Η αναβίωση του «Knurr-and-Spell»: Ένα ξεχασμένο σπορ επιστρέφει στις ρίζες του

Ένα άθλημα που θεωρούνταν «νεκρό» εδώ και δεκαετίες, βγαίνει ξανά από το χρονοντούλαπο της ιστορίας και παίζεται και πάλι στα χωριά όπου γεννήθηκε.

Το «Knurr-and-spell», ένα ιδιότυπο παιχνίδι που κάποτε κυριαρχούσε στις παμπ του Νότιου Γιορκσάιρ στην Αγγλία, είχε σχεδόν εξαφανιστεί μέχρι τη δεκαετία του 1970. Πρόκειται για ένα σπορ που παρουσιάζει ομοιότητες με το γκολφ, όπου οι παίκτες καλούνται να χτυπήσουν μια πήλινη μπάλα με ένα ειδικά διαμορφωμένο μπαστούνι.

Οι κανόνες και η πρόκληση

Νικητής αναδεικνύεται όποιος καταφέρει να στείλει τη μπάλα —το λεγόμενο «knurr» ή «pottie»— στη μακρύτερη απόσταση. Η μπάλα τοποθετείται πάνω σε μια λυγισμένη σιδερένια ράβδο, η οποία λειτουργεί ως καταπέλτης. Με ένα ελαφρύ χτύπημα από το μπαστούνι του παίκτη, η μπάλα εκτινάσσεται στον αέρα και εκείνος πρέπει να την προλάβει με μια δυνατή αιώρηση πριν πέσει στο έδαφος.

Η αποστολή του Boz Davison

Ο Boz Davison, κάτοικος του Crane Moor κοντά στο Μπάρνσλεϊ, έχει βάλει σκοπό της ζωής του να επαναφέρει το παιχνίδι, το οποίο, όπως υποστηρίζει, «πέθανε» λόγω ενός ιδιότυπου ελιτισμού.

Το άθλημα πιστεύεται ότι έχει γερμανικές ρίζες, καθώς η ονομασία του προέρχεται από τις λέξεις «knurren» (ξύλινη μπάλα) και «spielen» (παίζω), ενώ μια παρόμοια εκδοχή του συναντάται μέχρι σήμερα στην Ελβετία.

Η σύγχρονη εποχή

Παρόλο που τα παραδοσιακά χειροποίητα μπαστούνια από ξύλο αγριοκαρυδιάς είναι πλέον δυσεύρετα, ο Davison δεν πτοήθηκε. Ξεκίνησε κατασκευάζοντας ο ίδιος τον εξοπλισμό, ενώ προχώρησε και σε μια μικρή χαλάρωση των κανόνων για να καταστήσει το σπορ πιο προσβάσιμο.

«Παλαιότερα χρειαζόσουν εξειδικευμένο εξοπλισμό και κάποιον που να ξέρει να φτιάχνει τα μπαστούνια. Είναι εφιάλτης η κατασκευή καθώς απαιτεί τουλάχιστον μία εβδομάδα δουλειάς», εξηγεί. Στις μέρες μας, για τις ανάγκες των αγώνων, επιτρέπεται η χρήση μπαστουνιών του χόκεϊ ή του χέρλινγκ, καθώς αυτά έχουν παρόμοιο βάρος και αίσθηση.

Το βλέμμα στο μέλλον

Η προσπάθεια του Davison έχει ήδη προσελκύσει το ενδιαφέρον παλαιών παικτών από την τελευταία αναβίωση του '70, όπως του Eric Wilson (παγκόσμιος πρωταθλητής το 1969) και του Tommy Chambers.

Ο επόμενος επίσημος αγώνας έχει προγραμματιστεί για αργότερα φέτος στο Λιντς, ενώ ο Davison φιλοδοξεί να διοργανώσει αγώνες και στο Λανκασάιρ, αναθερμαίνοντας την ιστορική αθλητική αντιπαλότητα των «Δύο Ρόδων» μεταξύ των δύο κομητειών.

Μάλιστα, σε αντίθεση με το παρελθόν, ο σύγχρονος διοργανωτής έχει φροντίσει και για τις τυπικές λεπτομέρειες, συνάπτοντας ειδική ασφάλεια αστικής ευθύνης, για την περίπτωση που κάποιος «εισπράξει» ένα αδέσποτο χτύπημα από την πήλινη μπάλα.

*Με πληροφορίες από goodnewsnetwork

Διαβάστε επίσης