Γαλλία: Γιατί οι πολύτιμοι πίνακες που κλάπηκαν από το μουσείο Ρενουάρ δεν θα... πουληθούν εύκολα

Οι κλέφτες που άρπαξαν τέσσερις πίνακες του Ρενουάρ από ένα γαλλικό μουσείο, αφήνοντας δύο στον κήπο καθώς έφευγαν, θα δυσκολευτούν... να βρουν αγοραστή, προειδοποιούν ειδικοί σε κλοπές έργων τέχνης.

Και αυτό επειδή η πώληση γνωστών, κλεμμένων έργων τέχνης σε κάποιον οίκο δημοπρασιών ή μέσω άλλων δημόσιων αγορών, είναι αδύνατη χωρίς να κινήσει υποψίες. Ακόμη και αν η πώληση γίνει μυστικά, η αξία τους πέφτει κατακόρυφα. Και σε αντίθεση με άλλα εντυπωσιακά αντικείμενα, όπως τα κοσμήματα, οι πίνακες δεν μπορούν να «τεμαχιστούν» και να πωληθούν κομμάτι-κομμάτι χωρίς να χάσουν ολόκληρη την αξία τους.

Οι ειδικοί σε κλοπές έργων τέχνης τονίζουν ότι οι περισσότεροι αγοραστές απλά δεν θέλουν να συσχετιστούν με τέτοιους πίνακες. «Για κάποιον λόγο, ο κόσμος πιστεύει πάντα ότι υπάρχει ένας τύπος σαν τον “Dr. No” από τις ταινίες του Τζέιμς Μποντ», δήλωσε στο Associated Press ο Άρθουρ Μπραντ, ιδιωτικός ντετέκτιβ με έδρα την Ολλανδία. «Αλλά εδώ δεν είμαστε Χόλιγουντ. Στον πραγματικό κόσμο, δεν υπάρχουν τέτοιου είδους συλλέκτες».

Ο Μπραντ, ο οποίος ερευνά κλοπές έργων τέχνης εδώ και περίπου 20 χρόνια, εξηγεί ότι συχνά «κανείς δεν θα αγγίξει» κλεμμένους πίνακες, ιδίως αυτούς που έχουν τραβήξει ιδιαίτερα την προσοχή των μέσων ενημέρωσης. «Μερικές φορές αυτό σημαίνει ότι πίνακες αξίας εκατομμυρίων δολαρίων έχουν ουσιαστικά μηδενική αξία μόλις βγουν έξω από το μουσείο», πρόσθεσε.

Πού μπορεί να καταλήξουν τα έργα του Ρενουάρ

Ο δήμαρχος της κοινότητας Καν-συρ-Μερ, Μπράιαν Μασσόν, δήλωσε ότι μια ομάδα «καλά εξοπλισμένων» διαρρηκτών έκλεψε συνολικά τέσσερις πίνακες του Ρενουάρ από το μουσείο της πόλης του την Τρίτη. Ωστόσο, άφησαν δύο από αυτούς — το «Πορτρέτο της Μαντάμ Πισόν» (1895) και το «Κοκό Λιζάντ» (1905) του Ρενουάρ — στον κήπο του μουσείου πριν τραπούν σε φυγή. Η αστυνομία εξακολουθεί να αναζητά τους δράστες και τους δύο κήπους που αγνοούνται - το «Πορτρέτο της Μαντάμ Κολόνα Ρομάνο» (1910) και το «Νεαρή κοπέλα στο πηγάδι» (1886).

Ο Μασσόν εκτίμησε ότι η αξία των κλεμμένων έργων του Ρενουάρ φτάνει συνολικά τα 9 εκατομμύρια ευρώ.

Οι πίνακες που άφησαν πίσω τους οι κλέφτες:

Ωστόσο, η πιθανότητα να αποκομιστεί κάποιο κέρδος από μια τέτοια ληστεία είναι «εξαιρετικά χαμηλή», δήλωσε η Έριν Τόμσον, καθηγήτρια εγκλημάτων τέχνης στο κολλέγιο John Jay College of Criminal Justice της Νέας Υόρκης.

