Matthew Boyle του Breitbart στο Newsbomb: «Η Ελλάδα θα μπει σε χρυσή εποχή»

Snapshot

• Ο Matthew Boyle, διευθυντής του Breitbart News στην Ουάσιγκτον, εκφράζει την πεποίθηση ότι η Ελλάδα εισέρχεται σε μια «χρυσή εποχή» λόγω γεωπολιτικής, ενεργειακής και πολιτισμικής ανάπτυξης.
• Η Ελλάδα ξεχωρίζει διεθνώς για την ενεργό συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ, την αυξανόμενη αμυντική συνεργασία με τις ΗΠΑ και τις συμφωνίες με μεγάλες αμερικανικές ενεργειακές εταιρείες για έρευνες φυσικού αερίου.
• Ο Τραμπ θεωρείται ότι έχει ισχυρή πίστη και προσωπική σχέση με θρησκευτικές αξίες, ενώ αναμένεται να επισκεφθεί την Ελλάδα, γεγονός που επιβεβαιώνεται από στελέχη της αμερικανικής κυβέρνησης.
• Η αντιμετώπιση της Κίνας ως κύριας γεωπολιτικής απειλής και η προσπάθεια συσπείρωσης του ελεύθερου κόσμου υπό την ηγεσία των ΗΠΑ τονίζονται ως κεντρικές πολιτικές προτεραιότητες.
• Το Breitbart σχεδιάζει να ενισχύσει τη δραστηριότητά του στην Ελλάδα με εκδηλώσεις και επέκταση του δικτύου συνεργασιών, επισημαίνοντας τη σημασία της χώρας ως κόμβου πολιτισμού και ασφάλειας.

Snapshot powered by AI

«Ο Τραμπ πιστεύει ότι ο Θεός τον έσωσε από την απόπειρα δολοφονίας. Το πιστεύει κι ο Βανς. Και ξέρεις κάτι; Εγώ τους πιστεύω». Αυτά, ανάμεσα σε τόσα άλλα, μου είπε ο Matthew Boyle. Χείμαρρος σωστός. Να τα πάρω όμως από την αρχή.

Δεν έχει συχνά την ευκαιρία κανείς να καθήσει τόσο χαλαρά, σε ένα τραπέζι καφετέριας και να μιλήσει με έναν συνομιλητή του Ντόναλντ Τραμπ. Όμως ο Matthew Boyle είναι ο διευθυντής του Breitbart News στην Ουάσιγκτον. Αυτού του Breitbart που στην εποχή ήδη από της πρώτης προεδρίας Τραμπ υπήρχε η αίσθηση ότι οδηγεί τα αμερικανικα μέσα ενημέρωσης, ότι τα αλλάζει, όχι ότι τα παρακολουθεί. Μιλάει στον Τραμπ. Μιλάει στον Βανς. Μιλάει στον Ρούμπιο. Κάθε φορά που γράφει κάτι για την Ελλάδα, είτε είναι συνέντευξη με τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, είτε με τον υπουργό Ενέργειας Σταύρο Παπασταύρου, το αναδημοσιεύει ο Τραμπ στο Truth Social.

Δεν το λέει όμως για να εντυπωσιάσει - το λέει σαν να σου λέει ότι μιλάει στον λογιστή του. Φυσικά, χωρίς βαρύτητα, σαν κάτι δεδομένο. Και προφανώς η πρώτη μου ερώτηση ήταν αν έχει μάθει ελληνικά. Η απάντηση η συνήθης. «Καλημέρα, καλησπέρα» και κάποια ακόμη που όμως δεν γράφονται στο πλαίσιο μιας συνέντευξης σαν και αυτής που διαβάζετε τώρα.

Τον βρήκα στο ξενοδοχείο που διέμενε στην Αθήνα. Με την ενέργεια κάποιου που έχει μόλις ακούσει κάτι σημαντικό και θέλει να το μοιραστεί. Casual εμφάνιση. Βλέμμα που σαρώνει τον χώρο σαν να ψάχνει την επόμενη ιστορία - ακόμη κι ενώ σου μιλάει. Δίπλα του ο John, ο συνάδελφός του από το Breitbart. Πρώτη φορά εδώ κι αυτός. «Θα φέρουμε κι άλλους», λέει ο Boyle. «Μιλάμε για εκδηλώσεις του Breitbart στην Αθήνα, με την νέα χρονιά».

«Ο Τραμπ πιστεύει ότι τον έσωσε ο Θεός. Κι εγώ τον πιστεύω»

Πριν ανοίξω το μαγνητόφωνο - ή μάλλον το ενοχλητικό μικρόφωνο που καρφώνεται σαν κινητό και χαλάει τις φωτογραφίες - μου ανέφερε ότι λίγες ώρες πριν, είχε συναντηθεί με μέλη της κυβέρνησης, όπως με τον Θάνο Πλεύρη. Το μεταναστευτικό – ακόμη και στην Ελλάδα – είναι προτεραιότητα για τους Αμερικανούς στην εποχή Τραμπ. Και φάνηκε να εκτιμά την θέση του αρμόδιου υπουργού, ο οποίος τον ενημέρωσε επισταμένως για τις κινήσεις της ελληνικής πλευράς. Μου είπε ακόμη ότι είχε επισκεφθεί και τον Πειραιά. «Πήγα εκεί αυτή την εβδομάδα, έφαγα εκεί. Υπάρχουν τόσα εκπληκτικά πράγματα πέρα από τους Κινέζους - ο λιμένας είναι πολύ μεγαλύτερος από τις εγκαταστάσεις τους.»

