Το ΝΑΤΟ ετοιμάζεται για πόλεμο: Αυτό είναι το πλάνο για αμάχους, τρόφιμα, μεταφορές, επικοινωνίες
Το ΝΑΤΟ δημοσίευσε ένα πλαίσιο αναγκών σχετικά με την επάρκεια αγαθών για τον άμαχο πληθυσμό σε περίπτωση πολεμικής σύγκρουσης
Snapshot
- Το ΝΑΤΟ έχει εκπονήσει ολοκληρωμένα σχέδια για την ανθεκτικότητα του άμαχου πληθυσμού σε περίπτωση πολεμικής σύγκρουσης, καλύπτοντας τρόφιμα, ενέργεια, μεταφορές και επικοινωνίες.
- Οι Σύμμαχοι πρέπει να θεσπίσουν εθνικά πλαίσια διακυβέρνησης και να διαθέτουν τουλάχιστον 1,5% του ΑΕΠ για αμυντικές δαπάνες που περιλαμβάνουν και την πολιτική ετοιμότητα.
- Προβλέπονται μέτρα για τη διαχείριση μαζικών μετακινήσεων ατόμων, την προστασία κρίσιμων υποδομών και την υποστήριξη της συνέχειας της διακυβέρνησης σε συνθήκες κρίσης ή σύγκρουσης.
- Έμφαση δίνεται στην ανθεκτικότητα της ενεργειακής τροφοδοσίας, την ασφάλεια των συστημάτων επικοινωνιών και τη διατήρηση βασικών υπηρεσιών μεταφορών σε περιόδους κρίσης.
- Το πλαίσιο περιλαμβάνει επίσης στρατηγικές για την αντιμετώπιση κυβερνοεπιθέσεων, υγειονομικών κρίσεων και φυσικών καταστροφών, με στόχο την ταχεία ανάκαμψη και υποστήριξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων.
«Μυρίζει μπαρούτι» στη Δύση σχετικά με πιθανή πολεμική αναμέτρηση τα επόμενα χρόνια.
Από τη μια ο «Ψυχρός πόλεμος» Γερμανίας – Ρωσίας, από την άλλη η ενίσχυση των ανατολικών συνόρων της νατοϊκής συμμαχία, αλλά και προετοιμασίες σε υγειονομικό επίπεδο από κάποιες χώρες, δημιουργούν ένα άκρως ανησυχητικό πλέγμα.
Αυτό ήρθε να ενισχύσει μια νέα έκθεση του ΝΑΤΟ.
Το ΝΑΤΟ δημοσίευσε ένα πλαίσιο αναγκών σχετικά με την επάρκεια αγαθών για τον άμαχο πληθυσμό σε περίπτωση πολεμικής σύγκρουσης. Το πλαίσιο παρουσιάζει με λεπτομέρειες τι θεωρητικά μπορεί να βοηθήσει τον άμαχο πληθυσμό σε μια σύγκρουση ώστε να μειώθουν τυχόν απώλειες όχι μόνο από πολεμικά χτυπήματα αλλά και από σημαντικές ελλείψεις που θα επηρεάσουν όπως για παράδειγμα την ικανότητα θέρμανσης.
Ακολουθεί αναλυτικά η έκθεση του ΝΑΤΟ:
Βασικές απαιτήσεις ανθεκτικότητας για το 2026 - 15 Σεπτεμβρίου 2026
Η στρατιωτική προσαρμογή του ΝΑΤΟ πρέπει να συνοδεύεται από ταχύτερες, ισχυρότερες και πιο συνεπείς προσπάθειες για την ενίσχυση της ανθεκτικότητας, ιδίως όσον αφορά την πολιτική υποστήριξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα καθώς η Συμμαχία γίνεται όλο και πιο αλληλένδετη, τόσο γεωγραφικά όσο και σε διάφορους τομείς, και καθώς οι προκλήσεις για την ανθεκτικότητα ενός Συμμάχου ενδέχεται να έχουν αλυσιδωτές επιπτώσεις σε ολόκληρη την Περιοχή Ευθύνης (AOR) του SACEUR.
