Ιστορίες από τους δρόμους της Τεχεράνης: Πλήρωναν για τις σφαίρες που σκότωναν τα παιδιά τους

Η Νασρίν μιλά με ένα μείγμα οργής και απελπισίας. Η φωνή της σπάει καθώς περιγράφει την ημέρα που ο ανιψιός της, ο 37χρονος Χουμάν, σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια των πρόσφατων διαδηλώσεων στο Ιράν. «Τους ανάγκασαν να πληρώσουν τη σφαίρα που σκότωσε τον γιο τους», λέει με δυσπιστία και θυμό.

Ο Χουμάν συμμετείχε στις αντικαθεστωτικές κινητοποιήσεις στη Λαχιτζάν, στα βόρεια της χώρας, στις αρχές Ιανουαρίου. Σύμφωνα με την οικογένειά του, πυροβολήθηκε θανάσιμα από τις κυβερνητικές δυνάμεις. «Βγήκε στους δρόμους χωρίς όπλο. Δεν είχε ούτε καν μια μικρή πέτρα για να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Κι όμως, τον πυροβόλησαν με στρατιωτική σφαίρα», λέει η θεία του.

Ο πόνος της είναι εμφανής σε κάθε της λέξη. Καθ’ όλη τη διάρκεια της συνέντευξης, τα συναισθήματά της εναλλάσσονται ανάμεσα στη βαθιά θλίψη και την απόλυτη εξάντληση από την αίσθηση αδυναμίας. Ζώντας πλέον στη Γερμανία, η Νασρίν εξηγεί ότι δεν είναι ασφαλές για εκείνη να επιστρέψει στο Ιράν και να σταθεί δίπλα στην οικογένειά της στο πένθος.

«Το μόνο που μου έχει απομείνει από τον Χουμάν είναι μια κορνιζαρισμένη φωτογραφία», λέει, πριν σκύψει και τη φιλήσει με δάκρυα στα μάτια.

Το μακάβριο ταξίδι για την παραλαβή της σορού

Μετά τον θάνατο του Χουμάν, οι συγγενείς του πήγαν να παραλάβουν τη σορό του, όμως ενημερώθηκαν ότι είχε μεταφερθεί στην πόλη Ραστ. Πρόκειται για μια περιοχή όπου οι αρχές κατηγορούνται επίσης για βίαιη καταστολή των διαδηλωτών. Σύμφωνα με τη Νασρίν, ένας φίλος της οικογένειας στη Ραστ τούς μετέφερε ότι το παζάρι της πόλης πυρπολήθηκε και, όταν οι διαδηλωτές προσπάθησαν να ξεφύγουν από τις φλόγες, οι δυνάμεις ασφαλείας άνοιξαν πυρ.

Λίγο αργότερα, η κρατική τηλεόραση του Ιράν μετέδωσε πλάνα από drone, τα οποία, όπως ανέφερε, έδειχναν το σημείο «τρεις ημέρες μετά το τρομοκρατικό περιστατικό της πυρκαγιάς στο παζάρι της Ραστ». Για τη Νασρίν, η αφήγηση αυτή αποτελεί προσπάθεια συγκάλυψης μιας μαζικής σφαγής.

Όταν τελικά η οικογένεια έφτασε στον χώρο όπου φυλάσσονταν οι σοροί, αντίκρισε δεκάδες άλλους συγγενείς να θρηνούν. «Υπήρχαν πολλοί άνθρωποι που έκλαιγαν, ούρλιαζαν, υπέφεραν με κάθε τρόπο», περιγράφει. Οι αρχές τους οδήγησαν σε κοντέινερ, όπου βρίσκονταν στοιβαγμένα πτώματα. «Άνοιξαν τις πόρτες και είδαν σωρούς από νεκρούς, τον έναν πάνω στον άλλον. Έπρεπε να ψάξουν για να βρουν τον γιο τους».

Η οικογένεια, σύμφωνα με τη μαρτυρία της, αναγκάστηκε να θάψει τον Χουμάν αμέσως και να υπογράψει έγγραφο ότι δεν θα μιλήσει ποτέ δημόσια για όσα είδε. Και σαν να μην έφτανε αυτό, τους ζητήθηκε να πληρώσουν το κόστος της σφαίρας που τον σκότωσε. «Τους ανάγκασαν να πληρώσουν για το όπλο που αφαίρεσε τη ζωή του παιδιού τους», λέει με αγανάκτηση.

Ένας νέος άνδρας, μια νέα χήρα

Ο Χουμάν ήταν παντρεμένος εδώ και τρία χρόνια. Η νεαρή σύζυγός του βρέθηκε ξαφνικά χήρα. Σε ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα, φίλος του έγραψε ότι μόλις μία ώρα πριν πέσει νεκρός, ο Χουμάν είχε πει πως αν δεν επέστρεφε, θα σήμαινε ότι πέθανε για να μπορέσουν άλλοι να ζήσουν ελεύθεροι.

Στο ερώτημα ποιον θεωρεί υπεύθυνο για τον θάνατό του, η απάντηση της Νασρίν είναι ακαριαία. «Την ιρανική κυβέρνηση, τους μουλάδες. Είναι όλοι δολοφόνοι, έχουν όλοι το αίμα του ιρανικού λαού στα χέρια τους», λέει. «Πυροβολούν τα νέα παιδιά και μετά ζητούν χρήματα για τη σφαίρα. Είναι αυτοί άνθρωποι της εξουσίας ή απλοί δολοφόνοι;»

Ασαφής ο πραγματικός αριθμός των νεκρών

Ο ακριβής αριθμός των θυμάτων από τις μαζικές διαδηλώσεις που ξεκίνησαν στα τέλη Δεκεμβρίου παραμένει αδύνατο να επαληθευτεί. Η ιρανική κυβέρνηση έχει δώσει στη δημοσιότητα λίστα περίπου 3.000 νεκρών, στην οποία περιλαμβάνονται πολίτες αλλά και μέλη των δυνάμεων ασφαλείας, αποδίδοντας τη βία σε «ταραχοποιούς» και σε ξένη παρέμβαση.

Ωστόσο, μαρτυρίες όπως αυτή της Νασρίν σκιαγραφούν μια πολύ πιο σκοτεινή εικόνα, γεμάτη φόβο, σιωπή και βία. Μια πραγματικότητα όπου οι οικογένειες όχι μόνο χάνουν τους ανθρώπους τους, αλλά εξαναγκάζονται να πληρώσουν και το τίμημα της ίδιας τους της απώλειας. Σε αυτό το τοπίο, η φωτογραφία του Χουμάν γίνεται σύμβολο ενός αγώνα για ελευθερία, αλλά και μιας αβάσταχτης τραγωδίας που συνεχίζει να βαραίνει το Ιράν.

*Με πληροφορίες από το skynews.com