Πέθανε ο Jesse Jackson - Αγωνίστηκε στο πλευρό του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ για τα πολιτικά δικαιώματα
Ο θάνατος του Τζάκσον έρχεται εν μέσω μίας ευρύτερης συζήτησης για την πρόσβαση στο δικαίωμα της ψήφου, και ακολουθεί την απώλεια άλλων εμβληματικών μορφών του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα
Ο Τζέσι Τζάκσον, στις 5 Ιουλίου 2018 στο Σικάγο.
Ο αιδεσιμότατος Τζέσι Τζάκσον, μια εκ των πιο γνωστών προσωπικοτήτων του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα στις ΗΠΑ, ο οποίος αγωνίστηκε στο πλευρό του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ, και διαπραγματεύτηκε την απελευθέρωση ομήρων σε όλο τον κόσμο, απεβίωσε. Ήταν 84 ετών.
Ο Τζάκσον νοσηλεύτηκε στις 12 Νοεμβρίου έπειτα από μια μακρά μάχη με την προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση, μια πάθηση παρόμοια με τη νόσο του Πάρκινσον.

Ο Τζέσι Τζάκσον μιλά στους δημοσιογράφους έπειτα από την εκδήλωση PUSH Soul Picnic στη Νέα Υόρκη, στις 26 Μαρτίου 1972. Στα δεξιά του η Αρίθα Φράνκλιν και ο Λούις Στόουκς.
AP/Jim WellsΉταν κάτοχος του Προεδρικού Μεταλλίου Ελευθερίας, υποψήφιος για την προεδρία των Δημοκρατικών και ένας από τους πιο γνωστούς μαύρους ακτιβιστές στον κόσμο.

Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζ. και ο Τζέσι Τσάκσον στο Μέμφις του Τενεσί, στις 3 Απριλίου 1968, μία ημέρα πριν τη δολοφονία.
AP/Charles KellyΠαρά την ασθένεια που εξασθένισε τη φωνή του και αποδυνάμωσε τα βήματά του, συνέχισε να αγωνίζεται για τα πολιτικά δικαιώματα και συνελήφθη δύο φορές το 2021 λόγω της αντίθεσής του στον κανόνα της παρακώλυσης της Γερουσίας. Την ίδια χρονιά, ο ίδιος και η σύζυγός του Τζάκλιν νοσηλεύτηκαν σε νοσοκομείο του Σικάγου με επιπλοκές από COVID-19.

Ο Τζέσι Τζάκσον στην 50η επέτειο για την υπογραφή του νόμου για τα πολιτικά δικαιώματα του 1964, στις 24 Ιουνίου 2014, στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ.
AP/Susan Walsh«Η μακροζωία του είναι μέρος της ιστορίας», δήλωσε ο Ρασάντ Ρόμπινσον, πρώην πρόεδρος της διαδικτυακής οργάνωσης για τη δικαιοσύνη Color of Change, η οποία αριθμεί επτά εκατομμύρια μέλη. «Αυτός είναι κάποιος που είχε τόσες πολλές ευκαιρίες να κάνει κάτι άλλο. Και αυτό είναι που επέλεξε να κάνει με τη ζωή του».
Ο θάνατος του Τζάκσον έρχεται εν μέσω μίας ευρύτερης συζήτησης για την πρόσβαση στο δικαίωμα της ψήφου, και ακολουθεί την απώλεια άλλων εμβληματικών μορφών των πολιτικών δικαιωμάτων, όπως ο πρώην βουλευτής Τζον Λιούις, ο οποίος πέθανε το 2020.
Δεκαετίες αγώνων
Γεννημένος στο Γκρίνβιλ της Βόρειας Καρολίνας, η άνοδος του Τζάκσον στην δημοσιότητα ξεκίνησε μετά τη σύλληψή του και άλλων επτά ανδρών το 1960 – ήταν 18 ετών τότε – για διαμαρτυρία κατά του διαχωρισμού στη δημόσια βιβλιοθήκη της πόλης τους. Στη συνέχεια, εντάχθηκε στον αναπτυσσόμενο αγώνα του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ για τα πολιτικά δικαιώματα και βρισκόταν λίγα μέτρα μακριά όταν ο Κινγκ δολοφονήθηκε το 1968.
Ο Τζάκσον ίδρυσε την οργάνωση που τελικά θα γινόταν η Rainbow/PUSH Coalition και κατέθεσε υποψηφιότητα για την προεδρία ως Δημοκρατικός το 1984 και το 1988, κινητοποιώντας και εγγράφοντας εκατομμύρια μαύρους ψηφοφόρους.

