OpenAI: Έλυσε μαθηματικό πρόβλημα 90 ετών σε μόλις 88 ώρες
Με τη βοήθεια ενός νέου μοντέλου και χιλιάδων bots τεχνητής νοημοσύνης, η OpenAI υποστηρίζει ότι έλυσε μέσα σε λίγες ώρες ένα μαθηματικό πρόβλημα δεκαετιών
Snapshot
- Η OpenAI ισχυρίζεται ότι έλυσε το 90 ετών μαθηματικό πρόβλημα των εξισώσεων Navier-Stokes σε 88 ώρες, χρησιμοποιώντας 10.000 αυτόνομα bots AI.
- Η λύση καλύπτει δύο από τα τέσσερα σκέλη του Βραβείου της Χιλιετίας από το Ινστιτούτο Μαθηματικών Clay, αλλά δεν έχει ακόμη επαληθευτεί ανεξάρτητα.
- Η επίλυση απαιτούσε τεράστια υπολογιστική προσπάθεια, με σχεδόν 3 εκατομμύρια μηνύματα και 130 δισεκατομμύρια tokens, εκτιμώμενου κόστους περίπου 10 εκατομμυρίων δολαρίων.
- Υπήρξαν αντιδράσεις από ερευνητές που εργάζονταν στο ίδιο πρόβλημα, οι οποίοι κατήγγειλαν ότι η OpenAI ξεκίνησε μετά από πληροφορίες για την δική τους έρευνα, τις οποίες η OpenAI αρνείται ότι χρησιμοποίησε.
- Η OpenAI τονίζει ότι οι αποδείξεις της διαφέρουν ριζικά από εκείνες των άλλων ερευνητών και ότι δεν χρησιμοποίησε προσωπικά δεδομένα ή τα αποτελέσματα της παράλληλης εργασίας τους.
Η OpenAI ανακοίνωσε ότι κατάφερε να λύσει ένα άλυτο μαθηματικό πρόβλημα δεκαετιών μέσα σε λίγες μόλις ώρες, αξιοποιώντας ένα νέο μοντέλο AI και έναν στρατό από αυτόνομα bots. Όπως ανακοίνωσε η εταιρεία πίσω από το ChatGPT, χρειάστηκαν μόλις 88 ώρες για την επίλυση ενός εξαιρετικά δύσκολου μαθηματικού προβλήματος, χάρη στον συντονισμό 10.000 αυτόνομων πρακτόρων AI.
Η πρόκληση εντοπιζόταν στις εξισώσεις Navier-Stokes, οι οποίες διέπουν τη δυναμική των ρευστών και παρουσίαζαν κενά στην αυστηρή μαθηματική τους θεμελίωση για 90 χρόνια. Η OpenAI χαρακτήρισε τη λύση που βρήκε ως «ορόσημο» και απόδειξη ότι τα εργαλεία Τεχνητής Νοημοσύνης βελτιώνονται γρήγορα.
Η λύση της OpenAI δεν έχει ακόμη επαληθευτεί ανεξάρτητα ούτε έχει γίνει επίσημα δεκτή από το Ινστιτούτο Μαθηματικών Clay των ΗΠΑ. Το συγκεκριμένο ινστιτούτο έχει θεσπίσει τα "Βραβεία της Χιλιετίας", προσφέροντας γενναίες χρηματικές αμοιβές σε όποιον λύσει κάποιον από τους ιστορικούς αυτούς μαθηματικούς γρίφους.
Η εταιρεία δήλωσε ότι στο τέλος Αυγούστου ξεκίνησε την εκπαίδευση ενός νέου μοντέλου που γρήγορα έδειξε ότι ήταν επιδέξιο στα μαθηματικά. Τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης είναι προγράμματα υπολογιστών που εκπαιδεύονται σε τεράστιες ποσότητες δεδομένων για να αναγνωρίζουν και να προβλέπουν μοτίβα στις πληροφορίες. Ενώ το νέο μοντέλο OpenAI παραμένει ένα εργαλείο που χρησιμοποιείται μόνο εντός της εταιρείας, καθώς είναι «σημαντικά πιο ικανό» από την πιο πρόσφατη κυκλοφορία μοντέλου τεχνητής νοημοσύνης της εταιρείας, οι ερευνητές της αποφάσισαν να το χρησιμοποιήσουν σε ορισμένα αξιοσημείωτα προηγμένα μαθηματικά προβλήματα.