Οι κλέφτες θα μπορούσαν να προσπαθήσουν να βγάλουν χρήματα από μια τέτοια ληστεία με άλλους τρόπους, όπως απαιτώντας λύτρα ή επιδιώκοντας την καταβολή μιας ασφαλιστικής αποζημίωσης. Ωστόσο, η Τόμσον εξηγεί ότι πολλά μουσεία δεν ασφαλίζουν τα εκθέματά τους, επειδή το κόστος είναι εξαιρετικά δαπανηρό.

«Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι ληστείες μουσείων είναι τόσο σπάνιες στις ΗΠΑ», λέει η Τόμσον, τονίζοντας ότι οι κλέφτες θα ήταν δύσκολο να διαπραγματευτούν με ασφαλιστικές εταιρείες, χωρίς να ενοχοποιήσουν τους εαυτούς τους.

Ως αποτέλεσμα, αν δεν παραδοθούν ή δεν ανακτηθούν με άλλο τρόπο, οι κλεμμένοι πίνακες ενδέχεται να παραμείνουν κρυμμένοι — ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, να καταστραφούν για να εξαφανιστούν τα αποδεικτικά στοιχεία, λέει η Τόμσον.

Οι πίνακες που κλάπηκαν:

Ωστόσο, ο Άρθουρ Μπραντ, ο οποίος συνεργάζεται τακτικά με τις αρχές για υποθέσεις εγκλημάτων τέχνης, λέει ότι εξακολουθεί να βλέπει κλεμμένους πίνακες που «κυκλοφορούν στον υπόκοσμο», οι οποίοι πωλούνται με χαμηλές τιμές.

«Ένας πιο έξυπνος εγκληματίας θα έκλεβε έναν τέτοιο πίνακα ως αντάλλαγμα, για να μπορέσει να διαπραγματευτεί κάτι», πρόσθεσε από την πλευρά του, ο Κρίστοφερ Μαρινέλο, δικηγόρος και ιδρυτής της Art Recovery International, μιας διεθνούς εταιρείας που ειδικεύεται στον εντοπισμό και την ανάκτηση κλεμμένων, χαμένων ή λεηλατημένων έργων τέχνης. «Για παράδειγμα, εάν κάποιος έμπορος ναρκωτικών συλληφθεί ποτέ, θα μπορεί να διαπραγματευτεί με τον εισαγγελέα, ζητώντας ελαφρύτερη ποινή με αντάλλαγμα τους πίνακες».

Γιατί οι πίνακες είναι πιο δύσκολο να πωληθούν από τα κοσμήματα

Οι ειδικοί εξηγούν ότι είναι πολύ πιο δύσκολο να αποκομίσει κανείς κέρδος από κλεμμένους πίνακες σε σύγκριση με τα κοσμήματα, τα οποία μπορούν να «τεμαχιστούν» σε κομμάτια και να πωληθούν ξεχωριστά.

Για παράδειγμα, εάν οι ληστές είχαν ξεφύγει αφού έκλεψαν τα πολύτιμα κοσμήματα του στέμματος αξίας 88 εκατομμυρίων ευρώ από το Λούβρο πέρυσι, τα μικρότερα κομμάτια θα μπορούσαν να βγουν προς πώληση αργότερα ως μέρος ενός νέου κολιέ, σκουλαρικιών ή άλλων κοσμημάτων χωρίς να τραβήξουν την προσοχή των αρχών.

Φυσικά, όμως, τέτοια κομμάτια θα έχαναν την ιστορική τους αξία και, αν πράγματι πωλούνταν, πιθανότατα θα απέφεραν μόνο ένα κλάσμα της αρχικής τους αξίας. Ωστόσο, οι ειδικοί σε κλοπές έργων τέχνης προειδοποιούν ότι η διαδικασία αυτή θα ήταν ιδιαίτερα πολύπλοκη, καθώς τα πολύτιμα κοσμήματα ενδέχεται να εξακολουθούν να είναι αναγνωρίσιμα.

Αντίθετα, οι πίνακες δεν έχουν την ίδια εμπορική αξία με τα κοσμήματα. «Στο τέλος της ημέρας, είναι απλά ένας καμβάς με λίγη λαδομπογιά πάνω του», δήλωσε ο ειδικός σε θέματα κλοπών έργων τέχνης Τζέιμς Ράτκλιφ. «Δεν μπορείς να τον παραμορφώσεις κάπως. Μπορείς να τον πουλήσεις μόνο ως έχει».