Πυρηνικά σωματίδια υψηλής ραδιενέργειας στο Τσέρνομπιλ, 40 χρόνια μετά την καταστροφή
Ζοφερά ευρήματα νέας επιστημονικής έρευνας δείχνουν πως η ραδιενεργή μόλυνση δεν μειώνεται με τον χρόνο
Snapshot
- Τα πυρηνικά θραύσματα από την έκρηξη του Τσέρνομπιλ το 1986 παραμένουν εξαιρετικά ραδιενεργά ακόμα και μετά από 40 χρόνια.
- Τα σωματίδια καυσίμου λειτουργούν ως ανθεκτικές δεξαμενές ραδιενέργειας και θα συνεχίσουν να εκπέμπουν ραδιενέργεια στο άμεσο μέλλον.
- Η μελέτη ανέδειξε τρεις κατηγορίες «θερμών σωματιδίων», με ορισμένα να διατηρούν τη χημική και φυσική δομή του αρχικού πυρηνικού καυσίμου.
- Η εσωτερική δομή ορισμένων σωματιδίων έχει αλλάξει ελάχιστα παρά την έκθεσή τους στο περιβάλλον για πάνω από τέσσερις δεκαετίες.
- Η πυρηνική καταστροφή στο Τσέρνομπιλ έχει μακροχρόνιες περιβαλλοντικές επιπτώσεις που πιθανώς θα διαρκέσουν για πολλά χρόνια ακόμη.
Εξαιρετικά ραδιενεργά, ακόμα κι να έχουν περάσει 4 δεκαετίες, εξακολουθούν να είναι τα θραύσματα πυρηνικού καυσίμου που απελευθερώθηκαν κατά την έκρηξη του 1986 στο Τσέρνομπιλ, σύμφωνα με νέα έρευνα.
Οι ειδικοί εκτιμούσαν ότι σταδιακά με το πέρασμα του χρόνου η ραδιενεργή μόλυνση θα μειωνόταν, όπως τα τελευταία ευρήματα ανατρέπουν αυτή την πεποίθηση.
Οι συγγραφείς της μελέτης ανέφεραν ότι «τα σωματίδια καυσίμου του Τσέρνομπιλ λειτουργούν ως εξαιρετικά ανθεκτικές δεξαμενές προϊόντων σχάσης και ακτινιδίων στο περιβάλλον».
Προειδοποίησαν επίσης ότι «οι διατηρημένες... δομές στα σωματίδια του Τσέρνομπιλ μετά από σχεδόν τέσσερις δεκαετίες υποδηλώνουν ότι τα σωματίδια αυτά θα συνεχίσουν να λειτουργούν ως ανθεκτικές ραδιενεργές δεξαμενές για το άμεσο μέλλον».
Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Leibniz του Ανόβερου και το Helmholtz-Zentrum Dresden-Rossendorf εξέτασαν τα εναπομείναντα ραδιενεργά «θερμά σωματίδια» για να διαπιστώσουν πώς είχαν μεταβληθεί τα τελευταία 40 χρόνια.
Ο αντιδραστήρας 4 του Τσέρνομπιλ εξερράγη λόγω υπερθέρμανσης, απελευθερώνοντας μια στήλη με πάνω από 100 διαφορετικά, εξαιρετικά ραδιενεργά «θερμά σωματίδια». Παρόλο που αυτά τα θραύσματα έχουν διάμετρο μόλις 8 έως 50 μικρομέτρων, διαπιστώθηκε ότι παραμένουν ραδιενεργά ακόμη και σήμερα.
Για τη μελέτη, ανέλυσαν μόνο έξι από αυτά τα σωματίδια για να διαπιστώσουν πώς είχαν μεταβληθεί. Διαπιστώθηκε ότι ήταν πολύ πιο σταθερά από ό,τι αναμενόταν.
Ο συγγραφέας Tobias Weissenborn εξήγησε ότι εντοπίστηκαν τρεις κατηγορίες αυτών των σωματιδίων. Η πρώτη ομάδα εξακολουθεί να είναι χημικά και φυσικά πολύ παρόμοια με το πυρηνικό καύσιμο διοξείδιο του ουρανίου. Η δεύτερη ομάδα είναι «μερικώς ή πλήρως εγκλωβισμένη στο στρώμα ζιρκονίου ή πλήρως συντηγμένη με αυτό».
Η τρίτη κατηγορία σχηματίστηκε «όταν ο επιβραδυντής γραφίτη του αντιδραστήρα πήρε φωτιά και έκαιγε για δέκα ημέρες».
Η ομάδα χρησιμοποίησε πειράματα περίθλασης ακτίνων Χ για να μελετήσει για πρώτη φορά την εσωτερική δομή των ραδιενεργών θραυσμάτων. Αυτό αποκάλυψε ότι η αρχική δομή του καυσίμου σε ορισμένα από τα σωματίδια είχε αλλάξει ελάχιστα, ακόμη και μετά από έκθεση στα στοιχεία της φύσης για πάνω από τέσσερις δεκαετίες.
Τα ευρήματα δείχνουν ότι η χειρότερη πυρηνική καταστροφή στον κόσμο συνεχίζει να έχει σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και πιθανότατα θα συνεχίσει ...
