«Την επόμενη φορά που την είδα, ήταν στο νεκροτομείο»: Η τραγωδία της 21χρονης Έιμι και το δηλητήριο
Η μητέρα της Έιμι Γουόλτον ζητά δικαίωση για την κόρη της, υποστηρίζοντας ότι χειραγωγήθηκε μέσω διαδικτυακού φόρουμ που συνδέεται με δεκάδες θανάτους
Snapshot
- Η 21χρονη Έιμι Γουόλτον βρέθηκε νεκρή το 2022 μετά από επαφή με διαδικτυακό φόρουμ που ενθάρρυνε την αυτοκτονία και σχετίζεται με δεκάδες θανάτους στη Βρετανία.
- Ο Κένεθ Λο παραδέχθηκε 14 κατηγορίες για υποβοήθηση αυτοκτονίας, στέλνοντας δηλητηριώδη πακέτα σε ανθρώπους που γνώρισε μέσω διαδικτυακών φόρουμ.
- Η μητέρα της Έιμι καταγγέλλει ότι η κόρη της χειραγωγήθηκε από χρήστες του φόρουμ, που κερδοσκοπούσαν από τον θάνατο άλλων και ζητά από τη βρετανική κυβέρνηση να αναλάβει δράση.
- Παρά τις προσπάθειες ρυθμιστικών αρχών να μπλοκάρουν το φόρουμ, αυτό παραμένει προσβάσιμο μέσω VPN, διατηρώντας τον κίνδυνο για ευάλωτα άτομα.
- Η τραγωδία της Έιμι έχει επηρεάσει βαθιά την οικογένειά της, η οποία ζητά αλλαγές για την προστασία των νέων από τις επιπτώσεις των επικίνδυνων διαδικτυακών κοινοτήτων.
«Δεν ξεχνάς ποτέ την τελευταία φορά που ακούς τη φωνή του παιδιού σου», λέει χαρακτηριστικά η μητέρα της 21χρονης Έιμι καταγγέλοντας τη χειραγώγηση της κόρης της μέσω διαδικτυακού φόρουμ.
Η 21χρονη Έιμι Γουόλτον βρέθηκε νεκρή σε δωμάτιο ξενοδοχείου στο Σλάου της Αγγλίας, το 2022, αφού είχε έρθει σε επαφή με διαδικτυακό φόρουμ που συνδέεται με δεκάδες θανάτους. Η μητέρα της, Οζλέμ, υποστηρίζει ότι η κόρη της χειραγωγήθηκε από χρήστες που ενθάρρυναν ευάλωτους ανθρώπους να βάλουν τέλος στη ζωή τους και ζητά από τη βρετανική κυβέρνηση να αναλάβει δράση.
Η Έιμι Γουόλτον ήταν ένα παιδί γεμάτο περιέργεια, δημιουργικότητα και ευαισθησία. Έμαθε πιάνο σε ηλικία μόλις έξι ετών, άρχισε να μαθαίνει μόνη της ιαπωνικά από την εφηβεία της, έγραφε τραγούδια και δημιουργούσε έργα τέχνης. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε μεγαλώνοντας, είχε αναπτύξει αυτοπεποίθηση και έδειχνε αποφασισμένη να ανακαλύψει τον κόσμο.
Η μητέρα της, Οζλέμ Γουόλτον, θυμάται ένα κορίτσι έξυπνο, αστείο και γεμάτο ερωτήσεις. «Ήταν έξυπνη, δημιουργική, αστεία, περίεργη, ήθελε να εξερευνά και να ανακαλύπτει πράγματα. Συχνά σκεφτόμουν: “Πώς τα κατάφερνε όλα αυτά μόνη της;”», λέει.
Σήμερα, η 55χρονη μητέρα δεν μπορεί παρά να αναρωτιέται τι θα έκανε η κόρη της, πού θα μπορούσε να την είχε οδηγήσει το ταλέντο της. Τον Οκτώβριο του 2022, η Έιμι βρέθηκε νεκρή σε δωμάτιο ξενοδοχείου στο Σλάου του Μπέρκσαϊρ, σε ηλικία μόλις 21 ετών, αφού είχε καταναλώσει δηλητηριώδη ουσία που είχε προμηθευτεί μέσω διαδικτύου.
