Γιατί οι αυτοκινητοβιομηχανίες εγκαταλείπουν το piano black;

Του Γιάννη Σκουφή

Κάπου μέσα στη δεκαετία του 2010 το piano black έγινε σχεδόν απαραίτητο στοιχείο στα εσωτερικά των αυτοκινήτων. Κεντρικές κονσόλες, ταμπλό, αεραγωγοί, χειριστήρια και επενδύσεις θυρών γέμισαν με μαύρες γυαλιστερές επιφάνειες, οι οποίες στις φωτογραφίες έδειχναν όμορφες και ακριβές. Στην πράξη, όμως, η εικόνα άλλαζε πολύ γρήγορα.

Και αυτό γιατί οι δαχτυλιές φαίνονται σχεδόν αμέσως, η σκόνη το ίδιο, ενώ με τον χρόνο εμφανίζονται μικρές γρατζουνιές που δύσκολα κρύβονται. Τώρα η Nissan αποφάσισε ότι ήρθε η ώρα να αφήσει πίσω της αυτή την τάση και μαζί της να περιορίσει σημαντικά και το χρώμιο.

Την αλλαγή επιβεβαίωσε στέλεχος της Nissan Βορείου Αμερικής. Όπως εξήγησε, η απόφαση προέκυψε από τα σχόλια των ίδιων των πελατών. Το piano black μπορεί να δείχνει premium όταν είναι καινούργιο και απολύτως καθαρό, αλλά αυτή η εικόνα δύσκολα διατηρείται στην καθημερινή χρήση.

Το πρώτο χαρακτηριστικό δείγμα της νέας φιλοσοφίας είναι το νέο Rogue (το δικό μας X-Trail) για την αμερικανική αγορά. Στο εσωτερικό του απουσιάζουν οι μεγάλες γυαλιστερές μαύρες επιφάνειες, ενώ αντίστοιχη λογική ακολουθεί και το νέο Pixo που προορίζεται για την Ευρώπη.

Η αλλαγή δεν περιορίζεται στην καμπίνα. Η Nissan θέλει να μειώσει και τις έντονες χρωμιωμένες λεπτομέρειες στο αμάξωμα, θεωρώντας ότι η υπερβολική χρήση τους έχει οδηγήσει στην απώλεια του premium χαρακτήρα που κάποτε είχαν. Στη θέση τους εξετάζονται πιο διακριτικές λύσεις, όπως σκούρο χρώμιο, διαφορετικές βαφές κ.λπ.

Στην ουσία, δεν πρόκειται για κάποια σχεδιαστική επανάσταση. Είναι περισσότερο επιστροφή σε υλικά και επιφάνειες που αντέχουν καλύτερα στην πραγματική χρήση. Και όσοι έχουν περάσει έστω και λίγες εβδομάδες με μια μεγάλη επιφάνεια piano black στην κεντρική κονσόλα μάλλον καταλαβαίνουν πολύ καλά το γιατί.