Οταν πάτησα το κουμπί του μαγνητοφώνου, δεν χρειάστηκε να τον ρωτήσω τίποτα. Ορμησε. «Η Αθήνα είναι καταπληκτική παντού που πηγαίνω.» «Υπάρχει ένα αναδυόμενο, αναπτυσσόμενο δίκτυο νέων ανθρώπων που νοιάζονται για τον δυτικό πολιτισμό.» «Η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή - γεωπολιτικά, ιστορικά, πολιτισμικά.» «Οι Ελληνες το καταλαβαίνουν ενστικτωδώς. Πριν από τους Γάλλους. Πριν από τους Γερμανούς. Πριν από τους Βρετανούς.» «Ο Τραμπ έρχεται. Δεν ξέρω πότε ακριβώς - αλλά έρχεται.». Έτσι για να σε δυσκολέψεις μετά να διαλέξεις τίτλο.

Και η πίστη του, σχεδόν αφοπλιστική στην ειλικρίνειά της. «Ο Τραμπ πιστεύει ότι ο Θεός τον έσωσε μετά τη δολοφονική απόπειρα στο Μπάτλερ της Πενσυλβάνια. Κι εγώ τον πιστεύω. Νομίζω ότι υπάρχει ανώτερη δύναμη εκεί έξω.»

Σας τον παραδίδω.

«Δεν χρειάστηκε να σας πιέσουμε. Το κάνατε μόνοι σας. Αυτό είναι εκπληκτικό.»

Ξεκινήσαμε από εκεί που ξεκινούν όλες οι συνομιλίες με Αμερικανούς που έρχονται στην Αθήνα. Από το τι βλέπουν, τι περίμεναν να δουν και τι κουβαλούν στις αποσκευές τους.

Τέταρτη φορά στην Ελλάδα. Οι περισσότεροι Αμερικανοί έρχονται μία. Εσύ συνεχίζεις να επιστρέφεις. Γιατί;

Η Αθήνα είναι καταπληκτική. Παντού που πηγαίνω στην Ελλάδα, είναι μια εκπληκτική εμπειρία. Και συμβαίνουν συναρπαστικά πράγματα εδώ που συνδέουν τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ελλάδα πιο κοντά από ποτέ - πολιτιστικά, οικονομικά, ενεργειακά, σε επίπεδο ασφάλειας. Γι' αυτό συνεχίζω να έρχομαι. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Υπάρχουν πολλοί νέοι, ενεργητικοί άνθρωποι εδώ που θέλουν να κάνουν σπουδαία πράγματα για την κοινωνία τους και για τον κόσμο. Και θέλουν να συνεργαστούν με άλλους νέους, συναρπαστικούς ανθρώπους σαν κι εμένα που προσπαθούν να κάνουν κάτι παρόμοιο. Υπάρχει ένα δίκτυο που μεγαλώνει - νέοι άνθρωποι που νοιάζονται για τον δυτικό πολιτισμό και θέλουν να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις του 21ου αιώνα κατάματα. Που μπαίνουν στην πρώτη γραμμή και δουλεύουν όσο πιο σκληρά μπορούν. Αυτό με φέρνει πίσω κάθε φορά.

Πώς βλέπουν γενικά οι Αμερικανοί χώρες σαν την Ελλάδα; Ακόμη σαν «περιφέρεια»;

Δεν θα χρησιμοποιούσα αυτή τη λέξη. Αυτό που θα έλεγα είναι ότι γενικά οι Αμερικανοί τείνουν να βλέπουν την Ευρώπη σαν ένα είδος ελιτίστικης «φούσκας» - έναν ελιτίστικο θύλακα που νομίζει ότι είναι καλύτερος από τον υπόλοιπο κόσμο, καλύτερος κι από την Αμερική. Και κάπως αποκομμένο από τις πραγματικές προκλήσεις. Αλλά αυτό αλλάζει - και θέλω να είμαι σαφής γι' αυτό. Δεν το λέω για να προσβάλω. Εδώ όμως στην Ελλάδα βλέπω κάτι εντελώς διαφορετικό.

Αυτό μεταφράζεται και στις πολιτικές σχέσεις; Εντός του NATO, στις εντάσεις που βλέπουμε;

Δεν θα το έλεγα έτσι απλά. Υπάρχουν πολλές περισσότερες λεπτές αποχρώσεις. Εδώ στην Ελλάδα, συγκεκριμένα, υπάρχουν πολλοί νέοι, συναρπαστικοί άνθρωποι που πιστεύουν αυτό που πιστεύουμε κι εμείς. Αυτό που υποστηρίζει ο Τραμπ και το κίνημά του. Έχω συναντήσει εδώ δεκάδες, εκατοντάδες ανθρώπους - σε θέσεις εξουσίας εντός και εκτός κυβέρνησης, στον ιδιωτικό τομέα, στον πολιτισμό - που κατανοούν τις απειλές που αντιμετωπίζουμε. Ο Τραμπ ψάχνει φίλους και συμμάχους σε όλο τον κόσμο που βλέπουν τον κόσμο όπως τον βλέπει εκείνος. Τις μεγάλες απειλές - την Κίνα, τη Ρωσία, το πυρηνικό Ιράν, το μεταναστευτικό. Αλλά και τις κοινές αξίες - δημοκρατία, ελευθερία λόγου, δυτικός πολιτισμός.