Η υλοποίηση του εθνικού πολιτικού σχεδιασμού σύμφωνα με τις επιχειρησιακές απαιτήσεις, συμπεριλαμβανομένων των Ελάχιστων Επιχειρησιακών Απαιτήσεων (MOR) για τη Στήριξη της Χώρας Υποδοχής, ενισχύει την αξιόπιστη αποτροπή και άμυνα, διασφαλίζοντας ότι οι στρατιωτικές δυνάμεις υποστηρίζονται επαρκώς με πολιτικούς πόρους και υποδομές.
Επιπλέον, η ενίσχυση της ανθεκτικότητας μέσω μιας προσέγγισης που εμπλέκει το σύνολο της κυβέρνησης και της κοινωνίας καταδεικνύει την αποφασιστικότητα της Συμμαχίας και εξουδετερώνει τη στρατηγική εκφοβιστική τακτική των αντιπάλων μας.
Η εφαρμογή των Βασικών Απαιτήσεων απαιτεί από τους Συμμάχους:
-Να θεσπίσουν ένα αποτελεσματικό πλαίσιο διακυβέρνησης για την εθνική ανθεκτικότητα, το οποίο να προσδιορίζει με σαφήνεια τους ρόλους και τις ευθύνες όλων των ενδιαφερόμενων μερών σε επίπεδο ολόκληρης της κυβέρνησης και ολόκληρης της κοινωνίας, ενώ θα συντονίζεται με τις ένοπλες δυνάμεις σε περιόδους ειρήνης, κρίσης και σύγκρουσης·
-Να εξασφαλίζουν αξιόπιστο και βιώσιμο σχεδιασμό πόρων. Στη Σύνοδο Κορυφής του 2025 στη Χάγη, οι Αρχηγοί Κρατών και Κυβερνήσεων των Συμμάχων συμφώνησαν να διαθέτουν έως και 1,5% του ΑΕΠ για δαπάνες που σχετίζονται με την άμυνα και την ασφάλεια, συμπεριλαμβανομένων των τομέων της ανθεκτικότητας και της πολιτικής ετοιμότητας
-·Να παρέχουν πολιτικές δράσεις για την υποστήριξη της εκτέλεσης των στρατιωτικών σχεδίων του ΝΑΤΟ, μεταξύ άλλων μέσω της παροχής Υποστήριξης από τη Χώρα Υποδοχής (HNS) σε περιβάλλον σύγκρουσης.
Η συνοχή μεταξύ του εθνικού σχεδιασμού και του σχεδιασμού του ΝΑΤΟ για την αποτροπή και την άμυνα θα διασφαλίσει ότι τα πολιτικά και στρατιωτικά σχέδια και οι ικανότητες αλληλοενισχύονται. Θα διασφαλίσει επίσης ότι οι Σύμμαχοι μπορούν να επιλύουν τις συγκρούσεις μεταξύ των αναγκών για πολιτικούς, στρατιωτικούς και εμπορικούς πόρους, έτσι ώστε τόσο οι απαιτήσεις για την υποστήριξη των εθνικών ενόπλων δυνάμεων όσο και εκείνες για την παροχή Υποστήριξης της Χώρας Υποδοχής (HNS) στις ενισχυτικές δυνάμεις να μπορούν να εξισορροπηθούν και να ικανοποιηθούν, με παράλληλη μείωση των επιπτώσεων στον πληθυσμό, συμπεριλαμβανομένης της παροχής βασικών υπηρεσιών. Αυτό θα πρέπει επίσης να διευκολύνει και να ενθαρρύνει τους αντίστοιχους πολιτικούς και εμπορικούς φορείς να εξετάσουν το ενδεχόμενο να συμπεριλάβουν σχέδια έκτακτης ανάγκης για καταστάσεις κρίσης και σύγκρουσης στον αντίστοιχο σχεδιασμό επιχειρησιακής συνέχειας.
