Θρίλερ με εκτέλεση στις ΗΠΑ: Η Κρίστα Πάικ επέζησε και νοσηλεύεται διασωληνωμένη
Σωφρονιστικοί υπάλληλοι επιχείρησαν να τοποθετήσουν ενδοφλέβιες γραμμές χρησιμοποιώντας τουλάχιστον επτά βελόνες
Snapshot
- Η Κρίστα Πάικ επέζησε μετά από αποτυχημένη εκτέλεση με θανατηφόρα ένεση και νοσηλεύεται διασωληνωμένη σε κρίσιμη κατάσταση σε νοσοκομείο στο Νάσβιλ.
- Σωφρονιστικοί υπάλληλοι προσπάθησαν να τοποθετήσουν ενδοφλέβιες γραμμές με τουλάχιστον επτά βελόνες, ενώ υπήρξαν ενδείξεις ρήξης φλέβας και πιθανής λανθασμένης χορήγησης της πεντοβαρβιτάλης.
- Οι δικηγόροι της Πάικ ζητούν τη μετατροπή της ποινής της και την διατήρηση όλων των αποδεικτικών στοιχείων για την προβληματική διαδικασία εκτέλεσης.
- Ο κυβερνήτης του Τενεσί διέταξε ανεξάρτητη έρευνα και ανέστειλε όλες τις εκτελέσεις στην πολιτεία για το υπόλοιπο του έτους.
- Η Πάικ είχε καταδικαστεί σε θάνατο το 1996 για τη δολοφονία της Κολίν Σλέμερ το 1995, ενώ οι προηγούμενες νομικές προσπάθειες αναστολής της εκτέλεσης απορρίφθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ.
Η Κρίστα Πάικ, κρατούμενη στην πτέρυγα θανατοποινιτών του Τενεσί, παρέμενε αναίσθητη, διασωληνωμένη και συνδεδεμένη με αναπνευστήρα, μετά την αποτυχημένη προσπάθεια των Αρχών να την εκτελέσουν με θανατηφόρα ένεση, σύμφωνα με έγγραφα που κατέθεσαν οι δικηγόροι της.
Η 50χρονη Πάικ έλαβε την Τετάρτη δύο θανατηφόρες δόσεις πεντοβαρβιτάλης, ωστόσο παρέμεινε στη ζωή. Στη συνέχεια διακομίστηκε με ασθενοφόρο σε νοσοκομείο.
Η κατάστασή της παραμένει κρίσιμη και νοσηλεύεται σε νοσοκομείο στην ευρύτερη περιοχή του Νάσβιλ.
Οι δικηγόροι της Πάικ, η οποία καταδικάστηκε σε θάνατο το 1996 για τη δολοφονία της Κολίν Σλέμερ, ζητούν πλέον τη μετατροπή της ποινής της μετά την αποτυχημένη απόπειρα εκτέλεσης.
Την Παρασκευή κατέθεσαν επείγουσα αίτηση ζητώντας να διατηρηθούν «όλα ανεξαιρέτως τα αποδεικτικά στοιχεία» που σχετίζονται με την προβληματική διαδικασία εκτέλεσης.
Σύμφωνα με την αίτηση, το ιατρικό προσωπικό καταβάλλει προσπάθειες για να σώσει τη ζωή της και να απομακρύνει από τον οργανισμό της την πεντοβαρβιτάλη που της χορηγήθηκε.
Κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης, σωφρονιστικοί υπάλληλοι επιχείρησαν να τοποθετήσουν ενδοφλέβιες γραμμές χρησιμοποιώντας τουλάχιστον επτά βελόνες, σύμφωνα με τους δικηγόρους της.
Κάποια στιγμή, η ίδια η Πάικ φέρεται να τους υπέδειξε σημεία όπου θα μπορούσαν να προσπαθήσουν.
«Μία βελόνα λύγισε σε γωνία 90 μοιρών όταν αφαιρέθηκε», αναφέρεται στην κατάθεση.
Κατά τη χορήγηση των δύο δόσεων, «ακουγόταν να κλαίει, να βογκά και να αναπνέει βαριά καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας», ανέφεραν οι δικηγόροι της.
Ο κυβερνήτης του Τενεσί, Μπιλ Λι, διέταξε ανεξάρτητη έρευνα για την αποτυχημένη εκτέλεση της Πάικ και ανέστειλε όλες τις εκτελέσεις στην Πολιτεία για το υπόλοιπο του έτους.
Το σωφρονιστικό τμήμα της Πολιτείας υπερασπίστηκε τη διαδικασία που ακολουθήθηκε, αναφέροντας ότι «το πρωτόκολλο δεν προβλέπει πρόσθετες διαδικασίες πέραν όσων πραγματοποιήθηκαν».
Οι Αρχές δεν έχουν ακόμη διευκρινίσει εάν θα επιχειρήσουν εκ νέου να εκτελέσουν την Πάικ, ούτε έχουν δώσει εξηγήσεις για το τι ακριβώς πήγε στραβά.