Η Οζλέμ Γουόλτον, μητέρα της Έιμι
«Ο πόνος είναι αφόρητος, καταστροφικός», εξομολογείται η μητέρα της. «Ακόμη ονειρεύομαι κάθε βράδυ την κόρη μου όταν ήταν χαρούμενη, όταν ήταν μικρή».
Για την οικογένεια, ωστόσο, οι συνθήκες του θανάτου της δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν απλώς ως μια υπόθεση αυτοκτονίας. Η Οζλέμ υποστηρίζει ότι η κόρη της χειραγωγήθηκε από μέλη διαδικτυακού φόρουμ, τα οποία, όπως λέει, ενθάρρυναν ανθρώπους να πεθάνουν, αναζητώντας τη δική τους νοσηρή ικανοποίηση.
«Την εξανάγκασαν και τη χειραγώγησαν ώστε να βάλει τέλος στη ζωή της. Υπήρχαν άνθρωποι σε εκείνο το φόρουμ που έβγαζαν χρήματα από τον θάνατο άλλων», καταγγέλλει.
Η υπόθεση που συνδέεται με δεκάδες θανάτους στη Βρετανία
Η Οζλέμ μιλά δημόσια για την τραγωδία της οικογένειάς της μετά την υπόθεση του Καναδού Κένεθ Λο, οι ενέργειες του οποίου έχουν συνδεθεί με τον θάνατο 79 ανθρώπων στο Ηνωμένο Βασίλειο, ανάμεσά τους και της Έιμι.
Τον προηγούμενο μήνα, ο Λο παραδέχθηκε στον Καναδά 14 κατηγορίες για υποβοήθηση αυτοκτονίας, αφού είχε στείλει πακέτα με δηλητηριώδη ουσία σε ανθρώπους που είχε γνωρίσει μέσω διαδικτυακών φόρουμ σχετικά με την αυτοκτονία.
Σύμφωνα με την Εθνική Υπηρεσία Εγκλήματος της Βρετανίας, ο Λο απέστειλε 330 πακέτα σε 286 ανθρώπους στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Στα συγκεκριμένα φόρουμ συμμετέχουν δεκάδες χιλιάδες χρήστες, οι οποίοι συζητούν για την αυτοκτονία και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ενθαρρύνουν άλλους να ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο. Η πράξη αναφέρεται σε αυτές τις κοινότητες με τον κωδικό «catching the bus» ή «CTB».
Τον Ιούνιο του 2025, το Channel 4 παρουσίασε το ντοκιμαντέρ «Poisoned: Killer in the Post», το οποίο εξέτασε τον θάνατο του Τομ Πάρφετ, ο οποίος πέθανε σε ηλικία 22 ετών υπό παρόμοιες συνθήκες με την Έιμι. Ο Πάρφετ συμμετείχε κι αυτός στο ίδιο διαδικτυακό φόρουμ.
«Τον προκαλούσαν, τον ενθάρρυναν και πανηγύριζαν στην ιδέα ότι θα έβαζε τέλος στη ζωή του», λέει η Οζλέμ. «Όταν σταμάτησε να απαντά - όταν πέθανε - προχώρησαν στον επόμενο. Δεν υπήρξε καμία αναγνώριση ότι επρόκειτο για έναν άνθρωπο. Απλώς συνέχισαν με τον επόμενο».
Οι 11 ημέρες στο ξενοδοχείο και ο άνδρας που βρισκόταν μαζί της
Η υπόθεση της Έιμι αποκαλύπτει, σύμφωνα με τη μητέρα της, ότι οι κίνδυνοι αυτών των διαδικτυακών κοινοτήτων δεν περιορίζονται στον ψηφιακό κόσμο.
Η αστυνομική έρευνα διαπίστωσε ότι η νεαρή γυναίκα είχε παραμείνει στο δωμάτιο του ξενοδοχείου για 11 ημέρες πριν από τον θάνατό της. Βγήκε μόνο μία φορά, την προηγούμενη ημέρα, για να παραλάβει το πακέτο με τη δηλητηριώδη ουσία που είχε σταλεί από τον Λο.
