Επίθεση στον Τραμπ: Πώς ο δράστης έφτασε τόσο κοντά – Τα κενά ασφαλείας που προκαλούν ανησυχία

Η νέα επίθεση κατά του Ντόναλντ Τραμπ επαναφέρει με έντονο τρόπο στο προσκήνιο τα ζητήματα ασφαλείας γύρω από πρόσωπα υψηλού κινδύνου, προκαλώντας σοβαρά ερωτήματα για το πώς ο δράστης κατάφερε να φτάσει σε τόσο κοντινή απόσταση. Το περιστατικό σημειώθηκε σε ιδιωτική εκδήλωση σε ξενοδοχείο, γεγονός που από μόνο του διαφοροποιεί τα πρωτόκολλα και τις υποδομές προστασίας, εντείνοντας τους προβληματισμούς για πιθανά κενά.

Μιλώντας στο Newsbomb, ο Σύμβουλος Θεμάτων Ασφαλείας Αλέξανδρος Νίκλαν αναλύει τα δεδομένα της υπόθεσης και επισημαίνει κρίσιμες αδυναμίες στο σύστημα.

Όπως εξηγεί, ο δράστης φαίνεται πως είχε οργανώσει τη μετακίνησή του, ξεκινώντας από την Καλιφόρνια, περνώντας από το Σικάγο και καταλήγοντας στην Ουάσινγκτον, όπου σχεδίαζε να παραμείνει. «Δεν μιλάμε για μια τυχαία παρουσία, αλλά για μια διαδρομή που δείχνει πρόθεση και προετοιμασία», σημειώνει.

Ιδιαίτερη σημασία δίνει στο γεγονός ότι η εκδήλωση δεν τελούσε υπό κρατική αιγίδα. «Όταν μια εκδήλωση γίνεται σε ξενοδοχείο, μιλάμε για έναν κατ’ ουσίαν δημόσιο χώρο με εκατοντάδες παρευρισκόμενους. Δεν είναι το ίδιο με έναν πλήρως ελεγχόμενο κυβερνητικό χώρο. Φανταστείτε μια αντίστοιχη εκδήλωση σε ένα μεγάλο ξενοδοχείο – πόσο εύκολο είναι να ελεγχθούν εξονυχιστικά όλοι;», αναφέρει.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ελλείψει συγκεκριμένων ενδείξεων για απειλή, η ένταση των ελέγχων συνήθως προσαρμόζεται. «Ο συγκεκριμένος δράστης δεν είχε απασχολήσει στο παρελθόν, άρα δεν υπήρχε λόγος να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση πάνω του», τονίζει.

Ωστόσο, το ίδιο το μανιφέστο του δράστη δημιουργεί πρόσθετους προβληματισμούς, καθώς –όπως λέει– χαρακτηρίζει τα μέτρα ασφαλείας «γελοία» και υποστηρίζει ότι πέρασε οπλισμένος χωρίς δυσκολία. «Αν στη θέση του βρισκόταν ένας εκπαιδευμένος τρομοκράτης ή μια οργανωμένη ομάδα, τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να είναι τραγικά», επισημαίνει, προσθέτοντας ότι ακόμη και χωρίς εξειδικευμένες γνώσεις όπλων, κατάφερε να εισβάλει λίγα μόλις μέτρα πριν από την αίθουσα.

Κρίσιμο σημείο, σύμφωνα με την ανάλυσή του, είναι η περιμετρική ασφάλεια. «Υπήρχε διαστρωμάτωση μέτρων, με ανιχνευτές μετάλλου στην περίμετρο. Ωστόσο, από μαρτυρίες προκύπτει ότι άρχισαν να απομακρύνονται όσο προχωρούσε η είσοδος του κόσμου. Εκεί φαίνεται πως βρήκε την ευκαιρία ο δράστης και μπήκε τρέχοντας», εξηγεί. Παράλληλα, υπογραμμίζει ότι δεν υπήρχαν επαρκή φυσικά εμπόδια ή σαφείς περιορισμοί πρόσβασης, ή αν υπήρξαν, στην πορεία ατόνησαν.

Αναφερόμενος στην εκκένωση, ο κ. Νίκλαν σημειώνει ότι ακολουθήθηκαν σε γενικές γραμμές τα προβλεπόμενα, καθώς ο δράστης είχε ήδη εξουδετερωθεί. Εντύπωση προκαλεί, ωστόσο, το γεγονός ότι απομακρύνθηκε πρώτος ο αντιπρόεδρος.

«Το πρωτόκολλο προβλέπει πρώτα την απομάκρυνση του προέδρου. Αυτό μπορεί να σημαίνει είτε ότι η διαδρομή διαφυγής του Τραμπ δεν κρίθηκε ασφαλής εκείνη τη στιγμή, είτε ότι υπήρξαν επιχειρησιακές ιδιαιτερότητες που δεν γνωρίζουμε ακόμη», αναφέρει.

Υπενθυμίζει, μάλιστα, ότι στο ίδιο ξενοδοχείο είχε δεχθεί επίθεση και ο Ρόναλντ Ρίγκαν το 1981, μετά την οποία δημιουργήθηκαν ειδικοί ασφαλείς διάδρομοι για VIP μετακινήσεις. «Δεν είναι σαφές γιατί δεν αξιοποιήθηκαν ή αν υπήρξαν περιορισμοί», σημειώνει.

Ο ίδιος εκτιμά ότι, αν και υπήρχε σχέδιο ασφαλείας, «δεν λειτούργησε όπως θα έπρεπε», κάνοντας λόγο για πιθανή έλλειψη επαγρύπνησης. «Η εικόνα δείχνει μια κατάσταση λανθάνουσας ηρεμίας. Χρειάστηκαν αρκετά δευτερόλεπτα μέχρι να γίνει αντιληπτό τι συνέβαινε, όταν ο δράστης είχε ήδη κινηθεί επιθετικά», τονίζει.

Τα προβλήματα, όπως επισημαίνει, εντοπίζονται κυρίως στην περιμετρική ασφάλεια και στον συντονισμό μεταξύ των εμπλεκόμενων υπηρεσιών – της Μυστικής Υπηρεσίας, της αντιτρομοκρατικής και των τοπικών αρχών.

Την ίδια στιγμή, η συζήτηση στις ΗΠΑ έχει ήδη ανοίξει για την επάρκεια της Μυστικής Υπηρεσίας, με τους υπευθύνους να έχουν κληθεί στο Κογκρέσο. «Όταν ένας άνθρωπος όπως ο Τραμπ, που έχει δεχτεί πολλαπλές απόπειρες στο παρελθόν, φτάνει να εκτεθεί ξανά, τότε τίθεται σοβαρό ζήτημα αξιολόγησης και αναθεώρησης των κριτηρίων ασφάλειας», καταλήγει.

Το περιστατικό αναδεικνύει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι ακόμη και τα πιο αυστηρά συστήματα μπορούν να παρουσιάσουν ρωγμές – και ότι η διαρκής επαγρύπνηση δεν είναι επιλογή, αλλά αναγκαιότητα.

Διαβάστε επίσης