Οι Σύμμαχοι έχουν αποδείξει ότι η καλύτερη και αποτελεσματικότερη αντίδραση σε όλες τις απειλές και τους κινδύνους επιτυγχάνεται μέσω διατομεακού συντονισμού σε επίπεδο ολόκληρης της κυβέρνησης, υποστηριζόμενου από προσεγγίσεις που λαμβάνουν υπόψη ολόκληρη την κοινωνία. Αυτό αντανακλά όχι μόνο τις πολυάριθμες αλληλεξαρτήσεις μεταξύ των βασικών τομέων, αλλά και τις συντονισμένες επιδράσεις που απαιτούνται για την αντιμετώπιση ευρέων και εκτεταμένων προκλήσεων για την ανθεκτικότητα.
Οι εθνικές ασκήσεις και οι ασκήσεις που διοργανώνει το ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένων των Ασκήσεων Διαχείρισης Κρίσεων (CMX) του ΝΑΤΟ, παρέχουν ευκαιρίες στις αρμόδιες αρχές να δοκιμάσουν την ανθεκτικότητα σε εθνικό επίπεδο και σε επίπεδο Συμμαχίας. Οι Σύμμαχοι έχουν σημειώσει σημαντική πρόοδο στην προσαρμογή τους σε ένα δυναμικό και εξελισσόμενο στρατηγικό περιβάλλον. Ωστόσο, η συνεχής επιδείνωση του περιβάλλοντος ασφάλειας απαιτεί μια πιο διεξοδική, βασισμένη στην εκτίμηση κινδύνων προσέγγιση για τη διασφάλιση της ανθεκτικότητας. Αυτές οι Βασικές Απαιτήσεις βοηθούν τους Συμμάχους να αξιολογήσουν την ικανότητά τους να προετοιμάζονται, να αντιστέκονται, να ανταποκρίνονται και να ανακάμπτουν γρήγορα από στρατηγικές κρίσεις και διαταραχές.
Πρόσθετοι διατομεακοί κίνδυνοι, προκλήσεις και απειλές που έχουν ληφθεί υπόψη για την αναθεώρηση των Βασικών Απαιτήσεων το 2026 περιλαμβάνουν:
-Την πιθανότητα ένοπλης/φυσικής επίθεσης κατά πολιτών και/ή κρίσιμων υποδομών, συμπεριλαμβανομένων πράξεων σαμποτάζ·
-Πιο συχνές και καταστροφικές κυβερνοεπιθέσεις, οι οποίες μπορούν να παραλύσουν την παροχή βασικών υπηρεσιών στον πληθυσμό και την πολιτική υποστήριξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων, καθώς και να δημιουργήσουν μοναδικές οικονομικές και πολιτικές προκλήσεις για τη Συμμαχία και τα επιμέρους μέλη·
-Οι προκλήσεις που συνδέονται με τις αναδυόμενες και ανατρεπτικές τεχνολογίες (EDT), οι οποίες επηρεάζουν την ανθεκτικότητα και την πολιτική ετοιμότητα, καθώς και τη στρατιωτική αποτελεσματικότητα·
-Επιβλαβείς οικονομικές δραστηριότητες και στρατηγικές εξαρτήσεις, οι οποίες ενδέχεται να παρεμποδίσουν την ικανότητα των Συμμάχων να αντιδρούν άμεσα σε στρατηγικές κρίσεις και διαταραχές και να έχουν δυνητικά σημαντικές επιπτώσεις στη βιομηχανική ικανότητα και τις αλυσίδες εφοδιασμού, κατά τη διάρκεια κρίσεων και συγκρούσεων·
-Τα ακραία καιρικά φαινόμενα, οι φυσικές καταστροφές, το διαστημικό καιρό και οι μεταβαλλόμενες περιβαλλοντικές συνθήκες, τα οποία ασκούν αυξανόμενη πίεση στην ανθεκτικότητα σε ολόκληρη την ευρωατλαντική περιοχή, ενδεχομένως επιδεινώνοντας τις επιπτώσεις εχθρικών δραστηριοτήτων·
-Η ανάγκη για ισχυρότερες και πιο αξιόπιστες δυνατότητες αποκατάστασης και επισκευής, προκειμένου να βελτιωθεί η ικανότητα των Συμμάχων να ανακάμπτουν γρήγορα από στρατηγικούς κλυδωνισμούς·
-Οι εγγενείς ευπάθειες που προκαλούνται από την αυξημένη εξάρτηση βασικών λειτουργιών από διαστημικούς πόρους και τη σχετική τεχνολογία, συμπεριλαμβανομένων κοινωνικών λειτουργιών αλλά και στρατιωτικών δυνατοτήτων.
