Artemis II: Tα 40 ιστορικά λεπτά «σιγής ασυρμάτου» και το «Γκραν Κάνιον» της Σελήνης

Snapshot

• Οι αστροναύτες της αποστολής Artemis II θα περάσουν περίπου 40 λεπτά χωρίς επικοινωνία με τη Γη, λόγω μπλοκαρίσματος σήματος από τη Σελήνη.
• Το πλήρωμα θα ταξιδέψει πιο μακριά από τη Γη από οποιονδήποτε άνθρωπο μέχρι σήμερα, φτάνοντας έως και 6437 χλμ πάνω από την επιφάνεια της Σελήνης.
• Η αποστολή θα προσφέρει εικόνες και παρατηρήσεις περιοχών της σελήνης που δεν είχαν δει ποτέ άνθρωποι, όπως η λεκάνη Orientale, γνωστή ως το «Γκραν Κάνιον» της Σελήνης.
• Υπάρχουν τεχνικά προβλήματα με την τουαλέτα της κάψουλας Orion, και το πλήρωμα χρησιμοποιεί προσωρινά εφεδρικές λύσεις.
• Η NASA και άλλοι οργανισμοί σχεδιάζουν δίκτυο δορυφόρων για συνεχή επικοινωνία γύρω από τη Σελήνη, υποστηρίζοντας μελλοντικές αποστολές και τη δημιουργία μόνιμης σεληνιακής βάσης.

Snapshot powered by AI

Καθώς οι αστροναύτες της ιστορικής αποστολής Artemis II θα περάσουν πίσω από τη Σελήνη περίπου στις 1.47 ξημερώματα Τρίτης (ώρα Ελλάδος) τα ραδιοσήματα και τα σήματα λέιζερ που επιτρέπουν την επικοινωνία μεταξύ του διαστημικού σκάφους και της Γης θα μπλοκαριστούν από την ίδια τη Σελήνη. Για περίπου 40 λεπτά, οι τέσσερις αστροναύτες θα είναι μόνοι, ο καθένας με τις δικές του σκέψεις και συναισθήματα, ταξιδεύοντας μέσα στο σκοτάδι του διαστήματος. Μια βαθιά στιγμή μοναξιάς και σιωπής.

«Η Γη είναι αρκετά μικρή και η σελήνη σίγουρα μεγαλώνει», ανέφερε ο πιλότος της αποστολής Βίκτορ Γκλόβερ αφού το Artemis πυροδότησε έναν βασικό προωθητήρα για να βγει από την τροχιά της Γης. Οι τέσσερις αστροναύτες (τρεις Αμερικανοί και ένας Καναδός) είναι οι πρώτοι που κατευθύνονται προς τη Σελήνη εδώ και περισσότερο από μισό αιώνα, συνεχίζοντας από εκεί που σταμάτησε το πρόγραμμα Apollo το 1972.

Ο πιλότος του Artemis, Bίκτορ Γκλόουβερ είπε ότι ελπίζει πως ο κόσμος θα αξιοποιήσει τον χρόνο για να ενωθεί. «Όταν θα είμαστε πίσω από τη Σελήνη, χωρίς επαφή με όλους, ας το εκμεταλλευτούμε ως ευκαιρία», δήλωσε στο BBC News πριν από την αποστολή. «Ας προσευχηθούμε, ας ελπίσουμε, ας μας στείλετε τις καλές σας σκέψεις και τα συναισθήματά σας ώστε να επικοινωνήσουμε ξανά με το πλήρωμα».

Πριν από περισσότερα από 50 χρόνια, οι αστροναύτες του Apollo βίωσαν επίσης την απομόνωση που προκαλούσε η απώλεια σήματος κατά τη διάρκεια των αποστολών τους στη Σελήνη. Ίσως κανείς περισσότερο από τον Μάικλ Κόλινς του Αpollo 11. Το 1969, ενώ ο Νιλ Άρμστρονγκ και ο Μπαζ Όλντριν έγραψαν ιστορία κάνοντας τα πρώτα τους βήματα στην επιφάνεια της Σελήνης, ο Κόλινς ήταν μόνος του στη μονάδα διοίκησης, σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη.