Γιατί η Ελλάδα ξεχωρίζει;

Όλοι οι Αμερικανοί πρόεδροι για δεκαετίες πίεζαν τις χώρες του NATO να φτάσουν στο 5%. Μόνο ο Τραμπ κατάφερε να το πετύχει - αλλά εσάς δεν χρειάστηκε καν να σας πιέσει. Το κάνατε μόνοι σας. Αυτό είναι εκπληκτικό. Είναι, ειλικρινά, αξιοθρήνητο που οι άλλοι χρειάστηκαν πίεση. Τώρα, πλέον, λέγεται ότι θα χτίσουν την ευρωπαϊκή τους άμυνα επειδή η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία. Αλλά αυτό δεν θα έπρεπε να χρειαστεί αμερικανική πίεση για να γίνει.

«Οι Ελληνες ξέρουν τι γίνεται όταν χάνεις τα πάντα. Αυτό δεν το έχουν οι Γάλλοι, οι Βρετανοί, οι Γερμανοί.»

Εδώ άρχισε να μιλάει αργά. Σαν κάποιος που έχει σκεφτεί πολύ κάτι και θέλει να το πει σωστά. Σαν να ετοίμαζε επιχείρημα - όχι για μένα, αλλά για κάποιον που θα διαφωνούσε.

Πώς εξηγείς αυτή τη διαφορά των Ελλήνων; Γιατί «καταλαβαίνουν» τι θέλει, τι κάνει ο Τραμπ, πριν από τους άλλους Ευρωπαίους;

Πρώτα, η πρόσφατη οικονομική κρίση. Η Ελλάδα βγήκε από εκείνη την κρίση - κοιτάξτε γύρω σας, η χώρα ανθεί οικονομικά τώρα. Αλλά η εμπειρία αυτή σημαίνει ότι ξέρετε τι γίνεται αν εμπιστεύεσαι τα πάντα σε γραφειοκράτες. Ξέρετε τον κίνδυνο. Περάσατε από τη φωτιά. Και πολύ πριν από αυτό, όλη η ελληνική ιστορία, από την αρχαιότητα έως σήμερα. Η Οθωμανική κατοχή - η πολιτισμική απειλή της μαζικής μετανάστευσης, η ισλαμική εξτρεμιστική πίεση - αυτά δεν είναι αφηρημένες έννοιες για τους Ελληνες. Είναι βιωμένη εμπειρία γενεών. Ενστικτώδης. Δεν το βλέπεις στους Γάλλους. Δεν το βλέπεις στους Βρετανούς. Δεν το βλέπεις στους Γερμανούς - σε αυτό το ενστικτώδες επίπεδο όπως το βλέπεις στους Ελληνες.

Και η ναυτιλία; Την αναφέρεις συχνά.

Για χιλιάδες χρόνια τα ελληνικά πλοία κινούν το παγκόσμιο εμπόριο - από τις αρχαίες πόλεις-κράτη, από τους αρχαίους ναύτες, μέχρι σήμερα. Και σήμερα οι ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες μεταφέρουν το 25% του παγκόσμιου LNG. Εικοσιπέντε τοις εκατό. Για μια χώρα δέκα εκατομμυρίων ανθρώπων σε έναν κόσμο επτά δισεκατομμυρίων. Αυτό σημαίνει να πυγμαχείς - ή να «ναυτιλείς» - πολύ πάνω από το βάρος σου.

Αρα η Ελλάδα είναι κάτι παραπάνω από σύμμαχος για τις ΗΠΑ;

Η Ελλάδα είναι η πλησιέστερη ηπειρωτική ευρωπαϊκή χώρα στη Μέση Ανατολή. Ήταν πάντα στην πρώτη γραμμή. Η Κρήτη βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τη Μεσόγειο. Και η Ελλάδα είναι το σημείο όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες στέλνουν LNG - το φέρνουμε εδώ στα terminals και ανεβαίνει τον κάθετο διάδρομο, μέχρι την Ουκρανία. Εχουμε αεροπορικές βάσεις εδώ σε τρία σημεία, ναυτικές βάσεις. Χρησιμοποιήθηκαν για την επιχείρηση Epic Fury, για τις προσπάθειες του Τραμπ να αντιμετωπίσει το Ιράν. Οι Ελληνες ήταν αταλάντευτοι στη συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αμυντική συνεργασία, ενέργεια, πολιτισμός, οικονομία. Οι δεσμοί είναι πιο σφιχτοί από ποτέ. Κι αυτός είναι ο λόγος που κάποιος σαν εμένα συνεχίζει να έρχεται - γιατί υπάρχουν ιστορίες να αφηγηθώ. Κάθε φορά που έρχομαι, συναντώ περισσότερους ανθρώπους και βρίσκω περισσότερες ιστορίες που δεν έχω χρόνο να γράψω. Δουλεύω ακόμη σε κομμάτια από τρία ταξίδια πίσω που δεν έχω δημοσιεύσει.

«Το Βερολίνο, το Παρίσι, οι Βρυξέλλες πρέπει να κοιτούν προς την Αθήνα. Οχι το αντίστροφο.»

