Μαραθώνας: Γιατί η εγγονή της 90χρονης κατήγγειλε τη μητέρα της - Πώς ξετυλίχθηκε το κουβάρι
Η αναζήτηση της ληξιαρχικής πράξης θανάτου της 90χρονης «ξετύλιξε» το κουβάρι της υπόθεσης
Snapshot
- Η 90χρονη γυναίκα παρέμεινε νεκρή στο υπόγειο του σπιτιού της για εννιά χρόνια μέσα σε νάιλον σακούλες.
- Η εγγονή αναζήτησε τη ληξιαρχική πράξη θανάτου της γιαγιάς, διαπιστώνοντας ότι δεν υπήρχε και κατήγγειλε τη μητέρα και τον αδερφό της για κρυφή διαχείριση της σορού.
- Η υπόθεση αποκαλύφθηκε όταν ξεκίνησαν διαδικασίες πώλησης του σπιτιού και προέκυψαν αμφιβολίες για την τύχη της γιαγιάς.
- Η μητέρα και ο αδερφός λάμβαναν τη σύνταξη της 90χρονης, ενώ ισχυρίστηκαν ότι είχαν θάψει τη σορό στην αυλή του σπιτιού στον Μαραθώνα.
- Η εγγονή δεν είχε επαρκή επικοινωνία με τη μητέρα της και έμαθε την αλήθεια μετά από τηλεφώνημα του αδερφού της, γεγονός που την ώθησε να κινηθεί νομικά.
Επί εννέα χρόνια κρατούσαν στην υπόγειο του σπιτιού στον Μαραθώνα, τη σορό της 90χρονης υπερήλικης, μέσα σε νάιλον σακούλες. Η κόρη της υπερήλικης, έκρυψε το πτώμα της μητέρας της για να συνεχίζει να λαμβάνει τη σύνταξή της, επικαλούμενη οικονομικά προβλήματα. Και η εγγονή, ήταν αυτή που άρχισε να ξετυλίγει το κουβάρι για το τι είχε συμβεί στη γιαγιά της.
Η εκπομπή «Εξελίξεις Τώρα» του MEGA αποκάλυψε τα όσα είπε η εγγονή στην κατάθεσή της και το πώς έφτασε να καταλάβει τι έχει κάνει η μητέρα της και να το καταγγείλει. «Το 2015 με πήρε τηλέφωνο η μητέρα μου και με ενημέρωσε ότι βρήκε νέο σύντροφο που κατοικεί στην περιοχή του Παλαιού Φαλήρου, με αποτέλεσμα να πάρει τον αδερφό μου να φύγουν και να μείνουν όλοι μαζί στο σπίτι του, ενώ η γιαγιά θα έμπαινε σε κάποιο γηροκομείο στην περιοχή της Πεντέλης. Η τηλεφωνική επικοινωνία με τη μητέρα μου ήταν αραιή και σε αυτήν δεν λέγαμε πράγματα πέραν του αν είναι καλά και για θέματα λειτουργικότητας του σπιτιού στον Μαραθώνα. Τα Χριστούγεννα του έτους 2017 με ενημέρωσε τηλεφωνικά η μητέρα μου ότι η γιαγιά απεβίωσε από καρκίνο του εντέρου και έκτοτε χάθηκε. Δεν είχαμε επικοινωνία για αρκετό διάστημα και αναρωτήθηκα πού θα γίνει η ταφή ή η κηδεία, καθότι δεν τα πήγαινα καλά με τέτοιου είδους διαδικασίες», ανέφερε στην κατάθεσή της η εγγονή της 90χρονης.