Ο Τζέσι Τζάκσον παρουσιάζει στον πρόεδρο της Αιγύπτου Ανουάρ Σαντάτ βιβλίο γραμμένο από τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, την 1η Οκτωβρίου 1979 στο Κάιρο.
AP/Bill Foley«Καθώς συνεχίζουμε τον αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα, να θυμάστε ότι ο Θεός θα μας βοηθήσει να τα βγάλουμε πέρα, ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές», είπε ο Τζάκσον το 2017, όταν ανακοίνωσε τη διάγνωση της νευρομυϊκής νόσου που τον ταλαιπωρούσε.
Ο Τζάκσον επισκέφθηκε το Μινεάπολη το 2021 για να υποστηρίξει τους διαδηλωτές που περίμεναν την ετυμηγορία στη δίκη του Ντέρεκ Σόβιν, του πρώην αστυνομικού που λίγες μέρες αργότερα καταδικάστηκε για τη δολοφονία ενός μαύρου άνδρα, του Τζορτζ Φλόιντ. Ενώ βρισκόταν εκεί, παρευρέθηκε επίσης στην κηδεία του Ντάουντε Ράιτ, ενός μαύρου άνδρα που πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε από αστυνομικό κατά τη διάρκεια διαδήλωσης κατά της αστυνομικής βίας σε ένα κοντινό προάστιο. Μιλώντας με συγκρατημένη φωνή, ο Τζάκσον υπενθύμισε στους νεαρούς ακτιβιστές που ηγούνταν της διαδήλωσης ότι ο αγώνας τους ήταν δίκαιος.

Ο Τζέσι Τζάκσον στη Μινεάπολη, στις 19 Απριλίου 2021.
AP/John MinchilloΓεννημένος το φθινόπωρο του 1941 από μια έφηβη μητέρα και τον παντρεμένο γείτονά της, ο Τζάκσον υιοθετήθηκε από τον άνδρα που παντρεύτηκε η μητέρα του και θεωρούσε και τους δύο ως πατέρες του. Φοίτησε σε ένα σχολείο με φυλετικό διαχωρισμό και έπαιζε ποδόσφαιρο στο κολέγιο, εγκαταλείποντας τις σπουδές του λίγα μαθήματα πριν από την απόκτηση του μεταπτυχιακού του στη θεολογία το 1966 για να συμμετάσχει πλήρως στο κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα.
Το 1965, είχε διαδηλώσει μαζί με τον Κινγκ και άλλους από τη Σέλμα στο Μοντγκόμερι για να προωθήσει τα εκλογικά δικαιώματα των μαύρων, και το 1967 διηύθυνε τις δραστηριότητες της Southern Christian Leadership Conference (SCLC) του Κινγκ στο Σικάγο, την πόλη που θα γινόταν το σπίτι του.
Υπό την ηγεσία του Τζάκσον, η επιχείρηση «Operation Breadbasket» της SCLC χρησιμοποίησε μποϊκοτάζ και την προσοχή του κοινού για να πιέσει τις εταιρείες να προσλάβουν περισσότερους μαύρους εργαζόμενους. Ο Τζάκσον τελικά απέκτησε το πτυχίο θεολογίας του αφού χειροτονήθηκε ιερέας το 1968.
Απελευθέρωση ομήρων
Το 1983, λίγο πριν ανακοινώσει την υποψηφιότητά του για την προεδρία, ο Τζάκσον ταξίδεψε στη Συρία για να διαπραγματευτεί την απελευθέρωση ενός Αμερικανού πιλότου που είχε καταρριφθεί πάνω από το Λίβανο, και το επόμενο καλοκαίρι, διαπραγματεύτηκε την απελευθέρωση 22 Αμερικανών και 26 πολιτικών κρατουμένων από την Κούβα, μετά από συνάντηση με τον πρώην δικτάτορα Φιντέλ Κάστρο.

