Η Μυρτώ φώτισε τον βούρκο

Η ιστορία με τη Μυρτώ δεν είναι απλά ο θάνατος ενός 19χρονου κοριτσιού από ναρκωτικά. Όπως φαίνεται είναι πολλά περισσότερα.

Είναι η σαπίλα της κοινωνίας που ζούμε. Είναι η απόδειξη πόσοι «λύκοι» υπάρχουν εκεί έξω, έτοιμοι να κατασπαράξουν τα παιδιά. Είναι η διαστροφή του ευυπόληπτου πολίτη της διπλανής πόρτας, του υπεράνω πάσης υποψίας ανώμαλου που γουστάρει να παίρνει μάτι ένα κορίτσι πιο μικρό από την κόρη του. Είναι το κύκλωμα που δρα σε ένα νησί με στόχο να κονομήσει με κάθε τρόπο και κόστος από ένα όμορφο κορίτσι. Είναι η σταθερή μετατροπή μιας κοινωνίας της κονόμας που μετέτρεψε το ερώτημα «τι δουλειά κάνεις;» στο «πόσα βγάζεις;», χωρίς να τη νοιάζει ποια η… δουλειά με την οποία βγάζει ο τύπος που ρωτάει;

Η κοινωνία του «πρώτο τραπέζι πίστα» κι ας είσαι ντίλερ ναρκωτικών, μαστροπός ή εκβιαστής. Η Μυρτώ λοιπόν έπεσε θύμα όλων αυτών παραπάνω και μαζί και της δικής μας αδιαφορίας. Αυτής που απαιτεί όχι να βοηθήσεις, να ασχοληθείς, να ρισκάρεις αλλά να μην μπλέξεις. Και η Μυρτώ αυτό το πανέμορφο, φωτεινό κορίτσι κατάφερε με τον θάνατο της να φωτίσει όλον αυτόν τον βούρκο… Τώρα πια κανείς δεν μπορεί να δηλώσει ανυποψίαστος και ανήξερος. Και επειδή «λύκοι» σαν τον αρσιβαρίστα, τον 23χρονο και τον 66χρονο υπάρχουν παντού, όλα τα παιδιά εκεί έξω κινδυνεύουν. Κινδυνεύουν να γίνουν Μυρτώ στη θέση της Μυρτώς. Κινδυνεύουν να παρασυρθούν σε μια ιστορία χωρίς γυρισμό. Και να έχουν το τέλος αυτού του κοριτσιού.

Ένα παιδί που δεν το σεβάστηκαν, δεν προσπάθησαν να το σώσουν ούτε την στιγμή που πέθαινε… Δεν έχω καμία εμπιστοσύνη στο νομοθέτη και στα δικαστήρια, που χαϊδεύουν τους θύτες και δολοφονούν ξανά το θύμα. Δεν έχω εμπιστοσύνη πια σε κανέναν. Ελπίζω όμως ότι έχοντας ο ένας τον άλλον, μπορούμε τουλάχιστον να είμαστε σε επιφυλακή. Και να μιλάμε όταν νιώθομε ότι κάποιο παιδί κινδυνεύει…

Η Μυρτώ έδειξε σε όλους μας τη βρωμιά μιας κοινωνίας που πρέπει να πάθει για να μάθει. Όμως οι κανονικοί άνθρωποι οφείλουμε να βάλουμε ένα τέλος. Ή έστω να το προσπαθήσουμε. Όπως μπορούμε.

Διαβάστε επίσης