«In the Grey»: Ο Guy Ritchie επιστρέφει με την πιο cool ταινία δράσης της χρονιάς

Μπορεί ο Guy Ritchie να μας έχει δώσει αρκετούς λόγους για να του γυρίσουμε την πλάτη (βλ. King Arthur: Legend of the Sword), έχει όμως και κάποιες δουλειές που τις λατρεύεις (Rock n’ Rolla, The Gentlemen) και όταν δημιουργεί κάτι αντίστοιχο, ξέρεις ότι δεν θα σε απογοητεύσει. Δηλαδή έναν κόσμο γεμάτο σκληρούς τύπους, προδοσίας και criminal masterminds που μιλάνε σαν να παίζουν σκάκι με γεμάτο γεμιστήρα πάνω στο τραπέζι.

Σε αυτό ακριβώς το γνώριμο είδος, μας γυρνάει στην τελευταία του «In the Grey», καταφέρνοντας να χωρέσει με τεράστια μαεστρία δύο τύπους που ξέρουν να γεμίζουν την οθόνη όσοι λίγοι. Ο Henry Cavill και Jake Gyllenhaal.

Τι είναι όμως το «In the Grey»;

Πρόκειται για ένα κομψό, βίαιο και απολαυστικά κυνικό action-thriller που κουβαλάει όλο το DNA του Ritchie. Γρήγορο μοντάζ, κοφτεροί διάλογοι, χαρακτήρες που δεν εμπιστεύεσαι ούτε όταν λένε «καλημέρα» και μια ιστορία που μοιάζει με ληστεία αλλά εξελίσσεται σε μάχη επιβίωσης.

Σε αυτό το φιλμ, ο Henry Cavill δείχνει λες και γεννήθηκε για τέτοιους ρόλους. Ψυχρός, υπολογιστικός, με βλέμμα ανθρώπου που έχει ήδη σχεδιάσει τρία βήματα μπροστά από όλους. Δεν χρειάζεται να φωνάξει για να επιβληθεί, το κάνει με μία κίνηση, ένα χαμόγελο, μια παγωμένη σιωπή πριν τραβήξει τη σκανδάλη. Μαζί του, ο Jake Gyllenhaal είναι ο τύπος που τον συμπληρώνει ως ένα πραγματικό ετερώνυμο. Ο τύπος είναι μια ωρολογιακή βόμβα χωρίς manual, απρόβλεπτος, νευρικός και πάνω από όλα επικίνδυνος. Οι δυο τους έχουν μία χημεία που ηλεκτρίζει την οθόνη και κάθε σκηνή τους σου δίνει την εντύπωση πως είτε θα καταλήξει σε χαιρετούρα, είτε σε αιματοκύλισμα.

Και κάπου εκεί μπαίνει στο πλάνο η Eiza González, που δεν περιορίζεται στον ρόλο της “μοιραίας γυναίκας”. Είναι η πιο έξυπνη παρουσία μέσα στο χάος, κρατώντας τις ισορροπίες ανάμεσα σε άντρες που λειτουργούν με ένστικτο, πυρομαχικά και brutality.

Το δυνατό χαρτί της ταινίας, όμως, είναι η αίσθηση ότι τίποτα δεν είναι ασφαλές. Οι συμμαχίες αλλάζουν μέσα σε δευτερόλεπτα, οι προδοσίες πέφτουν σαν μπουνιές και κάθε επιλογή έχει κόστος. Χρήμα, αίμα ή αξιοπρέπεια, καμιά φορά και τα τρία μαζί.

Η δράση δεν θυμίζει Fast & Furious, ίσως κάτι πιο κοντά σε Expendables, δηλαδή πιο ωμή, πιο κλειστοφοβική και πολύ πιο αποτελεσματική. Πιστολίδια σε στενούς διαδρόμους, κυνηγητά που αφήνουν πίσω τους λαμαρίνες και σπασμένα κόκαλα, μάχες σώμα με σώμα που θυμίζουν ότι ο πόνος εδώ είναι αληθινός. Ένα φιλμ όπου ο Ritchie κρατάει την ένταση σε υψηλότατα επίπεδα χωρίς να χάνει ποτέ το στιλ του.

Οπτικά, το «In the Grey» χαρακτηρίζεται από μπόλικο νέον, βροχή και… σκοτεινή πολυτέλεια, μια από τις ταινίες αυτές που μυρίζουν ακριβό ουίσκι, καμένο λάστιχο και κακές αποφάσεις μέσα στη νύχτα.

Δεν είναι μια ταινία που θα πάει για Όσκαρ, αλλά που είναι φτιαγμένη για να σε διασκεδάσει, κρατώντας σε στην τσίτα για δύο ώρες, θυμίζοντας προς κάθε κατεύθυνση γιατί ο Guy Ritchie παραμένει ένας από τους πιο cool σκηνοθέτες στο σύγχρονο action crime genre.

Και να είσαι σίγουρος, στο «In the Grey» που κάνει πρεμιέρα στις 14 Μαΐου στις ελληνικές αίθουσες, το πετυχαίνει με χαρακτηριστική άνεση.