Στέλιος Ράμφος – Συγκίνησε ο ιερέας στην κηδεία: «Ήθελε να καλυφθεί με τη χάρη του Θεού»

Σε κλίμα συγκίνησης τελέστηκε την Τετάρτη (12/08) η κηδεία του Στέλιου Ράμφου στον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονος Χαλανδρίου. Συγγενείς, φίλοι, συνεργάτες και άνθρωποι από τον πολιτικό και πνευματικό κόσμο έδωσαν το «παρών», προκειμένου να αποχαιρετήσουν τον σπουδαίο συγγραφέα και διανοούμενο, ο οποίος «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών.

Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η αναφορά του εφημέριου του ναού σε μία από τις τελευταίες στιγμές του Στέλιου Ράμφου. Ο ιερέας περιέγραψε μία κίνηση του διανοούμενου λίγο πριν από το τέλος του, την οποία οι παρευρισκόμενοι εξέλαβαν ως μία βαθιά συμβολική επιθυμία να βρεθεί ακόμη πιο κοντά στη χάρη του Θεού.

Όπως ανέφερε ο ιερέας: «Ιερείς του πρόσφεραν Θεία Κοινωνία, λείψανα αγίων και διάβασαν κάποιες κατάλληλες ευχές. Κάποια στιγμή λοιπόν όπως μπορούν να βεβαιώσουν αυτόπτες μάρτυρες, καθώς το πετραχήλι ήταν πάνω στο κεφάλι του και διαβαζόταν η ευχή, ο Στέλιος Ράμφος σήκωσε το εξαντλημένο χέρι του και το κατέβασε πιο χαμηλά, σχεδόν μέχρι τα μάτια, καλύπτοντας έτσι περισσότερο το πρόσωπό του και την οποία αισθανθήκαμε ότι είχε το μήνυμα μιας επιθυμίας να καλυφθεί περισσότερο από τη χάρη του Θεού».

Ο ιερέας στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία αυτής της κίνησης, συνδέοντάς την με την πνευματική πορεία ενός ανθρώπου που για δεκαετίες ασχολήθηκε με μεγάλα ερωτήματα γύρω από τον άνθρωπο, την πίστη, την ελληνική κοινωνία και την αυτογνωσία.

«Αυτή ήταν μία από τις τελευταίες κινήσεις ενός ανθρώπου που κάλυψε ερωτήματά μας, προβληματισμούς, αγωνίες, αισθάνθηκε την ανάγκη λίγο πριν φύγει να καλυφθεί από τη χάρη του Θεού όσο γίνεται πιο πολύ», προσέθεσε.

Στη συνέχεια, ο εφημέριος αναφέρθηκε στην ιδιαίτερη σημασία που είχε για τους ανθρώπους της εκκλησίας η συγκεκριμένη στιγμή, σημειώνοντας:

«Αισθανόμαστε ότι αυτό λέει πολλά για τον ίδιο, αλλά και την ουσία των πραγμάτων, έτσι του ευχόμαστε και προσευχόμαστε να βρεθεί σε καλή θέση κοντά στον Θεό, εκεί που θα αισθανθεί βιωματικά το μυστικό του Ιησού», τόνισε.

Τα λόγια του ιερέα προκάλεσαν έντονη συγκίνηση στους παρευρισκόμενους, καθώς αναφέρονταν στις τελευταίες στιγμές ενός ανθρώπου που είχε συνδέσει μεγάλο μέρος του έργου του με τη φιλοσοφία, τη θρησκεία, την Ορθοδοξία, την ελληνική ταυτότητα και την αναζήτηση της ανθρώπινης αυτογνωσίας.

Η εξόδιος ακολουθία πραγματοποιήθηκε παρουσία συγγενών, φίλων και ανθρώπων που γνώρισαν τον Στέλιο Ράμφο μέσα από το πολυετές συγγραφικό, διδακτικό και πνευματικό του έργο.

Στον Ιερό Ναό έφτασε λίγο πριν από τις 11:30 ο υπουργός Άμυνας, Νίκος Δένδιας, ενώ μεταξύ εκείνων που βρέθηκαν στην κηδεία ήταν, μεταξύ άλλων, η Βίκυ Φλέσσα, ο Σταύρος Θεοδωράκης, ο Θανάσης Λάλας, καθώς και οι σκηνοθέτες Στάθης Λιβαθινός και Γιάννης Σμαραγδής.

Πλήθος στεφάνων τοποθετήθηκε στον χώρο του Ιερού Ναού στη μνήμη του Στέλιου Ράμφου, μεταξύ των οποίων στεφάνια του Προέδρου της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Τασούλα, του προέδρου της Βουλής, Νικήτα Κακλαμάνη, του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, της συζύγου του Μαρέβας, της υπουργού Πολιτισμού, Λίνας Μενδώνη και του δημάρχου Αθηναίων, Χάρη Δούκα.

Η οικογένεια του Στέλιου Ράμφου είχε ζητήσει, αντί στεφάνων, να ενισχυθούν τα ιδρύματα «Μαζί για το Παιδί» και «Γαλιλαία» ή οποιοδήποτε άλλο ίδρυμα επιθυμούσε ο καθένας.

Η κηδεία πραγματοποιήθηκε δημοσία δαπάνη, κατόπιν κοινής απόφασης των υπουργείων Οικονομικών και Εσωτερικών.

Ποιος ήταν ο Στέλιος Ράμφος

Ο Στέλιος Ράμφος γεννήθηκε το 1939, στην Αθήνα.

Στα πρώτα νεανικά του χρόνια, συνδέθηκε με τον μαρξισμό. Σπούδασε στη Νομική Αθηνών και ευρισκόμενος επί πτυχίω αναχώρησε για το Παρίσι, όπου σπούδασε και στη συνέχεια δίδαξε Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Βενσέν (1969 – 1974).

Επέστρεψε και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Ελλάδα μετά τη Μεταπολίτευση. Το 1978, απορρίφθηκε η υποψηφιότητά του για την έδρα Φιλοσοφίας στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, μαζί με αυτήν του Παναγιώτη Κονδύλη. Έκτοτε, επέλεξε τον μονήρη αλλά δημιουργικό βίο του στοχαστή.

Κατά τα πρώτα χρόνια της διαμονής στην Αθήνα, παρέδιδε ιδιαίτερα μαθήματα έκθεσης σε στενό κύκλο μαθητών για βιοποριστικούς λόγους, αλλά σύντομα αφοσιώθηκε στη μελέτη και τη συγγραφή.

Σε όλη τη διάρκεια της ζωής του έγραφε στο χέρι, με επίμοχθη προσπάθεια και συνεχείς επανεκτιμήσεις του χειρογράφου. Στην εργοβιογραφία του περιλαμβάνεται πυκνή αρθρογραφία δημοσιευμένη κατ’ αρχάς σε περιοδικά όπως τα: «Ευθύνη», «Ερουρέμ», «Ίνδικτος».

Μεταξύ πολλών άλλων, έχει δημοσιεύσει μελέτες για τον Πλάτωνα (Φιλοσοφία Ποιητική), τον Αριστοτέλη (Μίμησις εναντίον μορφής), τον Οιδίποδα Τύραννο (Το αίνιγμα και η μοίρα), τους ασκητές της ερήμου (Πελεκάνοι ερημικοί), καθώς και μία συλλογή άρθρων και δοκιμίων του «Μία καλοκαιρινή ευτυχία τρίζει» (1999).

Διαβάστε επίσης