Στέλιος Ράμφος: Βουβός πόνος στο τελευταίο αντίο – Πλήθος κόσμου τίμησε τον σπουδαίο διανοούμενο

Βουβός πόνος και συγκίνηση στον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονος στο Χαλάνδρι, όπου συγγενείς, φίλοι, άνθρωποι των γραμμάτων και εκπρόσωποι της πολιτικής και κοινωνικής ζωής αποχαιρέτησαν σήμερα (12/08) τον Στέλιο Ράμφο.

Ο σπουδαίος φιλόσοφος, στοχαστής και συγγραφέας «έφυγε» από τη ζωή τη Δευτέρα 10 Αυγούστου, σε ηλικία 87 ετών, αφήνοντας πίσω του ένα σημαντικό πνευματικό αποτύπωμα και ένα πολυσχιδές συγγραφικό έργο.

Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε παρουσία πλήθους κόσμου, ενώ, το «παρών» έδωσαν πρόσωπα που θέλησαν να πουν το δικό τους τελευταίο «αντίο» στον διανοούμενο που επί δεκαετίες συμμετείχε ενεργά στον δημόσιο πνευματικό διάλογο.

Ανάμεσα στους παρευρισκόμενους ήταν ο υπουργός Άμυνας, Νίκος Δένδιας.

Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν και η εικόνα από τα δεκάδες στεφάνια που έχουν κατατεθεί στη μνήμη του. Ξεχωρίζουν τα στεφάνια του προέδρου της Βουλής, Νικήτα Κακλαμάνη, του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη και της συζύγου του, Μαρέβας, καθώς και της υπουργού Πολιτισμού, Λίνας Μενδώνη και της υπουργού Εργασίας, Νίκης Κεραμέως.

Η κηδεία του Στέλιου Ράμφου πραγματοποιήθηκε δημοσία δαπάνη, κατόπιν κοινής απόφασης των αρμόδιων υπουργών.

Με την παρουσία τους, συγγενείς, φίλοι και άνθρωποι που γνώρισαν και εκτίμησαν το έργο του, απέτισαν φόρο τιμής σε μία ξεχωριστή μορφή της σύγχρονης ελληνικής διανόησης.

Ποιος ήταν ο Στέλιος Ράμφος

Ο Στέλιος Ράμφος γεννήθηκε το 1939, στην Αθήνα.

Στα πρώτα νεανικά του χρόνια, συνδέθηκε με τον μαρξισμό. Σπούδασε στη Νομική Αθηνών και ευρισκόμενος επί πτυχίω αναχώρησε για το Παρίσι, όπου σπούδασε και στη συνέχεια δίδαξε Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Βενσέν (1969 – 1974).

Επέστρεψε και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Ελλάδα μετά τη Μεταπολίτευση. Το 1978, απορρίφθηκε η υποψηφιότητά του για την έδρα Φιλοσοφίας στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, μαζί με αυτήν του Παναγιώτη Κονδύλη. Έκτοτε, επέλεξε τον μονήρη αλλά δημιουργικό βίο του στοχαστή.

Κατά τα πρώτα χρόνια της διαμονής στην Αθήνα, παρέδιδε ιδιαίτερα μαθήματα έκθεσης σε στενό κύκλο μαθητών για βιοποριστικούς λόγους, αλλά σύντομα αφοσιώθηκε στη μελέτη και τη συγγραφή.

Σε όλη τη διάρκεια της ζωής του έγραφε στο χέρι, με επίμοχθη προσπάθεια και συνεχείς επανεκτιμήσεις του χειρογράφου. Στην εργοβιογραφία του περιλαμβάνεται πυκνή αρθρογραφία δημοσιευμένη κατ’ αρχάς σε περιοδικά όπως τα: «Ευθύνη», «Ερουρέμ», «Ίνδικτος».

Μεταξύ πολλών άλλων, έχει δημοσιεύσει μελέτες για τον Πλάτωνα (Φιλοσοφία Ποιητική), τον Αριστοτέλη (Μίμησις εναντίον μορφής), τον Οιδίποδα Τύραννο (Το αίνιγμα και η μοίρα), τους ασκητές της ερήμου (Πελεκάνοι ερημικοί), καθώς και μία συλλογή άρθρων και δοκιμίων του «Μία καλοκαιρινή ευτυχία τρίζει» (1999).

Διαβάστε επίσης