Εδώ ακούμπησε πίσω. Με το βλέμμα κάποιου που έχει πει αυτή την ιστορία πολλές φορές - και δεν έχει κουραστεί να την επαναλαμβάνει.

Τι λες στους συναδέλφους σου στο Breitbart όταν γυρίζεις από την Ελλάδα;

Μιλάμε για όλες τις ευκαιρίες που βλέπω εδώ - και είναι ανεξάντλητες. Και πιστεύω ότι οι Ελληνες μπορούν να στείλουν μήνυμα στην υπόλοιπη Ευρώπη. Νομίζω ότι Γάλλοι, Βρετανοί, Γερμανοί - λιγότερο οι Ιταλοί, που έχουν συνταχθεί μαζί μας πολύ καλύτερα, αν και υπήρξαν ανεβοκατεβάσματα με τη Μελόνι - μπορούν να μάθουν από τους Ελληνες. Οι Έλληνες οδηγούν. Η υπόλοιπη Ευρώπη μένει πίσω. Και οι Βρυξέλλες πρέπει να κοιτούν προς την Αθήνα για ηγεσία και καθοδήγηση.

Για την ενέργεια νομίζω μιλάτε συγκεκριμένα. Τι έχει κάνει σωστά η Ελλάδα;

Η Ευρώπη έκανε ένα κρίσιμο λάθος στον 20ό αιώνα και στις αρχές του 21ου. Εμπιστεύτηκε τους Ρώσους για φυσικό αέριο. Κοιτάξτε που βρισκόμαστε σήμερα. Και μετά ήρθαν οι ανανεώσιμες - «θα λύσουν το πρόβλημα», λένε. Δεν το λύνουν. Και όλοι το ξέρουν. Κανείς δεν λέει να μην επενδύσεις και στις ανανεώσιμες - κάνε ό,τι θέλεις. Αλλά δεν πρόκειται να βγάλεις άκρη μόνο με αυτές. Βερολίνο, Παρίσι, Λονδίνο, Βρυξέλλες - το ξέρουν. Αλλά ψάχνουν φυσικό αέριο στα νερά ή στη γη τους; Οχι. Είμαι απολύτως πεπεισμένος ότι υπάρχει φυσικό αέριο ανοιχτά της Βρετανίας. Της Γαλλίας. Της Ιταλίας. Της Γερμανίας. Γιατί δεν το ψάχνουν; Πληγώνουν τους ίδιους τους λαούς τους.

«Drill, baby, drill» - και για την Ελλάδα;

Αυτό ακριβώς εννοεί ο Τραμπ. Πήγαινε να το βρεις και απελευθέρωσε τη δυναμική του. Κοιτάξτε τι έκαναν τα Εμιράτα και το Κατάρ. Πριν από 30-40 χρόνια ήταν ψαράδες μαργαριταριών. Τώρα έχτισαν πολυτελείς πόλεις και ο πλούτος αφθονεί παντού. Τα Εμιράτα πάντα είχαν πετρέλαιο - αλλά το φυσικό αέριο ήταν αυτό που άλλαξε τα υπόλοιπα κράτη του Κόλπου. Γιατί η Ευρώπη να δένει τα χέρια της πίσω από την πλάτη της; Η Ελλάδα δεν το έκανε. Εχει κάνει συμφωνίες με Chevron και Exxon - μεγάλες αμερικανικές ενεργειακές εταιρείες - για υπεράκτιες έρευνες ανοιχτά της Κρήτης. Ξεκινά σύντομα, Ιανουάριο-Φεβρουάριο νομίζω. Σας λέω τώρα: υπάρχει φυσικό αέριο εκεί. Η Chevron και η Exxon δεν πηγαίνουν πουθενά αν δεν το πιστεύουν. Αν νομίζετε ότι βρίσκεστε σε καλή εποχή τώρα - περιμένετε. Η Ελλάδα θα μπει σε «χρυσή εποχή». Επειδή ακολουθεί το όραμα του Τραμπ.

«Το αποκαλώ Ψυχρό Πόλεμο 2. Και νομίζω ότι κερδίζουμε.»

Εδώ άλλαξε ο τόνος. Εγινε πιο σοβαρός. Σαν να μπήκαμε σε άλλο δωμάτιο.

Μιλάς πολύ για την Κίνα ως τη μεγαλύτερη απειλή. Πιο μεγάλη από τη Ρωσία;

Πολύ πιο μεγάλη. Η Ρωσία είναι μια περιφερειακή δύναμη. Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης τους έκανε να χάσουν την παγκόσμια επιρροή τους. Η Κίνα είναι η παγκόσμια δύναμη που πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Και γιατί η Κίνα είναι παγκόσμια δύναμη; Επειδή ηλίθιοι Αμερικανοί πρόεδροι και άπληστοι άνθρωποι της Wall Street τους το επέτρεψαν. Από τον Bush μέχρι τον Clinton, τον Obama και τον Biden - ενθάρρυναν αμερικανικές εταιρείες να δουλεύουν με την Κίνα, έπαιρναν χρήματα από την Κίνα, κοίταξαν αλλού ενώ η Κίνα έπαιρνε τον έλεγχο όλων αυτών των εφοδιαστικών αλυσίδων, ενώ η αμερικανική ενδοχώρα - Μίτσιγκαν, Βιρτζίνια, Ουισκόνσιν - πνιγόταν. Τα εργοστάσια έφευγαν. Δεν ήταν πια αμερικανικά. Ηταν στην Κίνα. Αυτό δεν κάνει καλό σε μια κοινωνία. Τώρα έχουμε τελικά έναν πρόεδρο που αντιστρέφει αυτή την τάση.

