Δίκη για Τέμπη: Η ασφυξία στη δικαστική αίθουσα, οι οργισμένοι συγγενείς, οι δικηγόροι και η Ζωή

Αποστολή στη Λάρισα: Σωτήρης Σκουλούδης, Χάρης Γκίκας

Έξω από το συνεδριακό κέντρο του «Γαιόπολις» η Λάρισα ξύπνησε σήμερα με τα συνθήματα «το έγκλημα στα Τέμπη δεν θα συγκαλυφθεί» και «όλων των νεκρών είμαστε η φωνή», καθώς εκατοντάδες άνθρωποι από όλη τη χώρα συγκεντρώθηκαν απαιτώντας δικαιοσύνη για τους 57 νεκρούς της τραγωδίας.

Στο εσωτερικό της αίθουσας, όμως, η πρώτη ημέρα της ιστορικής δίκης κατέληξε σε μια θυελλώδη, σχεδόν ασφυκτική διαδικασία, που διεκόπη τελικά για την 1η Απριλίου, με τους συγγενείς να μιλούν για προσβολή της αξιοπρέπειάς τους και τους δικηγόρους να απειλούν με αποχή.

Από νωρίς το πρωί λεωφορεία με συγγενείς θυμάτων, φοιτητές, εργαζόμενους και απλούς πολίτες έφταναν στη Λάρισα, μετατρέποντας τον περιβάλλοντα χώρο του συνεδριακού κέντρου σε ένα πυκνό, φορτισμένο ανθρώπινο πλήθος.

Πίσω από τα πανό που έγραφαν «για όλα τα Τέμπη του κόσμου», κυριαρχούσε η απαίτηση «δικαιοσύνη ή συγκάλυψη», ένα σύνθημα που ακουγόταν ρυθμικά καθώς το δικαστήριο ανέβαινε στην έδρα.

Ο κλοιός από τις κλούβες των ΜΑΤ μπροστά από την αίθουσα προς αποτροπή τυχόν επεισοδίων, μάλλον προκάλεσε μεγαλύτερο εκνευρισμό , αν και δεν σημειώθηκε κάποιο αξιοσημείωτο επεισόδιο.

Οι τόνοι ανέβαιναν κάθε φορά που γινόταν γνωστό τι συμβαίνει μέσα στην αίθουσα: οι ανακοινώσεις για τη χωρητικότητα, οι εικόνες συνωστισμού και οι αλλεπάλληλες διακοπές πυροδοτούσαν νέο γύρο συνθημάτων και αποδοκιμασιών.

Μέσα στην ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα του Συνεδριακού Κέντρου του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, η πραγματικότητα αποδείχθηκε πολύ στενότερη από τις προσδοκίες: δεκάδες δικηγόροι, αλλά μόλις 3 κατηγορούμενοι, μάρτυρες και συγγενείς στριμώχνονταν σε έναν χώρο που αποδείχθηκε ανεπαρκής ήδη από τα πρώτα λεπτά.

Συγγενείς των θυμάτων αναγκάστηκαν να καθίσουν σε θέσεις που είχαν προβλεφθεί για κατηγορούμενους, μια εικόνα που ηχεί ως συμβολική αντιστροφή ρόλων και άναψε ακόμη περισσότερο τα αίματα, με τους ανθρώπους αυτούς να δηλώνουν ότι «ούτε ο βασικός σεβασμός δεν τηρείται».

Η συνεδρίαση ξεκίνησε με συνεχείς ενστάσεις από την πολιτική αγωγή, που ζητούσε επίμονα διακοπή της δίκης και ορισμό άλλης, μεγαλύτερης αίθουσας, κάνοντας λόγο για «μη καταλληλότητα» των συνθηκών και «ευτελισμό» μιας διαδικασίας με 36 κατηγορούμενους και εκατοντάδες διαδίκους.

Η ένταση κορυφώθηκε όταν συγγενείς ξέσπασαν φωνάζοντας «δεν ντρέπεστε; Ξεφτίλες! Τους έκαψαν! Παιδιά δεν έχετε εσείς;» και «να φωνάζουμε “δεν έχω οξυγόνο”, σαν τα παιδιά μας», λόγια που αποτύπωναν το αίσθημα βαθιάς προσβολής και οργής για τον τρόπο με τον οποίο ξεκίνησε η δίκη.

Κεντρικό πρόσωπο της σημερινής ημέρας ήταν η πρόεδρος του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, η οποία βρέθηκε στο επίκεντρο πυρών από δικηγόρους και συγγενείς, επιλέγοντας όμως να κινηθεί με εμφανή νομική ψυχραιμία.