Υπήρχε, όμως, και ένα ακόμη στοιχείο που προκαλεί ερωτήματα στην οικογένειά της, καθώς η Έιμι δεν ήταν μόνη της στο δωμάτιο.
«Υπήρχε ένας άνδρας μαζί της», εξηγεί η Οζλέμ. Οι δυο τους είχαν γνωριστεί στο διαδικτυακό φόρουμ και εκείνος είχε ταξιδέψει από τις Ηνωμένες Πολιτείες για να τη συναντήσει.
«Μόνο εκείνος γνωρίζει ακριβώς τι συνέβη μέσα σε εκείνο το δωμάτιο», λέει η μητέρα της.
Η οικογένεια πιστεύει ότι ο άνδρας βρισκόταν εκεί για να παρακολουθήσει τον θάνατό της. «Δεν υπήρχε περίπτωση να μην καταλάβει ότι είχε απεγνωσμένα ανάγκη από βοήθεια. Γιατί δεν τη βοήθησε;», διερωτάται η Οζλέμ.
Ο άνδρας κρατήθηκε για το ελάχιστο προβλεπόμενο χρονικό διάστημα και στη συνέχεια αφέθηκε ελεύθερος. Η οικογένεια δεν γνωρίζει πού βρίσκεται σήμερα.
«Επέστρεψε στη ζωή του χωρίς να υποστεί συνέπειες», λέει η Οζλέμ. «Η αδικία είναι συγκλονιστική».
Η έρευνα για τον θάνατο της Έιμι δεν έχει ολοκληρωθεί. Μέχρι σήμερα, οι γονείς της δεν έχουν παραλάβει ούτε τα προσωπικά της αντικείμενα.
Αυτό που έχουν στα χέρια τους είναι η τελευταία τραπεζική της κατάσταση, η οποία δείχνει ότι είχε εγγραφεί σε γυμναστήριο, είχε πληρώσει για την επισκευή του κινητού της τηλεφώνου και είχε υποβάλει αίτηση για νέο διαβατήριο. Για τη μητέρα της, αυτά αποτελούν ενδείξεις ότι η κόρη της εξακολουθούσε να κάνει σχέδια για το μέλλον της.
Η ζωή πριν από την τραγωδία
Παρά τις ικανότητές της, η Έιμι αντιμετώπισε σημαντικές δυσκολίες από μικρή ηλικία. Δυσκολευόταν να δημιουργήσει φιλίες και συχνά ένιωθε ότι οι άλλοι δεν την καταλάβαιναν. Στο γυμνάσιο και στο κολέγιο βίωσε κοινωνική απομόνωση και εκφοβισμό.
Στην εφηβεία της εμφάνισε τικ και ακούσιες κινήσεις, τις οποίες η οικογένεια συνέδεε με το άγχος της. Ο οικογενειακός γιατρός την παρέπεμψε σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας για εφήβους.
«Την είδαν μία ή δύο φορές και στη συνέχεια την παρέπεμψαν σε διαδικτυακές υπηρεσίες υποστήριξης. Η Έιμι ένιωθε ότι αυτές οι υπηρεσίες δεν είχαν τίποτα να της προσφέρουν», αναφέρει η μητέρα της.
Ο γιατρός τής είχε συνταγογραφήσει φαρμακευτική αγωγή για τη διαχείριση των τικ, την οποία έπαιρνε για περίπου έναν χρόνο. Τη διέκοψε όταν ολοκληρώθηκαν οι εξετάσεις της.
Η κατάσταση φάνηκε να βελτιώνεται όταν η Έιμι άρχισε να φοιτά στο κολέγιο της ανώτερης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, επιλέγοντας η ίδια τα μαθήματα που θα παρακολουθούσε. Είχε πλέον περισσότερο χρόνο για όσα αγαπούσε, την ιαπωνική γλώσσα, τη μουσική και την τέχνη.
Παράλληλα, άρχισε να οργανώνει ένα ταξίδι στην Ιαπωνία για το διάστημα μετά τα 18α γενέθλιά της.
