Πατέρας Απόστολου Σίσκου στο Newsbomb: «Μέχρι τα 12, έκανε 137 ρεκόρ - Ακόμη δεν έχουν καταρριφθεί»
Ο Απόστολος Σίσκος ρίχνεται στη «μάχη» των 200 μέτρων ύπτιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κολύμβησης, στο Παρίσι – Ο πατέρας του, Νίκος, μιλά στο Newsbomb για τις θυσίες της οικογένειας, το ρίσκο της μετακόμισης και το αποψινό ραντεβού του 21άχρονου πρωταθλητή με την ιστορία
Snapshot
- Ο Απόστολος Σίσκος αγωνίζεται στον τελικό των 200 μέτρων ύπτιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κολύμβησης, έχοντας καταρρίψει πανελλήνιο ρεκόρ στον ημιτελικό με 1:54.06.
- Η οικογένεια Σίσκου μετέφερε τον Απόστολο από τις Σέρρες στη Θεσσαλονίκη για να υποστηρίξει την κολυμβητική του πρόοδο, καθώς μέχρι τα 12 του είχε καταρρίψει 137 ρεκόρ αγώνων.
- Η μητέρα του Απόστολου αφιέρωσε τη ζωή της στον αθλητισμό του παιδιού, και ο πατέρας τονίζει ότι το 50% κάθε επιτυχίας ανήκει σε εκείνη.
- Ο πατέρας του εργάζεται 15 ώρες καθημερινά για να καλύψει τα οικονομικά βάρη του πρωταθλητισμού, επισημαίνοντας ότι χωρίς τις επιδόσεις του Απόστολου η οικογένεια θα είχε πτωχεύσει.
- Ο Απόστολος συνδυάζει πρωταθλητισμό και σπουδές στη Φυσικοθεραπεία, αλλά αντιμετωπίζει δυσκολίες λόγω περιορισμένης ευελιξίας των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων να δικαιολογήσουν τις απουσίες του για αγώνες.
Με «φόντο» το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κολύμβησης στο Παρίσι, ο Απόστολος Σίσκος αγωνίζεται απόψε (12/08) στον μεγάλο τελικό των 200 μέτρων ύπτιο. Ο 21άχρονος αθλητής θα αγωνιστεί στις 19:40 (στη διαδρομή 5), όπου στον ημιτελικό πέτυχε πανελλήνιο ρεκόρ με 1:54.06 και είναι ένα από τα μεγάλα φαβορί για μία θέση στο βάθρο.
Μερικές ώρες πριν από την κρίσιμη κούρσα, ο πατέρας του Απόστολου, Νίκος Σίσκος, μίλησε στο Newsbomb για τις θυσίες, το τεράστιο οικογενειακό ρίσκο, τις οικονομικές δυσκολίες, αλλά και τα εμπόδια που αντιμετωπίζει ένας αθλητής κορυφαίου επιπέδου στην Ελλάδα.
Πατέρας Απόστολου Σίσκου στο Newsbomb: «Μέχρι τα 12, είχε 137 ρεκόρ αγώνων - Ακόμη δεν έχουν καταρριφθεί - Το μισό μετάλλιο ανήκει στη μητέρα του - Δουλεύω 15ωρα τη μέρα, αν δεν έκανε αυτές τις επιδόσεις θα είχαμε "βαρέσει" πτώχευση».
«Ό,τι και να πω, είναι λίγο γι’ αυτό το παιδί»
«Ό,τι και να πω, είναι λίγο γι’ αυτό το παιδί. Μεγάλη προσπάθεια, μεγάλος αγώνας, πολλές θυσίες. Πολύ πεισματάρης, ήπιων τόνων, αλλά με μεγάλα όνειρα και πολλούς στόχους. Πηγαίνει σιγά – σιγά, χρόνο με τον χρόνο. Τα άλλα τα ξέρετε, τα βλέπετε κιόλας, το ποιόν του και την αθλητική του αξία», τονίζει αρχικά ο κ. Σίσκος.
Ακόμη, αποκάλυψε ότι «πρόλαβα μονάχα να τού δώσω συγχαρητήρια αργά χτες το βράδυ και δεν μπορώ να του ξαναμιλήσω, γιατί η σημερινή μέρα είναι πολύ μεγάλη, έχει τον τελικό. Θα μιλήσουμε πάλι το βράδυ, ελπίζω να πάνε όλα καλά. Η σύζυγος είναι στη Γαλλία, είναι ήδη εκεί. Λόγω της δουλειάς (σ.σ.: διατηρεί κρεοπωλείο στις Σέρρες) είμαι στο μαγαζί, δεν μπόρεσα να ταξιδέψω, οπότε ένας λόγος παραπάνω να έχω αγωνία».
