New York Times για Σίφνο: Ένα νησί απαράμιλλης γοητείας που αγαπάς να επιστρέφεις ξανά και ξανά

Snapshot

• Η Σίφνος ξεχωρίζει για τη φημισμένη γαστρονομία της, τα γραφικά χωριά και τα μονοπάτια πεζοπορίας με θέα το Αιγαίο, προσελκύοντας ταξιδιώτες που επιστρέφουν συχνά.
• Η γαστρονομική σκηνή του νησιού αναπτύσσεται, εμπνευσμένη από την παράδοση του Νικόλαου Τσελεμεντέ και σύγχρονες τεχνικές σεφ με διεθνείς επιρροές.
• Η παράδοση στην αγγειοπλαστική διατηρείται από λίγους τεχνίτες, όπως ο Νίκος Λεμπέσης, με οικογενειακά εργαστήρια στον Αρτεμώνα.
• Η διαδρομή προς τη Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής προσφέρει πολιτισμική και φυσική εμπειρία, με την εκκλησία να αποτελεί σημαντικό θρησκευτικό μνημείο και τόπο προσκυνήματος.
• Το νησί συνδυάζει ήρεμες παραλίες με ζωντανή νυχτερινή ζωή σε beach bars και γαστρονομικούς προορισμούς, όπως το Omega3 και το Cantina, που συνδέουν την παράδοση με τη σύγχρονη κουζίνα.

Snapshot powered by AI

Η Σίφνος έχει αποκτήσει, εδώ και δεκαετίες, ένα αφοσιωμένο κοινό ταξιδιωτών που επιστρέφουν ξανά και ξανά στο νησί, γοητευμένοι από τα γραφικά χωριά της, τη φημισμένη γαστρονομία της και τα μονοπάτια πεζοπορίας που ενώνουν τις αναβαθμίδες των λόφων με την ακτογραμμή.

Καθώς όλο και περισσότεροι ταξιδιώτες αναζητούν εναλλακτικές απέναντι στους κορεσμένους προορισμούς όπως η Μύκονος και η Σαντορίνη —οι οποίες, σε αντίθεση με τη Σίφνο, διαθέτουν αεροδρόμια— μια νέα δυναμική έχει αρχίσει να διαμορφώνεται στο κυκλαδίτικο νησί. Μεγάλο μέρος αυτού του νέου ενδιαφέροντος τροφοδοτείται από την ακμάζουσα γαστρονομική του σκηνή.

Ωστόσο, ακόμη κι ενώ η Σίφνος εξελίσσεται και αποκτά ολοένα μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα, οι πιο αγαπημένες παραδόσεις της παραμένουν στον πυρήνα της γοητείας της.

Με τα γραφικά χωριά της, τη φημισμένη γαστρονομία της και τα μονοπάτια πεζοπορίας που διατρέχουν τις πεζούλες των λόφων κατά μήκος της ακτογραμμής, η Σίφνος έχει αποκτήσει εδώ και δεκαετίες ένα αφοσιωμένο κοινό ταξιδιωτών που επιστρέφουν ξανά και ξανά.

Τα τελευταία χρόνια, όμως, καθώς οι ταξιδιώτες αναζητούν εναλλακτικές απέναντι σε κορεσμένους προορισμούς όπως η Μύκονος και η Σαντορίνη —οι οποίες, σε αντίθεση με τη Σίφνο, διαθέτουν αεροδρόμια— μια νέα δυναμική έχει αρχίσει να φυσά πάνω από αυτό το κυκλαδίτικο νησί.

Μεγάλο μέρος του νέου ενδιαφέροντος τροφοδοτείται από την ακμάζουσα γαστρονομική σκηνή του νησιού. Διαμορφωμένη από την κληρονομιά του Νικόλαου Τσελεμεντέ, του σπουδαίου Σιφνιού μάγειρα, τα βιβλία του οποίου συνέβαλαν στον καθορισμό της σύγχρονης ελληνικής κουζίνας στις αρχές του 20ού αιώνα, η γαστρονομία της Σίφνου γνωρίζει σήμερα νέα άνθηση.

Σε αυτή συμβάλλουν πλέον και σεφ που αξιοποιούν τεχνικές από διαφορετικές γωνιές του κόσμου, δημιουργώντας παιχνιδιάρικες παραλλαγές κλασικών γεύσεων, τόσο σε παραθαλάσσια εστιατόρια όσο και σε κουζίνες χωριών.