«Τα έκανε όλα μόνη της», θυμάται η Οζλέμ. «Οργάνωσε τα πάντα, έκανε αίτηση για βίζα, εξασφάλισε δουλειές για να εργαστεί εκεί και βρήκε κατάλυμα. Ήταν ένα τεράστιο επίτευγμα για έναν άνθρωπο 18 ετών. Της έλεγα πάντα πόσο πολύ τη θαύμαζα. Παρά τις δυσκολίες και τις αρνητικές εμπειρίες, συνέχισε να προχωρά, γιατί ήταν μαχήτρια».
Ωστόσο, η πανδημία του COVID-19 και οι περιορισμοί που ακολούθησαν επηρέασαν σοβαρά την ψυχική της κατάσταση. Η σύντομη φοίτησή της στο πανεπιστήμιο έκανε τα πράγματα δυσκολότερα, καθώς, σύμφωνα με τη μητέρα της, δέχθηκε εκφοβισμό από άτομα στους χώρους διαμονής των φοιτητών και παράλληλα αμφέβαλλε αν είχε επιλέξει τη σωστή κατεύθυνση για τις σπουδές της.
Τον Νοέμβριο του 2021, οι δυσκολίες αυτές συνέβαλαν σε μια σοβαρή ψυχική κατάρρευση.
Όταν επέστρεψε στο πατρικό της σπίτι στο Σαουθάμπτον, οι γονείς της αντιλήφθηκαν ότι είχε αλλάξει. Άρχισε να εξαφανίζεται για ημέρες, συχνά αφήνοντας πίσω το κινητό της τηλέφωνο, με αποτέλεσμα η οικογένεια να αναγκάζεται να δηλώνει την εξαφάνισή της στην αστυνομία.
«Ήταν μία φριχτή περίοδος», περιγράφει η Οζλέμ. «Εμείς την αναζητούσαμε και εκείνη πιθανότατα ένιωθε ότι την καταδιώκαμε. Θέλαμε να βεβαιωθούμε ότι ήταν ασφαλής και ότι θα λάμβανε βοήθεια. Όμως, έτσι υψωνόταν ένα τείχος ανάμεσά μας».
Η Έιμι παραπέμφθηκε ξανά σε τοπική υπηρεσία ψυχικής υγείας, αλλά αρνήθηκε να συνεργαστεί με τους ειδικούς. Η μητέρα της θυμάται πόσο αβοήθητη ένιωθε, καθώς προσπαθούσε να την προστατεύσει από τις σκέψεις αυτοκτονίας.
Μία φορά χρειάστηκε να την κρατήσει για περίπου 20 λεπτά, ενώ η κόρη της αντιδρούσε έντονα, κλωτσώντας και φωνάζοντας.
Τελικά, η Οζλέμ και ο πατέρας της Έιμι, Μάρτιν, αναγκάστηκαν να ασκήσουν το δικαίωμα που τους παρείχε η νομοθεσία περί ψυχικής υγείας ως πλησιέστεροι συγγενείς, προκειμένου να υποβληθεί η κόρη τους σε αξιολόγηση και να μεταφερθεί σε ψυχιατρικό νοσοκομείο.
«Ήταν θυμωμένη μαζί μας. Εμείς, όμως, σκεφτόμασταν ότι τουλάχιστον θα βρισκόταν σε ένα ασφαλές μέρος και θα τη φρόντιζαν», λέει η μητέρα της.
Η Έιμι παρέμεινε στο νοσοκομείο για δύο εβδομάδες, τον Μάρτιο του 2022. Ωστόσο, σύμφωνα με την οικογένειά της, πήρε εξιτήριο χωρίς οι γονείς της να ενημερωθούν και χωρίς να τους δοθεί σαφής διάγνωση ή σχέδιο θεραπείας.
«Ο σύζυγός μου άκουσε τυχαία τους γιατρούς να χρησιμοποιούν τις λέξεις “οξεία ψύχωση”. Αυτό ήταν το πιο κοντινό που φτάσαμε σε μια διάγνωση», αναφέρει η Οζλέμ.
Στα τέλη Ιουνίου του 2022, η Έιμι επέστρεψε στο σπίτι. Η οικογένειά της έμαθε αργότερα ότι περίπου εκείνη την περίοδο είχε εγγραφεί για πρώτη φορά στο διαδικτυακό φόρουμ.