Και συμπλήρωσε: «Τον τελευταίο καιρό ξεκίνησαν διαδικασίες πώλησης του σπιτιού. Βρέθηκε αγοραστής και σε καθημερινή βάση επικοινωνούσα με τον πατριό μου και τον αδερφό μου για τη διευθέτηση διαφόρων ζητημάτων. Την Τρίτη 18 Αυγούστου του 2020 έκανα αίτηση για χορήγηση ληξιαρχικής πράξης θανάτου στο Ληξιαρχείο Πεντέλης, σε γηροκομείο της περιοχής, όπου μου είπε η μητέρα μου ότι απεβίωσε η γιαγιά. Από το Ληξιαρχείο της Πεντέλης έλαβα αρνητική απάντηση, δηλαδή ότι δε βρέθηκε ληξιαρχική πράξη θανάτου της γιαγιάς μου. Από εκείνη τη στιγμή γεννήθηκαν μέσα μου ερωτήματα του τι είχε συμβεί με τη γιαγιά, πού θάφτηκε και πότε. Σε ερωτήσεις που είχα κάνει τα προηγούμενα χρόνια στην οικογένειά μου και συγκεκριμένα στη μητέρα μου, η ίδια απέφευγε να απαντήσει. Τον φετινό χειμώνα και ενώ δεν είχα επαφή με τον αδερφό μου και τον πατριό μου, έλαβα τηλέφωνο από τον ίδιο, όπου μου εκμυστηρεύτηκε ότι ο αδερφός μου με τη μητέρα μου λαμβάνουν τη σύνταξη της γιαγιάς και την έχουν θάψει στην αυλή της οικίας στον Μαραθώνα. Εγώ δεν έδωσα σημασία γιατί μου ακούγονταν όλα παράλογα. Πλην όμως το τελευταίο γεγονός της μη ανεύρεσης ληξιαρχικής πράξης θανάτου με έβαλε σε σκέψεις. Δεν γνωρίζω πώς βιοποριζόταν τόσα χρόνια. Η μητέρα μου δεν παίρνει δική της σύνταξη, ούτε ο αδερφός μου παίρνει κάποιο επίδομα. Τόσα χρόνια πίστευα πως τους συντηρούσε ο σύντροφός της».
Από την πώληση του σπιτιού ξεκίνησαν όλα
Γειτόνισσα ανέφερε πως το ζήτημα ήταν η πώληση του σπιτιού, επειδή βρέθηκε αγοραστής για το σπίτι και ήθελαν να το πουλήσουν. Και πράγματι επιβεβαιώνεται από την κατάθεση της εγγονής ότι ξεκίνησε να ψάχνει τη ληξιαρχική πράξη θανάτου της γιαγιάς η ίδια, απευθυνόμενη στις αρμόδιες υπηρεσίες, γιατί η μητέρα της δεν της την έδινε και εκεί αντιλήφθηκε ότι η πράξη αυτή δεν υπήρχε.
«Τη γνωρίζαμε, αφού έμενε πολλά χρόνια εδώ πέρα. Όχι, φυσιολογικοί άνθρωποι ήταν. Εντάξει, δεν έμενε εδώ με το γιο της. Πηγαίνανε, ψωνίζανε. Τι παράξενη συμπεριφορά να έχουν; Όχι, δεν είχανε. Ε, τώρα μες στην απελπισία της η γυναίκα μπορεί να μην είχε χρήματα και έκανε μια βλακεία. Τι να πω κι εγώ τώρα. Πάνε πάντως οι άνθρωποι αυτοί εδώ πέρα και μάλλον θα ‘χανε κάνει μια ανοησία. Τι να κάνανε άλλο; Ναι, βέβαια την είχα δει. Πώς δεν την είχα; Ήταν και σπίτι μας η γυναίκα. Τι λέτε! Κάτσε, αυτή είχε σπάσει τα ισχία της. Ήταν μεγάλη η γυναίκα, γιατί πρέπει να κοντεύει τα εκατό τώρα. Η μητέρα μου είναι μεγάλη γυναίκα, δεν κυκλοφορεί. Ζει όμως. Πού να ξέρω τι γίνεται μέσα στο σπίτι της. Αυτή έλεγε ότι την είχε βάλει σε γηροκομείο. Έλεγε την πλήρωνε χίλια διακόσια ευρώ και την είχε στο γηροκομείο. Αλλά τι γίνεται στο σπίτι του αλλουνού; Η μάνα μου εδώ είναι ενενήντα τόσων χρονών και είναι μέσα στο σπίτι, δεν κυκλοφορεί. Παραπέρα από αυτό δεν έχω μάθει. Δεν ξέρω αυτή η γυναίκα, γιατί είμαστε γι-χρόνια γειτόνοι και έχουμε και μια ψιλή συγγένεια, αλλά δεν ξέρω τι να σας πω τώρα. Όλους φυσιολογικούς τους έβρισκα όλους εδώ πέρα. Αυτό το σπίτι το είχανε οι δύο, τα δύο εγγόνια. Μάλλον κάτι δεν πήγε καλά, κάτι θύμωσε κάτι και το πουλάγανε αυτό το σπίτι. Κάτι έγινε. Τώρα τι να σας πω τώρα οικογενειακά. Είναι από άλλο πατέρα αυτά τα δύο εγγόνια, δεν είναι από τον ίδιο πατέρα», ανέφερε η γειτόνισσα.