Και ενώ η Σίφνος εξελίσσεται και το προφίλ της ανεβαίνει διαρκώς, οι πιο αγαπημένες παραδόσεις της παραμένουν πάντα στον πυρήνα της γοητείας της.

Στη Σίφνο, έναν τόπο με μακρά παράδοση στην αγγειοπλαστική ήδη από την αρχαιότητα, έχουν απομείνει μόλις περίπου είκοσι τεχνίτες που κρατούν ζωντανή την τέχνη. Ανάμεσά τους βρίσκεται ο Νίκος Λεμπέσης, κεραμίστας τέταρτης γενιάς.

Στο Lembesis Pottery, το οικογενειακό εργαστήριο στον Αρτεμώνα, οι επισκέπτες μπορούν να τον παρακολουθήσουν να δίνει μορφή στον πηλό, δημιουργώντας αγγεία που θα μπουν στον κλίβανο, ενώ συγγενείς του διακοσμούν πιάτα και φλιτζάνια με μοτίβα λουλουδιών και ψαριών, εμπνευσμένα από τη γιαγιά του.

Στη συνέχεια, αξίζει μια στάση στο Θεοδώρου, όπου τα γλυκά παρασκευάζονται σε χάλκινα σκεύη πάνω σε ξυλόφουρνο. Πάρτε μαζί σας αμυγδαλωτά, τα παραδοσιακά μπισκότα αμυγδάλου πασπαλισμένα με ζάχαρη, για αργότερα· θα αποτελέσουν το ιδανικό επιδόρπιο μετά από ένα καθυστερημένο μεσημεριανό στη Μαργαρίτα, μια χαλαρή ταβέρνα στην κεντρική πλατεία.

Εκεί σερβίρονται τοπικές σπεσιαλιτέ, όπως το μαστέλο —κατσίκι σιγομαγειρεμένο με άνηθο, που παίρνει το όνομά του από το παραδοσιακό πήλινο σκεύος μέσα στο οποίο μαγειρεύεται— και οι αλμύρες, τα λεπτά, αλμυρά χόρτα του νησιού. Το κόστος υπολογίζεται περίπου στα 28 ευρώ το άτομο, χωρίς κρασί.

Από τον Αρτεμώνα ή την Απολλωνία, η διαδρομή με λεωφορείο προς τα νότια, έως τον Πλατύ Γιαλό, διαρκεί περίπου 20 λεπτά. Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες αμμώδεις παραλίες της Σίφνου, με έναν πλατύ κόλπο που πλαισιώνεται από ταβέρνες και beach bars και αποπνέει χαλαρή, καλοκαιρινή ατμόσφαιρα.

Περάστε το απόγευμα κολυμπώντας στα καθαρά νερά, καθώς καταμαράν και ιστιοπλοϊκά αγκυροβολούν ανοιχτά της ακτής, και μείνετε μέχρι το ηλιοβασίλεμα σε ένα all-day beach bar, όπως το Palmira ή το Lost Bay.

Εδώ, η διάθεση κινείται ανάμεσα στις ήρεμες ημέρες δίπλα στη θάλασσα και τις πιο ζωηρές βραδιές, με τους D.J.s να κρατούν τον κόλπο σε ρυθμό μέχρι το βράδυ.

Τα κοκτέιλ περιλαμβάνουν τόσο κλασικές επιλογές όσο και πιο ευρηματικές δημιουργίες. Το Dirty Sifnosian Martini του Lost Bay, ένας συνδυασμός από τζιν Tanqueray και σπιτικό, ξηρό βερμούτ αρωματισμένο με φύλλα και καρπούς κάπαρης, στα 13 ευρώ, ξεχωρίζει για τη γεύση του. Εξίσου ενδιαφέρον είναι και το Dolores του Palmira, ένα δροσερό και ζωηρό μείγμα από ρούμι, τζίντζερ, passion fruit και λάιμ, στα 11 ευρώ.

Το Omega3 Fish & Wine Bar συνέβαλε καθοριστικά στον επαναπροσδιορισμό της γαστρονομικής σκηνής της Σίφνου, υπό την καθοδήγηση του σεφ Γιώργου Σαμοΐλη, πρώην μοριακού βιολόγου, του οποίου τα χρόνια ζωής και εργασίας στη Βραζιλία επηρέασαν τη μαγειρική του προσέγγιση.