Καθώς το σκάφος του περνούσε πίσω από την απέναντι πλευρά, η επαφή με το ζευγάρι στην επιφάνεια της σελήνης, καθώς και με τον έλεγχο της αποστολής, εξαφανίστηκε για 48 λεπτά. Περιέγραψε την εμπειρία στα απομνημονεύματά του του 1974 με τίτλο «Carrying the Fire», λέγοντας ότι ένιωθε «πραγματικά μόνος» και «απομονωμένος από κάθε γνωστή ζωή», αλλά ότι δεν ένιωθε φόβο ή μοναξιά.

Σε μεταγενέστερες συνεντεύξεις, περιέγραψε την ηρεμία και τη γαλήνη που έφερνε η σιγή του ασυρμάτου, λέγοντας ότι του πρόσφερε ένα διάλειμμα από τα συνεχή αιτήματα του ελέγχου της αποστολής. Πίσω στη Γη, η συσκότιση θα είναι μια τεταμένη περίοδος για όσους έχουν την εργασία να διατηρούν επαφή με το διαστημόπλοιο,

Στον Επίγειο Σταθμό Goonhilly στην Κορνουάλη, στα νοτιοδυτικά της Αγγλίας, μια τεράστια κεραία συλλέγει σήματα από την κάψουλα Orion, εντοπίζοντας προσεκτικά τη θέση της καθ' όλη τη διάρκεια του ταξιδιού της και τροφοδοτώντας αυτές τις πληροφορίες πίσω στα κεντρικά γραφεία της NASA. Ο Ματ Κόσμπι, επικεφαλής τεχνολογίας της Goonhilly, δήλωσε στο BBC: «Αυτή είναι η πρώτη φορά που παρακολουθούμε ένα διαστημόπλοιο με ανθρώπους πάνω του».

«Θα νιώσουμε λίγο νευρικοί καθώς θα βρίσκεται πίσω από τη Σελήνη, και μετά θα είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι όταν την ξαναδούμε, επειδή θα ξέρουμε ότι είναι όλοι ασφαλείς». Αλλά η ελπίδα είναι ότι αυτές οι απώλειες στις επικοινωνίες θα μπορούσαν σύντομα να γίνουν παρελθόν. Και ο Κόσμπι λέει ότι αυτό θα είναι απαραίτητο καθώς η NASA - και άλλες διαστημικές υπηρεσίες σε όλο τον κόσμο - θα αρχίσουν να χτίζουν μια βάση στη Σελήνη και να εντείνουν την περαιτέρω εξερεύνηση.

«Για μια βιώσιμη παρουσία στη Σελήνη, χρειάζεται πλήρης επικοινωνία - χρειάζεται όλο το 24ωρο, ακόμη και στην απέναντι πλευρά, επειδή και η απέναντι πλευρά θα πρέπει να εξερευνηθεί», είπε. Προγράμματα όπως το Moonlight του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος σχεδιάζουν να εκτοξεύσουν ένα δίκτυο δορυφόρων γύρω από τη Σελήνη για να παρέχουν συνεχή και αξιόπιστη κάλυψη επικοινωνιών στο μέλλον.

Για τους αστροναύτες του Artemis, ο χρόνος που θα περάσουν χωρίς επαφή με τη Γη θα τους επιτρέψει να αφιερώσουν όλη τους την προσοχή στη Σελήνη. Θα αφιερώσουν τη συσκότιση στην παρατήρηση της Σελήνης – τραβώντας φωτογραφίες, μελετώντας τη γεωλογία της Σελήνης και απλώς θαυμάζοντας το μεγαλείο της.

