«Ο φόβος για τους κινεζικούς δορυφόρους πίσω από τον πόλεμο ΗΠΑ–Ιράν» – Τι υποστηρίζει διεθνολόγος

Ο διεθνολόγος και ειδικός σε ζητήματα ασφάλειας Αλέξανδρος Ιτιμουδής, μιλώντας στο Newsbomb, αποκαλύπτει το «αόρατο» διακύβευμα πίσω από τον πόλεμο ΗΠΑ–Ιράν: την κούρσα για το ποιος θα ελέγξει τα «μάτια» στο Διάστημα. Όπως εξηγεί, ο πραγματικός φόβος της Ουάσινγκτον και του Τελ Αβίβ δεν είναι μόνο οι ιρανικοί πύραυλοι, αλλά η προοπτική το Ιράν να «κουμπώσει» πάνω σε ένα κινεζικό δορυφορικό δίκτυο, που θα μετατρέψει τα σημερινά σχετικά ανακριβή πλήγματά του, σε στοχευμένες βολές υψηλής ακρίβειας.

Κατά την εκτίμησή του επίσης, η Ουάσινγκτον δεν στοχεύει μόνο στην καταστροφή πυρηνικών και βαλλιστικών υποδομών, αλλά και στην αποκοπή του Πεκίνου από το ιρανικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο που κατευθύνεται προς την Κίνα.

Το «μυστικό» διακύβευμα με τους κινεζικούς δορυφόρους

Ο κ. Ιτιμουδής εξηγεί ότι, μετά τον πρώτο πόλεμο των 12 ημερών, η ιρανική ηγεσία διαπίστωσε ότι «οι πύραυλοι χτυπούν στα τυφλά» και σχεδίαζε να στήσει δορυφορικό δίκτυο κινεζικής τεχνολογίας, ώστε να αυξήσει θεαματικά την ακρίβεια των πληγμάτων της. Σύμφωνα με τα όσα είχαν ανακοινωθεί, το Ιράν προσανατολιζόταν στην εκτόξευση 20 δορυφόρων σε τροχιά, που θα τροφοδοτούσαν τους Φρουρούς της Επανάστασης με δεδομένα στοχοποίησης σε πραγματικό χρόνο, μέσω κινεζικών συστημάτων παρατήρησης και τηλεπισκόπησης.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο διεθνολόγος εκτιμά ότι το Ισραήλ έσπευσε να πλήξει το Ιράν «πριν αναβαθμίσει τις δυνατότητες στοχοποίησης»· πριν, δηλαδή, το ιρανικό σύστημα πυραύλων περάσει από την εποχή των μαζικών, αλλά ανακριβών, βολών σε στοχευμένα πλήγματα υψηλής ακρίβειας, βασισμένα σε κινεζικά «μάτια» στο διάστημα. Ο ίδιος συνδέει ευθέως αυτή την προοπτική με τα αιτήματα του Ντόναλντ Τραμπ στις διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη: καταστροφή του πυρηνικού και του βαλλιστικού προγράμματος πριν το Ιράν βελτιώσει δραστικά τα δεδομένα στοχοποίησης, με τη βοήθεια της Κίνας.

Τεχνητή νοημοσύνη, πληροφορίες πεδίου και «μωσαϊκός πόλεμος»

Ο κ. Ιτιμουδής επισημαίνει ότι ΗΠΑ και Ισραήλ συνδυάζουν μαζικά δεδομένα τεχνητής νοημοσύνης με πληροφορίες από πράκτορες στο έδαφος, δημιουργώντας ένα πλέγμα ακριβείας που τους επιτρέπει να «βλέπουν» και να χτυπούν νευραλγικούς στόχους με ελάχιστο σφάλμα. Αντίθετα, το Ιράν απαντά με το δόγμα του «μωσαϊκού πολέμου»: έχει κατατμήσει τις δυνάμεις των Φρουρών της Επανάστασης σε 31 αυτόνομες μονάδες –μία για την Τεχεράνη και από μία για κάθε επαρχία– που δρουν αποκεντρωμένα, χωρίς να περιμένουν συνεχώς έγκριση από το κέντρο.