Ο Σαμοΐλης έχει πλέον αποχωρήσει, ανοίγοντας το εστιατόριο Cantina λίγα χιλιόμετρα βορειότερα, στο Κάστρο. Ωστόσο, το Omega3 παραμένει προορισμός για δημιουργικές εκδοχές θαλασσινών, αλλά και για γεύσεις που συνομιλούν με την παραδοσιακή κυκλαδίτικη κουζίνα.

Δοκιμάστε το aguachile λευκής σφυρίδας με πέστο κόλιανδρου και πικάντικη σάλσα, συνεχίστε με ένα βελούδινο sashimi από ελαφρώς παστό μαγιάτικο και ψητά χτένια με μαύρο σκόρδο και τυρί, ιδανικά συνοδευμένα από ένα ποτήρι ξηρό ελληνικό λευκό κρασί, όπως μαλαγουζιά ή ασύρτικο.

Καλό είναι να κάνετε κράτηση εκ των προτέρων, καθώς ο μικρός χώρος διαθέτει μόλις λίγα σκαμπό με θέα στην παραλία και μερικά τραπέζια πάνω στην άμμο. Το κόστος υπολογίζεται περίπου στα 85 ευρώ το άτομο, μαζί με κρασί.

Από την Απολλωνία, μια πεζοπορία δύο ωρών —ή εναλλακτικά μια διαδρομή 25 λεπτών με λεωφορείο και στη συνέχεια περίπου 10 λεπτά κατηφορικό περπάτημα— κατά μήκος της Διαδρομής 3, ενός από τα βασικά μονοπάτια του πεζοπορικού δικτύου της Σίφνου, οδηγεί μέσα από ένα τραχύ τοπίο με πεζούλες, ελαιώνες και ξερολιθιές έως τη Μονή της Παναγίας Χρυσοπηγής, το πιο εμβληματικό αξιοθέατο του νησιού.

Στο σημείο όπου το μονοπάτι χωρίζει στη Μονή Βρύσης, ακολουθήστε τη διαδρομή 3a, η οποία προσφέρει πανοραμική θέα στη θάλασσα. Τα κόκκινα και λευκά σημάδια της διαδρομής οδηγούν προς την παραλία Αποκοφτό, όπου η μονή εμφανίζεται εντυπωσιακά στην τελευταία στροφή, χτισμένη πάνω σε έναν βραχώδη σχηματισμό που προβάλλει πάνω από τη θάλασσα.

Αφιερωμένη στην Παναγία, προστάτιδα του νησιού, η κατάλευκη εκκλησία του 17ου αιώνα παραμένει μέχρι σήμερα τόπος προσκυνήματος. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, ο βράχος πάνω στον οποίο είναι χτισμένη άνοιξε στα δύο για να προστατεύσει κατοίκους του νησιού που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από πειρατές.

Κατά την επίσκεψή σας, φροντίστε να είστε ντυμένοι με σεβασμό, έχοντας μαζί σας κάτι για να καλύψετε τους ώμους και τα πόδια.

Ακολουθήστε τον δρόμο που κατηφορίζει προς την παραλία Αποκοφτό, έναν προστατευμένο όρμο πλαισιωμένο από αλμυρίκια με λεπτά, ανάλαφρα φύλλα. Τα ήρεμα, καθαρά νερά την καθιστούν ένα από τα καλύτερα σημεία για κολύμπι στη Σίφνο — ιδιαίτερα δελεαστικό μετά από μια πρωινή πεζοπορία.

Φτάστε πριν από το μεσημέρι για να προλάβετε τα πλήθη, απλώστε την πετσέτα σας κάτω από ένα δέντρο και απολαύστε μια δροσερή βουτιά ή λίγη ξεκούραση στη σκιά πριν από το φαγητό.

Στην Ταβέρνα Χρυσοπηγή, τα τραπέζια έχουν θέα στο νερό και η παραδοσιακή σιφνέικη κουζίνα αποτυπώνεται σε απλά, αυθεντικά πιάτα, όπως ψητό καλαμάρι και ρεβιθοκεφτέδες. Το κόστος υπολογίζεται περίπου στα 45 ευρώ το άτομο, χωρίς κρασί.

Από εκεί, ένας ευχάριστος περίπατος περίπου 20 λεπτών κατά μήκος του παραλιακού μονοπατιού οδηγεί στο ήσυχο ψαροχώρι του Φάρου, που έως το 1883 αποτελούσε το βασικό λιμάνι της Σίφνου.

