Μαζωνάκης: «Ο Γιώργος το τάμα του το έκανε στη νύχτα στη νύχτα» - Η συγκινητική ανάρτηση Δεληβοριά
«Ο Μαζωνάκης είχε κάνει το τάμα του στη νύχτα, με βαθιά αγάπη και ανάγκη, κάτι που χαρακτήριζε τη ζωή και την τέχνη του» έγραψε ο Φοίβος
Snapshot
- Ο Φοίβος Δεληβοριάς περιγράφει τον Γιώργο Μαζωνάκη ως έναν καλλιτέχνη που ζούσε μακριά από τη γη, με το ταλέντο του να πηγάζει από αυτή την ιδιαιτερότητα.
- Ο Μαζωνάκης είχε κάνει το τάμα του στη νύχτα, με βαθιά αγάπη και ανάγκη, κάτι που χαρακτήριζε τη ζωή και την τέχνη του.
- Παρά τις δυσκολίες και τους κινδύνους που συνοδεύουν αυτή την επιλογή, ο Γιώργος ήταν αποφασισμένος να μοιραστεί την πορεία του με τους άλλους και να προστατεύσει την αυθεντικότητά του.
- Ο Δεληβοριάς τονίζει ότι ο Μαζωνάκης απέφευγε την ηρωοποίηση ή την κριτική από ασφαλή θέση για τη «σκληρή και βρώμικη ζωή της νύχτας».
- Η παρουσία και η τέχνη του Μαζωνάκη θα παραμείνουν ως φωτεινό σημείο στον σκοτεινό ουρανό της νύχτας.
Ο Φοίβος Δεληβοριάς προχώρησε σε μια ανάρτηση-κατάθεση ψυχής για τον Γιώργο Μαζωνάκη, έναν καλλιτέχνη που δεν πατούσε στη γη, όπως λέει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι ο «Μαζώ» ήταν ένας άνθρωπος που είχε κάνει το τάμα του στη νύχτα.
Η ανάρτηση του Φοίβου Δεληβοριά για τον Γιώργο Μαζωνάκη
Μου έφυγε η γη κάτω απ’ τα πόδια. Την αισθάνθηκα κανονικά να φεύγει. Πέρασε αρκετή ώρα μέχρι να σκεφτώ πως όσες φορές δουλέψαμε ή βρεθήκαμε παρέα, δεν υπήρχε καθόλου γη από κάτω μας.
Ο Γιώργος δεν είχε καμιά σχέση με το έδαφος κι αυτό ήταν η πηγή του τεράστιου χαρίσματός του, το στοιχείο που τον κράτησε ως το τέλος μακριά από τη βαρεμάρα, την ηχητική ομοιομορφία, τη στιχουργική ρομποτική που έχει αντικαταστήσει το λαϊκό τραγούδι - πολύ πριν το ΑΙ.
Λίγο πριν μπει στο στούντιο έλεγε μια μικρή, ολόδική του, προσευχή. Και ακόμα κι αν ένας στιχουργός δεν είχε καταφέρει να του δώσει κάτι σημαντικό, εκείνος του έδινε φτερά, το ανέβαζε κατ’ευθείαν στο στερέωμα.
Όποιος άνθρωπος είναι έτσι, βέβαια, είναι φυσικό να γεμίζει την πραγματικότητα με τρύπες, κάθε βήμα του να είναι δίπλα στο κενό, κάθε βόλτα του στο πάλκο να είναι ένα πιθανό γκρεμοτσάκισμα.
Ο Γιώργος όμως την επιλογή του την είχε κάνει. Όχι μόνο θα μας έπαιρνε μαζί στην πτήση του, αλλά και θα την κερνούσε εξ ολοκλήρου ο ίδιος, αν ποτέ γινότανε πτώση. Δεν θα ανεχόταν λοιπόν ούτε μια μελούρα, ούτε ένα ψήγμα ηρωοποίησης, ούτε ένα εκ του ασφαλούς κατηγορώ για την «σκληρή και βρώμικη ζωή της νύχτας».
Κάθε άνθρωπος τάζει τη ζωή του κάπου. Ο Γιώργος το τάμα του το έκανε στη νύχτα. Και το έκανε με τόση αγάπη και τόση βαθειά ανάγκη, που θα μείνει για πάντα αναμμένο κεράκι στον μεγάλο, σκοτεινό ουρανό.