Βασική απαίτηση 1: Διασφάλιση της συνέχειας της διακυβέρνησης και των κρίσιμων κυβερνητικών υπηρεσιών
Στόχος 1: Ένα τυποποιημένο, δοκιμασμένο και ασκημένο σχέδιο ή σύστημα για τη συνέχεια της διακυβέρνησης, το οποίο περιλαμβάνει:
Την ικανότητα άσκησης κυριαρχικής εξουσίας και διατήρησης της εκπροσώπησης και της λήψης αποφάσεων στο ΝΑΤΟ υπό όλες τις συνθήκες.Μια σειρά διαδοχής της ηγεσίας και σαφήνεια της διαδικασίας λήψης αποφάσεων και της αλυσίδας διοίκησης στην εθνική κυβέρνηση σε περίπτωση ενός ενδεχομένως αποσταθεροποιητικού γεγονότος, τόσο σε καιρό ειρήνης όσο και σε περιόδους κρίσης και σύγκρουσης.
Προσδιορισμός και ιεράρχηση των Εθνικών Βασικών Λειτουργιών, των κρίσιμων κυβερνητικών οργανισμών, των κρίσιμων υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων των υποστηρικτικών υποχρεώσεων στο πλαίσιο της Έννοιας για την Αποτροπή και την Άμυνα της Ευρωατλαντικής Περιοχής (DDA) και της Οικογένειας Σχεδίων της (FoP) (π.χ., Υποστήριξη της Χώρας Υποδοχής (HNS) και λειτουργίες Ενίσχυσης, όπως η παροχή και διανομή τροφίμων, νερού, καυσίμων, ηλεκτρικού ρεύματος, θέρμανσης, μεταφορών, χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, εξειδικευμένων αγαθών, ιατρικών/φαρμακευτικών προϊόντων και προϊόντων προσωπικής προστασίας, καθώς και εξοπλισμού).
Στόχος 2: Ένα ολοκληρωμένο σύστημα εθνικών δυνατοτήτων για την πολιτική προστασία/πολιτική άμυνα, το οποίο βασίζεται στην ανθεκτικότητα και καθοδηγείται από την ετοιμότητα.
Στόχος 3: Ένα ενισχυμένο και ανθεκτικό κέντρο διαχείρισης κρίσεων, προστατευμένο τόσο περιβαλλοντικά όσο και φυσικά, καθώς και εναλλακτικές ρυθμίσεις για τη διασφάλιση της συνέχειας των κυβερνητικών λειτουργιών και άλλων κρίσιμων υπηρεσιών, κατά τη διάρκεια κρίσεων και συγκρούσεων, με εφεδρικές δυνατότητες.
Βασική απαίτηση 2: Ανθεκτική ενεργειακή τροφοδοσία
Στόχος 1: Συνεχής πρόσβαση σε αξιόπιστες πηγές ενέργειας, ιδίως σε περιόδους κρίσης ή σύγκρουσης, λαμβάνοντας υπόψη τον πιθανό αντίκτυπο της βιομηχανικής ικανότητας2, τις αλληλεξαρτήσεις, τις αλυσιδωτές επιπτώσεις και τις πιθανές δευτερογενείς επιπτώσεις. Αυτό θα πρέπει να υποστηρίζεται από σχέδια μετριασμού για το πλήρες φάσμα κινδύνων και απειλών καθώς και για τις εντοπισμένες ευπάθειες, την ικανότητα αύξησης της παραγωγής και διανομής ενέργειας, και την ικανότητα διασφάλισης προτεραιότητας πρόσβασης σύμφωνα με τις απαιτήσεις για την υποστήριξη της χώρας υποδοχής.
