Κόσμος αποχαιρετά τον Δημήτρη Κόκοτα - «Μαζί σου έφυγε και ένα κομμάτι της νιότης μας»
Συγκλονίζουν τα μηνύματα κάτω από τα τραγούδια του Δημήτρη Κόκοτα στο YouTube
Snapshot
- Ο Δημήτρης Κόκοτας απεβίωσε στις 25 Αυγούστου μετά από μακρά νοσηλεία στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του νοσοκομείου «Γ. Γεννηματάς».
- Τα σχόλια κάτω από τα τραγούδια του στο YouTube εκφράζουν τη συγκίνηση και την αίσθηση απώλειας μιας ολόκληρης γενιάς που συνδέει τη φωνή του με τη νιότη και τις αναμνήσεις της.
- Οι ακροατές αναγνωρίζουν τον Κόκοτα όχι μόνο ως καλλιτέχνη αλλά και ως συνοδοιπόρο των παιδικών και εφηβικών τους χρόνων, με τα τραγούδια του να αποτελούν ψηφιακό μνημόσυνο.
- Πολλοί εκφράζουν ευγνωμοσύνη για τη μουσική του κληρονομιά και δηλώνουν ότι τα τραγούδια του θα συνεχίσουν να ζουν μέσα από τις αναμνήσεις και τις μελωδίες που άφησε πίσω.
- Υπάρχει ιδιαίτερη συγκίνηση για τη σύνδεση του Δημήτρη Κόκοτα με τον πατέρα του, Σταμάτη Κόκοτα, και την οικογενειακή παράδοση στη μουσική.
Την τελευταία του πνοή «άφησε» σήμερα, Τρίτη 25 Αυγούστου, ο Δημήτρης Κόκοτας, ο οποίος νοσηλευόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Γ. Γεννηματάς».
Τις τελευταίες ώρες αρκετοί χρήστες σχολιάζουν κάτω από τα τραγούδια του Δημήτρη Κόκοτα στο YouTube και μοιάζει να αποχαιρετούν ένα κομμάτι από τη δική τους ζωή.
Οι στίχοι που κάποτε τραγουδούσαν στα παιδικά και εφηβικά τους χρόνια αποκτούν πλέον ένα διαφορετικό βάρος. Οι γνώριμες μελωδίες ακούγονται ξανά, αυτή τη φορά μέσα σε ένα κλίμα βαθιάς συγκίνησης, με δεκάδες ακροατές να αφήνουν ένα τελευταίο μήνυμα στον τραγουδιστή που συνδέθηκε με τις αναμνήσεις μιας ολόκληρης εποχής.
Κάτω από τα βίντεο των τραγουδιών του, τα σχόλια πληθαίνουν. Άνθρωποι που μεγάλωσαν με τη φωνή του επιστρέφουν στις παλιές επιτυχίες του και γράφουν για την εφηβεία τους, τα παιδικά τους χρόνια, τις παρέες, τους έρωτες και τις αναμνήσεις που κουβαλούν ακόμη μέσα τους.
«Μαζί σου έφυγε κι ένα κομμάτι από την εφηβεία μας»
Ένα από τα σχόλια που ξεχωρίζουν αποτυπώνει ακριβώς αυτό το συναίσθημα: «Μαζί σου, Κοκότα, έφυγε κι ένα κομμάτι από την εφηβεία μας… Οι φωνές, τα τραγούδια και οι όμορφες αναμνήσεις μιας ολόκληρης εποχής».
Δεν είναι το μοναδικό. «Αντίο Δημήτρη της εφηβικής μας ηλικίας, σε ευχαριστούμε», γράφει άλλη ακροάτρια, ενώ ένας ακόμη θαυμαστής σημειώνει πως τα τραγούδια του «μας κράτησαν συντροφιά από τα παιδικά μας χρόνια».
Και ένας άλλος γράφει με λίγες μόνο λέξεις αυτό που φαίνεται να αισθάνονται πολλοί: «Σήμερα έφυγε και ένα κομμάτι από την εφηβεία μας».
Η φράση επανέρχεται ξανά και ξανά, με διαφορετικές διατυπώσεις. «Μαζί σου έφυγε και ένα μεγάλο κομμάτι της νιότης μας», γράφει ένας ακόμη χρήστης.
Οι «τραγουδάρες» που έμειναν πίσω
Για τους ανθρώπους που αφήνουν τα μηνύματά τους, ο Δημήτρης Κόκοτας δεν είναι μόνο ένα όνομα από τη δισκογραφία των ’90s.
Είναι η φωνή που άκουγαν στα σπίτια τους, στο αυτοκίνητο, στα πάρτι, στις εξόδους και στις στιγμές που πλέον έχουν μετατραπεί σε αναμνήσεις.
«Θα ζεις για πάντα μέσα από τις τραγουδάρες σου», γράφει ένας θαυμαστής.
Άλλος τον αποχαιρετά ως έναν άνθρωπο που «σημάδεψε μια εποχή με τις κομματάρες του και το ήθος του».
