Μαρινέλλα: «Σταλιά – σταλιά» στην αιωνιότητα – Το soundtrack μίας ζωής που σημάδεψε γενιές
Η Μαρινέλλα και η μαγεία της έβδομης τέχνης – Από το «Προδομένες καρδιές» και το «Δώσ’ μου αγάπη» στο αιώνιο χειροκρότημα
Η φωνή που μέτρησε δεκαετίες επιτυχίας στο ελληνικό πεντάγραμμο και έγινε παρηγοριά και δύναμη για ολόκληρες γενιές, σίγησε. Η σπουδαία Μαρινέλλα, η ερμηνεύτρια που ταύτισε το όνομά της με την ψυχή του ελληνικού τραγουδιού, «έφυγε» το Σάββατο (28/03) σε ηλικία 87 ετών, αφήνοντας πίσω της ένα δυσαναπλήρωτο κενό και μία ανεκτίμητη κληρονομιά.
«Σταλιά – σταλιά», «Προδομένες καρδιές» και «Δώσ’ μου αγάπη»
Η μεγάλη ερμηνεύτρια άφησε το στίγμα της και στον κινηματογράφο της δεκαετίας του ’60 και ’70, συμμετέχοντας σε δεκάδες (συνολικά 18) παραγωγές χάρη στη χαρακτηριστική, εκφραστική της φωνή και την εντυπωσιακή σκηνική της παρουσία.
1960 – Η κυρία δήμαρχος (Ροβήρος Μανθούλης)
«Για ’μας ποτέ μην ξημερώσει», «Ζιγκουάλα», «Αλλάξανε τα πράγματα».
1962 – Κλάψε, φτωχή καρδιά μου (Κώστας Στράντζαλης)
«Φεύγω με πίκρα στα ξένα»
1965 – Παίξε, μπουζούκι μου γλυκό (Κώστας Στράντζαλης)
«Φεύγω με πίκρα στα ξένα»1965 – Αφήστε με να ζήσω (Ανδρέας Κατσιμητσούλιας)
«Εμείς μαζί θα ζήσουμε»
1965 – Αδίστακτοι (Ντίνος Κατσουρίδης)
«Ποιος δρόμος είναι ανοιχτός»
1965 – Προδομένη (Χρήστος Κυριακόπουλος)
«Μες στης αγάπης μας το τζάκι», «Τώρα που σ’ έχω ανάγκη»
1965 – Τιμωρία (Ντίνος Κατσουρίδης)
«Να φύγω, να φύγω», «Προδομένες καρδιές»
1965 – Οι Καταφρονεμένοι (Νίκος Βαρβέρης)
«Ορκίζομαι στην αντρική τιμή μου»
1965 – Δεν μπορούν να μας χωρίσουν (Χρήστος Κυριακόπουλος)
«Με το βοριά»
1966 – Οι Άγγελοι της Αμαρτίας (Ανδρέας Κατσιμητσούλιας)
«Να φύγω, να φύγω»
1967 – Χαρτορίχτρα (Κώστας Καραγιάννης)
«Δώσ’ μου αγάπη», «Είμαι χαρτορίχτρα φίνα»
1968 – Ο πιο καλός ο μαθητής (Κώστας Ανδρίτσος)
«Σταλιά – σταλιά»
1968 – Γοργόνες και Μάγκες (Γιάννης Δαλιανίδης)
«Άνοιξε πέτρα», «Άνοιξε πέτρα (Μπάτε κορίτσια στο χορό)»
1969 – Γυμνοί στο δρόμο (Γιάννης Δαλιανίδης)
«Αστέρι στο παράθυρο», «Δυό αδέρφια»
1969 – Ο μπλοφατζής (Βασίλης Γεωργιάδης)
«Ποιος είν’ αυτός»
1969 – Η Παριζιάνα (Γιάννης Δαλιανίδης)
«Δώσ’ μου τ’ αθάνατο νερό», «Ζωγραφισμένα στο χαρτί», «Το μεγάλο φινάλε της Παριζιάνας»
1969 – Ησαΐα, μη χορεύεις (Κώστας Καραγιάννης)
«Πάλι θα κλάψω»
1970 – Κρίμα το μπόι σου (Κώστας Καραγιάννης)
«Κρίμα το μπόι σου»
Από το 1960 μέχρι το 1966 συμμετείχε με τον Στέλιο Καζαντζίδη και από το 1967 μέχρι το 1970 εμφανιζόταν μόνη της.
