Drone Magura στη Λευκάδα: Ποια είναι η «αόρατη» μονάδα Group 13 που έφτασε ως τη Μεσόγειο

Η κουκουβάγια των Ουκρανών ενάντια στην νυχτερίδα των Ρώσων

Drone Magura στη Λευκάδα: Ποια είναι η «αόρατη» μονάδα Group 13 που έφτασε ως τη Μεσόγειο

Η ταυτότητα του διοικητή της Group 13 με το nome de guerre «Τhirteenth» είναι άγνωστη

Λίγες μόλις ώρες αφού έγινε γνωστό ότι Έλληνες αλιείς «ψάρεψαν» στην Λευκάδα ένα drone - μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας (USV) που αργότερα ταυτοποιήθηκε από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας ως ουκρανικό, άρχισε να ακούγεται το όνομα της Ειδικής Μονάδας της Ουκρανίας που διαχειρίζεται αυτά τα φονικά όπλα. Μια μονάδα που δεν έχει επίσημο αριθμό, δεν έχει γνωστή βάση και δεν έχει πρόσωπα. Μόνο ένα όνομα: Group 13.

Η κουκουβάγια απέναντι στη νυχτερίδα

Επισήμως, η Group 13 ιδρύθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2023 και υπάγεται στη Διεύθυνση Κύριας Στρατιωτικής Πληροφοριών της Ουκρανίας (HUR). Μότο: «Rule the waves». Στο έμβλημά της, μια μαχητική κουκουβάγια κρατά ξίφος μπροστά σε κύματα. Το σύμβολο δεν είναι τυχαίο: Η κουκουβάγια είναι το έμβλημα της HUR - ο φυσικός εχθρός της νυχτερίδας, που είναι το σύμβολο της ρωσικής GRU.

igroup13-768x768.jpg

Το μέγεθός της εκτιμάται σε επίπεδο τάγματος - 251 έως 500 άνδρες. Ο διοικητής της είναι γνωστός αποκλειστικά με το πολεμικό ψευδώνυμο «Thirteenth». Εμφανίζεται πάντα με κρυμμένο πρόσωπο, μιλά σε ελάχιστες συνεντεύξεις, και ακόμα και οι φωτογραφίες που κυκλοφορούν δεν αποκαλύπτουν χαρακτηριστικά. Στις σπάνιες δημόσιες εμφανίσεις της μονάδας, εκτός από τον «Thirteenth», παρουσιάστηκαν δύο ακόμη χειριστές με τα call signs «Maestro» και «Ksena». Αυτά είναι τα μόνα γνωστά πρόσωπα της μονάδας.

Η σοβιετική κληρονομιά της Group 13

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι ο οργανωτικός της πυρήνας αποτελείται από αξιωματικούς που υπηρέτησαν στις σοβιετικές υπηρεσίες πληροφοριών - μέρος τους από τον ίδιο τον Στόλο της Μαύρης Θάλασσας. «Ξέρουμε πώς λειτουργεί ο ρωσικός στόλος», είπε ένα μέλος της μονάδας. «Γνωρίζουμε τα δυνατά του σημεία και, φυσικά, τις αδυναμίες του». Αυτή η θεσμική μνήμη - που μεταφέρθηκε από γενιά σε γενιά αξιωματικών, όχι μέσα από εγχειρίδια αλλά μέσα από κουλτούρα - είναι ίσως το πιο δύσκολο να αντιγραφεί στοιχείο της μονάδας.

Πώς γεννήθηκε η ειδική μονάδα

Η αφετηρία ήταν μια ταπείνωση. Όταν η Ρωσία κατέλαβε την Κριμαία το 2014, η Ουκρανία έχασε σχεδόν ολόκληρο τον στόλο της. Χωρίς πολεμικό ναυτικό, αναγκάστηκε να εφεύρει τρόπο να πολεμά στη θάλασσα. Η απάντηση ήρθε με τη μορφή ενός σκάφους χωρίς πλήρωμα, γεμάτου εκρηκτικά, που ακούει στο όνομα Magura - παρμένο από τη σλαβική θεά του πολέμου.

Τον Οκτώβριο του 2022, η Group 13 εκτέλεσε την πρώτη της επίθεση στη Σεβαστούπολη. Η φρεγάτα Admiral Makarov χτυπήθηκε. Οι υλικές ζημιές ήταν περιορισμένες, αλλά το ρωσικό ναυτικό πέρασε αμέσως σε αμυντική στάση - τα πλοία επέστρεψαν στα λιμάνια τους, νέες διαδικασίες επιβλήθηκαν. Ακόμα και μια ατελής επίθεση, αποδείχθηκε, αρκεί για να αλλάξει τη συμπεριφορά του αντιπάλου.

Ακολούθησαν και αποτυχίες. Τον Αύγουστο του 2023, τρία drones επιτέθηκαν στα πλοία Sergei Kotov και Vasily Bykov - κανένα δεν βρήκε στόχο. Έξι μήνες αργότερα, όμως το Sergei Kotov βυθίστηκε.

Τα χτυπήματα της Group 13

Το πρώτο δίμηνο του 2024 ήταν η στιγμή που η μονάδα πέρασε από «σκιώδης» σε επίκεντρο των εξελίξεων. Την 1η Φεβρουαρίου, δέκα Magura επιτέθηκαν στο πυραυλοφόρο Ivanovets - έξι βρήκαν στόχο. Το κόστος για τη Ρωσία ήταν βαρύ: 60 με 70 εκατομμύρια δολάρια.

