Ούτε μέσω κληρονομιάς: Το 61% των Ισπανών θεωρεί σχεδόν αδύνατο να αποκτήσει σπίτι

Snapshot

• Το 61% των Ισπανών θεωρεί σχεδόν αδύνατο να κληρονομήσει ποτέ σπίτι, σύμφωνα με νέα έρευνα.
• Το 16% των ακινήτων που πωλήθηκαν ή ενοικιάστηκαν στην Ισπανία το 2026 είχαν αποκτηθεί μέσω κληρονομιάς, με μεγαλύτερο ποσοστό στις πωλήσεις (21%) παρά στις μισθώσεις (12%).
• Η αύξηση των οικογενειακών παροχών σε ακίνητα υπογραμμίζει την αυξανόμενη εξάρτηση από τη διαγενεακή οικονομική στήριξη για την απόκτηση κατοικίας.
• Στην Ελλάδα, η στεγαστική κρίση επιδεινώνεται από την αύξηση τιμών, τη χαμηλή οικοδομική δραστηριότητα και τη μεγάλη απόσταση μεταξύ μισθών και κόστους κατοικίας, με πολλές οικογένειες να στηρίζονται σε κληρονομιές και γονικές παροχές.

Snapshot powered by AI

Η κληρονομιά κατοικίας παραμένει… άπιαστο όνειρο για την πλειονότητα των Ισπανών το α’ εξάμηνο του 2026, σύμφωνα με έρευνα της Fotocasa Research. Μέσα σε ένα περιβάλλον συνεχώς αυξανόμενων δυσκολιών πρόσβασης στη στέγη, το 61% των πολιτών θεωρεί απίθανο να κληρονομήσει ποτέ ακίνητο, ενώ, μόλις το 39% πιστεύει ότι κάποια στιγμή θα αποκτήσει κατοικία μέσω κληρονομιάς.

Αυτή η εικόνα αποτυπώνει τη βαθιά κρίση στη στεγαστική αγορά της Ισπανίας, όπου η απόκτηση σπιτιού έχει γίνει εξαιρετικά δύσκολη για μεγάλα τμήματα του πληθυσμού. Σε αυτό το πλαίσιο, η κληρονομιά αντιμετωπίζεται πλέον ως μία εναλλακτική –αλλά αβέβαιη– δίοδος προς την ιδιοκατοίκηση.

Όμως, ακόμη και όσοι πιστεύουν ότι θα κληρονομήσουν σπίτι, δεν το εντάσσουν απαραίτητα στον άμεσο σχεδιασμό της ζωής τους. Το 41% το θεωρεί μία μακρινή πιθανότητα που δεν επηρεάζει τις σημερινές αποφάσεις του, ενώ, το 34% το βλέπει κυρίως ως μακροπρόθεσμη οικονομική ασφάλεια. Μόνο το 26% δηλώνει ότι υπολογίζει σε αυτή τη μελλοντική κατοικία για συγκεκριμένους σκοπούς, όπως ιδιοκατοίκηση, πώληση ή ενοικίαση.

Η επικεφαλής ερευνών της Fotocasa, Μαρία Μάτος, υποστηρίζει ότι οι κληρονομιές έχουν εξελιχθεί σε «πραγματική σανίδα σωτηρίας» για την πρόσβαση στη στέγη. Όπως σημειώνει, η αύξηση των οικογενειακών παροχών –που ξεπέρασαν τις 225.000 συναλλαγές το 2025– αποκαλύπτει τη διεύρυνση του χάσματος προσιτότητας και την ολοένα μεγαλύτερη εξάρτηση από τη διαγενεακή οικονομική στήριξη για την αγορά κατοικίας.

Η έρευνα δείχνει επίσης ότι τα κληρονομημένα ακίνητα διατηρούν σταθερή παρουσία στην ισπανική αγορά. Το α’ εξάμηνο του 2026, το 16% όσων διέθεσαν ακίνητο προς πώληση ή ενοικίαση ανέφερε ότι το είχε αποκτήσει μέσω κληρονομιάς, ποσοστό σχεδόν αμετάβλητο τα τελευταία χρόνια.

Ωστόσο, τα κληρονομημένα σπίτια εμφανίζονται συχνότερα στις πωλήσεις παρά στις μισθώσεις. Συγκεκριμένα, το 21% όσων πούλησαν κατοικία την είχαν αποκτήσει μέσω κληρονομιάς, έναντι 12% των ιδιοκτητών που επέλεξαν να τη νοικιάσουν.

Τα κίνητρα διαφέρουν επίσης ανάμεσα σε όσους πωλούν και σε όσους ενοικιάζουν. Οι πωλητές επικαλούνται κυρίως προσωπικές ανάγκες, φόβο κακοπληρωτών ή προβλήματα με ενοικιαστές, αλλά και τις υψηλές τιμές της αγοράς. Αντίθετα, όσοι επιλέγουν την ενοικίαση στοχεύουν κυρίως σε σταθερό εισόδημα και στην αποφυγή να μείνει το ακίνητο κενό.

Τι συμβαίνει στην Ελλάδα

Η εικόνα θυμίζει ολοένα και περισσότερο και την ελληνική πραγματικότητα. Τα τελευταία χρόνια, η εκτίναξη των τιμών αγοράς και ενοικίων –ιδιαίτερα στα αστικά κέντρα– έχει κάνει την απόκτηση πρώτης κατοικίας εξαιρετικά δύσκολη για νέους εργαζόμενους και ζευγάρια.

Πολλές οικογένειες στηρίζονται πλέον σε γονικές παροχές, κληρονομιές ή οικονομική βοήθεια από γονείς και παππούδες για αγορά κατοικίας ή κάλυψη ενοικίου. Παράλληλα, σημαντικό μέρος της αγοράς κινείται από παλαιά ακίνητα που περνούν από γενιά σε γενιά, ενώ, αρκετοί ιδιοκτήτες προτιμούν να πουλήσουν κληρονομημένα σπίτια λόγω φόρων, κόστους ανακαίνισης ή δυσκολιών διαχείρισης.

Η στεγαστική κρίση στην Ελλάδα συνδέεται και με τη χαμηλή οικοδομική δραστηριότητα της προηγούμενης δεκαετίας, τη βραχυχρόνια μίσθωση και τη μεγάλη απόσταση ανάμεσα στους μισθούς και τις τιμές κατοικίας.

Διαβάστε επίσης