Στόχος 2: Ανθεκτικές ικανότητες για τον μετριασμό απειλών και την αντιμετώπιση διακοπών στον ενεργειακό εφοδιασμό, καθώς και επαληθευμένα και δοκιμασμένα σχέδια επισκευής και αποκατάστασης, τα οποία έχουν αναπτυχθεί και υλοποιηθεί σε συνεργασία με τους διαχειριστές υποδομών.
Στόχος 3: Εργαλεία για τον εντοπισμό και την ιεράρχηση κρίσιμων αλυσίδων εφοδιασμού και αλληλεξαρτήσεων (συμπεριλαμβανομένης της ενεργειακής βιομηχανικής βάσης, των διασυνοριακών διασυνδέσεων, καθώς και των διατομεακών και ενδοτομεακών αλληλεξαρτήσεων), συμπεριλαμβανομένης της νομοθεσίας ή ισχυρών συμβατικών συμφωνιών με ιδιοκτήτες/διαχειριστές του ιδιωτικού τομέα, καθώς και μέσων για τον μετριασμό πιθανών κινδύνων που συνδέονται με ενδεχόμενες επιβλαβείς οικονομικές δραστηριότητες.
Στόχος 4: Εφαρμογή πρωτοκόλλων και διαδικασιών ανταλλαγής πληροφοριών και ευαισθητοποίησης που θα οδηγούν στην παροχή έγκαιρων και αξιοποιήσιμων πληροφοριών σε όλους τους σχετικούς εθνικούς και διεθνείς ενδιαφερόμενους φορείς, συμπεριλαμβανομένων των διαχειριστών υποδομών, με σκοπό την ενίσχυση της εθνικής και κοινωνικής ανθεκτικότητας και την υποστήριξη της συλλογικής άμυνας.
Στόχος 5: Προσδιορισμός και αξιολόγηση των κινδύνων και των ευκαιριών που προσφέρουν οι υφιστάμενες και οι εξελισσόμενες τεχνολογίες, καθώς και η εξέλιξη των εννοιών για τη διασφάλιση της διαρκούς ανθεκτικότητας των ενεργειακών συστημάτων.
Βασική απαίτηση 3: Ικανότητα διαχείρισης της ελεγχόμενης και μη ελεγχόμενης μετακίνησης ατόμων
Στόχος 1: Εθνικές ρυθμίσεις και σχέδια έκτακτης ανάγκης για την αντιμετώπιση και τον μετριασμό των επιπτώσεων της ελεγχόμενης και μη ελεγχόμενης μετακίνησης ατόμων από εντός και εκτός της εθνικής επικράτειας, συμπεριλαμβανομένης της μαζικής εισροής ατόμων που υπερβαίνει το 2% του συνολικού πληθυσμού της χώρας, με βάση εθνικές εκτιμήσεις κινδύνου, λαμβάνοντας υπόψη τις βασικές ανθρώπινες ανάγκες.
Στόχος 2: Εθνικές ρυθμίσεις για την ελεγχόμενη εκκένωση του άμαχου πληθυσμού από περιοχές κρίσης και σύγκρουσης. Διασφάλιση, εάν είναι απαραίτητο, της προστασίας του πληθυσμού μέσω περιορισμού των μετακινήσεων, σε περίπτωση κινδύνων που απειλούν τη ζωή, λαμβάνοντας υπόψη τις βασικές ανθρώπινες ανάγκες.
Στόχος 3: Προετοιμασία και άσκηση για τη διαχείριση της ταυτόχρονης μετακίνησης ατόμων και της ανάπτυξης στρατιωτικών δυνάμεων εντός της ίδιας γεωγραφικής περιοχής μέσω περιορισμένων οδών μεταφοράς. Αυτό περιλαμβάνει έναν μηχανισμό αποφυγής συγκρούσεων για την ιεράρχηση της μετακίνησης και της υποστήριξης των αμάχων και των στρατιωτικών.
