόπος για να προσεγγίζουμε δύσκολα σημεία.

Αν ερχόταν σήμερα ένας νέος και σας έλεγε «θέλω να κάνω τη δουλειά σας», τι θα τον συμβουλεύατε – και τι θα του κρύβατε για να μην τρομάξει;

Θα τον συμβούλευα να μάθει πρώτα μια παραδοσιακή τεχνική που έχει ανάγκη η κοινωνία – μια χειρονακτική ειδικότητα, όπως ηλεκτρολόγος ή τεχνικός δικτύων. Και μετά να μπει σε αυτό το αντικείμενο, κατανοώντας ότι δεν είναι ψυχαγωγία ή κυνήγι περιπέτειας, αλλά μια μεθοδολογία για να φτάνουμε εκεί που δεν μπορούν να φτάσουν οι άλλοι.

Θα τον προσγείωνα λίγο, χωρίς να του κόψω τα φτερά. Πολλοί αγαπούν το βουνό και την περιπέτεια, αλλά δεν αγαπούν τη δουλειά. Θα τον έβαζα να έρθει ως βοηθός, να δει τη δουλειά στο πεδίο. Εκεί θα καταλάβει. Και πάντα με σεβασμό στα στοιχεία της φύσης.

Πώς φαντάζεστε το μέλλον του κλάδου σας τα επόμενα 5–10 χρόνια και πώς νιώθετε που εσείς είστε «μέσα» σε αυτή την εξέλιξη;

Ο κλάδος έχει μέλλον, αρκεί να το καταλάβει η πολιτεία και να το ενσωματώσει σωστά στις βασικές της δομές. Όταν τέτοιου είδους έργα καταγράφονται σωστά από τη μελέτη, μπορούν να υλοποιηθούν με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα.

Πρέπει να το δει σοβαρά η πολιτεία. Όταν γίνεται σωστά και εμπεριστατωμένα, αποδίδει και ποιοτικά και οικονομικά. Είναι ένα προϊόν υπερσυσσωρευμένης αξίας.

Θα σκεφτόσασταν να αλλάξετε εντελώς δουλειά ή καριέρα, και γιατί;

Δεν θα άλλαζα δουλειά. Μου αρέσει. Θα άλλαζα κάποια πράγματα μέσα στη δουλειά.

Στο τέλος της ημέρας, είστε χαρούμενος με την προσφορά σας;

Στο τέλος της ημέρας είμαι χαρούμενος με την προσφορά μου. Ειδικά όταν ξεκινάμε κάτι, το βλέπουμε να παίρνει μορφή και το ολοκληρώνουμε όπως πρέπει, τότε αυτό είναι μια δημιουργία με σημαντικό κοινωνικό πρόσημο. Και αυτό με κάνει πολύ ικανοποιημένο.