Από την πρώτη στιγμή ξεκαθάρισε ότι δεν έχει αρμοδιότητα να αλλάξει αίθουσα και ότι, πριν εξεταστεί οποιοδήποτε αίτημα, πρέπει να εκφωνηθούν τα ονόματα των κατηγορουμένων για να νομιμοποιηθεί η διαδικασία, επιμένοντας να τηρήσει κατά γράμμα την τυπική σειρά των πράξεων.

Καθώς η ένταση κλιμακωνόταν, οι δικηγόροι της υποστήριξης της κατηγορίας ζητούσαν διαρκώς τη διακοπή της δίκης, προειδοποιώντας ότι σε διαφορετική περίπτωση θα προχωρήσουν σε αποχή και θα αφήσουν την αίθουσα.

Η πρόεδρος, ανάμεσα σε συνθήματα, φωνές και διαμαρτυρίες, συνέχισε να διαβάζει ονόματα μέσα σε μια ατμόσφαιρα που περιγραφόταν από παρόντες ως «πανικός», έως ότου, έπειτα από αλλεπάλληλες διακοπές, ανακοίνωσε τελικά τη διακοπή για την 1η Απριλίου, προκειμένου να αναζητηθεί λύση στο ζήτημα της αίθουσας.

Πέρα από τα συνθήματα του δρόμου, μέσα στην αίθουσα ακούστηκαν λόγια που συμπύκνωσαν το τραύμα τριών χρόνων: συγγενείς ανέφεραν ότι η μεταχείρισή τους δείχνει πως «δεν τους σέβονται» και πως η στοιχειώδης χωροταξική οργάνωση της δίκης είναι για εκείνους ζήτημα αξιοπρέπειας, όχι τυπικότητας.

Στα πρόσωπά τους και στις φωνές που έσπαγαν μέσα στην αίθουσα αποτυπωνόταν η αίσθηση ότι ακόμα και εδώ, στην «ιστορική δίκη», οι οικογένειες των 57 νεκρών καλούνται να παλέψουν για τα αυτονόητα, πριν καν ακουστεί η ουσία της υπόθεσης.

Σε αυτό το κλίμα, η παρουσία της Ζωής Κωνσταντοπούλου, ως συνηγόρου οικογενειών θυμάτων, έδωσε ακόμη πιο συγκρουσιακό -κάποιοι θα έλεγαν και τοξικό- τόνο στη διαδικασία, με τις παρεμβάσεις της να διαδέχονται η μία την άλλη. Φώναζε συνεχώς, κατηγορώντας την πρόεδρο ότι «παίρνει εντολές από τον Φλωρίδη», μια φράση που αντήχησε στο ακροατήριο και ενίσχυσε το αίσθημα δυσπιστίας ενός ήδη εξαγριωμένου κοινού απέναντι στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης.

Η ίδια χαρακτήρισε… πρωταπριλιάτικο αστείο την απόφαση για επανέναρξη της δίκης εκείνη την ημερομηνία , οπότε και σύμφωνα με την πρόεδρο , οι αρχές θα έχουν φροντίσει να λυθούν τα προβλήματα. Στο τέλος μιας ημέρας που κύλησε στα όρια της αντοχής για όλους, οι δικηγόροι που βγήκαν να κάνουν δηλώσεις μπροστά στις κάμερες εμφανίστηκαν σε εξαιρετικά έντονο τόνο, μιλώντας για πλήρη απαξίωση της διαδικασίας και για συνθήκες που «δεν συνάδουν με μια δίκη αυτού του μεγέθους».

Η οργή τους δεν στόχευε μόνο στη σημερινή εικόνα της αίθουσας, αλλά και στο γεγονός ότι εδώ και μήνες είχε προειδοποιηθεί πως ο συγκεκριμένος χώρος δεν μπορεί να φιλοξενήσει μια τόσο πολυπληθή και ιστορική δίκη, προειδοποιήσεις τις οποίες –όπως υποστήριζαν– κανείς δεν άκουσε.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Newsbomb.gr, στο παρασκήνιο της σημερινής διακοπής ωριμάζει ήδη μια νέα πρωτοβουλία των δικηγόρων, που εξετάζουν να προτείνουν επίσημα τη μεταφορά της δίκης στην Αθήνα, στην αίθουσα τελετών του Εφετείου, ώστε να διασφαλιστούν στοιχειωδώς οι προϋποθέσεις σοβαρής και απρόσκοπτης διεξαγωγής.

Διαβάστε επίσης