Όταν αναδυθούν από τη σκιά της Σελήνης και αυτό το σήμα αποκατασταθεί, ο κόσμος θα ανασάνει συλλογικά με ανακούφιση. Και οι αστροναύτες που έγραψαν ιστορία θα μπορούν να μοιραστούν την απίστευτη εμπειρία τους με όλους όσους βρίσκονται στην πατρίδα τους.

'Ενα... γήινο πρόβλημα

Ενώ η αποστολή ήδη στέλνει πολύτιμα δεδομένα και εικόνες, το πλήρωμα έχει αναφέρει επίμονα προβλήματα με ένα από τα πιο κρίσιμα κομμάτια εξοπλισμού της κάψουλας Orion: την τουαλέτα. Μέχρι να επισκευαστεί η σεληνιακή τουαλέτα, ο έλεγχος της αποστολής έχει δώσει οδηγίες στους αστροναύτες να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν εφεδρικές σακούλες συλλογής ούρων. Η τουαλέτα παρουσίασε δυσλειτουργία μετά την απογείωση της περασμένης Τετάρτης και έκτοτε λειτουργεί μόνο σποραδικά.

Οι μηχανικοί υποψιάζονται ότι ο πάγος μπορεί να φράσσει τη γραμμή που εμποδίζει τα ούρα να ξεπλυθούν εντελώς στη θάλασσα. (Η τουαλέτα είναι ακόμα ανοιχτή για τις επιχειρήσεις Νο. 2.) Μια εκδοχή της τουαλέτας Artemis II δοκιμάστηκε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό πριν από αρκετά χρόνια, αλλά παραμένει επιρρεπής σε δυσλειτουργίες.

Η Ντέμπι Κορθ, αναπληρώτρια διευθύντρια του προγράμματος Orion της NASA, δήλωσε ότι οι αστροναύτες ανέφεραν επίσης μια μυρωδιά που ερχόταν από το μπάνιο, το οποίο είναι θαμμένο στο πάτωμα της κάψουλας με μια πόρτα και μια κουρτίνα για ιδιωτικότητα. «Οι διαστημικές τουαλέτες και τα μπάνια είναι κάτι που όλοι μπορούν πραγματικά να καταλάβουν... είναι πάντα μια πρόκληση», είπε.

Ο Τζον Χάνικατ, πρόεδρος της ομάδας διαχείρισης της αποστολής, δήλωσε ότι ήθελε οι εγκαταστάσεις να λειτουργούν αξιόπιστα για το πλήρωμα. «Είναι εντάξει», είπε για τους αστροναύτες. «Εκπαιδεύτηκαν για να διαχειριστούν την κατάσταση».

Οι αστροναύτες ξύπνησαν την Κυριακή με τη μελωδία του ύμνου για την συμπερίληψη, Pink Pony Club, της ποπ σταρ Chappell Roan και ξεκίνησαν τη μέρα τους με ένα πρωινό με ομελέτα και καφέ.

«Το ηθικό στο πλήρωμα είναι υψηλό», δήλωσε ο κυβερνήτης Ριντ Γουάιζμαν στο κέντρο ελέγχου αποστολής του Χιούστον καθώς ξεκινούσε η εργάσιμη ημέρα, αφού μίλησε με τις κόρες του από το διάστημα. «Είμαστε εδώ πάνω, είμαστε τόσο μακριά, και για μια στιγμή, επανενώθηκα με τη μικρή μου οικογένεια», είπε σε ζωντανή συνέντευξη Τύπου. «Ήταν απλώς η μεγαλύτερη στιγμή ολόκληρης της ζωής μου».

