Παυλόπουλος: Η 3η έκδοση της μελέτης του «Τα Συνταγματικά Θεμέλια του Νεότερου Ελληνικού Κράτους»

Snapshot

• Η 3η έκδοση της μελέτης του Προκόπη Παυλόπουλου για τα συνταγματικά θεμέλια του νεότερου ελληνικού κράτους κυκλοφορεί στις 3 Απριλίου 2026.
• Η μελέτη αναδεικνύει την καθοριστική συμβολή του Ιωάννη Καποδίστρια στην ίδρυση του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους σύμφωνα με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1830.
• Αναλύονται οι παρεμβάσεις του Καποδίστρια προς τις Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής για την αναγνώριση της Ελλάδας ως αυτόνομου έθνους
• κράτους.
• Η μελέτη εξετάζει τα θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου στα πρώτα ελληνικά Συντάγματα μετά το 1821, με έμφαση στην επίδραση της Διακήρυξης του Ρήγα Φεραίου.
• Επισημαίνεται η κανονιστική ποιότητα των ελληνικών συνταγματικών ρυθμίσεων σε σχέση με τη Γαλλική Διακήρυξη του 1789 και το αμερικανικό Bill of Rights.

Snapshot powered by AI

Την ερχόμενη Παρασκευή, 3 Απριλίου 2026, κυκλοφορεί η μελέτη του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας και Ακαδημαϊκού κ. Προκοπίου Παυλοπούλου «Τα Συνταγματικά Θεμέλια του Νεότερου Ελληνικού Κράτους» σε 3η έκδοση, αναθεωρημένη και επαυξημένη, πάντα από τις εκδόσεις «Ευρασία».

Οι προσθήκες στην προηγούμενη έκδοση αφορούν κυρίως τις εξής ενότητες:

Ι. Πρώτον, την ενότητα σχετικά με την καταλυτική εθνική προσφορά του Πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας, του Ιωάννη Καποδίστρια. Συγκεκριμένα δε με την καθοριστική συμβολή του στην ίδρυση του Νεότερου Ελληνικού Κράτους, κατά το Πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1830. Ειδικότερα, σε αυτή την ενότητα αναλύεται η δράση του Ιωάννη Καποδίστρια σε ό,τι αφορά τις διαδοχικές, πλήρως τεκμηριωμένες ιστορικώς και πολιτικώς, παρεμβάσεις του προς τους εκπροσώπους των Μεγάλων Δυνάμεων της εποχής (Αγγλίας, Γαλλίας και Ρωσίας) ώστε η Ελλάδα να καταστεί, τελικώς, το πρώτο ανεξάρτητο και αυτόνομο Έθνος-Κράτος στην τότε Ευρώπη.

ΙΙ. Και, δεύτερον, την ενότητα σχετικά με τα Θεμελιώδη Δικαιώματα του Ανθρώπου στα πρώτα Συντάγματα μετά την Εθνεγερσία του 1821. Και για την ακρίβεια στο «Προσωρινόν Πολίτευμα της Επιδαύρου» (1822), στον «Νόμον της Επιδαύρου» (Σύνταγμα του Άστρους) (1823) και στον οριστικό «Πολιτικόν Σύνταγμα της Ελλάδος» (Σύνταγμα της Τροιζήνας) (1827). Σε αυτή την ενότητα αναδεικνύεται η διαχρονική προσήλωση των αγωνιζόμενων Ελλήνων στην Ελευθερία, με πηγή έμπνευσης ιδίως την Διακήρυξη περί «Των Δικαίων του Ανθρώπου» του Ρήγα Φεραίου, του «Ρήγα του Φιλοπάτριδος». Στο πλαίσιο δε των εν προκειμένω αναλύσεων αναδεικνύεται, επιπροσθέτως, και η κανονιστική ποιότητα και δυναμική των αντίστοιχων συνταγματικών ρυθμίσεων ακόμη και σε σχέση από την μία πλευρά με την Γαλλική «Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη» του 1789. Και, από την άλλη πλευρά, με τις μετά την αναθεώρησή του (το 1791) διατάξεις περί των «Δικαιωμάτων του Ανθρώπου» («Bill of Rights») του Συντάγματος των ΗΠΑ του 1787.