Έχασε την οικογένειά της στο Titan και τώρα χτίζει έναν «δρόμο φωτός» για όσους πενθούν

Η Κριστίν Νταγούντ, που έχασε τον σύζυγο και τον γιο της στην καταστροφή του Titan το 2023, δημιουργεί στο Ντέβον ένα κέντρο στη μνήμη τους

Έχασε την οικογένειά της στο Titan και τώρα χτίζει έναν «δρόμο φωτός» για όσους πενθούν
Snapshot
  • Η Κριστίν Νταγούντ έχασε τον σύζυγο και τον γιο της στηνστροφή τουβρυχίου Titan το 2023 και δημιουργεί κέντρο πένθους στη μνήμη τους στο Ντέβον.
  • Το κέντρο «Pathway of Light» θα συνδυάζει παραδοσιακή και σύγχρονη ιατρική για να στηρίζει ανθρώπους που βιώνουν πένθος και ψυχικό τραύμα.
  • Η Κριστίν τονίζει ότι η κοινότητα και η υποστήριξη είναι απαραίτητες για τη διαχείριση της απώλειας και κανείς δεν πρέπει να περνά μόνος του το πένθος.
  • Κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Ninety-Six Hours», όπου περιγράφει τις ώρες αγωνίας μετά την εξαφάνιση του Titan και σηματοδοτεί την έναρξη ενός νέου σκοπού στη ζωή της.
  • Η ίδια αποφεύγει τον όρο «moving on» και επιλέγει να προχωρήσει μπροστά, κρατώντας ζωντανή τη μνήμη της οικογένειάς της μέσα από το έργο της.
Snapshot powered by AI

Δύο χρόνια μετά την τραγωδία του υποβρυχίου Titan, η Κριστίν Νταγούντ προσπαθεί να μετατρέψει την προσωπική της απώλεια σε στήριγμα για άλλους ανθρώπους που βιώνουν πένθος και τραύμα.

Η 51χρονη ψυχολόγος έχασε τον σύζυγό της, Shahzada Dawood, και τον έφηβο γιο τους, Suleman, τον Ιούνιο του 2023, όταν το υποβρύχιο Titan καταστράφηκε κατά τη διάρκεια κατάδυσης προς το ναυάγιο του Τιτανικού.

Σήμερα, προσπαθεί να χτίσει μια νέα ζωή όχι αφήνοντας πίσω την οικογένειά της, αλλά κουβαλώντας τη μνήμη της μαζί.

«Μου δίνει έναν λόγο να σηκώνομαι το πρωί», λέει για το νέο της εγχείρημα.

titan-family.webp

Ένα κέντρο πένθους στη μνήμη τους

Η Κριστίν έχει ήδη δημιουργήσει ίδρυμα στο όνομα του συζύγου και του γιου της και σχεδιάζει τη δημιουργία ενός κέντρου για ανθρώπους που βιώνουν πένθος και ψυχικό τραύμα.

Το κέντρο θα ονομάζεται «Pathway of Light» και θα στεγαστεί σε ακίνητο στο Ντέβον, στη νοτιοδυτική Αγγλία, κοντά στο Dartmoor. Η ίδια χαρακτηρίζει το σημείο ως έναν «κρυμμένο θησαυρό» της αγγλικής υπαίθρου και ελπίζει ότι οι εργασίες ανακαίνισης θα ξεκινήσουν στις αρχές του 2027.

Το σχέδιό της είναι να δημιουργηθεί τόσο χώρος φιλοξενίας όσο και κλινική.

«Θα συνδυάζουμε την παραδοσιακή ιατρική με τη σύγχρονη ιατρική και την τεχνολογία, ώστε να βοηθάμε τους ανθρώπους να θεραπεύονται από το τραύμα και το πένθος και να αρχίζουν ξανά να ζουν», εξηγεί. Και προσθέτει: «Θέλω απλώς να δώσω στους ανθρώπους την ευκαιρία να αρχίσουν ξανά να ζουν».

ΝΤΑΓΟΎΝΤ

Η Κριστίν Νταγούντ

«Δεν είμαστε φτιαγμένοι για να είμαστε μόνοι»

Η προσωπική της εμπειρία αποτελεί πλέον σημαντικό μέρος της φιλοσοφίας πάνω στην οποία θέλει να βασίσει το κέντρο.

Η Κριστίν τονίζει ότι κανείς δεν πρέπει να περνά μόνος του μέσα από μια τόσο μεγάλη απώλεια. «Το σημαντικότερο είναι ότι δεν μπορείς να το κάνεις μόνος σου. Ούτε θα έπρεπε», λέει.

«Δεν είμαστε φτιαγμένοι για να είμαστε μόνοι. Είχα την ευλογία να έχω μια υπέροχη οικογένεια και πολύ καλούς φίλους, αλλά ξέρω ότι δεν το έχουν όλοι αυτό. Γι’ αυτό η κοινότητα είναι πραγματικά πολύ σημαντική. Όταν ήμουν πολύ πεσμένη, χρειάστηκα βοήθεια».

oceangate-r-1.jpg

Το βιβλίο για τις 96 ώρες που συγκλόνισαν τον κόσμο

Η Κριστίν Νταγούντ κυκλοφόρησε πρόσφατα και τα απομνημονεύματά της με τίτλο «Ninety-Six Hours», μέσα από τα οποία περιγράφει την τραγωδία από τη δική της οπτική γωνία. Στο βιβλίο καταγράφει τις ώρες αγωνίας που ακολούθησαν την εξαφάνιση του Titan, ενώ ολόκληρος ο κόσμος παρακολουθούσε την επιχείρηση εντοπισμού του υποβρυχίου.

Για την ίδια, η ολοκλήρωση του βιβλίου σηματοδότησε και μια νέα περίοδο. «Τώρα που το βιβλίο κυκλοφόρησε, έχω ξεκινήσει ένα νέο κεφάλαιο, που είναι να βρω έναν νέο σκοπό», λέει.

230620-suleman-shahzada-dawood-mb-1423-0466f3.jpg

«Δεν θέλω να προχωρήσω παρακάτω – Θέλω να προχωρήσω μπροστά»

Η Κριστίν αποφεύγει συνειδητά μια φράση που συχνά χρησιμοποιείται όταν κάποιος προσπαθεί να διαχειριστεί μια μεγάλη απώλεια. «Δεν μου αρέσει η φράση “moving on”. Θέλω απλώς να προχωρήσω μπροστά», λέει. Για εκείνη, το νέο της έργο δεν αποτελεί τρόπο να απομακρυνθεί από τον Shahzada και τον Suleman. Αντίθετα, αποτελεί τρόπο να κρατήσει τη μνήμη τους ενεργή μέσα από κάτι που μπορεί να βοηθήσει άλλους ανθρώπους.«Κοιτάζω αυτό το νέο κεφάλαιο, γιατί εκείνοι θα ήθελαν να βοηθήσουν τους άλλους», καταλήγει.

Διαβάστε επίσης

Σχόλια
Ροή Ειδήσεων Δημοφιλή