«Δεν γνωρίζαμε καν ότι υπήρχε ένα τέτοιο φόρουμ. Κανείς μας δεν το γνώριζε», λέει η μητέρα της.
Στις 7 Ιουλίου του 2022, η Έιμι έφυγε ξανά από το σπίτι. Ήταν η τελευταία φορά που την είδε ζωντανή η οικογένειά της. Στις 14 Οκτωβρίου βρέθηκε νεκρή στο ξενοδοχείο στο Σλάου.
«Εξακολουθούμε να μην ξέρουμε ακριβώς τι συνέβη στην κόρη μου», λέει η Οζλέμ.
«Ένα θανατηφόρο φόρουμ»
Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, ο Κένεθ Λο διαχειριζόταν τέσσερις επιχειρήσεις μέσω των οποίων πωλούσε θανατηφόρες ποσότητες δηλητηριώδους ουσίας και άλλα προϊόντα που προορίζονταν για την υποβοήθηση αυτοκτονίας, συνοδεύοντάς τα με οδηγίες χρήσης.
Από το 2020 έως το 2023, φέρεται να εισέπραξε περίπου 297.000 καναδικά δολάρια, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 150.000 λίρες, χρεώνοντας γύρω στα 90 καναδικά δολάρια -περίπου 50 λίρες- για κάθε πακέτο.
Από τους 79 ανθρώπους στη Βρετανία των οποίων οι θάνατοι εξετάστηκαν στο πλαίσιο της υπόθεσης, οι 51 ήταν άνδρες και οι 28 γυναίκες. Η μέση ηλικία των ανδρών ήταν τα 33 έτη και των γυναικών τα 28, ενώ το νεότερο θύμα ήταν μόλις 14 ετών.
Οι βρετανικές αρχές επιχείρησαν να περιορίσουν την πρόσβαση στο φόρουμ. Η Ofcom, η αρμόδια ρυθμιστική αρχή για τις επικοινωνίες και το διαδίκτυο στο Ηνωμένο Βασίλειο, έδωσε εντολή στους διαχειριστές του να αποκλείσουν τους χρήστες από τη χώρα, επικαλούμενη τον νόμο περί διαδικτυακής ασφάλειας (Online Safety Act).
Όταν οι ιδιοκτήτες δεν συμμορφώθηκαν, η αρχή επέβαλε πρόστιμο ύψους 950.000 λιρών. Ωστόσο, σύμφωνα με την Οζλέμ, η Ofcom ενημέρωσε στη συνέχεια την οικογένεια ότι δεν μπορούσε να εισπράξει το ποσό, καθώς οι Αμερικανοί ιδιοκτήτες του φόρουμ δεν διέθεταν περιουσιακά στοιχεία στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Το φόρουμ δεν είναι πλέον προσβάσιμο στους χρήστες του Ηνωμένου Βασιλείου μέσω των συμβατικών τρόπων πρόσβασης στο διαδίκτυο, παραμένει όμως διαθέσιμο μέσω VPN, δηλαδή εικονικού ιδιωτικού δικτύου.
Ο Άντι Μπάροους, διευθύνων σύμβουλος του ιδρύματος Molly Rose Foundation, το οποίο δραστηριοποιείται στον τομέα της πρόληψης των αυτοκτονιών, υποστηρίζει ότι το συγκεκριμένο φόρουμ έχει συνδεθεί με τουλάχιστον 164 θανάτους στη Βρετανία.
«Αυτό το θανατηφόρο φόρουμ, στο οποίο ευάλωτοι άνθρωποι χειραγωγούνται προς την αυτοκτονία, αποκαλύπτει πολλαπλές αποτυχίες του κράτους στην προστασία της ανθρώπινης ζωής», δηλώνει.
Παράλληλα, χαρακτηρίζει αργή και αναποτελεσματική την παρέμβαση της Ofcom για τον αποκλεισμό της πρόσβασης στη Βρετανία, προειδοποιώντας ότι ευάλωτοι νέοι ενήλικες εξακολουθούν να κινδυνεύουν.
«Είναι κρίσιμο να αντληθούν διδάγματα και να ενισχυθεί η ρύθμιση, ώστε να μπορεί να αντιμετωπίζει άμεσα τις απειλές που προέρχονται από τέτοιες διαδικτυακές κοινότητες», τονίζει.
