Η πολιτική Βαβέλ και οι «όμηροι»

Η ίδρυση νέων κομμάτων και οι επερχόμενες βουλευτικές εκλογές στις οποίες θα είναι υποψήφιοι τουλάχιστον 20 εκλογικοί σχηματισμοί με υποψήφιους απ' όλη την επικράτεια είναι ακόμη μια μεγάλη ευκαιρία: Όχι μόνο επειδή οι ονειροπόλοι πολίτες και οι εναπομείναντες ιδεολόγοι περιμένουν να διαβάσουν και να ακούσουν συγκεκριμένα πράγματα από όσους διεκδικούν την ψήφο τους, προκειμένου να διαψευστεί η εδραιωμένη αντίληψη των κυνικών ότι «αυτή η χώρα δεν σώζεται».

Αλλά κυρίως επειδή αυτοί που θέλουν να αναλάβουν τις τύχες σχεδόν 11 εκατομμυρίων ανθρώπων οφείλουν να αναπτύξουν το σχέδιό τους για την επόμενη ημέρα. Και διότι τα μέτρα που θα προαναγγείλουν ότι θα υλοποιήσουν οι υποψήφιοι πρωθυπουργοί πρέπει να είναι κοστολογημένα, για να ξέρουμε από πού θα βρεθούν τα χρήματα και να καταλήξουμε στις αποφάσεις μας.

«Τουλάχιστον στην Αμερική γνωρίζουν: Υπάρχει λογοδοσία και δημοσιοποίηση των χορηγιών που γίνονται στα κόμματα από επιχειρηματίες, εταιρείες και απλούς πολίτες. Ξέρεις ότι αν βγει ο Τραμπ που έχει πάρει εκατοντάδες εκατομμύρια από τον Μασκ και τους πετρελαιάδες θα ευνοήσει τα συμφέροντά τους και θα τους δώσει αυτοκρατορικά συμβόλαια. Εδώ, τι ξέρουμε; Ποιοι χρηματοδοτούν τα κόμματα και τι επιδιώκουν;» μου έλεγε ελεύθερος επαγγελματίας -με μια θυμόσοφη διάθεση και μάλλον κατασταλαγμένες απόψεις για τη ζωή- ο οποίος θεωρεί ότι πολλά κόμματα και σχεδόν η πλειονότητα των υποψηφίων, στις προεκλογικές τους εκστρατείες, μάλλον θα ξοδέψουν περισσότερα από το πλαφόν ή την προβλεπόμενη κρατική επιχορήγηση.

Ένα σημαντικό θέμα είναι αν μετά τις εκλογές θα συνεχιστεί η πολιτική σταθερότητα. Θα προκύψει αμέσως κυβέρνηση; Ή θα πρέπει να στηθούν και δεύτερες κάλπες εφ' όσον οι σημερινές μετρήσεις επαληθευτούν και η σίγουρα πρώτη ΝΔ δεν επιτύχει σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης;

Το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη θα δεχτεί να συνεργαστεί με τη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη αν τα πολιτικά μαθηματικά δείξουν ότι μόνο με τη συνεργασία των δύο κομμάτων μπορεί να σχηματιστεί κυβέρνηση; Θα είναι οι πολίτες «όμηροι» των αποφάσεων του 2ου ή του 3ου κόμματος που έχει κάνει και ολόκληρο συνέδριο για να λάβει την απόφαση ότι δεν πρόκειται να συγκυβερνήσει με το πρώτο κόμμα;

Πόσο ψηλά θα φτάσει το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα που το έκανε το comeback, καμ-μπακ- στον πολιτικό έρωτα των υποστηρικτών του; Θα πλησιάσει ο Αλέξης Τσίπρας στο 17,83% που είχε συγκεντρώσει ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2023 ή θα κινηθεί στην περιοχή του 15%, περίπου όσο προβλέπεται να συγκεντρώσει και το ΠΑΣΟΚ; Είναι «όμηροι» του Αλέξη Τσίπρα οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στους οποίους έχει διαμηνυθεί ότι θα πρέπει να έχουν παραιτηθεί για να ενταχθούν στην ΕΛ.Α.Σ; Και τι θα πράξουν όσοι δεν γίνουν δεκτοί από τον Αλέξη Τσίπρα; Θα παραμείνουν στον ματαιωμένο ΣΥΡΙΖΑ ή θα επιδιώξουν συμμαχία με άλλα κόμματα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς;