Βασική απαίτηση 4: Ανθεκτικοί πόροι τροφίμων και νερού
Στόχος 1: Διασφάλιση της επίγνωσης της κατάστασης, της έγκαιρης προειδοποίησης και της προστασίας των πόρων τροφίμων και νερού, καθώς και των κρίσιμων υποδομών, μεταξύ άλλων έναντι όλων των απειλών και κινδύνων.
Στόχος 2: Ολοκληρωμένα σχέδια έκτακτης ανάγκης – τα οποία ασκούνται τακτικά σε εθνικό επίπεδο και/ή σε συνεργασία με άλλους Συμμάχους – για τη διασφάλιση του εφοδιασμού με τρόφιμα και νερό, ιδίως κατά τη διάρκεια κρίσεων και συγκρούσεων, προκειμένου να εξασφαλιστεί η παροχή τροφίμων και νερού στον άμαχο πληθυσμό και η υποστήριξη στρατιωτικών επιχειρήσεων, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της Υποστήριξης της Χώρας Υποδοχής (HNS).
Στόχος 3: Συνέχιση των βασικών λειτουργιών στους τομείς των τροφίμων και του νερού υπό συνθήκες παρατεταμένων κρίσεων, με την αντιμετώπιση ζητημάτων όπως η διαθεσιμότητα και η ικανότητα του εργατικού δυναμικού, οι κρίσιμες πρώτες ύλες, οι εξαρτήσεις μεταξύ εφοδιασμού και διατομεακών τομέων, καθώς και οι κίνδυνοι που συνδέονται με πιθανές επιβλαβείς οικονομικές δραστηριότητες.
Βασική απαίτηση 5: Ανθεκτικότητα για την αντιμετώπιση μαζικών απωλειών και καταστροφικών υγειονομικών κρίσεων
Στόχος 1: Ενίσχυση της ανθεκτικότητας και της ετοιμότητας μέσω μιας προσέγγισης που εμπλέκει το σύνολο της κυβέρνησης και της κοινωνίας όσον αφορά την ετοιμότητα και τον σχεδιασμό για την αντιμετώπιση μαζικών απωλειών και καταστροφικών υγειονομικών κρίσεων, εξασφαλίζοντας την παροχή βασικών υπηρεσιών υγειονομικής περίθαλψης στον πληθυσμό και την υποστήριξη των εθνικών και των στρατιωτικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ.
Στόχος 2: Ενίσχυση των μηχανισμών και των διαδικασιών για την ανταλλαγή πληροφοριών υγείας και ιατρικών δεδομένων, καθώς και για την ενημέρωση σχετικά με την κατάσταση, μεταξύ των πολιτικών και στρατιωτικών ιατρικών αρχών και άλλων βασικών ενδιαφερόμενων φορέων, καθώς και των σχετικών διεθνών οργανισμών.
Στόχος 3: Δημιουργία μιας ολοκληρωμένης και ασφαλούς επισκόπησης/βάσης δεδομένων/καταλόγου των δυνατοτήτων και ικανοτήτων παροχής υγειονομικής περίθαλψης σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, τόσο σε πολιτικό όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο.
Στόχος 4: Ανάπτυξη ολοκληρωμένου και ενοποιημένου σχεδίου/σχεδιασμού έκτακτης ανάγκης για την αντιμετώπιση/ανταπόκριση σε μαζικές απώλειες σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, κρίσεων και συγκρούσεων.
Στόχος 5: Σχεδιασμός ισχυρών και διαφοροποιημένων εθνικών ρυθμίσεων αποθεματοποίησης και ασφάλειας εφοδιασμού για ιατρικά εφόδια, εξοπλισμό, φαρμακευτικά προϊόντα και/ή δραστικά φαρμακευτικά συστατικά, καθώς και αίμα και προϊόντα αίματος.
Στόχος 6: Διεξαγωγή ολοκληρωμένης πολιτικο-στρατιωτικής εκπαίδευσης και ασκήσεων για τη δοκιμή σχεδίων, διαδικασιών και συνεργασίας μεταξύ όλων των σχετικών ενδιαφερομένων.
