Η τελευταία συνέντευξη του Γιώργου Μαζωνάκη: Τι είχε πει για τον εγκλεισμό του στο Δρομοκαΐτειο
Για την ημέρα που οδηγήθηκε στο Δρομοκαΐτειο αλλά και τα συναισθήματά του για την διαμάχη με την οικογένειά του είχε μιλήσει ο τραγουδιστής
Snapshot
- Ο Γιώργος Μαζωνάκης αποκάλυψε στη συνέντευξή του τη διαμάχη με την οικογένειά του και τις συνθήκες που οδήγησαν στον εγκλεισμό του στο Δρομοκαΐτειο.
- Η συνεργασία του με την αδελφή του και την οικογένεια διακόπηκε μετά από πολλές συζητήσεις και εντάσεις, κυρίως λόγω διαφορών στη διαχείριση της εταιρείας ακινήτων που ίδρυσαν μαζί το 2020.
- Ο ίδιος ανέλαβε πλήρως την ευθύνη για τις καταστάσεις, επισημαίνοντας πως πολλές φορές αντιμετώπιζε τα προβλήματα με παιδικό και ειλικρινή τρόπο χωρίς στρατηγική σκέψη.
- Περιέγραψε με λεπτομέρεια την ημέρα που η αστυνομία τον μετέφερε με περιπολικό στο Δρομοκαΐτειο, δηλώνοντας πως ένιωσε τρόμο και προδοσία, αλλά αντιμετώπισε την κατάσταση με ηρεμία και χωρίς πανικό.
- Επιβεβαίωσε την ύπαρξη αγωγής και μήνυσης προς την οικογένειά του για την ακούσια νοσηλεία και τόνισε ότι δεν έχασε την εμπιστοσύνη του στους ανθρώπους παρά την αναστάτωση που προκάλεσε η εμπειρία.
Για την διαμάχη με την οικογένειά του αλλά και τον εγκλεισμό του στο Δρομοκαΐτειο είχε μιλήσει ο Γιώργος Μαζωνάκης στην τελευταία συνέντευξη που παραχώρησε.
Στη συνέντευξη που μεταδόθηκε από τον ALPHA Κύπρου την Κυριακή 12 Ιουλίου 2026 ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε εξομολογηθεί το τι συνέβη με τα μέλη της οικογένειάς του και πώς οδηγήθηκε στο Δρομοκαΐτειο.
«Αυτός ο χρόνος ήταν περιπετειώδης μπορώ να πω. Φρόντισα μέσα σε αυτόν τον χρόνο να πάρω τα καλά στοιχεία από την κάθε δύσκολη κατάσταση. Έμαθα να μιλώ όταν θέλω εγώ, όχι όταν θέλουν οι άλλοι. Δεν ήταν μάνατζερ η Βάσω. Ήταν συνεργάτης θα έλεγα. Δεν έπαιρνε αποφάσεις η ίδια. Τις αποφάσεις τις έπαιρνα πάντα εγώ. Αυτό άρχισε να αλλάζει αρκετά χρόνια πριν. Εγώ είμαι ένας άνθρωπος που για να πάρω μία απόφαση και να πω ότι αυτό είναι αυτό πρέπει να το δω από πολλές πλευρές να το εξαντλήσω δηλαδή ότι είναι τα πράγματα είναι όπως φαίνονται ή το αντίθετο. Οπότε υπήρχε μία σειρά καταστάσεων ώσπου να φτάσουμε στο σημείο να σταματήσουμε τη συνεργασία μας. Δεν ήταν από τη μία μέρα στην άλλη δηλαδή. Πέρασαμε από κουβέντες, κουβέντες, κουβέντες και κατάλαβα ότι δεν μπορούμε να συνεργαστούμε άλλο. Πολύ φυσιολογικά ή επίσης να πάρουμε μία απόσταση των πραγμάτων. Τον τελευταίο χρόνο αυτό το πράγμα έγινε έντονο από την πλευρά της οικογένειας ότι από την πλευρά τη δική μου. Γιατί εγώ λειτουργώ στη φάση τα εν οίκω μη εν δήμω», είχε πει ο τραγουδιστής.