Ο Απόστολος Σίσκος κατά τη δεύτερη μέρα του αγωνιστικού προγράμματος κολύμβησης στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου, στο Παρίσι.
Όπως σχεδόν για κάθε αθλητή, η διαδρομή προς την κορυφή δεν ήταν «στρωμένη» με ροδοπέταλα. Η οικογένεια Σίσκου έλαβε μία απόφαση ζωής πριν από 10 χρόνια, αφήνοντας τις Σέρρες για τη Θεσσαλονίκη, βλέποντας από νωρίς το σπάνιο ταλέντο του Απόστολου.
«Βλέπαμε ένα παιδί από την πρώτη μέρα στο κολυμβητήριο, σε ηλικία 4,5 χρονών –ούτε καν 5 δεν ήταν– σε 15 μέρες να πετά τα μπρατσάκια. Κάθε δύο μήνες ανέβαινε βαθμίδες κολύμβησης. Βλέπαμε πολλά πράγματα. Οι προπονητές του Πανσερραϊκού τότε έβλεπαν ένα παιδί που ήταν ξεχωριστό. Φανταστείτε ότι ανάμεσα σε 500 παιδάκια, ξεχώριζε με τη μία.
Γρήγορα το καταλάβαμε και από προαγωνιστικά που άρχισε, σε ηλικία 9 ετών. Μέχρι τα 12, είχε 137 ρεκόρ αγώνων. Ακόμη δεν έχουν καταρριφθεί. Γι’ αυτό πήραμε το ρίσκο και φύγαμε από τις Σέρρες για τη Θεσσαλονίκη. Βλέπαμε την πρόοδο του παιδιού. Δεν μπορούσε άλλο να κολυμπά σε πισίνα 25 μέτρων. Αν τον αφήναμε, μπορεί να έφτανε στο επίπεδο που βρίσκεται σήμερα».
«Το 50% του μεταλλίου ανήκει στη σύζυγο»
Η μητέρα του Απόστολου Σίσκου, Φωτεινή Κεφωτίου, συγκινήθηκε και «ξέσπασε» σε πανηγυρισμούς στις εξέδρες του σταδίου τη στιγμή που ο μικρός της άγγιζε πρώτος το τοίχωμα, εξασφαλίζοντας την πρόκριση στον αποψινό τελικό.
«Νομίζω ότι αυτό συνοψίζει τον κόπο μας. Ο Απόστολος ήταν 10 χρονών όταν φύγαμε από τις Σέρρες και πήγαμε στη Θεσσαλονίκη. Ο μικρός δικαιώνεται με τις επιτυχίες του. Πήραμε μεγάλο ρίσκο, γιατί δεν ξέραμε αν θα πετύχει. Όλα αυτά τα χρόνια, η μαμά έχει αφιερώσει τη ζωή της στον αθλητισμό για τον Απόστολο. Αν δεν ήταν η σύζυγος...», περιγράφει ο κ. Σίσκος στο Newsbomb και τονίζει ότι αν το παιδί τους ανέβει τελικά στο βάθρο, «το 50% του μεταλλίου ανήκει σε εκείνη».
«Αν δεν ήταν ο Απόστολος σε αυτήν την κατάσταση, θα είχαμε πτωχεύσει»
Στη συνέχεια, στέκεται στο μεγάλο οικονομικό βάρος που «σηκώνει» η οικογένεια όλα αυτά τα χρόνια, προκειμένου να στηρίξει την πορεία του 21άχρονου στον πρωταθλητισμό. «Μέχρι να φτάσουμε εδώ, ήμασταν μόνοι μας. Τα έξοδα είναι τεράστια. Για παράδειγμα, πηγαινοέρχομαι Σέρρες – Θεσσαλονίκη έξι μέρες την εβδομάδα. Φεύγω στις 04:30, έρχομαι στο μαγαζί στις 05:30, ανοίγω και φεύγω στις 22:00. Αυτό γίνεται εδώ και 10 χρόνια. Αν δεν ήταν ο Απόστολος σε αυτήν την κατάσταση, νομίζω ότι θα ήμασταν για πτώχευση», εξομολογείται.
Όπως εξηγεί, η οικογένεια προσπαθεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του πρωταθλητισμού, όμως, τα χρήματα που απαιτούνται, είναι πολλά και οι δυσκολίες συνεχείς. «Προσπαθούν και οι ομάδες, με κάποια έσοδα, να μας καλύψουν κάποια πράγματα, αλλά γίνεται. Τα ενοίκια έχουν... ξεφύγει, οι υποχρεώσεις είναι τεράστιες. Ο πρωταθλητισμός απαιτεί τη βοήθεια διατροφολόγων, γυμναστών, χίλια δύο πράγματα».
