Theo James: Συγκινεί μιλώντας για τον Έλληνα γιατρό παππού του που διέφυγε από τους Ναζί
Ο ηθοποιός και Πρέσβης Καλής Θέλησης της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες μοιράστηκε την ιστορία της οικογένειάς του, υπενθυμίζοντας πως το δικαίωμα στην ασφάλεια αφορά κάθε άνθρωπο που αναγκάζεται να εγκαταλείψει την πατρίδα του
Snapshot
- Ο Theo James μοιράστηκε την ιστορία του παππού του, Νικόλα Ταπτικλή, ενός Έλληνα γιατρού που διέφυγε από τη ναζιστική κατοχή και βρήκε καταφύγιο στη Συρία.
- Ο παππούς του, μετά τον πόλεμο, εργάστηκε στη Γερμανία σε οργανισμό που προηγήθηκε της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, προσφέροντας ιατρική βοήθεια σε πρόσφυγες.
- Η προσωπική ιστορία της οικογένειας του Τζέιμς διαμόρφωσε τη σχέση του με το προσφυγικό ζήτημα και αποτελεί πυρήνα του μηνύματός του ως Πρέσβης Καλής Θέλησης της Ύπατης Αρμοστείας.
- Το 2026, ο Theo James επισκέφτηκε τη Συρία, τη χώρα που προσέφερε καταφύγιο στον παππού του, υπογραμμίζοντας τη σημασία της προστασίας του δικαιώματος στην ασφάλεια για όλους τους πρόσφυγες.
- Με αφορμή τα 75 χρόνια από τη Σύμβαση του 1951 για τους πρόσφυγες, ο Τζέιμς τόνισε ότι ο εκτοπισμός μπορεί να αφορά οποιονδήποτε και κάλεσε σε προστασία των ανθρώπων που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους.
Πίσω από τη διεθνή καριέρα του Theo James κρύβεται μια οικογενειακή ιστορία που συνδέει την Ελλάδα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου με τη Συρία.
Ο γνωστός ηθοποιός αναφέρθηκε στον Έλληνα παππού του, έναν γιατρό που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πατρίδα του κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής και βρήκε καταφύγιο στη Μέση Ανατολή.
Ως Πρέσβης Καλής Θέλησης της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR), ο Τζέιμς χρησιμοποιεί την προσωπική ιστορία της οικογένειάς του για να αναδείξει τη σημασία της προστασίας των ανθρώπων που εκτοπίζονται εξαιτίας πολέμων και διώξεων.
Το ταξίδι του Νικόλα Ταπτικλή από την κατεχόμενη Αθήνα στη Δαμασκό
Σε άρθρο του στο περιοδικό TIME, που δημοσιεύτηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2026, ο ηθοποιός περιγράφει τη δραματική διαδρομή του παππού του, Νικόλα Ταπτικλή, ο οποίος το 1941 αναγκάστηκε να φύγει από την Ελλάδα για να σώσει τη ζωή του.
Η υπηρεσία του στο Βρετανικό Ναυτικό καθιστούσε ιδιαίτερα επικίνδυνη την παραμονή του στη χώρα μετά την κατάληψη της Αθήνας από τους Ναζί. Όπως αφηγείται ο εγγονός του, ο Ταπτικλής επιβιβάστηκε μέσα στη νύχτα σε μια μικρή βάρκα μαζί με άλλους 12 ανθρώπους και διέσχισε το Αιγαίο με προορισμό την Τουρκία.Από εκεί συνέχισε το ταξίδι του μαζί με χιλιάδες άλλους εκτοπισμένους, ώσπου έφτασε στη Δαμασκό, όπου βρήκε ασφάλεια και φιλοξενία.
Από πρόσφυγας, γιατρός στο πλευρό των προσφύγων
Η ιστορία του Νικόλα Ταπτικλή δεν τελείωσε με την άφιξή του στη Συρία.Μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εργάστηκε στο Γκέτινγκεν της Γερμανίας, σε οργανισμό που προηγήθηκε της σημερινής Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, συμβάλλοντας στην αντιμετώπιση του τύφου και της φυματίωσης σε προσφυγικούς καταυλισμούς.Ένας άνθρωπος που είχε γνωρίσει ο ίδιος τον ξεριζωμό βρέθηκε έτσι να προσφέρει ιατρική φροντίδα σε ανθρώπους που προσπαθούσαν να ξαναχτίσουν τη ζωή τους μέσα στα ερείπια του πολέμου.
Ο Theo James έχει εξηγήσει ότι η οικογενειακή αυτή εμπειρία διαμόρφωσε τη σχέση του με το προσφυγικό ζήτημα. Όταν ανακηρύχθηκε Πρέσβης Καλής Θέλησης τον Ιούνιο του 2024, αναφέρθηκε στη βοήθεια που είχε δεχθεί ο παππούς του από τους Σύρους, χάρη στην οποία μπόρεσε να συνεχίσει τη ζωή του ως γιατρός και να προσφέρει με τη σειρά του στους άλλους.
Η επιστροφή στη χώρα που έσωσε τον παππού τουΤον Ιανουάριο του 2026, ο ηθοποιός ταξίδεψε ο ίδιος στη Συρία, στο πλαίσιο της συνεργασίας του με την Ύπατη Αρμοστεία, προκειμένου να συναντήσει ανθρώπους που είχαν επιστρέψει στα σπίτια τους έπειτα από χρόνια εκτοπισμού.Η επίσκεψη είχε ιδιαίτερο προσωπικό βάρος. Στεκόταν πλέον στην πόλη που είχε προσφέρει καταφύγιο στον παππού του, ο οποίος είχε φτάσει εκεί κυνηγημένος από έναν άλλο πόλεμο.«Χωρίς τη στήριξή τους σε εκείνη τη δύσκολη στιγμή, δεν θα βρισκόμουν σήμερα εδώ», ανέφερε ο Τζέιμς, μιλώντας για τη φιλοξενία που είχε προσφέρει η Συρία στην οικογένειά του.
Η ιστορία του παππού του αποτελεί και τον πυρήνα του μηνύματος που θέλησε να στείλει με αφορμή τη συμπλήρωση 75 χρόνων από τη Σύμβαση του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων.
Ο Τζέιμς υπενθυμίζει ότι ο εκτοπισμός δεν αφορά αποκλειστικά μακρινούς τόπους ή άλλες εποχές. Όπως επισημαίνει, οποιοσδήποτε μπορεί να βρεθεί κάποτε στη θέση ενός ανθρώπου που αναγκάζεται να εγκαταλείψει το σπίτι του. Μέσα από την προσωπική αυτή αφήγηση, καλεί σε προστασία του δικαιώματος αναζήτησης ασφάλειας, συνδέοντας την εμπειρία του Νικόλα Ταπτικλή με τις ιστορίες των σημερινών προσφύγων.
Για τον πρωταγωνιστή των «The White Lotus» και «The Gentlemen», η ιστορία του Έλληνα παππού του δεν αποτελεί απλώς μια οικογενειακή ανάμνηση. Είναι η παρακαταθήκη ενός ανθρώπου που κάποτε χρειάστηκε να σωθεί από τον πόλεμο και, όταν τα κατάφερε, αφιέρωσε τη γνώση του στη φροντίδα όσων βρέθηκαν στην ίδια θέση.