Δεκατρείς ημέρες αργότερα, νέο χτύπημα. Εκείνη τη νύχτα η μονάδα είχε αρχικά διαφορετικό στόχο. Νέες πληροφορίες αποκάλυψαν ότι το αποβατικό Tsezar Kunikov κινούνταν εντός της περιοχής δράσης ενός σμήνους Magura. Οι χειριστές ανακατεύθυναν τα drones σε πραγματικό χρόνο - και το πλοίο βυθίστηκε. Στις 5 Μαρτίου, ήλθε η σειρά του Sergei Kotov, που προσπάθησε να ελιχθεί ανάμεσα σε πολιτικά πλοίαα στα στενά του Κερτς. Πέντε drones το ακινητοποίησαν πρώτα και μετά το βύθισαν.

Στις 31 Δεκεμβρίου 2024, η μονάδα κατάφερε κάτι νέο. Για πρώτη φορά παγκοσμίως, ναυτικό drone κατέρριψε αεροπορικό στόχο: Συγκεκριμένα, ένα Μagura V5 με πυραύλους R-73 «SeeDragon» κατέστρεψε ένα ελικόπτερο Mi-8 κοντά στο ακρωτήριο Ταρχανκούτ. Και στις 2 Μαΐου 2025, ένα Magura V7 κατέρριψε δύο μαχητικά Sukhoi-30 με πυραύλους AIM-9 Sidewinder - συνολικής αξίας άνω των 100 εκατομμυρίων δολαρίων. Πρώτη φορά στην ιστορία που μαχητικά αεροσκάφη καταρρίφθηκαν από drones επιφανείας.

Όταν οι Ρώσοι αιχμαλώτισαν το Magura

Η βασική λογική της μονάδας είναι απλή και βάναυση. «Το πρώτο drone πρέπει να φτάσει στον στόχο. Δεν έχει σημασία πού θα χτυπήσει. Πρέπει να χτυπήσει το πλοίο - ανεξαρτήτως ποιο τμήμα. Μετά ακολουθεί ο αλγόριθμος». Swarm τακτική: Το πρώτο drone αποπροσανατολίζει, τα επόμενα στοχεύουν εκεί που αποκαλύφθηκε αδυναμία.

Ο πιο δύσκολος αντίπαλος δεν ήταν τα πλοία. Ήταν η ρωσική αεροπορία. Το 2024, ελικόπτερα και αεροσκάφη άρχισαν συστηματικά να κυνηγούν τα Magura πριν φτάσουν στους στόχους, διακόπτοντας ουκρανικές αποστολές. Η μονάδα αναγκάστηκε να αναλάβει διπλό ρόλο - κυνηγός πλοίων και κυνηγός αεροσκαφών ταυτόχρονα. Η απάντηση ήταν τεχνολογική: Magura V6 με πυροβόλο, V7 με Sidewinder. Και το αποτέλεσμα; Μόλις ο εχθρός εντοπίζει drones με πυραύλους, σταματά αμέσως να χρησιμοποιεί ελικόπτερα.

Η Ρωσία κατάφερε κάποια στιγμή να αιχμαλωτίσει ένα Magura. Ο «Thirteenth» το χαρακτήρισε «άτυχες αλλά όχι κρίσιμο»: «Μοιάζουν εξωτερικά ίδια, αλλά η τεχνολογία και το λογισμικό ανανεώνονται συνεχώς» είπε, αναφερόμενος στην συνεχή εξέλιξη των σκαφών.

Η επέκταση στη Μεσόγειο και το «φορτηγό πλοίο» για επιτήρηση

Σήμερα, ο «Thirteenth» δηλώνει ότι η μονάδα ελέγχει πάνω από το 90% της Μαύρης Θάλασσας. «Ακόμα και 800 χιλιόμετρα μακριά, ο εχθρός φοβάται. Τα πλοία δεν εκτελούν πλέον τις αποστολές τους». Αυτό δημιούργησε ένα παράδοξο πρόβλημα: έλλειψη αξιόλογων στόχων στη Μαύρη Θάλασσα. Η λύση ήταν να κοιτάξουν αλλού.

imageresize-1.jpg

Το Intelligence Online αποκάλυψε τον Μάρτιο του 2026 ότι η Group 13 χρησιμοποίησε φορτηγό πλοίο με σημαία ευκολίας ως πλατφόρμα παρακολούθησης για να εντοπίζει πλοία του ρωσικού σκιώδους στόλου στη Μεσόγειο. Η ρωσική εκπρόσωπος Ζαχάροβα αναφέρθηκε στο δημοσίευμα με ανησυχία, μιλώντας για «τρομοκρατία στη Μεσόγειο». Και τον Δεκέμβριο του 2025, ουκρανικά drones χτύπησαν το τάνκερ με σημαία Qendil σε διεθνή ύδατα, με τελευταία καταγεγραμμένη θέση νότια της Κρήτης - πάνω από 2.000 χιλιόμετρα από το ουκρανικό έδαφος.
Το δε drone στην Λευκάδα μάλλον προοριζόταν για το επόμενο χτύπημα.

Διαβάστε επίσης

Σχόλια
Ροή Ειδήσεων Δημοφιλή