Για την εταιρεία διαχείρισης ακινήτων που δημιούργησε με την αδελφή του το 2020 ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε υποστηρίξει: «Εκεί άρχισαν τα πράγματα και γίνονταν περίεργα. Εκεί άρχισε η λογική του παραλόγου.Ήμουν βασικά το όνομα της οικογένειας έτσι; Κάθε παιδί θα βοηθούσε την οικογένειά του (σ.σ. οικονομικά) και το βρίσκω και πάρα πολύ σωστό να βοηθάς την οικογένειά σου σε κάποιες στιγμές όπως και αυτοί σε βοήθησαν στο παρελθόν. Εγώ θεωρώ βοήθεια και μόνο το γεγονός ότι η οικογένειά μου με ακολουθούσε παντού. Με στήριζε δηλαδή σε αυτό το πράγμα».
«Εγώ γενικώς είμαι ένα παιδί που τα πράγματα τα θεωρώ λίγο πιο απαλά σε εμένα. Δεν θεωρούσα ποτέ τον εαυτό μου ότι ήμουν ο υπέρτατος, ότι ήμουν ο θεός. Δεν θεωρούσα ποτέ τον εαυτό μου ότι ήμουν ο ένας και μοναδικός και οι άλλοι είναι όλοι από κάτω. Αυτό είναι ένα πράγμα που δεν το είχα στο DNA μου. Μπορώ να πω ότι περισσότερο και τις πιο πολλές φορές τον εαυτό μου τον υποβίβαζα είναι η αλήθεια. Τώρα αυτό από κάπου το πήρα», είχε αναφέρει.
Σε ερώτηση αν είχε μερίδιο ευθύνης σε αυτά που έγιναν με την οικογένειά του ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε απαντήσει: «100% διότι τα πράγματα τα θεωρούσα εντελώς έτσι παιδικά. Τι θέλω να πω με αυτό, ότι χωρίς δεύτερη σκέψη, χωρίς στρατηγική, χωρίς να έχω κάτι στο μυαλό μου άλλο από αυτό που δείχνω και επίσης πολλά πράγματα που ανακάλυψα μέσα από αυτό ότι δεν ήμουν. Δηλαδή είχα την εντύπωση ότι είμαι αρκετά φοβικός, ότι είμαι αρκετά αντιπαθής ότι είμαι αλαζόνας, χίλια δύο πράγματα τα οποία τα υιοθέτησα εγώ χωρίς να είναι δικά μου. Γιατί πολλές φορές λέμε ότι ακούγεται κάτι αλλά αυτό το πράγμα είναι δικό σου ή είναι από εξωγενείς παράγοντες; Οι περισσότεροι άνθρωποι πρέπει να δούμε τον εαυτό μας απέξω αν θέλουμε να δούμε αν πράγματι θέλουμε να είμαστε αυτό».
Ερωτηθείς αν είχε βιώσει χειριστικές καταστάσεις είχε δηλώσει: «Πάρα πολλές φορές. Γενικώς σαν παιδί εγώ δεν αντιδρούσα. Είναι αυτό που έλεγαν από μικρός θυμάμαι ότι ‘ο Γιώργος της Κλειώς πολύ καλό παιδί’. Είμαι αυτός ο οποίος δεν θα ταλαιπωρούσα κάποιον. Είχα μία ευγένεια η οποία μπορούσε να με καταστρέψει με την έννοια του να μην στεναχωρήσω τους άλλους, τους ξεβολέψω ή πάω κόντρα σε αυτά που πιστεύουν οι άλλοι οπότε θα καθόμουν εκεί μέχρι να αλλάξει από μόνο του το πράγμα χωρίς να το διεκδικήσω εγώ».
Είχε εξηγήει ότι δεν πίστευε ότι θα έφτανε μέρα που δεν θα μιλούσε με την οικογένεια του. «Ούτε καν θα περνούσε από το μυαλό μου. Ακόμα και τώρα πολλές φορές πιστεύω ότι θα κάνουν ένα έτσι και θα με ξυπνήσουν».