Ο υποψήφιος για το χρίσμα των Δημοκρατικών, αιδεσιμότατος Τζέσι Τζάκσον, σε τελετή στον Λευκό Οίκο για την άφιξη του Robert O. Goodman στις ΗΠΑ έπειτα από ένα μήνα αιχμαλωσίας στη Συρία, στις 4 Ιανουαρίου 1984. Ο Τζέσι Τζάκσον έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην απελευθέρωσή του.
AP/Barry ThummaΟι επιτυχίες του ενίσχυσαν την προεκλογική του εκστρατεία, αν και έχασε τις προκριματικές εκλογές για το χρίσμα των Δημοκρατικών από τον Γουόλτερ Μόντειλ, ο οποίος στη συνέχεια έχασε από τον Ρόναλντ Ρήγκαν. Ο Τζάκσον κατέθεσε ξανά υποψηφιότητα για την προεδρία το 1988 αλλά τελικά ηττήθηκε από τον Μάικλ Δουκάκης, ο οποίος τελικά έχασε από τον Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο.
Μετά από αυτή τη δεύτερη ήττα, ο Τζάκσον μείωσε τις πολιτικές του φιλοδοξίες, αλλά συνέχισε τις προσπάθειές του για τα πολιτικά δικαιώματα και τη δικαιοσύνη.
Το 1990, ο Τζάκσον αντιτάχθηκε στην επικείμενη εισβολή στο Ιράκ και διαπραγματεύτηκε την απελευθέρωση εκατοντάδων ανθρώπων που ο ιρακινός δικτάτορας Σαντάμ Χουσεΐν είχε απειλήσει να χρησιμοποιήσει ως ανθρώπινες ασπίδες, και στη συνέχεια, το 1999, πέτυχε την απελευθέρωση τριών αμερικανών αιχμαλώτων πολέμου κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Κόσοβο.
«Δεν θα υπήρχε ο Ομπάμα»
Ο Ρόμπινσον, πρώην πρόεδρος της οργάνωσης «Color of Change», ανέφερε ότι ως νεαρός άκουγε και παρακολουθούσε τα μέλη της οικογένειάς του να κάνουν τις πρώτες τους πολιτικές δωρεές μετά από μια προεκλογική ομιλία του Τζάκσον.
«Δεν καταλάβαινα όλα όσα έλεγε, αλλά καταλάβαινα τι εννοούσε», είπε ο Ρόμπινσον, ο οποίος αργότερα έγραψε μια εργασία για τις προεκλογικές εκστρατείες του Τζάκσον. «Ήταν ένα πρότυπο δυνατοτήτων. Υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι που ασχολούνται με την πολιτική σήμερα και που δεν θα ήταν εκεί που είναι σήμερα χάρη στον Τζέσι Τζάκσον. Σίγουρα δεν θα υπήρχε ο Μπαράκ Ομπάμα αν δεν υπήρχε ο Τζέσι Τζάκσον. Και δεν θα υπήρχε ούτε ο Μπιλ Κλίντον».
Το 2000, ο Κλίντον απένειμε στον Τζάκσον το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας, αναφέροντας τις δεκαετίες προσπαθειών του για να κάνει τον κόσμο καλύτερο.

Ο πρόεδρος Κλίντον αγκαλιάζει τον Τζάκσον, κατά την τελετή απονομής του Προεδρικού Μεταλλείου Ελευθερίας, στις 9 Αυγούστου 2000.
AP/Pablo Martinez Monsivais«Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πώς θα μπορούσαμε να φτάσουμε τόσο μακριά χωρίς τη δημιουργική δύναμη, την οξυδερκή διάνοια, την καρδιά και το αμείωτο πάθος του Τζέσι Λιούις Τζάκσον», δήλωσε ο Κλίντον.
Ο Τράερν Κρουζ, ο οποίος βοήθησε στην ίδρυση του παραρτήματος του Black Lives Matter στη Μινεσότα, είπε ότι μεγάλωσε με τις απαγγελίες του Τζάκσον «Είμαι κάποιος» να ηχούν στα αυτιά του. Ο Τζάκσον συχνά οδηγούσε τα πλήθη σε ένα τραγούδι με ανταπόκριση που συνήθως περιλάμβανε παραλλαγές του «Μπορεί να είμαι φτωχός... αλλά είμαι... Κάποιος. Μπορεί να είμαι νέος... αλλά είμαι... Κάποιος».
«Αυτό επέτρεψε στις μελλοντικές γενιές να σηκωθούν και να ακολουθήσουν τα βήματά του, να υποστηρίξουν το κίνημα Black Lives Matter και να αναγνωρίσουν ότι είμαστε άνθρωποι», είπε ο Κρουζ. «Όταν επιστρέφουμε στο παρελθόν και βλέπουμε βίντεο του αιδεσιμότατου Τζέσι Τζάκσον να διαδηλώνει και να αγωνίζεται για τα δικαιώματα στέγασης, τα δικαιώματα ψήφου, τον τερματισμό των διακρίσεων στη στέγαση και να λέει «Είμαι κάποιος», αυτό ενθάρρυνε τους ακτιβιστές του σήμερα να σηκωθούν και να αγωνιστούν ενάντια σε 400 χρόνια ρατσιστικών πολιτικών στις Ηνωμένες Πολιτείες».
*Με πληροφορίες από USA Today, NBC News