Η ασφάλεια στη θάλασσα δεν μπορεί να αφήνεται στην τύχη
Ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Πληρωμάτων Ιδιωτικών και Επαγγελματικών Θαλαμηγών, Γιώργος Βάλλης, περιγράφει μια κατάσταση που -όπως λέει- λειτουργεί «χωρίς πραγματικό έλεγχο»
Με αφορμή ακόμη ένα σοβαρό ατύχημα στη θάλασσα, η συζήτηση γύρω από την ασφάλεια στις ελληνικές παραλίες και τη χρήση ταχυπλόων και jet ski επιστρέφει δυναμικά στο προσκήνιο. Τα περιστατικά τραυματισμών λουόμενων, δυτών και ψαροντουφεκάδων δεν αποτελούν πλέον μεμονωμένες εξαιρέσεις, αλλά μια πραγματικότητα που επαναλαμβάνεται κάθε καλοκαίρι, ιδιαίτερα σε δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς.
Ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Πληρωμάτων Ιδιωτικών και Επαγγελματικών Θαλαμηγών, Γιώργος Βάλλης, περιγράφει μια κατάσταση που -όπως λέει- λειτουργεί «χωρίς πραγματικό έλεγχο», παρά το γεγονός ότι η θαλάσσια κυκλοφορία αυξάνεται διαρκώς.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι μόνο οι παραβάσεις, αλλά η απουσία ουσιαστικής επιτήρησης και εφαρμογής κανόνων ασφαλείας. Όπως επισημαίνει, σε πολλές παραλίες δεν υπάρχουν οριοθετημένες ζώνες για λουόμενους, δίαυλοι για jet ski και μικρά σκάφη ή επαρκείς έλεγχοι από τις αρμόδιες αρχές.
«Δεν υπάρχουν δίαυλοι για jet ski και μικρά σκάφη και έτσι περνούν όπου θέλουν, ακόμη και ανάμεσα στους λουόμενους. Είναι όλα στον αέρα και τα μέτρα ασφαλείας αφήνονται στην τύχη τους», τονίζει χαρακτηριστικά.
Ο κ. Βάλλης συγκρίνει μάλιστα την κατάσταση στην Ελλάδα με χώρες όπως η Γαλλία, όπου εφαρμόζονται αυστηρά όρια ταχύτητας ανάλογα με την απόσταση από την ακτή και υπάρχει συνεχής επιτήρηση στις θαλάσσιες ζώνες. Όπως λέει, στην Ελλάδα τα περισσότερα λειτουργούν χωρίς σταθερό πλαίσιο ελέγχου, με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο κίνδυνος σοβαρών ατυχημάτων.
Ιδιαίτερη ανησυχία εκφράζει και για την ανεξέλεγκτη αύξηση των ενοικιαζόμενων ταχυπλόων και jet ski από άτομα χωρίς ουσιαστική εμπειρία στη θάλασσα.
«Άνθρωποι παίρνουν δίπλωμα ταχύπλοου με ελάχιστο κόστος και χωρίς ουσιαστική εκπαίδευση και μετά βγαίνουν στη θάλασσα με σκάφη υψηλής ταχύτητας», αναφέρει, προειδοποιώντας ότι αυτό δημιουργεί κινδύνους τόσο για τους λουόμενους όσο και για τους ίδιους τους χειριστές.
Ο ίδιος στέκεται και στα κενά που υπάρχουν γύρω από την ασφάλεια των δυτών και των ψαροντουφεκάδων. Αν και προβλέπονται σημαδούρες που δηλώνουν τη δραστηριότητά τους, υποστηρίζει ότι στην πράξη δεν υπάρχει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο προστασίας.
«Θα πρέπει να υπάρχει υποχρεωτικά σημαδούρα ή τσαμαδούρα, να υπάρχει βάρκα από πάνω ή ένας συνοδός, ώστε να μην είναι μόνος του και κάποιος να τον επιτηρεί», σημειώνει.
Όπως εξηγούν άνθρωποι της θάλασσας, το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στη νομοθεσία αλλά κυρίως στην έλλειψη κουλτούρας ασφάλειας. Σε αρκετές περιοχές, απουσιάζουν ναυαγοσώστες, οι έλεγχοι είναι περιορισμένοι και πολλοί χειριστές αγνοούν βασικούς κανόνες ναυσιπλοΐας.
Και ενώ η θερινή περίοδος ξεκινά και οι ελληνικές παραλίες ετοιμάζονται να γεμίσουν ξανά με εκατομμύρια λουόμενους και τουρίστες, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι χωρίς αυστηρότερους ελέγχους, καλύτερη εκπαίδευση και πραγματική εφαρμογή των κανόνων, τα ατυχήματα στη θάλασσα θα συνεχίσουν να επαναλαμβάνονται.