Για την σύγκρουση με τα μέλη της οικογένειας είχε πει: «Ήρθαν στο σπίτι ακάλεστοι βασικά. Ήρθαν και οι τέσσερις. Εγώ δηλαδή ήμουν μόνος μου και απέναντί μου είχα τέσσερα πρόσωπα την οικογένειά μου, το οποίο επίσης δεν μπορούσα να το χωνέψω. Ο λόγος που ερχόντουσαν ήταν όχι με την έννοια να τα βρούμε στα θέματα τα οικονομικά ή οτιδήποτε άλλο. Ήταν γενικώς ότι αυτά που λες δεν ισχύουν. Καταλάβατε τι λέω; Το οποίο το βρίσκω έτσι αρκετά τραγικό. Κάποιες στιγμές άρχισε αυτό να γκρεμίζεται στο μυαλό μου μέσα αλλά επειδή είμαι ένας άνθρωπος όντως της οικογένειας και όχι με την έννοια του τύπου ο ένας να υποστηρίζει τον άλλον ντε και καλά και πάνω σε λάθος. Εγώ είμαι ένας άνθρωπος που αν μία διαμάχη μεταξύ εσού και ενός μέλους της οικογένειάς μου και έχει άδικο η οικογένεια θα πάρω το μέρος το δικό σου, δηλαδή της αλήθειας, του δικαίου. Γιατί δεν υπάρχει δικό σου και δικό μου ένα είναι το δίκαιο. Νομικά το θέμα ακόμη της εταιρείας δεν έχει ξεκινήσει. Θα αρχίσω να κινούμαι νομικά», Είχε επιβεβαιώσει ότι ισχύει η αγωγή του 1 εκατ. ευρώ και η μήνυση στην οικογένειά του για τον εγκλεισμό σε ψυχιατρική κλινική.
«Εγώ να ξέρετε ούτε και αυτό το είχα στο μυαλό μου. Εγώ πίστευα ότι τα πράγματα ήταν αρκετά αθώα αρκετά παιδικά. Και επίσης θέλω να σας πω ότι μέσα από όλο αυτό εγώ δεν έχασα την εμπιστοσύνη μου για τους ανθρώπους. (σ.σ. Είναι) μεγάλη αναστάτωση γιατί εμένα μου γύρισε τη ζωή μου όλη τούμπα», είχε πει ο Γιώργος Μαζωνάκης.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης
EUROKINISSI«Τρόμος και προδοσία»
Μάλιστα είχε περιγράψει την ημέρα που ενημερώθηκε από την αστυνομία ότι πρέπει να μεταβεί με περιπολικό στο Δρομοκαΐτειο.
«Γυρνάω από την βόλτα που έκανα με την Αρίθα, μετά από μπάνιο πρωινό στη θάλασσα, φτιάχνω κάτι να φάω, χτυπάει η πόρτα και εμφανίζονται δύο αστυνομικοί με πολιτικά οι οποίοι μου λένε ότι υπάρχει αυτό εδώ το χαρτί και πρέπει να σας συλλάβουμε για να πάτε στο Δρομοκαΐτειο γιατί υπάρχει μία εντολή για ακούσια νοσηλεία όπου αν υπογράψουν τρεις άνθρωποι συγγενείς πρώτου βαθμού συγγενείας πρέπει να πας εκεί.
Εγώ πολλές φορές από μικρό παιδί πίστευα ότι κάποια πράγματα τα καταλάβαινα τα ένιωθα περισσότερο. Εκείνες τις μέρες κάπως ένιωθα περίεργα. Όταν συνέβη αυτό το αντιμετώπισα με πάρα πολύ μεγάλη ησυχία. Γιατί σας το λέω αυτό γιατί τα προηγούμενα χρόνια πίστευα πράγματα για τον εαυτό μου που ούτε καν ήταν μέρος του εαυτού μου, ένα από αυτά ήταν ότι θα πάθαινα πανικό. Ήμουν πάρα πολύ ήρεμος. Ταυτόχρονα η μία μου η αδελφή ήταν έξω και περίμενε με το αυτοκίνητο να ακολουθήσει το περιπολικό, η Μαρία. Το οποίο το βρήκα τόσο πολύ κακό που ήταν στα πλαίσια του αστείου. Είχε έρθει να πάρει το σκυλί.