Πώς το κάνει αυτό πρακτικά;

Μέρος αυτού είναι οι θαλάσσιοι διάδρομοι - Διώρυγα του Παναμά, θαλάσσιοι διάδρομοι. Η εταιρεία από το Χονγκ Κονγκ που έλεγχε τα λιμάνια και στις δύο πλευρές της Διώρυγας - κάποτε το Χονγκ Κονγκ ήταν ελεύθερο, τώρα όμως είναι Κίνα. Τώρα υπάρχει μεταβατική διαχείριση και πιθανώς θα έρθει αμερικανική ή δυτική εταιρεία. Μετά η Ταϊβάν. Η Θάλασσα της Νότιας Κίνας. Ολοι αυτοί οι θαλάσσιοι διάδρομοι - ο Τραμπ δουλεύει σε αυτό πολιτικά. Προσπαθεί να εξισορροπήσει την εμπορική εξίσωση. Να κάνει την Κίνα να πληρώσει για την ενέργεια που καταναλώνει.

Είναι «μηδενικού αθροίσματος» το γεωπολιτικό παίγνιο με την Κίνα;

Εχουμε δύο παγκόσμιες υπερδυνάμεις. ΗΠΑ και Κίνα. Και τα δύο συστήματα είναι ασύμβατα - μόνο ένα θα κερδίσει. Θέλουμε να ζούμε σε έναν κόσμο όπου μιλάμε Μανδαρινικά, επαινούμε τον ηγέτη του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος, τον Ξι Σινπίνγκ ή όποιον έρθει μετά; Οπου δεν υπάρχει ελευθερία λόγου, ελευθερία θρησκείας - δεν μπορείς να ασκήσεις τη θρησκεία σου εκεί εκτός αν το εγκρίνει η κυβέρνηση. Δεν υπάρχει ιδιωτική εταιρεία στην Κίνα - υπάρχει μόνο αυτό που επιτρέπει η κυβέρνηση. Οι Ελληνες Ορθόδοξοι Χριστιανοί γνωρίζουν αυτή την απειλή καλύτερα από οποιονδήποτε. Ο Τραμπ προσπαθεί να σιγουρέψει ότι κερδίζουμε εμείς. Εγώ το αποκαλώ Ψυχρό Πόλεμο 2. Στον 20ό αιώνα βοηθήσαμε τους Συμμάχους να κερδίσουν τον Πρώτο Παγκόσμιο, τον Δεύτερο, νικήσαμε τους Ναζί, μετά κερδίσαμε τον Ψυχρό Πόλεμο. Ο Ρήγκαν ήρθε και είπε «κύριε Γκορμπατσόφ, γκρεμίστε αυτό το τείχος». Και το γκρέμισε. Κερδίσαμε. Τώρα κάνουμε τον ίδιο αγώνα.

Αλλά ο Τραμπ δεν αναζητά αντιπαράθεση. Πήγε στην Κίνα. Εχει σχέση με τον Σιπινγκ

Εχει εξαιρετική προσωπική σχέση με τον Σιπινγκ. Ο Τραμπ δεν αναζητά πόλεμο. Θέλει μια ρύθμιση - να σταματήσουν να απλώνουν την κακόβουλη επιρροή τους και να αρχίσουν να σέβονται τον κόσμο όπως κάνουμε και εμείς. Και θέλω να το πώ: κερδίζουμε; Ναι. Νομίζω κερδίζουμε. Έχουμε πολύ περισσότερους φίλους από όσους φανταζόμαστε. Μιλάω με τον Ύπατο Εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για Οικονομικά. Λοιπόν, μου είπε ότι είναι μαζί μας για την Κίνα. Η Ούρσουλα είναι μαζί μας για την Κίνα. Νομίζω ότι ακόμα και ο Μακρόν και ο Σταρμερ είναι μαζί μας για την Κίνα. Η Μελόνι σίγουρα. Η ελπίδα είναι να συσπειρώσουμε ολόκληρο τον ελεύθερο κόσμο. Αν θέλεις ελευθερία, πρέπει να είσαι στην ομάδα της Αμερικής.Όπως το λέει ο ίδιος: “If you want freedom, you have to be on Team America”.

Θέλει ο Τραμπ να τραβήξει τη Ρωσία μακρυά από την κινεζική επιρροή;

Νομίζω ναι. Αυτό είναι μέρος του σχεδίου - το αντίστροφο του Nixon που πήγε στην Κίνα για να την τραβήξει από την ρωσική επιρροή. Ρώτησα τον Ρούμπιο γι' αυτό – κάναμε μια μεγάλη συνέντευξη στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, έναν μήνα μετά την ανάληψη των καθηκόντων του. Του έθεσα ακριβώς αυτή την ερώτηση. Πιστεύω ότι αυτό θέλουν. Αλλά πρώτα πρέπει να τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία.

«Υπάρχει ένας Αμερικανός πρόεδρος αυτό τον αιώνα κατά τη θητεία του οποίου η Ρωσία δεν εισέβαλε πουθενά. Ενας μόνο.»

