Μπακαΐ: «Η Ευρώπη δεν μπορεί να μιλά για αυτονομία ενώ απλώς εκτελεί εντολές της Ουάσινγκτον»
Ο εκπρόσωπος του Ιρανικού υπουργείο Εξωτερικών άσκησε επίθεση στη συμμετοχή της ΕΕ στις οικονομικές κυρώσεις των ΗΠΑ
Snapshot
- Ο εκπρόσωπος του Ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών, Εσμαΐλ Μπαγκαΐ, κατηγορεί την ΕΕ για υποταγή στις ΗΠΑ μέσω της στήριξης των οικονομικών κυρώσεων κατά του Ιράν.
- Ο Μπαγκαΐ υποστηρίζει ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να μιλά για στρατηγική αυτονομία ενώ ακολουθεί τυφλά τις εντολές της Ουάσινγκτον.
- Καταγγέλλει την παραβίαση του διεθνούς δικαίου από την ΕΕ λόγω της υποστήριξης των αμερικανικών μονομερών μέτρων εξαναγκασμού κατά του Ιράν.
- Επισημαίνει ότι η ΕΕ παραβιάζει τη δική της νομοθεσία, όπως το Ευρωπαϊκό Καταστατικό Αποκλεισμού, που απαγορεύει την εφαρμογή εξωεδαφικών νόμων τρίτων χωρών.
- Ο Μπαγκαΐ προειδοποιεί ότι κάθε κράτος μέλος της ΕΕ θα πρέπει να λογοδοτήσει για τη συμμετοχή του στην παράνομη οικονομική πολιτική των ΗΠΑ κατά του Ιράν.
Επίθεση στην Ευρωπαϊκή Ένωση και προειδοποίηση για την ανεξαρτησία και την κυριαρχία της άσκησε ο εκπρόσωπος του Ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών, Εσμαΐλ Μπακαΐ.
Με δύο αναρτήσεις που έκανε στο Χ, ο Ιρανός αξιωματούχος άσκησε κριτική στη στάση της Ευρώπης που ακολουθεί της κυρώσεις των ΗΠΑ κατά του Ιράν, μέσω των οποίων παραβιάζεται το Διεθνές Δίκαιο.
Χαρακτήρισε «υποταγή» την πολιτική της ΕΕ η οποία ακολουθεί τις αποφάσεις «μίας μεγαλύτερης δύναμης» και την κάλεσε να επιλέξει αν θα συνεχίζει να αποφασίζει ανεξάρτητα ή να «επαναλαμβάνει τις πολιτικές άλλων.
«Η κυριαρχία δεν στηρίζεται μόνο στη βία»
Στην ανάρτησή του ο Μπακαΐ ανέφερε ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να συνεχίσει να παρουσιάζεται ως ανεξάρτητη και κυρίαρχη, ενώ ταυτόχρονα υποκύπτει στις απαιτήσεις των ΗΠΑ.
«Στο έργο του “Discours de la servitude volontaire”, ο Étienne de La Boétie εντοπίζει μια θεμελιώδη αλήθεια σχετικά με τους παράγοντες που ευνοούν την τυραννία: η κυριαρχία δεν στηρίζεται μόνο στη βία· συχνά διατηρείται χάρη στην υποταγή εκείνων που είναι ικανοί να ενεργούν ανεξάρτητα», έγραψε ο Μπακαΐ στο X.
«Η Ευρώπη δεν μπορεί πλέον να μιλά για “στρατηγική αυτονομία” ενώ απλώς εκτελεί τις εντολές της Ουάσιγκτον. Η στρατηγική αυτονομία δεν εξασφαλίζεται με μεγαλοπρεπείς δηλώσεις. Πραγματοποιείται μέσω της ικανότητας να αποφασίζει κανείς ανεξάρτητα και υπεύθυνα – ακόμη και αν αυτές οι αποφάσεις αποκλίνουν από τη θέση μιας μεγαλύτερης δύναμης».
«Η Ευρώπη πρέπει να επιλέξει: να συμπεριφέρεται ως ανεξάρτητος παράγοντας ή να συνηθίσει τόσο πολύ να επαναλαμβάνει τις πολιτικές άλλων, ώστε να μπερδεύει αυτή την επανάληψη με την αυτονομία», ανέφερε.
Η υποστήριξη του αμερικανικού οικονομικού πολέμου συνιστά παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου
Στη συνέχεια προχώρησε σε μία ακόμη ανάρτηση όπου ανέφερε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση φαίνεται να παραχωρεί την κυριαρχία της, τους νόμους και τους κανονισμούς της, τις αξίες και την ηθική της στην αμερικανική πίεση.
«Σύμφωνα με τη δική της νομοθεσία, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αναγνωρίζει την εξωεδαφική εφαρμογή νόμων που έχουν θεσπιστεί από τρίτες χώρες και θεωρεί ότι τέτοιες επιπτώσεις αντιβαίνουν στο διεθνές δίκαιο. Το Ευρωπαϊκό Καταστατικό Αποκλεισμού (Blocking Statute) απαγορεύει ρητά στους φορείς της ΕΕ να συμμορφώνονται με οποιαδήποτε απαίτηση ή απαγόρευση που βασίζεται στους συγκεκριμένους ξένους νόμους».
«Πώς, λοιπόν, μπορεί η Ένωση να υποστηρίζει τώρα τα πιο αρπακτικά και παράνομα μονομερή μέτρα εξαναγκασμού κατά του Ιράν;»
«Συγκρίνετε αυτό με το 1996, όταν η ΕΕ αποφάσισε να ενεργήσει ανεξάρτητα για την υπεράσπιση της κυριαρχίας της ενάντια στο αμερικανικό καθεστώς κυρώσεων και θέσπισε το "Blocking Statute". Σήμερα έχει καταστεί συνεργός της παράνομης συμπεριφοράς της Ουάσιγκτον».
«Η υποστήριξη της Ένωσης στον παράνομο οικονομικό πόλεμο των ΗΠΑ συνιστά επίσης σοβαρή παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Κάθε κράτος μέλος της ΕΕ θα κληθεί να λογοδοτήσει για τις συνέπειες της συμβολής του σε αυτή την παράνομη πράξη».
«Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να υποστηρίζει την "οικονομική τρομοκρατία" της Ουάσιγκτον κατά του Ιράν, ενώ ταυτόχρονα ισχυρίζεται ότι επιδιώκει την αποκλιμάκωση της έντασης και την περιφερειακή σταθερότητα. Οι δύο θέσεις αλληλοαποκλείονται. Αυτή η ανεύθυνη στάση αποτελεί απόδειξη της ηθικής παρακμής και της πολιτικής ανικανότητας της ΕΕ».