Οι δικηγόροι της είχαν προειδοποιήσει προηγουμένως ότι προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει, μεταξύ των οποίων θρομβοκυττάρωση, μια πάθηση που σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο σχηματισμού θρόμβων, καθώς και οι μικρές φλέβες της, ενίσχυαν τον κίνδυνο να υποστεί «αχρείαστο» πόνο και ταλαιπωρία κατά τη θανατηφόρα ένεση.
Στα τελευταία δικαστικά έγγραφα, οι δικηγόροι της υποστηρίζουν ότι «σε κανένα στάδιο κανένα μέλος της ομάδας εκτέλεσης δεν αντιλήφθηκε ότι οι ενδοφλέβιες γραμμές δεν είχαν τοποθετηθεί σωστά ή ότι οι φλέβες είχαν σπάσει και ότι η πεντοβαρβιτάλη, εν μέρει ή στο σύνολό της, εισερχόταν με λανθασμένο τρόπο στο σώμα της κυρίας Πάικ».
Ζητούν να διατηρηθούν όλα τα σχετικά φυσικά, γραπτά και ηλεκτρονικά αποδεικτικά στοιχεία.
Ο δρ Τζόελ Ζίβοτ, αναισθησιολόγος που συμβουλεύει την υπεράσπιση της Πάικ, δήλωσε ότι οι δύο δόσεις πεντοβαρβιτάλης ήταν αρκετές ώστε «θα είχε αναμφίβολα πεθάνει», εάν το φάρμακο είχε εισέλθει κανονικά στην κυκλοφορία του αίματος.
Η μόνη πιθανή εξήγηση για την επιβίωσή της, σύμφωνα με τον Ζίβοτ, είναι ότι «η συγκέντρωση πεντοβαρβιτάλης στο αίμα της δεν έφθασε ποτέ σε επίπεδα ικανά να προκαλέσουν θάνατο».
Πρόσθεσε ότι οι φουσκάλες που εμφανίστηκαν στο χέρι της μετά την αποτυχημένη εκτέλεση αποτελούν ένδειξη ρήξης φλέβας.
Κατά συνέπεια, αντί η πεντοβαρβιτάλη να εισέλθει στην κυκλοφορία του αίματος, είναι πιθανότερο να διαχύθηκε στους ιστούς κάτω από το δέρμα της.
Η θρομβοκυττάρωση που αντιμετωπίζει η Πάικ ενδέχεται επίσης να διαδραμάτισε ρόλο, καθώς θα μπορούσε να προκαλέσει σχηματισμό θρόμβων στο σημείο της ένεσης και να εμποδίσει την είσοδο της πεντοβαρβιτάλης στις φλέβες.
Σε ό,τι αφορά το ενδεχόμενο το φάρμακο να είχε αλλοιωθεί, ο Ζίβοτ εξήγησε ότι αυτό θα μπορούσε να οφείλεται, μεταξύ άλλων, σε προβλήματα κατά την παρασκευή ή σε ακατάλληλες συνθήκες αποθήκευσης.
Η δολοφονία της Κολίν Σλέμερ
Η Κολίν Σλέμερ βασανίστηκε και δολοφονήθηκε με ιδιαίτερη αγριότητα το 1995.
Η απόπειρα εκτέλεσης πραγματοποιήθηκε αφού απέτυχαν πολλαπλές, ύστατες νομικές προσπάθειες των δικηγόρων της Πάικ να την αποτρέψουν.
Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ απέρριψε δύο ξεχωριστές προσπάθειες να ανασταλεί η θανατηφόρα ένεση.
Ο κυβερνήτης του Τενεσί απέρριψε επίσης αίτημα επιείκειας της Πάικ, η οποία είναι η μοναδική γυναίκα στην πτέρυγα θανατοποινιτών της Πολιτείας.
Η Πάικ ήταν 18 ετών όταν, μαζί με τον τότε σύντροφό της, Ταντάριλ Σιπ, ξυλοκόπησαν, βασάνισαν και δολοφόνησαν τη 19χρονη Σλέμερ το 1995.
Καταδικάστηκε σε θάνατο την επόμενη χρονιά, έπειτα από έντονη δημοσιότητα γύρω από τη δολοφονία στο Νόξβιλ του Τενεσί.
Πριν από το έγκλημα, η Πάικ είχε κατηγορήσει τη Σλέμερ ότι την είχε προσβάλει και ότι προσπαθούσε να της «κλέψει» τον τότε σύντροφό της.
Ο Σιπ, σύντροφος και συγκατηγορούμενός της, ήταν 17 ετών την εποχή του εγκλήματος και ως εκ τούτου δεν του επιβλήθηκε η θανατική ποινή βάσει της νομοθεσίας της Πολιτείας.
Καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη με δυνατότητα αποφυλάκισης υπό όρους και παραμένει στη φυλακή.
