Guardian: O Λευκός Οίκος απέφυγε τον «πόλεμο» στη Μινεάπολη - Γιατί αποφάσισε να υποχωρήσει ο Τραμπ

Αυτό που δεν είπε η Καρολάιν Λίβιτ, η γραμματέας Τύπου του Λευκού Οίκου, τη Δευτέρα ήταν πιο σημαντικό από αυτό που έκανε. Όταν η Λίβιτ ανέβηκε στο βήμα της αίθουσας ενημέρωσης για να αναφερθεί στον θανατηφόρο πυροβολισμό του Άλεξ Πρέτι από ομοσπονδιακούς πράκτορες στη Μινεάπολη, απέφυγε το είδος της υβριστικής ρητορικής, επιρρίπτοντας ευθύνες στα θύματα που έχει γίνει καθιερωμένη πρακτική για την κυβέρνηση Ντόναλντ Τραμπ.

Αντ' αυτού, η εκπρόσωπος χαρακτήρισε τον θάνατο του Πρέτι ως «τραγωδία», είπε ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ ήθελε να αφήσει την έρευνα να προχωρήσει και αρνήθηκε να υποστηρίξει τη συκοφαντία του συμβούλου Στίβεν Μίλερ για τον Πρέτι ως «επίδοξο δολοφόνο».

Η Λίβιτ μίλησε επίσης για μια «εποικοδομητική και παραγωγική συζήτηση» μεταξύ του Τραμπ και του κυβερνήτη της Μινεσότα, Τιμ Γουόλς, και για την πιθανή απόσυρση των συνοριακών πρακτόρων από την πολιτεία. Το γραφείο του Γουόλς επιβεβαίωσε ότι ο πρόεδρος «συμφώνησε να εξετάσει» τη μείωση του αριθμού των ομοσπονδιακών πρακτόρων εκεί.

Είναι πολύ νωρίς για να είμαστε σίγουροι, αλλά ακουγόταν σαν η τρίτη περίπτωση Taco - τα αρχικά της φράσης «Trump always chickens out», δηλαδή «ο Τραμπ συνέχεια κάνει πίσω», σε ελεύθερη μετάφραση - μέσα σε μια εβδομάδα. Πρώτα ήταν η Γροιλανδία, την οποία ο πρόεδρος επέμενε ότι οι ΗΠΑ πρέπει να αποκτήσουν ακόμη και με τη βία μέχρι που πείστηκε να αποδεχτεί έναν αόριστο συμβιβασμό από τον γγ του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε.

Στη συνέχεια, ακολούθησε διπλωματική κρίση με αφορμή τον ισχυρισμό του Τραμπ ότι τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ «έμειναν λίγο πίσω» από τα μέτωπα στο Αφγανιστάν, κάτι που προκάλεσε αναταραχή στη Βρετανία, η οποία έχασε 457 ζωές στον πόλεμο. Μια επίπληξη από τον Κιρ Στάρμερ, με φερόμενη βοήθεια από τον βασιλιά Κάρολο, ανάγκασε τον Τραμπ ίσως στο πιο κοντινό σημείο που έχει φτάσει ποτέ σε μια συγγνώμη.

Τώρα, με τη Μινεάπολη να μοιάζει με μια απόκοσμη δυστοπία υπό την αιγίδα της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE), τα σημάδια τουλάχιστον δείχνουν προς την αποκλιμάκωση. Ο Τραμπ έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι ο ίδιος και ο Γουόλς βρίσκονταν σε «παρόμοιο μήκος κύματος». Ο Τζέι Ντι Βανς, πομπώδης στις κατηγορίες του ενάντια στην ποιήτρια Ρενέ Γκουντ που σκοτώθηκε στη Μινεάπολη νωρίτερα αυτόν τον μήνα, ήταν λιγότερο θορυβώδης αυτή τη φορά.

Και η Λίβιτ, στην οποία μπορεί κανείς να εμπιστευτεί ότι διατυπώνει την ατζέντα του Τραμπ με τον θρησκευτικό ζήλο ενός Πουριτανού, φαινόταν ασυνήθιστα άβολη και αμυντική. Για να σώσει την αξιοπιστία της, κατηγόρησε επανειλημμένα τον Τζο Μπάιντεν, τους Δημοκρατικούς ηγέτες στη Μινεσότα και τους αριστερούς ακτιβιστές για τη δημιουργία των συνθηκών που οδήγησαν στην τραγωδία. Αλλά, αξιοσημείωτο, απέφυγε να κατηγορήσει τον ίδιο τον Πρέτι.

Όταν ένας δημοσιογράφος επικαλέστηκε το tweet του Μίλερ και ρώτησε γιατί οι αξιωματούχοι της κυβέρνησης βιάζονται να βγάλουν συμπεράσματα πριν καν διεξαχθεί έρευνα, η Λίβιτ απέφυγε να απαντήσει: «Λοιπόν, κοιτάξτε, αυτή ήταν προφανώς μια πολύ ρευστή και ταχέως εξελισσόμενη κατάσταση καθ' όλη τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου. Όσο για τον Πρόεδρο Τραμπ, τον οποίο εκπροσωπώ, έχει πει ότι θέλει να αφήσει την έρευνα να συνεχιστεί και να αφήσει τα γεγονότα να οδηγήσουν σε αυτήν την υπόθεση».