Βασική απαίτηση 6: Ανθεκτικά συστήματα πολιτικών επικοινωνιών
Στόχος 1: Συνεχής διαθεσιμότητα αξιόπιστων, ανθεκτικών και ασφαλών υπηρεσιών πολιτικών επικοινωνιών. Αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνει σχεδιασμό συνέχειας και έκτακτης ανάγκης για καταστάσεις κρίσης και σύγκρουσης, και να υποστηρίζεται από εθνική νομοθεσία και ρυθμίσεις διαχείρισης κρίσεων σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα και στρατιωτικούς φορείς.
Στόχος 2: Ολοκληρωμένες και τακτικές εθνικές εκτιμήσεις κινδύνου για το πλήρες φάσμα των κινδύνων και των τρωτών σημείων, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τους κινδύνους σε καταστάσεις κρίσης και σύγκρουσης. Οι εκτιμήσεις κινδύνου θα πρέπει να περιλαμβάνουν φυσικούς και ψηφιακούς κινδύνους, καθώς και τις αλυσιδωτές επιπτώσεις των διαταραχών στην πολιτική υποστήριξη προς τις ένοπλες δυνάμεις, στη συνέχεια της κυβερνητικής λειτουργίας και σε άλλους τομείς, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης, της ενέργειας, των μεταφορών και της υγειονομικής περίθαλψης.
Στόχος 3: Δημιουργία και διατήρηση συνολικής εικόνας των αλυσίδων εφοδιασμού, συμπεριλαμβανομένων των πηγών κρίσιμων εξαρτημάτων, των εξαρτήσεων, της ξένης ιδιοκτησίας και του ελέγχου των προμηθευτών και των παρόχων υπηρεσιών που είναι κρίσιμοι για τη διαθεσιμότητα των δικτύων, των συστημάτων και των υπηρεσιών επικοινωνιών. Λήψη υπόψη της διαθεσιμότητας κρίσιμων αλυσίδων εφοδιασμού και διαχειριζόμενων υπηρεσιών σε καταστάσεις κρίσης ή σύγκρουσης.
Στόχος 4: Εξασφάλιση προτεραιότητας πρόσβασης στα δίκτυα και τις υπηρεσίες πολιτικών επικοινωνιών για τη στήριξη τόσο της κοινωνικής ανθεκτικότητας όσο και της στρατιωτικής επιχειρησιακής ικανότητας, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων των εθνικών και συμμαχικών ενόπλων δυνάμεων καθώς και της Υποστήριξης της Χώρας Υποδοχής (HNS).
Στόχος 5: Εγγυημένη ικανότητα και μηχανισμοί για τη στήριξη της επικοινωνίας μεταξύ των αρχών και του πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένων των περιόδων κρίσης και σύγκρουσης. Αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνει εθνικές ικανότητες συστημάτων συναγερμού και προειδοποίησης προς τον πληθυσμό σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.
Βασική απαίτηση 7: Ανθεκτικά συστήματα πολιτικών μεταφορών
Στόχος 1: Να υπάρχουν σε ισχύ νομοθεσία, πολιτικές και ρυθμίσεις, απαραίτητες για τη συνέχεια των βασικών υπηρεσιών πολιτικών μεταφορών και της πολιτικής υποστήριξης προς τις ένοπλες δυνάμεις, οι οποίες:
εντοπίζουν, δοκιμάζουν, ιεραρχούν, επιλύουν συγκρούσεις, εξασφαλίζουν πρόσβαση, προστατεύουν και αποκαθιστούν εγκαίρως τα μέσα πολιτικών/εμπορικών μεταφορών, τις υποδομές, τις υπηρεσίες, τις μεταφορικές διαδρομές και το προσωπικό, προκειμένου να υποστηρίζονται οι εθνικές προτεραιότητες και οι προτεραιότητες της Συμμαχίας σε περιόδους ειρήνης, κρίσης και σύγκρουσης·επιτρέπουν τη διέλευση των συνόρων εντός των απαιτούμενων χρονικών ορίων για τη στήριξη της ελεύθερης κυκλοφορίας των δυνάμεων του ΝΑΤΟ, μέσω ενός ενιαίου εθνικού σημείου επαφής που υποστηρίζεται από ένα εθνικό διακυβερνητικό δίκτυο σχετικών υπουργείων·καθορίζουν πρωτόκολλα διακυβερνητικού συντονισμού που αποσαφηνίζουν τους ρόλους και τις ευθύνες όλων των αρμόδιων αρχών και ενδιαφερόμενων μερών.