Το «Γκραν Κάνιον» της σελήνης

Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία δημοσίευσε μια εικόνα που τραβήχτηκε από το πλήρωμα του Artemis, η οποία έδειχνε τη λεκάνη Orientale - γνωστή και ως το «Γκραν Κάνιον» της σελήνης. Μιλώντας σε παιδιά στον Καναδά ζωντανά από το διάστημα, η αστροναύτης Κριστίνα Κοτς είπε ότι το πλήρωμα ήταν πολύ ενθουσιασμένο που είδε τη λεκάνη, η οποία μοιάζει με bullseye. «Είναι πολύ ξεχωριστό και κανένα ανθρώπινο μάτι δεν είχε ξαναδεί αυτόν τον κρατήρα μέχρι σήμερα, πραγματικά», είπε η Κοχ κατά τη διάρκεια της συνεδρίας ερωτήσεων και απαντήσεων που διοργάνωσε η Καναδική Διαστημική Υπηρεσία.

Οι αστροναύτες είχαν εκπαιδευτεί ώστε να είναι σε θέση να φωτογραφίζουν και να περιγράφουν σεληνιακά χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένων αρχαίων ροών λάβας και κρατήρων πρόσκρουσης. Όλοι έπρεπε να απομνημονεύσουν τα «15 μεγάλα» στοιχεία της σελήνης - τα 15 χαρακτηριστικά που θα τους επέτρεπαν να προσανατολίζονται.

Ο διαστημικός οργανισμός είχε προηγουμένως δημοσιεύσει εικόνες από το Orion, οι οποίες περιελάμβαναν ένα πλήρες πορτρέτο της Γης με τους βαθείς μπλε ωκεανούς της και τα κυματιστά σύννεφα. Το επόμενο σημαντικό ορόσημο αναμένεται τη νύχτα της Κυριακής προς Δευτέρα, οπότε οι αστροναύτες θα εισέλθουν στη «σφαίρα επιρροής της Σελήνης», όπου η βαρύτητα της Σελήνης θα ασκεί ισχυρότερη έλξη στο διαστημόπλοιο από ό,τι της Γης.

Αν όλα πάνε ομαλά, καθώς το διαστημόπλοιο Orion θα κάνει μια περιστροφή γύρω από τη Σελήνη, οι αστροναύτες θα έχουν ταξιδέψει πιο μακριά από τη Γη από οποιονδήποτε άνθρωπο στο παρελθόν. Οι πτήσεις του Apollo των δεκαετιών του 1960 και του 1970 πέταξαν περίπου 112 χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια της Σελήνης, αλλά το πλήρωμα του Artemis θα βρίσκεται λίγο πάνω από 6437 χλμ στην πλησιέστερη προσέγγισή του, γεγονός που θα του επιτρέψει να δει την πλήρη, σφαιρική επιφάνεια της Σελήνης, συμπεριλαμβανομένων των περιοχών κοντά και στους δύο πόλους.

Κατά τη διάρκεια της πτήσης, η οποία θα διαρκέσει περίπου έξι ώρες, το πλήρωμα θα πρέπει να παρατηρήσει το ουράνιο σώμα με γυμνά μάτια, μαζί με κάμερες που έχουν στο σκάφος. Το ταξίδι υπόσχεται εικόνες της αθέατης πλευράς της σελήνης, οι οποίες ήταν πολύ σκοτεινές ή πολύ δύσκολες να είναι ορατές από τους 24 αστροναύτες του Apollo που προηγήθηκαν.

Οι αστροναύτες του Apollo 13 έχασαν την ευκαιρία να προσεληνωθούν όταν μια από τις φιάλες οξυγόνου τους έσπασε καθ' οδόν προς τη Σελήνη το 1970. Η αποστολή Άρτεμις II αποτελεί μέρος ενός φιλόδοξου σχεδίου για επανειλημμένη επιστροφή στη Σελήνη, με στόχο τη δημιουργία μιας μόνιμης σεληνιακής βάσης που θα προσφέρει μια πλατφόρμα για περαιτέρω εξερεύνηση. Η NASA στοχεύει σε προσεδάφιση δύο μελών πληρώματος κοντά στον νότιο πόλο της σελήνης το 2028.

Διαβάστε επίσης