Θα τελειώσει σύντομα ο πόλεμος;

Νομίζω ναι. Ο Πρόεδρος το θέλει πραγματικά. Κοιτάξτε - δεν φταίει ο Τραμπ. Φταίει η αδυναμία του Μπάιντεν που οδήγησε τον Πούτιν στην Ουκρανία. Ο Μπάιντεν και η Χάρις τον προσκάλεσαν ουσιαστικά. Σκεφτείτε το: υπάρχει ένας Αμερικανός πρόεδρος αυτό τον αιώνα στην θητεία του οποίου η Ρωσία δεν εισέβαλε σε κάποια χώρα. Ένας μόνο. Ο Ντόναλντ Τραμπ. Επί Μπους εισέβαλαν στη Γεωργία. Επί Ομπάμα πήραν την Κριμαία. Επί Μπάιντεν και Χάρις ξεκίνησε αυτός ο πόλεμος στην Ουκρανία. Η ιδέα ότι ο Τραμπ είναι φίλος των Ρώσων είναι ανοησία. Αλλά η ιδέα ότι η Ρωσία είναι παγκόσμια δύναμη σαν την Κίνα - αυτό επίσης δεν στέκει. Είναι περιφερειακή δύναμη. Πρέπει να την αντιμετωπίσουμε; Ναι. Είναι αντίπαλος; Ναι. Αλλά είναι ό,τι είναι η Κίνα; Οχι.

Τι ρόλο έχει το Ιράν στο σκηνικό του ανταγωνισμού με την Κίνα;

Το Ιράν είναι υπό κυρώσεις εδώ και 47 χρόνια, από την Ισλαμική Δημοκρατία. Ο μόνος αγοραστής της ενεργειάς του είναι η Κίνα - και αγοράζει σε σημαντικά μειωμένη τιμή, πληρώνοντας σε υποτιμημένο, σχεδόν ψεύτικο νόμισμα. Ίδια ιστορία με τη Βενεζουέλα - η Κίνα έπαιρνε 30% έκπτωση, πληρώνοντας με υποτιμημένο νόμισμα. Ο ίδιος τύπος κατάστασης. Τη νύχτα που στείλαμε τις Ειδικές Δυνάμεις μας στη Βενεζουέλα για να συλλάβουμε τον Μαδούρο στο Καράκας - εκείνη ακριβώς τη νύχτα, κορυφαίοι Κινέζοι διαπραγματευτές για ενεργειακές συμφωνίες μόλις είχαν προσγειωθεί στη Βενεζουέλα. Ήταν εκεί όταν πήραμε τον Μαδούρο. Τώρα, μετά τη σύλληψη Μαδούρο, η Κίνα εξακολουθεί να αγοράζει πετρέλαιο από την Βενεζουέλα - αλλά πληρώνει πλήρη τιμή. Αυτό θέλουμε και για το Ιράν. Οι κινέζοι μπορούν να αγοράζουν ιρανικό πετρέλαιο - αλλά σε κανονική τιμή. Τέλος στις εκπτώσεις για την Κίνα.

Και αν υπάρξει συμφωνία με το Ιράν, τι μορφή παίρνει;

Μίλησα με τον Αναπληρωτή Πρωθυπουργό της Αυτόνομης Περιοχής του Κουρδιστάν στο Ιράκ εδώ, στο Οικονομικό Φόρουμ Δελφών τον Απρίλιο. Του πήρα συνέντευξη. Οταν γύρισα στην Ουάσιγκτον, ο Πρόεδρος μοιράστηκε αυτή τη συνέντευξη στο Twitter. Ένα από τα πράγματα που υποστήριξε: να υπάρξει ένα οικονομικό και ενεργειακό deal ως μέρος οποιασδήποτε συμφωνίας ΗΠΑ-Ιράν. Αν αμερικανικές ενεργειακές εταιρείες μπουν εκεί - αν υπάρξουν οικονομικοί δεσμοί - δημιουργούνται κοινά συμφέροντα. «Τα χρήματα είναι πράσινα για όλους». Όλοι αρχίζουν να βγάζουν χρήματα. Όλοι έχουν κάτι να χάσουν. Εάν πετύχεις να κρατήσεις τον πυρηνικό εμπλουτισμό εκτός παιχνιδιού για μια δεκαετία ή παραπάνω - μετά τι γίνεται; Το χρήμα είναι πράσινο. Όλοι παίζουν. Όλοι έχουν κάτι να χάσουν. Αυτή είναι η «κίνηση – υπογραφή» του Τραμπ - χρησιμοποιεί την ενέργεια ως εργαλείο για να βοηθήσει τους συμμάχους και να πιέσει τους αντιπάλους. Είναι σχεδόν το Δόγμα Τραμπ.

«Ο Βανς θέλει να έρθει στο Αγιον Ορος. Μου το έχει πει ο ίδιος.»

Δεν περίμενα να στρίψουμε προς τη θρησκεία. Όμως έγινε, καθώς μιλούσαμε για την κινέζικη αντίθεση στην θρησκεία, στις διώξεις κατά των θρησκευόμενων κινέζων. Το μυαλό μου πήγε απευθείας σε όσα έχουμε διαβάσει στις ΗΠΑ για την ολική επαναφορά του Χριστιανισμού στο πολιτικό επίκεντρο αλλά και τα δημοσιεύματα για την εκρηκτική είσοδο νέων στην Ορθοδοξία.

Υπάρχει μια στροφή στην Ορθοδοξία στις ΗΠΑ; Διαβάζω πολλά ρεπορτάζ από τις ΗΠΑ για αυτό.

