Explainer: Πόσο μπορεί να προστατέψει την Κύπρο το βρετανικό αντιτορπιλικό Duncan-Χτυπητές αδυναμίες
Ο βρετανικός τύπος πνέει μένεα κατά της κυβέρνησης Στάρμερ για τις καθυστερημένες αποφάσεις
Το βρετανικό αντιτορπιλικό HMS Duncan
Ασθμαίνοντας ακολουθεί το Ηνωμένο Βασίλειο τις γαλλικές πρωτοβουλίες για στήριξη της Κύπρου, μετά το χτύπημα στη βάση στο Ακρωτήρι.
Ο βρετανικός τύπος πνέει μένεα κατά της κυβέρνησης Στάρμερ για τις καθυστερημένες αποφάσεις προστασίας των βρετανικών βάσεων και βέβαια του προσωπικού τους, εν αντιθέσει με τη Γαλλία, η οποία φαίνεται να πρωταγωνιστεί.
Η εφημερίδα The Times ανέφερε χθες ότι το το αντιτορπιλικό HMS Duncan, θα σταλεί στην Κύπρο. Ωστόσο θα χρειαστεί περίπου μια εβδομάδα για να φτάσει εκεί, την στιγμή που τα γαλλικά όπλα προσφέρουν ομπρέλα ασφαλείας στη μεγαλόνησο.
Και σαν να μην έφτανε αυτή η βρετανική δυσαρέσκεια, δημοσίευμα του εξειδικευμένου σε στρατιωτικά ζητήματα militarywatchmagazine.com, σπέρνει αμφιβολίες για το κατά πόσο το Duncan μπορεί να προσφέρει ουσιαστική προστασία στην Κύπρο.
Συγκεκριμένα το δημοσίευμα αναφέρει:
Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν στις 3 Μαρτίου, το βρετανικό Υπουργείο Άμυνας αποφάσισε να αποστείλει το αντιτορπιλικό τύπου 45 HMS Duncan στην Κύπρο για να βοηθήσει στην άμυνα των βρετανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων εκεί, μετά από αρκετές αναφορές ότι πολλαπλά ιρανικά drones είχαν στοχεύσει την RAF Akrotiri, μια σημαντική βάση της Βασιλικής Αεροπορίας. Αυτό συνέβη εν μέσω μιας ευρύτερης ενίσχυσης από πολλά κράτη μέλη του ΝΑΤΟ στο θέατρο των επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Ελλάδας, καθώς η αυξανόμενη εξάντληση των αεροπορικών αμυντικών συστημάτων των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ισραήλ και των στρατηγικών εταίρων τους στην περιοχή του Κόλπου έχει εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με το πόσο καιρό μπορούν να διατηρήσουν την επίθεσή τους κατά του Ιράν.
Το Ιρανικό Σώμα Ισλαμικής Επανάστασης διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα οπλοστάσια βαλλιστικών πυραύλων και drone μίας χρήσης στον κόσμο και έχει στοχεύσει ευρέως τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις των ΗΠΑ και των στρατηγικών εταίρων τους, μετά τις επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ σε στόχους σε ολόκληρο το Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου.
Το Type 45 είναι ένα εξειδικευμένο αντιπυραυλικό αντιτορπιλικό και δεν διαθέτει ικανότητα κρουζ πυραύλων ή σημαντικές επιθετικές δυνατότητες κατά επιφανειακών πλοίων ή στόχων εδάφους. Παρά την εξειδίκευσή του, οι δυνατότητες αεροπορικής άμυνας του παραμένουν εξαιρετικά περιορισμένες, ιδίως σε σύγκριση με αυτές των αντιτορπιλικών τύπου Arleigh Burke του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ που έχουν αναπτυχθεί στη Μέση Ανατολή.
Ενάντια σε επιθέσεις με drones, τα πλοία τύπου Type 45 είναι ιδιαίτερα ευάλωτα, καθώς διαθέτουν ένα από τα μικρότερα οπλοστάσια πυραύλων στον κόσμο, με μόλις 48 κάθετες κυψέλες εκτόξευσης.