Και κάποιος άλλος γράφει απλά: «Τραγουδάρα από τις λίγες. Καλό ταξίδι».
Μέσα σε αυτές τις λίγες λέξεις κρύβεται η σχέση που δημιούργησε ο Κόκοτας με το κοινό του: μια σχέση που δεν σταμάτησε όταν έσβησαν τα φώτα της πίστας και που, όπως φαίνεται, δεν τελειώνει ούτε με τον θάνατό του.
«Κάθε φορά που θα ακούγεται η "Ανεμώνα", θα είσαι εδώ»
«Τόσο άδικα και τόσο νωρίς… Κάθε φορά που θα ακούγεται η "Ανεμώνα" θα είσαι εδώ μαζί μας, να μας θυμίζεις πώς είναι να αγαπάς με την καρδιά σου», γράφει.
Είναι ίσως ο πιο δυνατός τρόπος με τον οποίο μπορεί να περιγράψει κανείς την παρακαταθήκη ενός τραγουδιστή.
Γιατί οι άνθρωποι δεν αποχαιρετούν μόνο τον Δημήτρη Κόκοτα. Αποχαιρετούν τον εαυτό τους όπως ήταν όταν πρωτοάκουσαν αυτά τα τραγούδια.
Και κάθε φορά που θα ξανακούγεται μια γνώριμη μελωδία, θα επιστρέφουν για λίγα λεπτά εκείνα τα χρόνια.
«Μαζί γεννηθήκαμε, μαζί μεγαλώσαμε».
Ένα ακόμη σχόλιο μοιάζει να συμπυκνώνει αυτή τη σχέση ανάμεσα στον καλλιτέχνη και το κοινό του:
«Μαζί γεννηθήκαμε. Μαζί μεγαλώσαμε. Εσύ έφυγες πολύ νωρίς. Εμείς θα σε θυμόμαστε για πάντα μέσα από τα τραγούδια σου».
Δεν είναι τυχαίο ότι σε πολλά σχόλια εμφανίζεται η λέξη «νιότη».
«Μου θυμίζεις τη νιότη μου», έγραφε χαρακτηριστικά ένας χρήστης σε παλαιότερο σχόλιο κάτω από τραγούδι του, όταν ακόμη όλοι εύχονταν ο Δημήτρης Κόκοτας να επιστρέψει κοντά τους.
«Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τα τραγούδια σου»
Οι περισσότεροι χρήστες δεν περιορίζονται σε ένα «καλό ταξίδι».
Τον ευχαριστούν.
Για τη μουσική, για τις στιγμές, για τις αναμνήσεις.
«Δημήτρη σ' αγαπάμε και σε ευχαριστούμε για την υπέροχη μουσική και τις στιγμές που μας χάρισες», γράφει ένας από τους ακροατές.
«Ευχαριστούμε για τις υπέροχες αναμνήσεις», αναφέρει ένας άλλος.
Και ένας ακόμη αποχαιρετά τον τραγουδιστή γράφοντας πως «θα είσαι πάντα στις καρδιές μας».
Στα σχόλια επανέρχεται διαρκώς και η ίδια υπόσχεση: τα τραγούδια του θα συνεχίσουν να ακούγονται.
«Ζεις μέσα από τα τραγούδια σου, που θα συνεχίσουμε να τα τραγουδάμε», γράφει ένας χρήστης.
Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη παρακαταθήκη για έναν ερμηνευτή.
«Όχι έτσι ρε φίλε…»
Ανάμεσα στα δεκάδες μηνύματα υπάρχει και εκείνη η αυθόρμητη φράση που μοιάζει να βγαίνει κατευθείαν από την καρδιά:
«Όχι έτσι ρε φίλε... δεν σου άξιζε αυτό το τέλος».
Ένα άλλο μήνυμα αναφέρει: «Καλό ταξίδι Δημήτρη, τα τραγούδια σου έχουν μείνει στην καρδιά μας... Κρίμα γιατί έφυγες πολύ νωρίς».
Και ένας ακόμη ακροατής γράφει πως ο θάνατός του υπενθυμίζει πόσο μικρή είναι η ζωή.
Πίσω από κάθε τέτοιο σχόλιο υπάρχει ένας άνθρωπος που δεν γνώρισε απαραίτητα προσωπικά τον Δημήτρη Κόκοτα, αλλά αισθάνεται ότι τον γνώριζε μέσα από τη μουσική του.
«Καλή αντάμωση με τον πατέρα σου»
Ιδιαίτερη συγκίνηση προκαλούν και τα μηνύματα που αναφέρονται στον πατέρα του, Σταμάτη Κόκοτα.
«Καλό σου ταξίδι Δημήτρη... κι αντάμωση με τον πατέρα σου. Δύναμη και κουράγιο στην οικογένειά σου», γράφει ένας χρήστης.
Ένας άλλος εύχεται: «Σίγουρα πατέρας και γιος θα στήνουν πολλά γλέντια εκεί, μαζί».