Εκείνες τις μέρες είχαν αρχίσει πολύ έντονα να πάρουν την Αρίθα από εμένα γιατί εγώ στο παρελθόν έλεγα ότι όποιος θέλει να με πειράξει θα πάει να πειράξει την Αρίθα οπότε λοιπόν βγαίνω από το σπίτι, μάλιστα επειδή τα λέμε τα πράγματα όπως είναι υπάρχει χρόνος όταν γίνεται αυτό ξαφνικά, έχεις ένα χρόνο για να ετοιμαστείς κλπ. Εγώ εκείνη την ώρα μαγείρευα. Έφτιαχνα μία ωραία σπαγκέτι. Έφαγα, έκανα ντους, ντύθηκα μπήκα στο περιπολικό και πήγα προς το Δρομοκαΐτειο.Αρχίσαμε και συζητούσαμε μέσα στο περιπολικό και οι άνθρωποι ήταν αρκετά ευγενείς ώστε να μην νιώθω άβολα.
Βέβαια το γεγονός είναι ότι είσαι σε ένα περιπολικό και πας κάπου, που δεν ξέρεις αν θα κρατηθείς ή αν θα γυρίσεις πίσω. Οπότε υπήρχε μία αμφισβήτηση μέσα μου, τι θα γίνει. Αρχίζεις και συνειδητοποιείς γρήγορα τι θα γίνει με το σπίτι, τι θα γίνει με το σκυλί αν κρατηθώ μέσα ή όλο αυτό τι αντίκτυπο θα έχει, πως θα παρουσιαστεί; Γιατί γίνεται αυτό; Πώς είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό; Γιατί όπως καταλαβαίνετε ότι κάποιος πάει και κάνει αυτή την κίνηση παραμονές της Παναγίας είναι πέραν της λογικής, αγγίζει τα όρια της τρέλας.
Και λέω: Τι θα κάνω; Σκεφτόμουν τα πρακτικά πράγματα, που θα μείνω. Βέβαια πίστευα ότι δεν θα με κρατήσουν γιατί ακούσια νοσηλεία σημαίνει ότι είσαι σε βάρος του κοινωνικού συνόλου και του εαυτού σου οπότε εγώ πριν από αυτό ήμουν στο Voice έδινα συνεντεύξεις πώς ξαφνικά έγινε αυτός να έχει μία συμπεριφορά περίεργη; Οπότε κάτι υποθάλπει από κάτω, το οποίο ακόμα δεν το ξέρω. Επειδή υπάρχουν και οι ιδιωτικές κλινικές και οι δημόσιες.
Εγώ για να λέμε τα πράγματα όπως είναι στο δημόσιο δεν ήξερα ακριβώς τι συμβαίνει και επίσης όπως καταλαβαίνετε εγώ είμαι ένας άνθρωπος που είμαι αρκετά ντροπαλός και πολλές φορές στην έκθεσή μου οι άνθρωποι μπορεί να πίστευαν ότι εγώ είμαι αλαζόνας. Αυτό ήταν μία άμυνα δική μου η οποία με έκανε… αισθανόμουν λίγο άβολα, ντροπαλό παιδί. Οπότε το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν πώς θα αντιμετωπίσω κόσμο που είναι μέσα στην κλινική. Απέφυγα να πάω σε ιδιωτική κλινική.
Πήγα στο δημόσιο γιατί ας υποστηρίζουμε τα πράγματα που είναι δικά μας. Δεν ήταν και το πιο εύκολο αλλά εγώ το αντιμετώπισα αυτό ως ένας παρατηρητής του πράγματος οπότε το είδα λίγο σαν να πήγαινα επίσκεψη σε μία τέτοια κλινική. αρκετά δύσκολο μπορώ να σου πω. (σ.σ. Το συναίσθημα ήταν) τρόμος και προδοσία γιατί ο φόβος είναι καλός. Ο φόβος φυλάει τα έρημα, να κοιτάς δεξιά αριστερά για να περάσεις έναν δρόμο. Ο τρόμος δεν τον περνάς καθόλου. Η χαρά του Δρομοκαΐτειου ήμουν. Σε βλέπει κάποιος εκεί και λέει: για να είναι και ο Μαζωνάκης εδώ άρα είμαστε τέλεια.
Όταν πας να κάνεις μία τέτοια κίνηση πρέπει να αναλάβεις και τις επιπτώσεις αυτού. Γιατί οι άνθρωποι ξεχνάμε πολλές φορές τον παράγοντα θεός. Είμαστε σίγουροι πάντα για τον εαυτό μας και ότι είμαστε οι θεοί εμείς. Δεν γίνεται αυτό. Εγώ δεν το πίστεψα ποτέ αυτό».
