Ηρώδειο:Το τελευταίο χειροκρότημα πριν ξεκινήσει η τριετής αναστήλωση
Από τη Μαρία Κάλλας μέχρι τον Τζον Λέτζεντ, το Ηρώδειο υπήρξε η σκηνή όπου γράφτηκαν μερικές από τις σημαντικότερες σελίδες του πολιτισμού
Snapshot
- Το Ωδείο Ηρώδου του Αττικού έκλεισε για τρία χρόνια για εκτεταμένη αναστήλωση με στόχο την προστασία και αναβάθμιση των υποδομών του.
- Από το 1955, το Ηρώδειο αποτέλεσε κεντρική σκηνή του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, φιλοξενώντας σημαντικές μουσικές, θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις.
- Στη σκηνή του Ηρωδείου εμφανίστηκαν κορυφαίες προσωπικότητες της παγκόσμιας μουσικής και όπερας, όπως η Μαρία Κάλλας και ο Λουτσιάνο Παβαρότι, καθώς και σημαντικοί Έλληνες καλλιτέχνες.
- Μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, το Ηρώδειο θα επανέλθει ως αναβαθμισμένος και προστατευμένος χώρος πολιτισμού, συνεχίζοντας τη μακρά καλλιτεχνική του παράδοση.
Με μια βραδιά γεμάτη συγκίνηση και τον Τζον Λέτζεντ να χαρίζει την τελευταία μουσική στιγμή στη σκηνή του, το Ωδείο Ηρώδου του Αττικού έκλεισε έναν ιστορικό κύκλο σχεδόν επτά δεκαετιών συνεχούς καλλιτεχνικής παρουσίας.
Το εμβληματικό μνημείο, που βρίσκεται στη νότια πλαγιά της Ακρόπολης, θα παραμείνει κλειστό για τα επόμενα τρία χρόνια, καθώς ξεκινά ένα εκτεταμένο πρόγραμμα αναστήλωσης και αποκατάστασης, με στόχο να διασφαλιστεί η προστασία του για τις επόμενες γενιές.
Στιγμιότυπο από την τελευταία βραδιά του Ηρωδείου πριν την αναστήλωσή του
Για περισσότερα από 70 χρόνια, το Ηρώδειο δεν υπήρξε απλώς ένας αρχαιολογικός χώρος. Αποτέλεσε μια από τις σημαντικότερες σκηνές του παγκόσμιου πολιτισμού, όπου η ιστορία συναντούσε τη μουσική, το θέατρο και τον χορό κάτω από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης.
Από τη ρωμαϊκή εποχή στη σύγχρονη πολιτιστική ιστορία
Το Ωδείο Ηρώδου του Αττικού κατασκευάστηκε το 161 μ.Χ. από τον Αθηναίο ρήτορα και ευεργέτη Ηρώδη Αττικό, στη μνήμη της συζύγου του, Ρηγίλλης.
Το επιβλητικό οικοδόμημα, με ξύλινη στέγη από κέδρο και χωρητικότητα περίπου 5.000 θεατών, καταστράφηκε το 267 μ.Χ., κατά την επιδρομή των Ερούλων, και για αιώνες παρέμεινε σιωπηλό.
Η μεγάλη του αναγέννηση ήρθε τη δεκαετία του 1950, όταν πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες αναστηλωτικές εργασίες και το μνημείο απέκτησε ξανά ζωή ως χώρος παραστάσεων.
Η πρώτη παράσταση και η γέννηση μιας παράδοσης
Η πρώτη μεγάλη καλλιτεχνική εκδήλωση στο αναστηλωμένο Ηρώδειο πραγματοποιήθηκε το 1955, στο πλαίσιο του νεοσύστατου Φεστιβάλ Αθηνών, με μια ιστορική συναυλία της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών.
Το επετειακό λεύκωμα για τα 50 χρόνια του Φεστιβάλ Αθηνών, με σπάνιο αρχειακό υλικό από ιστορικές παραστάσεις που σημάδεψαν τον ελληνικό πολιτισμό, με επίκεντρο το εμβληματικό Ηρώδειο
Λίγο αργότερα, το Ηρώδειο καθιερώθηκε ως η κεντρική σκηνή του Φεστιβάλ Αθηνών, το οποίο αργότερα εξελίχθηκε στο σημερινό Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, φιλοξενώντας κάθε καλοκαίρι τις σημαντικότερες παραγωγές μουσικής, θεάτρου, όπερας και χορού.