Παγκοσμίως. Υπάρχει στροφή στην πίστη παγκοσμίως, ειδικά ανάμεσα στους νέους. Οι ΗΠΑ δεν αποτελούν εξαίρεση. Βλέπουμε Millennials - αυτή η νέα, η ανερχόμενη γενιά - να πηγαίνουν στην εκκλησία σε αριθμούς που δεν έχουμε δει τον περασμένο αιώνα. Σε όλες τις ομολογίες - Ορθόδοξοι, Καθολικοί, Βαπτιστές, αδογμάτιστοι Χριστιανοί. Είναι εκπληκτικό. Και το βλέπεις στην ηγεσία. Ο Τραμπ - μου έχει πει ο ίδιος - πιστεύει ότι ο Θεός τον έσωσε. Οτι είναι ακόμη ζωντανός λόγω θεϊκής παρέμβασης. Μετά τη δολοφονική απόπειρα στο Μπάτλερ της Πενσυλβάνια το 2024, αλλά και μετά από άλλες πολλαπλές απόπειρες που ακολούθησαν. Πιστεύει ότι ο Θεός τον έσωσε για κάποιο λόγο. Κι εγώ τον πιστεύω. Νομίζω ότι υπάρχει κάποια ανώτερη δύναμη εκεί έξω.

Και ο Βανς ασχολείται με την θρησκεία

Ο Βανς μεταστράφηκε στον Καθολικισμό. Έγραψε ολόκληρο βιβλίο για αυτό - βγαίνει σύντομα. Είναι βαθιά θρήσκος. Έχω μιλήσει μαζί του για αρκετά από τα πράγματα που κάνω εδώ. Και ξέρω ότι θέλει να έρθει στην Ελλάδα. Μου το έχει πει.

Να υποθέσω να πάει στο Άγιον Όρος;

Και στο Άγιον Όρος ναι. Υπάρχουν όμως και άλλα μέρη, και άλλοι άνθρωποι να συναντήσει. Έχω γνωρίσει αρκετούς Ορθόδοξους ιερείς εδώ - δουλεύω σε σημαντικά ρεπορτάζ γι' αυτούς, θα βγουν αργότερα φέτος. Ο τρόπος που εμπνέουν κόσμο στην πίστη είναι εκπληκτικός. Και οι Έλληνες Ορθόδοξοι Χριστιανοί γνωρίζουν καλύτερα από οποιονδήποτε τι σημαίνει απειλή στη θρησκεία. Αυτό που κάνει η Κίνα - αυτό είναι η άλλη πλευρά της ίδιας μάχης που δίνουμε.

«Ο Τραμπ έρχεται στην Ελλάδα. Μην κολλάτε στο πότε ακριβώς.»

Μιας και είμαστε στις επισκέψεις. Πότε έρχεται ο Τραμπ στην Ελλάδα; Λέγεται ίσως πριν ή μετά το NATO στην Τουρκία.

Δεν ξέρω ακριβώς πότε. Ισως πριν, ίσως μετά την Σύνοδο του ΝΑΤΟ, ίσως αργότερα μέσα στη χρονιά. Δεν έχω ιδέα. Αλλά ο Πρόεδρος έχει μιλήσει. Μην κολλάτε στο πότε ακριβώς - το πρόγραμμά του αλλάζει συνεχώς. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι στην εκδήλωση για την Ελληνική Ανεξαρτησία στον Λευκό Οίκο είπε ότι σκοπεύει να έρθει. Η Πρέσβειρα Γκιλφόιλ - την αγαπάμε, είναι απολύτως καταπληκτική - το έχει πει και αυτή. Έκανα συνεντεύξεις με τον Πρωθυπουργό Μητσοτάκη δύο φορές - Απρίλιο του περασμένου χρόνου και Απρίλιο φέτος. Και ο Πρόεδρος απάντησε και τις δύο φορές με τα καλύτερα λόγια. Τον αποκάλεσε «καταπληκτικό τύπο». Αποκάλεσε την Ελλάδα «καταπληκτικό σύμμαχο». Και ο Πρωθυπουργός μου είπε ότι οι Ελληνες είναι γνωστοί για τη φιλοξενία τους - και τώρα το ξέρω κι εγώ προσωπικά, στην τέταρτη επίσκεψή μου.

Πήγες και στα μπουζούκια;

Ναι, πήγα. Μάλιστα, ήμουν στα μπουζούκια όταν με πήραν τηλέφωνο για την απόπειρα δολοφονίας του Τραμπ, στο Δείπνο των ανταποκριτών του Λευκού Οίκου! Και σας λέω - αν ο Τραμπ πάει, θα το έβρισκε την πιο εκπληκτική εμπειρία που έχει ζήσει. Το πιστεύω. Δεν ξέρω αν ο Τραμπ θα πάει - είναι πολύ αργά για αυτόν. Αλλά ίσως κάνουν μια ειδική παράσταση νωρίτερα. Αν τον ρωτήσετε, πιθανώς θα συμφωνήσει.