Τι θα αποφασίσουν επίσης οι πρώην υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ που ίδρυσαν το κόμμα Νέα Αριστερά που δημοσκοπικά δείχνει ότι δεν περπατάει; Θα συνταξιοδοτηθούν πολιτικά ή θα προσπαθήσουν να επιβιβαστούν στο όχημα του κόμματος Τσίπρα; Είναι η ηγεσία της Νέας Αριστεράς «όμηρος» του Αλέξη Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ; Και τι θα μπορούσε να σηματοδοτήσει μια επανασυγκόλληση του παζλ; Λειτουργεί η μέθοδος Κιντσούγκι στην πολιτική ή το αποτέλεσμα θα είναι -πολιτικά- αποτρόπαιο;

Τι θα κάνει το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού και πόσους πολίτες θα καταφέρει να συγκινήσει; Θα είναι το κόμμα των Τεμπών και αν αναδειχθεί αξιωματική αντιπολίτευση θα κάνει μονοθεματική κριτική σχετικά με το σιδηροδρομικό δυστύχημα όπου έχασαν τη ζωή τους 57 άνθρωποι ή μήπως θα μπορέσει να ενεργοποιήσει μια ευρύτερη ατζέντα;

Είναι το κόμμα Νίκη, που είχε τις σημαντικότερες δεξαμενές των ψηφοφόρων του στη Βόρεια Ελλάδα «όμηρος» του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού; Και θα διασωθεί το κόμμα Νατσιού με τακτικές πολιτικού ακτιβισμού που πρώτη εισήγαγε η Ζωή Κωνσταντοπούλου; Και τι θα πράξει η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας που προσδοκούσε διψήφιο ποσοστό αλλά τώρα οι μετρήσεις την τοποθετούν στην περιοχή του 5%; Είναι η Ζωή Κωνσταντοπούλου, που φιλοδοξούσε να εκφράσει την κοινωνική οργή για τα Τέμπη, «όμηρος» της Μαρίας Καρυστιανού;

Πού θα κινηθεί το κόμμα του Κυριάκου Βελόπουλου; Θα παραμείνει μια επί της ουσίας ιδιωτική πολιτική οντότητα στα δεξιά της ΝΔ; Θα κατέλθει ως αρχηγός νέου κόμματος και ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς; Και θα κερδίσει ποσοστά άνω του 3% στις 13 περιφέρειες της χώρας ή προσδοκά σε πολύ υψηλά κυρίως στην Πελοπόννησο ώστε να υπερβεί το όριο για είσοδο στη Βουλή; Κι αν ο Αντώνης Σαμαράς κατέλθει τελικά ως αρχηγός νέου κόμματος και συγκεντρώσει το 3%, μήπως αυτό το ποσοστό στερήσει τελικά την αυτοδυναμία από τη ΝΔ; Εχουν δίκιο όσοι μπορεί να θεωρούν ότι υπό μία έννοια ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι, πολιτικά, «όμηρος» του Αντώνη Σαμαρά;

Με έναν τρόπο, στην πολυδιάσπαση του πολιτικού σκηνικού και στο κατακερματισμένο τοπίο που αναδύεται, μοιάζει σαν να είναι όλες οι πολιτικές δυνάμεις να είναι εγκλωβισμένοι ή εξαρτώμενοι από τις αποφάσεις των άλλων. Όλοι, «όμηροι», όλων δηλαδή!

Με τα δεδομένα που έχουμε σήμερα φαίνεται δύσκολο να προβλέψει κάποιος αν θα προκληθούν τριγμοί στο πολιτικό σύστημα και πόσο ομαλά θα εξελιχθούν οι διεργασίες μετά τις εκλογές. Κι όλα αυτά σε μια εποχή που αναθεωρητικοί γείτονες καιροφυλακτούν και ενώ η παγκόσμια οικονομία μοιάζει με ένα γιγάντιο roller coaster που εδώ και μήνες βρίσκεται σε καθοδική τροχιά και το πρόβλημα -στην οικονομία-φαίνεται ότι είναι αυτό που έρχεται...