«Οι ζωές μας χωρίζονται σε πριν και μετά τον θάνατο της Έιμι»
Η Έιμι την είχε καλέσει στις 8 Ιουλίου, μία ημέρα μετά την τελευταία φορά που είχε φύγει από το σπίτι. Μίλησαν για 54 λεπτά.
«Δεν ξεχνάς ποτέ την τελευταία φορά που ακούς τη φωνή του παιδιού σου», λέει.
Προσπαθεί να φανταστεί την κόρη της κάπου στο Μπράιτον, μια πόλη που αγαπούσε. Στο βάθος της τηλεφωνικής συνομιλίας άκουγε γλάρους, ανθρώπους να μιλούν και παιδιά να γελούν.
«Αυτή είναι η τελευταία ανάμνηση που έχω από εκείνη ζωντανή. Την επόμενη φορά που την είδα, ήταν στο νεκροτομείο».
Η απώλεια της Έιμι άλλαξε ριζικά τη ζωή ολόκληρης της οικογένειας. Η Οζλέμ και ο σύζυγός της, Μάρτιν, είναι παντρεμένοι εδώ και 30 χρόνια, όμως μετά τον θάνατο της κόρης τους έφτασαν κοντά στην κατάρρευση. Η αδυναμία τους να επικοινωνήσουν για το πένθος τους επιβάρυνε ακόμη περισσότερο τη σχέση τους.
Η ίδια ένιωθε την ανάγκη να μιλά για την Έιμι και να κλαίει. Ο σύζυγός της, αντίθετα, κλείστηκε στον εαυτό του.
«Έπρεπε να καταλάβω ότι αυτός ήταν ο δικός του τρόπος να διαχειριστεί το πένθος του», λέει.
Η μεγαλύτερη κόρη τους, Αντέλ, αφιερώθηκε στην εκστρατεία για την ανάδειξη των κινδύνων του διαδικτύου και έγραψε το βιβλίο «Logging Off: The Human Cost of Our Digital World». Σύμφωνα με τη μητέρα της, το πένθος της εκδηλώθηκε με διαφορετικό τρόπο και άρχισε να βρίσκει τους δικούς της μηχανισμούς διαχείρισης της απώλειας αργότερα.
Η αδερφή της Έιμι, η Αντέλ
Η Οζλέμ, η οποία εργαζόταν ως κοινωνική λειτουργός και θεωρούσε την επαγγελματική της ιδιότητα σημαντικό μέρος της ταυτότητάς της, αναγκάστηκε να απομακρυνθεί από τη δουλειά της.
«Η εργασία μου ήταν πάντα ένα τεράστιο κομμάτι του ποιας είμαι. Όμως, πώς μπορώ να βοηθώ άλλους ανθρώπους να αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες και τον πόνο τους, όταν εγώ η ίδια είμαι χαμένη μέσα στον δικό μου;», αναρωτιέται.
Μετά τον θάνατο της Έιμι, η ανησυχία της για την ασφάλεια της μεγαλύτερης κόρης της έχει γίνει εντονότερη. Προσπαθεί να περιορίσει τους φόβους της, γνωρίζοντας πόσο την είχαν καταβάλει οι αγωνίες για την Έιμι.
«Αυτά τα πράγματα γυρίζουν συνεχώς στο μυαλό σου. Πρέπει να τα αντιμετωπίζεις κάθε μέρα», λέει.
Η Οζλέμ γνωρίζει ότι δεν υπάρχει καμία αλλαγή στη νομοθεσία που θα μπορούσε να καλύψει το κενό που άφησε η κόρη της. Ελπίζει, όμως, ότι η δημόσια μαρτυρία της θα συμβάλει στο να προστατευτούν άλλοι άνθρωποι και να μη βιώσει καμία άλλη οικογένεια την ίδια τραγωδία.
«Για όλους μας, η ζωή χωρίζεται σε δύο περιόδους: πριν φύγει η Έιμι από τη ζωή και μετά», λέει. «Τίποτα δεν μπορεί να γεμίσει το κενό που άφησε ο θάνατός της».