Για να κατανοήσουμε καλύτερα τους περιορισμούς των οπλοστασίων των πλοίων, τα αντιτορπιλικά της κλάσης Arleigh Burke διαθέτουν 96 κάθετες κυψέλες εκτόξευσης, ενώ τα κινεζικά αντιτορπιλικά της κλάσης Type 055 διαθέτουν 112 κυψέλες. Δεδομένου ότι οι ιρανικές δυνάμεις έχουν αναπτύξει στο παρελθόν σμήνη εκατοντάδων drones επίθεσης, το Type 45 απέχει πολύ από το να αποτελεί το βέλτιστο μέσο για την αντιμετώπισή τους.
Παρά την εστίασή τους σε επιχειρήσεις αεροπορικής άμυνας, τα αντιτορπιλικά της κλάσης Type 45 δεν διαθέτουν ικανότητες άμυνας κατά βαλλιστικών πυραύλων, σε αντίθεση και πάλι με τα πλοία της κλάσης Arleigh Burke, τα οποία διαθέτουν πολυεπίπεδα δίκτυα βασισμένα στους αντιβαλλιστικούς πυραύλους SM-2, SM-3 και SM-6. Σε μια επιτροπή άμυνας στις αρχές του 2021 επισημάνθηκε ότι αυτό είχε αφήσει τις βρετανικές ένοπλες δυνάμεις χωρίς καμία ικανότητα άμυνας κατά βαλλιστικών πυραύλων.
Ο Δρ Sidharth Kaushal, ερευνητής στο Royal United Services Institute, τόνισε «την απουσία ικανότητας αντιμετώπισης αντιπλοϊκών βαλλιστικών πυραύλων στα αντιτορπιλικά τύπου 45». «Αυτό συζητήθηκε στην αναθεώρηση της στρατηγικής άμυνας και ασφάλειας του 2015, ως μέρος μιας ευρύτερης ικανότητας άμυνας κατά βαλλιστικών πυραύλων για το σκάφος, αλλά απουσίαζε από την παρούσα αναθεώρηση, κάτι που θεωρώ αξιοσημείωτο», πρόσθεσε.
Όσον αφορά την αδυναμία του Type 45 να αμυνθεί έναντι βαλλιστικών πυραύλων, ο υποναύαρχος Alex Burton το 2021 παρατήρησε ομοίως: «ένα από τα μεγάλα κενά στην αναθεώρηση της άμυνας είναι ένας μηχανισμός αντιπυραυλικής άμυνας, τόσο στη θάλασσα όσο και στην ξηρά». «Υπάρχει ένα τεράστιο κενό στην ικανότητά μας να υπερασπιστούμε ένα αεροπλανοφόρο από βαλλιστικούς πυραύλους χωρίς την υποστήριξη των συμμάχων μας... Το Πολεμικό Ναυτικό έχει καταστήσει σαφές ότι υπάρχει ένα εθνικό κενό ικανότητας, τουλάχιστον τα τελευταία 10 χρόνια, στην ικανότητα αντιβαλλιστικής πυραυλικής άμυνας», πρόσθεσε.
Αν και τα αντιτορπιλικά τύπου 45 προγραμματίζεται να εκσυγχρονιστούν με υποσυστήματα και νέους πυραύλους που θα τους επιτρέψουν να αμυνθούν έναντι βαλλιστικών πυραύλων στο πλαίσιο του προγράμματος Sea Viper Evolution, αυτό θα ικανοποιήσει τα απαιτούμενα πρότυπα μόνο στα τέλη της δεκαετίας του 2030 ή στις αρχές της δεκαετίας του 2040.
Έτσι, ενώ η ανάπτυξη ενός αντιτορπιλικού τύπου 45 θα αποτελεί επίδειξη δύναμης, η πρακτική χρησιμότητά του παραμένει περιορισμένη. Επιπλέον, οι προηγμένες δυνατότητες του Ιράν στον τομέα των αντιπλοϊκών βαλλιστικών πυραύλων ενδέχεται να το οδηγήσουν σε κλιμάκωση της έντασης, επιδιώκοντας να πυροβολήσει το πλοίο, το οποίο αποτελεί στόχο υψηλής αξίας για τέτοιου είδους επιθέσεις.