Όταν πιέστηκε ξανά για το σχόλιο του Μίλερ περί «επίδοξου δολοφόνου», η Λίβιτ απέκρουσε την ερώτηση: «Κοιτάξτε, όπως είπα, δεν έχω ακούσει τον πρόεδρο να χαρακτηρίζει τον κ. Πρέτι με αυτόν τον τρόπο». Η γραμματέας Τύπου αρνήθηκε να απαντήσει σε περαιτέρω ερωτήσεις ή να σχολιάσει εάν ο Μίλερ θα ζητούσε συγγνώμη από την οικογένεια της Πρέτι.

Αλλά η Λίβιτ σχολίασε: «Κανείς εδώ στον Λευκό Οίκο, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, δεν θέλει να βλέπει Αμερικανούς να τραυματίζονται ή να σκοτώνονται και να χάνουν τη ζωή τους στους αμερικανικούς δρόμους. Θρηνούμε για τους γονείς. Ως μητέρα, φυσικά, δεν μπορώ να φανταστώ την απώλεια ζωής, ειδικά την απώλεια του παιδιού κάποιου».

Αν ο Τραμπ υποχωρήσει -και εξακολουθεί να αποτελεί ένα μεγάλο "αν"- αυτό θα είναι ευπρόσδεκτο, αλλά όχι εντελώς εκπληκτικό. Ο πρόεδρος είναι, πάνω απ' όλα, ένα πλάσμα της τηλεόρασης, καλύτερα συντονισμένος στη δύναμη των εικόνων και των σχολίων στη μικρή οθόνη από πολλούς από τους νεότερους ακόλουθούς του. Και η τηλεόραση βοά τις τελευταίες 48 ώρες: ατελείωτα βίντεο που δείχνουν την εκτέλεση του Πρέτι στο δρόμο, αποκαλύπτοντας επίσημες μαρτυρίες ως ψέματα .

Ακόμη και ένας σεναριογράφος δύσκολα θα μπορούσε να σκεφτεί ένα πιο συμπονετικό θύμα από τον Πρέτι, ακόμη και για τους Ρεπουμπλικάνους θεατές: ήταν νοσοκόμος ΜΕΘ που φρόντιζε βετεράνους του στρατού. Φέρεται επίσης να είχε όπλο, όπως είχε νόμιμο δικαίωμα στη Μινεσότα. Οι Ρεπουμπλικάνοι υποστηρικτές της δεύτερης τροπολογίας βλέπουν με δυσπιστία το ενδεχόμενο να χρησιμοποιηθεί αυτό για να δικαιολογηθεί η υπερβολικά έντονη αντίδραση της κυβέρνησης.

Ο Τραμπ θα γνώριζε επίσης τις φήμες δυσαρέσκειας εντός του κόμματός του και όχι μόνο από τους συνήθεις υπόπτους. Ο βουλευτής Τζέιμς Κόμερ από το Κεντάκι προέτρεψε τον πρόεδρο να αποσύρει την ICE από τη Μινεσότα. Ο γερουσιαστής Μπιλ Κάσιντι από τη Λουιζιάνα ζήτησε κοινή έρευνα για τους πυροβολισμούς. Ο βουλευτής Μπιλ Χουιζένγκα από το Μίσιγκαν ζήτησε ακροάσεις στο Κογκρέσο .

Όλοι γνωρίζουν τις δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι η πλειοψηφία των Αμερικανών πιστεύει ότι η ICE έχει παρατραβήξει το σκοινί. Η Wall Street Journal ανέφερε ότι ο Τραμπ «δέχθηκε δεκάδες τηλεφωνήματα το Σαββατοκύριακο από αξιωματούχους της κυβέρνησης και γερουσιαστές, με ορισμένους να ανησυχούν ότι το δημόσιο αίσθημα έχει στραφεί εναντίον των ενεργειών της κυβέρνησης για την επιβολή της μετανάστευσης». Η μετανάστευση, που για τόσο καιρό αποτελούσε ισχυρό σημείο των Ρεπουμπλικανών, έχει μετατραπεί σε μειονέκτημα.

Τελικά, ο Τραμπ δεν είναι η πιο ακραία προσωπικότητα στον Λευκό Οίκο. Ο πρώην σύμβουλός του, Στιβ Μπάνον, τον έχει περιγράψει ως «μετριοπαθή» στο κίνημα «Make America Great Again». Ο Μίλερ, η υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας, Κρίστι Νόεμ, και άλλοι είναι συχνά πρόθυμοι να προχωρήσουν περισσότερο από τον ίδιο τον Τραμπ, ενώ δεν έχουν τις πολιτικές του κεραίες ή την ευελιξία του.

Ο Τραμπ δήλωσε στους δημοσιογράφους στον Λευκό Οίκο τον περασμένο Οκτώβριο: «Αλλά θέλω να ευχαριστήσω τον Στίβεν Μίλερ, ο οποίος βρίσκεται ξανά στο ακροατήριο, εκεί. Και θα ήθελα πολύ να έρθει και να εξηγήσει τα αληθινά του συναισθήματα, αλλά - ίσως όχι τα πιο αληθινά του συναισθήματα. Αυτό μπορεί να είναι λίγο υπερβολικό».

Διαβάστε επίσης