Το δόγμα αυτό, σημειώνει, είναι εκ προθέσεως ασύμμετρο: στοχεύει στην αύξηση του κόστους και του φόβου για τον αντίπαλο, προσφέροντας μεγάλη ευελιξία κινήσεων και δυνατότητα αιφνιδιαστικών, ανορθόδοξων χτυπημάτων. Ωστόσο, τα τελευταία σφοδρά πλήγματα ΗΠΑ–Ισραήλ έχουν χτυπήσει στην «καρδιά» της ιρανικής πολεμικής μηχανής, καταστρέφοντας –κατά την εκτίμηση που μεταφέρει– περίπου το 50% των εκτοξευτών πυραύλων και κρίσιμες μονάδες διοίκησης και ελέγχου, με αποτέλεσμα ο περιοριστικός παράγοντας να μην είναι ο αριθμός των πυραύλων αλλά η ικανότητα εκτόξευσής τους.

Διάρκεια σύγκρουσης και αμερικανικοί στόχοι

Για τη διάρκεια του πολέμου, ο Αλέξανδρος Ιτιμουδής θυμίζει ότι ο πρώτος, πιο περιορισμένος γύρος εχθροπραξιών διήρκησε 12 ημέρες, ενώ τώρα εκτιμά ότι η σύγκρουση θα κρατήσει «λίγες μέρες περισσότερο», με την τεχνολογική υπεροχή της Δύσης να οδηγεί τελικά σε ιρανική συνθηκολόγηση. Στο ίδιο μήκος κύματος εντάσσει και την πρόσφατη δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ ότι ο πόλεμος «θα κρατήσει τέσσερις με πέντε εβδομάδες, αλλά μπορεί να πάει πολύ περισσότερο», τονίζοντας ότι οι ΗΠΑ μπορούν να συντηρήσουν επιχειρήσεις για όσο χρειαστεί, σε αντίθεση με το Ιράν που δεν είναι βέβαιο ότι θα καταφέρει να αναπληρώσει εκτοξευτές και κρίσιμες υποδομές.

Παράλληλα, ο διεθνολόγος υπογραμμίζει ότι η Ουάσινγκτον ενδιαφέρεται για μια συνολική συμφωνία που θα «κλειδώσει» τόσο το πυρηνικό πρόγραμμα όσο και τα ενεργειακά: να περιοριστεί η διοχέτευση ιρανικού φυσικού αερίου και πετρελαίου προς την Κίνα, ενισχύοντας έτσι τον στρατηγικό στόχο της αποσύνδεσης Πεκίνου–Τεχεράνης.

Προοπτικές καθεστωτικής αλλαγής στο Ιράν

Πάντως, ο διεθνολόγος εμφανίζεται επιφυλακτικός για το ενδεχόμενο ριζικής αλλαγής καθεστώτος, που αποτελεί και τον κεντρικό στόχο των δυτικών δυνάμεων, παρά τη σφοδρότητα των πληγμάτων. Επισημαίνει ότι η δομή των Φρουρών της Επανάστασης είναι «βαθιά ριζωμένη» και έχει διαπεράσει όλα τα κοινωνικά στρώματα και την οικονομική ζωή της χώρας, καθώς δεν πρόκειται για κλασικό στρατιωτικό σώμα αλλά για ξεχωριστό, με έντονα κοινωνικά χαρακτηριστικά.

Το πιο πιθανό, όπως εκτιμά, είναι να αναδειχθεί κάποια στιγμή ένα πρόσωπο μέσα από τους ίδιους τους Φρουρούς, διατεθειμένο να διαπραγματευθεί με τη Δύση, παρά να δούμε άμεση και πλήρη ανατροπή του συστήματος ή ριζική αναθεώρηση του Συντάγματος. Μέχρι τότε, η «μάχη του Διαστήματος» –δηλαδή αν το Ιράν θα καταφέρει να αποκτήσει κινεζική δορυφορική «ομπρέλα» ή αν ΗΠΑ–Ισραήλ θα την αποτρέψουν– παραμένει, κατά τον Ιτιμουδή, το κρυφό κλειδί για την επόμενη ημέρα της σύγκρουσης.

Διαβάστε επίσης