Κάντε μια στάση για ένα δροσερό ποτό στο παραθαλάσσιο snack bar Λαμαρίνα, «αδελφό» κατάστημα της κυκλαδίτικης brasserie Pelicanos που βρίσκεται δίπλα.

Από τον δρόμο πάνω από την άκρη της παραλίας, μπορείτε να πάρετε το λεωφορείο για το Κάστρο — μια διαδρομή περίπου 25 λεπτών. Το Κάστρο, η αρχαία πρωτεύουσα της Σίφνου, χτίστηκε κυρίως τον 14ο αιώνα πάνω στα ερείπια της αρχαίας ακρόπολης του νησιού, ενώ τα μεσαιωνικά τείχη της οχύρωσής του διατηρούνται σε μεγάλο βαθμό μέχρι σήμερα.

Παρατηρήστε τα προσεκτικά για να εντοπίσετε θραύσματα αρχαίου μαρμάρου και άλλα λίθινα στοιχεία, τα οποία έχουν επαναχρησιμοποιηθεί και στα τοξωτά περάσματα και στα στενά πέτρινα σοκάκια του χωριού.

Στη συνέχεια, ακολουθήστε το μονοπάτι που κατεβαίνει προς την Εκκλησία των Επτά Μαρτύρων, ένα μικρό εκκλησάκι με γαλάζιο τρούλο, χτισμένο θεαματικά πάνω σε έναν βραχώδη σχηματισμό που μοιάζει να αιωρείται πάνω από το Αιγαίο.

Χάρη στα πιάτα του που εξελίσσονται διαρκώς και στη φιλοσοφία του zero waste, το Cantina έχει εξελιχθεί σε έναν από τους πιο πολυσυζητημένους γαστρονομικούς προορισμούς των Κυκλάδων — γι’ αυτό και η κράτηση εκ των προτέρων είναι απαραίτητη.

Η ίδια η διαδρομή μέχρι εκεί αποτελεί μέρος της εμπειρίας. Κρυμμένο στην πλαγιά κάτω από το Κάστρο, πάνω από έναν βοτσαλωτό όρμο, το μικροσκοπικό εστιατόριο στεγάζεται σε μερικές παλιές ψαράδικες καλύβες. Για να το προσεγγίσει κανείς, πρέπει να κατέβει —με προσοχή— περισσότερα από 100 πέτρινα σκαλοπάτια και να συνεχίσει σε ένα χωμάτινο μονοπάτι.

Στο εσωτερικό, οι σεφ σερβίρουν ευρηματικά tasting menus, με μουσικό φόντο David Bowie και Talking Heads, μεταμορφώνοντας τοπικά υλικά μέσα από τεχνικές ζύμωσης, συντήρησης και nose-to-tail μαγειρικής.

Το γεύμα σας μπορεί να περιλαμβάνει ταρτάρ από πρόβειο κρέας με μαγιονέζα από garum βοδινού καρδιού, γλυκιά και σφιχτή κουτσομούρα με σάλτσα από φύλλα συκιάς, αλλά και παγωτό από «χθεσινό ψωμί» με καφέ βούτυρο και μαρμελάδα βερίκοκο. Το prix fixe μενού ξεκινά από τα 80 ευρώ το άτομο.

Καθώς πέφτει το βράδυ, ανεβείτε ξανά τα πέτρινα σκαλοπάτια του Κάστρου για ένα ποτό με θέα. Στο Kavos Sunrise, έναν χώρο που αποτίει φόρο τιμής στην παλιά Αβάνα, κουβανικές σημαίες και αναμνηστικά διακοσμούν το μικρό μπαρ, ενώ οι ήχοι της Καραϊβικής απλώνονται στις εξωτερικές βεράντες.

Οι επισκέπτες απολαμβάνουν κουβανικά κλασικά κοκτέιλ, όπως mojitos και Cuba libres, ενώ ο ιδιοκτήτης, Κώστας Γεωργούλης, κερνά σφηνάκια ρούμι. Τα κοκτέιλ ξεκινούν από τα 5 ευρώ, με το κατάστημα να δέχεται μόνο μετρητά.

Λίγα βήματα πιο πάνω, σε μια αυλή χτισμένη στην άκρη του γκρεμού, ένα πιο ήσυχο κοινό συζητά πάνω από δροσερά ποτήρια κρασί και μικρά πιάτα, όπως gazpacho πεπονιού με τσίλι και ντομάτα, στο μινιμαλιστικό wine bar Loggia.