Αφίσα από την «Μήδεια» με τη Μαρία Κάλλας. Η παράσταση πραγματοποιήθηκε στην Επίδαυρο 6 και 13 Αυγούστου του 1961 στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού
Το «σπίτι» του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου
Για περισσότερες από επτά δεκαετίες, το Ηρώδειο αποτέλεσε το απόλυτο σημείο αναφοράς του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.
Κάθε καλοκαίρι, χιλιάδες θεατές από όλο τον κόσμο γέμιζαν τις κερκίδες του για να παρακολουθήσουν παραστάσεις κάτω από τον φωτισμένο Ιερό Βράχο, σε έναν από τους πιο εμβληματικούς χώρους πολιτισμού διεθνώς.
Ο Camille Saint-Saëns υποκλίνεται στο Ηρώδειο μαζί με τον Γεώργιο Νάζο, Διευθυντή του Ωδείου Αθηνών (Ιστορικό Αρχείο Ωδείου Αθηνών).
Η μοναδική ακουστική, η ιστορία του μνημείου και η ιδιαίτερη ατμόσφαιρα του χώρου μετέτρεψαν κάθε εμφάνιση σε μια εμπειρία ζωής.
Ο Νουρέγιεφ στο Ηρώδειο
Η σκηνή όπου εμφανίστηκαν οι θρύλοι της παγκόσμιας τέχνης
Στο Ηρώδειο ανέβηκαν μερικές από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες της παγκόσμιας μουσικής, της όπερας, του θεάτρου και του χορού.
Η Μαρία Κάλλας σε πρόβα στο Ηρώδειο, σε μία από τις ιστορικές εμφανίσεις που σημάδεψαν το Φεστιβάλ Αθηνών
Η σκηνή του Ωδείου Ηρώδου του Αττικού έχει φιλοξενήσει μερικές από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της παγκόσμιας μουσικής και του λυρικού θεάτρου, όπως τη Μαρία Κάλλας, τον Λουτσιάνο Παβαρότι, τον Χοσέ Καρέρας, τον Πλάθιντο Ντομίνγκο, την Τζόαν Σάδερλαντ, τον Φρανκ Σινάτρα, τον Στινγκ, τον Έλτον Τζον, τη Νταϊάνα Ρος και τη Νανά Μούσχουρη.
Από θρύλους της όπερας και της παγκόσμιας μουσικής μέχρι κορυφαίες μορφές του κλασικού μπαλέτου, όπως ο Ρούντολφ Νουρέγιεφ, η σκηνή του Ηρωδείου έχει φιλοξενήσει ορισμένα από τα σημαντικότερα ονόματα των παραστατικών τεχνών.
Κάθε εμφάνιση προσέθετε ένα ακόμη κεφάλαιο στην ιστορία ενός θεάτρου που εξελίχθηκε σε σύμβολο του παγκόσμιου πολιτισμού.
Οι ελληνικές συναυλίες που έγραψαν ιστορία
Πέρα από τους μεγάλους ξένους καλλιτέχνες, το Ηρώδειο αποτέλεσε και το απόλυτο σημείο αναφοράς για το ελληνικό τραγούδι.
Στον εμβληματικό αυτό χώρο πραγματοποιήθηκαν συναυλίες που έγραψαν ιστορία, με πρωταγωνιστές τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Μάνο Χατζιδάκι, τη Νανά Μούσχουρη, τη Χάρις Αλεξίου, τον Γιώργο Νταλάρα, την Άλκηστη Πρωτοψάλτη, τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, τη Μαρινέλλα και δεκάδες ακόμη κορυφαίους ερμηνευτές.
Πολλές από αυτές τις βραδιές ηχογραφήθηκαν και κυκλοφόρησαν σε ιστορικούς δίσκους και βιντεοσκοπημένες παραγωγές, μεγαλώνοντας γενιές μουσικόφιλων και χαρίζοντας διαχρονικές στιγμές στον ελληνικό πολιτισμό.