Τουρκία, Ανατολική Μεσόγειος και Λευκός Οίκος

Θα σου κάνω μια υποθετική ερώτηση. Αν ήσουν Έλληνας και όχι Αμερικάνος. Και είχες απέναντι την Τουρκία, με πολλαπλάσιο πληθυσμό, επιρροή και στρατιωτική δύναμη. Τί θα έκανες; Θα έλεγες «ας γίνω Ισραήλ» για να επιβιώσω;

Δεν νομίζω ότι χρειάζεστε ολική στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας - σαν το Ισραήλ. Ο τρόπος που χειρίζεστε τα πράγματα τώρα είναι πολύ καλός. Βλέπω κάποια επίπεδα συνεργασίας εκεί που υπάρχουν. Και αντιμετώπιση εκεί που υπάρχουν προκλήσεις - η μετανάστευση μέσω θαλάσσης είναι τεράστιο ζήτημα. Μίλησα νωρίτερα σήμερα με τον Υπουργό Μετανάστευσης εδώ στο συνέδριο - εξαιρετικός άνθρωπος. Μου ανέλυσε τα στατιστικά στοιχεία, τι συμβαίνει, τι κάνετε για να αντιμετωπίσετε την κρίση. Παρόμοια προβλήματα με αυτά που αντιμετωπίζουμε κι εμείς στις ΗΠΑ. Η Ελλάδα τα διαχειρίζεται αυτά πολύ δυνατά - χωρίς να χρειαστεί να γίνει Ισραήλ. Και χρειάζεται να συνεχίσει να χτίζει γεωπολιτικές σχέσεις παντού.

Μιλάς για το σχήμα 3+1, τον IMEC, τον αγωγό EastMed - έρχονται;

Το 3+1 είναι εξαιρετικά σημαντικό. Βλέπω τυπικά πράγματα να συγκεκριμενοποιούνται ανάμεσα στις ΗΠΑ, Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ - μόλις άκουσα αρκετά γι' αυτά εδώ. Και για τον IMEC, οι γερουσιαστές David McCormick και Cory Booker μόλις κατέθεσαν νομοσχέδιο που επισημοποιεί αυτή την ιδέα. Αυτό είναι φανταστικό. Συνεχείς είναι και οι επισκέψεις. Θα έλθει και ο Βάνς, αν και δεν τον περιμένω πριν τις ενδιάμεσες εκλογές. Ολοι είναι επικεντρωμένοι σε αυτό στις ΗΠΑ. Αλλά μετά τον Νοέμβριο; Ναι. Αρκετοί υπουργοί έχουν ήδη έρθει - ο Doug Burgum, ο Υπουργός Εσωτερικών και Πρόεδρος του Συμβουλίου Ενεργειακής Κυριαρχίας, ήρθε δύο φορές. Ο Chris Wright ήρθε. Ο Ρούμπιο νομίζω έρχεται. Όσο περισσότερες αλληλεπιδράσεις μεταξύ αξιωματούχων ΗΠΑ και Ελλάδας, τόσο το καλύτερο.

Και πέρα από τα στελέχη της κυβέρνησης. Άνθρωποι σαν εμένα. Είμαι δημοσιογράφος. Αλλά μιλάω πολύ με τον Πρόεδρο. Μιλάω πολύ με ανθρώπους γύρω του. Θέλω να είμαι σαφής - δεν μιλώ για λογαριασμό του. Μιλώ για λογαριασμό μου και για λογαριασμό του Breitbart. Αλλά όταν γύρισα από το τελευταίο ταξίδι - ήμουν εδώ για το Οικονομικό Φόρουμ Δελφών τον Απρίλιο - πήγα γύρω στη Γερουσία των ΗΠΑ. Συναντήθηκα με πολλούς γερουσιαστές, πολλούς βουλευτές. Μέλη της Επιτροπής Πληροφοριών της Βουλής, της Επιτροπής Πληροφοριών της Γερουσίας. Ηγετικά στελέχη της Γερουσίας. Αξιωματούχους της κυβέρνησης Τραμπ. Και τους μίλησα για το ταξίδι μου. Τους ενδιαφέρει. Τα παρακολουθούν. Βλέπουν με μεγάλο ενδιαφέρον τι συμβαίνει εδώ. Και Κάνουμε όλο και περισσότερα πράγματα. Τώρα είμαστε δύο ανώτερα στελέχη του Breitbart εδώ. Θα φέρουμε κι άλλους. Μιλάμε για εκδηλώσεις του Breitbart στην Αθήνα - αρχές του επόμενου χρόνου, βλέπουμε ημερομηνίες. Θέλουμε να εμβαθύνουμε τους δεσμούς.

Έχω κάνει εδώ φίλους, που τους εμπιστεύομαι με τη ζωή μου. Αυτό το δίκτυο μεγαλώνει. Υπάρχουν πολλές χώρες που μου έχουν ζητήσει να κάνω το ίδιο πράγμα που κάνω εδώ - αφρικανικές χώρες, άλλες ευρωπαϊκές. Επέλεξα εδώ. Και συνεχίζω να επιλέγω εδώ.

Οταν το μαγνητόφωνο σταμάτησε, έμεινε λίγο σιωπηλός. Για πρώτη φορά σε όλη τη συνέντευξη. Μετά κοίταξε γύρω - σαν να μετρούσε πόσες ιστορίες τον περιμένουν ακόμα.

«Κάθε φορά που έρχομαι εδώ, βρίσκω περισσότερες ιστορίες που δεν έχω χρόνο να γράψω», μου είπε. «Δουλεύω ακόμη σε κομμάτια από τρία ταξίδια πίσω.»

Διαβάστε επίσης