Τα κρασιά του μπαρ, όπως το Pulàti από σαββατιανό που παλαιώνει σε αμφορείς, παράγονται σε αμπελώνες της Σίφνου, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο τη σύνδεση του χώρου με το νησί.

Φροντίστε να κανονίσετε ταξί εκ των προτέρων —με κόστος περίπου 15 ευρώ— ή να επιστρέψετε με λεωφορείο, καθώς η κάλυψη κινητής τηλεφωνίας γύρω από το Κάστρο μπορεί να είναι περιορισμένη.

Ακολουθήστε το Στενό, τον λεπτό πεζόδρομο-ραχοκοκαλιά της Απολλωνίας, μέσα από δαιδαλώδη σοκάκια με καταστήματα και καφέ, και διαλέξτε τη στάση σας.

Στο Πηλοτεχνείο, τον εκθεσιακό χώρο της οικογένειας Λεμπέση, μπορείτε να περιηγηθείτε σε κεραμικά σαν εκείνα που είδατε να παίρνουν μορφή στο εργαστήριο — ή ακόμη και να ζωγραφίσετε το δικό σας προψημένο αναμνηστικό.

Στη Θεοδωράτου θα βρείτε χειροποίητα χρυσά κοσμήματα εμπνευσμένα από αρχαία ελληνικά νομίσματα, ενώ στην Αρζαντιέρα κεραμικά μπολ και ασημένια βραχιόλια. Για τοπικές σπεσιαλιτέ, όπως θυμαρίσιο μέλι και γλυκά του κουταλιού, αξίζει μια στάση στον Γεροντόπουλο, ένα παλιού τύπου παντοπωλείο που διατηρεί την αυθεντική του γοητεία.

Το αγαπημένο ζαχαροπλαστείο του Γεροντόπουλου, σε απόσταση λίγων λεπτών με τα πόδια, είναι ιδανικό για έναν σύντομο καφέ και πρωινό, όπως και η γεμάτη βουκαμβίλιες βεράντα του Botzi 93.

Αν προτιμάτε την περιήγηση από τα ψώνια, ο αρχαιολογικός χώρος του Αγίου Ανδρέα, μια ακρόπολη της Εποχής του Χαλκού χτισμένη στην κορυφή λόφου, βρίσκεται περίπου 15 λεπτά οδικώς νοτιοανατολικά — ή μία ώρα ανηφορικής πεζοπορίας. Στο μικρό μουσείο του χώρου εκτίθενται ευρήματα από τις τοπικές ανασκαφές.

Με σχεδόν μηδενική κυκλοφορία οχημάτων και μόλις λίγες ταβέρνες, το ήσυχο χωριό Πάνω Πετάλι, φωλιασμένο ανάμεσα στην Απολλωνία και τον Αρτεμώνα, αποπνέει μια ιδιαίτερη νοσταλγία.

Την ίδια αίσθηση φέρνει και το Felos, μια νέα ταβέρνα που στεγάζεται στο παλαιότερο καφενείο της Σίφνου, το οποίο χρονολογείται από το 1900. Ο σεφ Ιωάννης Αβδανάς, αξιοποιώντας την εμπειρία του από το αθηναϊκό neo-bistro Linou Soumpasis, δίνει μια σύγχρονη εκδοχή στο ελληνικό comfort food.

Τα γεμιστά κολοκυθάκια επανασυστήνουν το κλασικό πιάτο των γεμιστών —ντομάτες ή πιπεριές γεμισμένες με ρύζι, μυρωδικά και κάποιες φορές κρέας— με σουπιά και λουκάνικο, αλλά και μια πινελιά από αυγολέμονο, την κλασική σάλτσα με αυγό και λεμόνι.

Το κριθαράκι με κεφάλι μοσχαριού και αγκινάρα αναβαθμίζει ένα άλλοτε ταπεινό αγροτικό υλικό, ενώ αξίζει να δοκιμάσετε και τη δική του εκδοχή της ρεβιθάδας, του κατεξοχήν σιφνέικου φαγητού που σιγομαγειρεύεται για ώρες.

Αν είστε τυχεροί, μπορεί να πετύχετε και κάποια ζωντανή εμφάνιση με λαϊκή και ρεμπέτικη μουσική, τις μελαγχολικές αστικές μουσικές παραδόσεις της Ελλάδας. Το κόστος υπολογίζεται περίπου στα 35 ευρώ το άτομο.

Διαβάστε επίσης