Πλέον, με τον Απόστολο να διαγωνίζεται στο υψηλότερο επίπεδο, η οικογένεια γνωρίζει πως τα επόμενα βήματα είναι ακόμη πιο απαιτητικά. «Τώρα, έχουμε έναν λόγο παραπάνω να προσπαθήσουμε, με αυτό που κατάφερε και με το γεγονός ότι κάθε χρόνο ανεβαίνει. Το οικονομικό είναι τεράστιο θέμα, έρχεται προολυμπιακή χρονιά και αναζητούμε ανθρώπους που θα προσπαθήσουν να τον βοηθήσουν. Τα πράγματα είναι δύσκολα, γιατί σε αυτό το επίπεδο δεν είναι μόνο να φτάσεις. Πρέπει και να διατηρηθείς, ώστε να μπορέσεις να κάνεις το βήμα παραπάνω».
Απονομή του αργυρού μεταλλίου στον Απόστολο Σίσκο, μετά τον τελικό των 200 μέτρων ύπτιο ανδρών, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου του 2024, στο Βελιγράδι.
GETTY.«Ξυπνάω στις 04:30, δουλεύω 15 ώρες τη μέρα επί 10 χρόνια για να στηρίξω το όνειρό του»
Πέρα από τις απαιτήσεις του πρωταθλητισμού, ο Απόστολος Σίσκος προσπαθεί να χτίσει και το μέλλον του, μέσα από τις σπουδές στο Τμήμα Φυσικοθεραπείας, στη Θεσσαλονίκη. Όπως εξηγεί ο πατέρας του, αυτός ο συνδυασμός μόνο εύκολος δεν είναι.
«Ο Απόστολος ζει και αναπνέει για το νερό. Πριν πάει στη Γαλλία, ολοκλήρωσε την εξεταστική του. Σπουδάζει Φυσικοθεραπεία στη Θεσσαλονίκη και από τα 13 μαθήματα που έδωσε εφέτος, πέρασε τα 11. Τα δύο δεν τα έδωσε, επειδή είχε αγώνες. Μάλιστα, ζήτησε από τον πρύτανη της σχολής να τα δώσει με το άλλο τμήμα, αλλά ήταν αρνητικοί. Πρέπει να υπάρχει βοήθεια κι από εκεί», σημειώνει.
«Χάνουμε προετοιμασίες γιατί δεν μας δικαιολογούν απουσίες, δεν μπορεί να φύγει από το πανεπιστήμιο. Τα θέματα είναι πολλά. Η πορεία στον αθλητισμό κάποια στιγμή θα τελειώσει. Πρέπει να έχουμε ένα χαρτί, ένα εφόδιο για την υπόλοιπη ζωή μας», συμπληρώνει.
O Απόστολος Σίσκος αγωνίζεται στα ημιτελικά των 200 μέτρων ύπτιο ανδρών, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου του 2024.
GETTY.Για τον Νίκο Σίσκο, η Πολιτεία και τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα οφείλουν να επιδεικνύουν μεγαλύτερη ευελιξία απέναντι στους αθλητές που εκπροσωπούν τη χώρα στο υψηλότερο επίπεδο. «Δεν είναι πολλά τα παιδιά που σηκώνουν ψηλά τη σημαία της Ελλάδας. Πρέπει κάποιος να τους ενοχλήσει, να τους το επισημάνει αυτό. Δεν ζητάμε κάτι παράλογο. Να αφήσουν έναν πολύ καλό αθλητή να κάνει προετοιμασία για 15 μέρες και να διαγωνιστεί. Διότι μετά, αν έρθει η μεγάλη διάκριση, όλοι θα σπεύσουν να σταθούν δίπλα στη φωτογραφία».
Σε αυτήν ακριβώς την πρόταση του Νίκου Σίσκου στο Newsbomb βρίσκεται ουσία: Οι επιτυχίες δεν «γεννιούνται» στις φωτογραφίες των μεταλλίων, αλλά τις χιλιάδες μέρες προπόνησης, τις «μάχες» που δίνονται μακριά από τα «φώτα». Όταν, λοιπόν, φτάσει η στιγμή της κορυφής, της απόλυτης λύτρωσης, πολλοί θα θελήσουν να σταθούν δίπλα στον Απόστολο Σίσκο και να μοιραστούν λίγη από τη λάμψη του. Το ερώτημα είναι ποιοι θα έχουν σταθεί πραγματικά δίπλα του, όταν δεν υπήρχε ακόμη μετάλλιο για τη φωτογραφία.
