Παγκόσμιο Ποδόσφαιρο: Η Ευρώπη ξεφεύγει, η λατινική Αμερική υποχωρεί
Η Αργεντινή… όσο άντεξε «φύλαξε Θερμοπύλες» για το Παγκόσμιο ποδόσφαιρο κόντρα στην επέλαση της Ευρώπης, με την ψαλίδα της διαφοράς να είναι έτοιμη να ανοίξει ακόμη περισσότερο.
Το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026, βρήκε την Ισπανία να κυριαρχεί ποδοσφαιρικά. Κατακτώντας για δεύτερη φορά το Μουντιάλ. Σε μια μεγαλύτερη εικόνα, η Ευρώπη ήταν απόλυτη κυρίαρχος στη διοργάνωση. Φανερώνοντας πως έχει αυξηθεί η δυναμική των ομάδων της, τη στιγμή που η λατινική Αμερική βρίσκεται σε μία απ’ τις χειρότερες περιόδους της ποδοσφαιρικής ιστορίας.
Η αύξηση της αθλητικότητας, των τρεξιμάτων, των εντάσεων, των αντοχών, έχουν επισκιάσει το ταλέντο, την ποιότητα, την τεχνική. Κατά συνέπεια η Ευρώπη κυριαρχεί. Στο ποδόσφαιρο της ηπείρου μας, μάλιστα, επικρατεί περισσότερο η ομαδικότητα συγκριτικά με το ατομικό ταλέντο.
Δεν είναι τυχαία η πτώση της Βραζιλίας, ακόμη και με έναν ευρωπαίο προπονητή (Αντσελότι). Η Ουρουγουάη απογοήτευσε. Η Παραγουάη μόνο λόγω σκληράδας και άμυνας κατάφερε να αποκλείσει τη Γερμανία. Ακόμη και το Μεξικό που ήταν απ’ τις διοργανώτριες (κεντρική Αμερική), δεν κατάφερε απέναντι στην Αγγλία των 10 παικτών να κάνει την υπέρβαση.
Η μόνη που αντιστάθηκε, ήταν η Αργεντινή. Λόγω της δυναμικής της και της προσωπικότητας του Λιονέλ Μέσι. Κάτι που δεν θα υπάρχει στις μεγάλες διοργανώσεις από εδώ και πέρα. Οπότε και η «αλμπισελέστε», η οποία δεν απείλησε καθόλου την Ισπανία στον τελικό, αναμένεται να βρεθεί σε μία μεταβατική περίοδο, μέχρι να μάθει να «ζει» χωρίς τον Μέσι.
Τα χρόνια που έρχονται, η απόλυτη κυριαρχία του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, αναμένεται να αυξηθεί. Όσα είδαμε στο Μουντιάλ, ήταν με την Ιταλία να απουσιάζει και την Γερμανία να είναι σε κακή κατάσταση. Κακή ήταν και η Ολλανδία. Τρεις από τις μεγαλύτερες δυνάμεις του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.
Από εδώ και πέρα, υπάρχει και μια ακόμη συνθήκη που ενισχύει τη Γαλλία και τη Γερμανία. Οι «τρικολόρ» θα έχει στον πάγκο της τον Ζινεντίν Ζιντάν, ενώ τα «πάντσερ» τον Γιούργκεν Κλοπ. Προπονητές που… σάρωσαν τους τίτλους στις τελευταίες τους παρουσίες σε συλλόγους (Ρεάλ Μαδρίτης και Λίβερπουλ αντίστοιχα).
Με την προσωπικότητά τους και την ικανότητά τους να εμπνέουν, θεωρείται πως θα αποτελέσουν καθοριστικά σημεία στην άνοδο Γαλλίας και Γερμανίας. Ειδικά οι «τρικολόρ» όπου έχουν εκπληκτική ποδοσφαιρική… φουρνιά, αλλά και οι Γερμανοί που φημίζονται για την ομαδικότητά τους και τη συνέπειά τους, αν τους καθοδηγήσει σωστά ο προπονητής.
Έχοντας λοιπόν, τη σταθερή αξία της νεανικής Ισπανίας, το γαλαξία αστέρων της Γαλλίας με τον Ζιντάν πλέον στον πάγκο, την Αγγλία με καλή ποδοσφαιρική φουρνιά, την Γερμανία να… έρχεται με Κλοπ, την Ιταλία με τεράστια «δίψα» μετά τις συνεχόμενες αποτυχίες και ομάδες με δυναμική όπως η Ολλανδία, η Νορβηγία, το Βέλγιο, η ψαλίδα της διαφοράς υπέρ της Ευρώπης, αναμένεται να ανοίξει ακόμη περισσότερο.