Ανάμεσα στις πιο χαρακτηριστικές στιγμές ξεχωρίζουν το αφιέρωμα της Χάρις Αλεξίου στον Μάνο Λοΐζο, οι ιστορικές συναυλίες του Γιώργου Νταλάρα με έργα του Σταύρου Κουγιουμτζή, οι μεγάλες εμφανίσεις του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, η συναυλία του Σταμάτη Σπανουδάκη αλλά και η συγκινητική τελευταία συναυλία της Μαρινέλλας στο Ηρώδειο, που έμεινε χαραγμένη στη μνήμη του κοινού.
Όλες αυτές οι στιγμές συνέβαλαν ώστε το Ηρώδειο να μην αποτελεί απλώς ένα αρχαίο θέατρο, αλλά μια ζωντανή σκηνή όπου γράφτηκαν μερικές από τις σημαντικότερες σελίδες της σύγχρονης ελληνικής μουσικής ιστορίας.
Φέτος, το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου επέλεξε να τιμήσει την τελευταία καλλιτεχνική χρονιά του Ηρωδείου πριν από την έναρξη των εργασιών αποκατάστασης, δημιουργώντας την ενότητα «Εορτές Αποχαιρετισμού».
Η θεματική αυτή λειτούργησε ως ένας συμβολικός αποχαιρετισμός στο ιστορικό μνημείο, με παραστάσεις και συναυλίες που ανέδειξαν τη διαχρονική σχέση του κοινού με τον εμβληματικό χώρο, λίγο πριν το Ηρώδειο κλείσει προσωρινά για την αναστήλωσή του.
Η τελευταία αυλαία πριν από τη σιωπή
Το βράδυ της τελευταίας συναυλίας, ο Τζον Λέτζεντ αποχαιρέτησε το Ηρώδειο σε μια βραδιά με έντονο συμβολισμό. Το χειροκρότημα του κοινού έκλεισε έναν ιστορικό κύκλο δεκαετιών, πριν το μνημείο περάσει στη νέα φάση της ζωής του.
Η μεγάλη αναστήλωση
Το έργο που σχεδιάζει το Υπουργείο Πολιτισμού φιλοδοξεί να θωρακίσει το Ηρώδειο απέναντι στη φθορά του χρόνου, αλλά και στις πιέσεις που δέχεται από τη συνεχή χρήση.
Οι εργασίες περιλαμβάνουν στερεώσεις και συντήρηση των λίθων, αποκατάσταση της σκηνής, του κοίλου και των παρόδων, έλεγχο παλαιότερων αναστηλώσεων, ανάδειξη του σκηνικού οικοδομήματος και των ψηφιδωτών, καθώς και εκσυγχρονισμό των ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων.
Παράλληλα, θα αναμορφωθούν οι υποδομές εξυπηρέτησης του κοινού, θα δημιουργηθεί νέος φωτισμός, θα πραγματοποιηθούν ειδικές ακουστικές μελέτες για την προστασία του μνημείου από τις ηχητικές καταπονήσεις και θα θεσπιστεί νέος κανονισμός λειτουργίας, ώστε να διασφαλίζεται τόσο η προστασία του μνημείου όσο και η υψηλή ποιότητα των εκδηλώσεων.
Ένα θέατρο που θα επιστρέψει
Με την ολοκλήρωση των εργασιών αποκατάστασης, το Ηρώδειο θα επανέλθει σε λειτουργία με αναβαθμισμένες υποδομές και ενισχυμένη προστασία, ώστε να συνεχίσει να φιλοξενεί σημαντικές πολιτιστικές εκδηλώσεις, διατηρώντας παράλληλα τον ιστορικό και αρχιτεκτονικό του χαρακτήρα.
Η αναστήλωση σηματοδοτεί την έναρξη ενός νέου κεφαλαίου για ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της χώρας, το οποίο εδώ και δεκαετίες αποτελεί σταθερό σημείο αναφοράς για το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου και τη διεθνή καλλιτεχνική σκηνή.
Ωδείο Ηρώδου του Αττικού
Διαβάστε επίσης