Στόχος 2: Να διασφαλιστεί ότι οι υποδομές και οι υπηρεσίες των πολιτικών μεταφορών παραμένουν ανθεκτικές, ώστε να είναι ευέλικτες και ικανές να αντέχουν και να ανακάμπτουν, ελαχιστοποιώντας παράλληλα τις διαταραχές, από:
τις επιπτώσεις μιας σειράς πιθανών κινδύνων, συμπεριλαμβανομένων τόσο χρόνιων (π.χ. μεταβαλλόμενες περιβαλλοντικές συνθήκες, απειλές στον τομέα της πληροφορίας, αυξανόμενη εξάρτηση από ψηφιακές υπηρεσίες) όσο και οξέων κινδύνων (π.χ. ανθρωπογενείς και/ή φυσικές καταστροφές, υβριδικές απειλές, κυβερνοεπιθέσεις, πανδημίες)τις συνέπειες επιβλαβών οικονομικών δραστηριοτήτων και στρατηγικών εξαρτήσεων· καθώς καιπιθανές ευπάθειες που συνδέονται με υπάρχουσες και εξελισσόμενες τεχνολογίες (π.χ. GNSS, 5G και δίκτυα επικοινωνιών επόμενης γενιάς), και πιθανές ευπάθειες που συνδέονται με παρατεταμένες κρίσεις, συμπεριλαμβανομένων ταυτόχρονων και σύνθετων κρίσεων, καθώς και αλυσιδωτών επιπτώσεων.
Στόχος 3: Διατήρηση της ανθεκτικότητας των συστημάτων πληροφορικής (IT) και λειτουργικής τεχνολογίας (OT) στον τομέα των μεταφορών, καθώς και των αναδυόμενων και επαναστατικών τεχνολογιών και επικοινωνιών που σχετίζονται με τις μεταφορές, ώστε να είναι ευέλικτα και ικανά να εκτελούν βασικές λειτουργίες. Αυτό θα υποστηριχθεί από:
μια λεπτομερή επισκόπηση της κρίσιμης ψηφιακής υποδομής (δηλ. IT και OT) που σχετίζεται με τις μεταφορές και έχει οριστεί ως προτεραιότητα·εφεδρικά και εναλλακτικά συστήματα, καθώς και πλεονασμούς·έναν μηχανισμό για την ενημέρωση του ΝΑΤΟ σχετικά με σημαντικές διαταραχές στα συστήματα μεταφορών που ενδέχεται να έχουν αντίκτυπο στο Δίκτυο Ενίσχυσης και Διατήρησης (RSN).
Στόχος 4: Διασφάλιση της ανθεκτικότητας των συστημάτων πολιτικών μεταφορών για την υποστήριξη της διατομεακής ανθεκτικότητας μέσω:
Του προσδιορισμού των αλληλεξαρτήσεων με άλλους βασικούς τομείς, δεδομένου του κρίσιμου υποστηρικτικού ρόλου των μεταφορών για όλους τους τομείς·Της δημιουργίας δικτύων με τις αρμόδιες αρχές για άλλους τομείς ανθεκτικότητας, προκειμένου να καταγραφούν οι συγκεκριμένες μεταφορικές ανάγκες των αντίστοιχων τομέων (π.χ. ιατρικός, γεωργικός κ.λπ.)·Την ανάπτυξη ρυθμίσεων για την κάλυψη της μεταφορικής ικανότητας που απαιτείται για τη συνέχιση των βασικών υπηρεσιών και την παροχή πολιτικής υποστήριξης προς τις ένοπλες δυνάμεις σε όλους τους βασικούς τομείς.
