Το θέμα δεν είναι το «αριστερή» είναι το «συμπαράταξη»

Ο Αλέξης Τσίπρας άνοιξε τα χαρτιά του. Το νέο κόμμα του λέγεται ΕΛΑΣ και η καθεμιά από τις τρεις λέξεις που έχει επιλέξει δηλαδή Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη έχει τη σημειολογία της.

Το Ελληνική είναι το προφανές. Και το Αριστερή νομίζω. Ο πρώην αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ είναι τέκνο της Αριστεράς κι όσο κι αν κυβέρνηση, εδώ και χρόνια στην Ελλάδα, βγάζει το κέντρο, θα ήταν υποκριτικό να μην συμπεριλάβει τη λέξη Αριστερά στο νέο του εγχείρημα.

Το μέγα θέμα ωστόσο και του Τσίπρα αλλά και της Αριστεράς είναι η τελευταία λέξη του κόμματος: Η συμπαράταξη.

Γιατί, ειδικά στην Αριστερά, το πρόβλημα είναι ακριβώς αυτό. Ότι ουδείς συμπαρατάσσεται με τον άλλον.

Το έχει πει ο Σταμάτης Κραουνάκης με το λιτό κι απέριττο.

«Η αριστερά καίει τα σπίτια της», το βιώσαμε με το ΚΚΕ και το ΚΚΕ Εσωτερικού, το είδαμε και με τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ ακόμα και στη διάρκεια της κυβέρνησης του όταν οι σύντροφοι, ένας για Χίο τράβηξε και ένας για Μυτιλήνη.

Το μέγα θέμα λοιπόν για τον Αλέξη Τσίπρα αλλά και για την προσπάθεια της Αριστεράς να πάρει ξανά την εξουσία είναι ακριβώς αυτό: Η συμπαράταξη. Ποιοι από τους πρώην συντρόφους θα αποφασίσουν να πάνε με τον Τσίπρα και ποιοι θα συνεχίσουν στο δικό τους δρόμο.

Στην πρώτη περίπτωση ο καθένας με το δικό του ποσοστό θα συμβάλλει ώστε ο στόχος της επιστροφής στην εξουσία να επιτευχθεί.

Στη δεύτερη οι σύντροφοι θα μείνουν απέναντι από την εξουσία, είτε αυτή είναι η νυν κυβέρνηση σε συνεργασία με κάποιον άλλον, είτε ο Τσίπρας με όποιον πρόθυμο προκύψει μετεκλογικά.

Σε κάθε περίπτωση, τα χαρτιά εν όψει των εκλογών έχουν πέσει όλα στο τραπέζι κι αυτό είναι ενδιαφέρον, αφού επιτέλους κάτι κινείται, απέναντι σε ένα πανίσχυρο σύστημα που μέχρι πρότινος φαινόταν ανίκητο.