Μετά από φήμες την 1η Σεπτεμβρίου ότι λύθηκαν δύο Προβλήματα της Χιλιετίας, η OpenAI επιστράτευσε χιλιάδες bots AI, εκπαιδευμένα στο νέο εσωτερικό της μοντέλο, για να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους στα υπόλοιπα. Μέχρι τις 5 Σεπτεμβρίου —περίπου 88 ώρες αφότου ανέθεσε την αποστολή σε 10.000 bots τεχνητής νοημοσύνης— η OpenAI είχε βρει τη λύση στο πρόβλημα ύπαρξης και ομαλότητας των εξισώσεων Navier-Stokes. Το συγκεκριμένο πρόβλημα βρίσκεται στο επίκεντρο της μελέτης της τύρβης (στροβιλισμού), ενός φαινομένου που παραμένει ακόμη ελάχιστα κατανοητό.
Παρά τον φαινομενικά σύντομο χρόνο επίλυσης, η OpenAI αποκάλυψε πως τα bots αντάλλαξαν σχεδόν 3 εκατομμύρια μηνύματα και παράγαγαν 130 δισεκατομμύρια tokens εξόδου (γραμμές κειμένου και κώδικα) αποκλειστικά για το πρόβλημα Navier-Stokes. Μια τέτοια υπολογιστική προσπάθεια εκτιμάται ότι θα κοστιζε περίπου 10 εκατομμύρια δολάρια, με βάση τις τρέχουσες τιμές των πιο προηγμένων μοντέλων της εταιρείας.
Η OpenAI ανακοίνωσε ότι η λύση που ανέπτυξε για το πρόβλημα Navier-Stokes καλύπτει δύο από τα τέσσερα σκέλη που απαιτούνται για το Βραβείο της Χιλιετίας. Παρότι το βραβείο συνοδεύεται από έπαθλο 1 εκατομμυρίου δολαρίων, η εταιρεία διευκρίνισε πως δεν σκοπεύει να το διεκδικήσει, υπογραμμίζοντας ότι στόχος της δημοσίευσης είναι απλώς η επίδειξη της αλματώδους προόδου των μοντέλων της.
Ωστόσο, ο ισχυρισμός προκάλεσε αμέσως έντονες αντιδράσεις. Ο Τρίσταν Μπάκμαστερ, καθηγητής μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, αποκάλυψε ότι εργαζόταν πάνω στο ίδιο πρόβλημα μαζί με τον Λεβέντ Αλπόγκε της Anthropic, χρησιμοποιώντας το εργαλείο Codex της OpenAI. Ο Μπάκμαστερ κατήγγειλε ότι στις 3 Σεπτεμβρίου αντιλήφθηκε πως πληροφορίες για την πρόοδό τους είχαν μεταφερθεί στην OpenAI, υποστηρίζοντας ότι η εταιρεία ξεκίνησε την ενασχόλησή της με το θέμα μόνο αφού έλαβε γνώση της δικής τους έρευνας. Παράλληλα, δημοσιοποίησε σχετική αλληλογραφία για να αποτρέψει την εξάπλωση μιας, όπως υποστηρίζει, ανακριβούς αφήγησης.
Από την πλευρά της, η OpenAI συνεχάρη τους δύο ερευνητές για την «αξιοσημείωτη παράλληλη εργασία τους», αρνούμενη κατηγορηματικά ότι είδε την έρευνά τους ή ότι χρησιμοποίησε προσωπικά δεδομένα χρηστών. Αν και παραδέχτηκε πως δεν μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο ανώνυμα δεδομένα χρήσης να συνέβαλαν στη βελτίωση των μοντέλων της, τόνισε ότι οι δύο αποδείξεις διαφέρουν ριζικά ως προς τις μεθόδους και τα τελικά τους αποτελέσματα
