Χαλκιδική: Το στοιχείο που «ξεκλειδώνει» το μυστικό της κόκκινης βαλίτσας

Μια μουμιοποιημένη σορός γυναίκας, κρυμμένη μέσα σε κόκκινη βαλίτσα, σε σημείο με πυκνή βλάστηση και αδιαπέραστα βάτα, διακόσια μέτρα από beach bar που λειτουργούσε μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου - αυτή είναι η εικόνα του εγκλήματος που συγκλονίζει το Πευκοχώρι Χαλκιδικής.

Το «Τούνελ» βρέθηκε για δεύτερη φορά στο σημείο του ευρήματος μαζί με τον πρόεδρο της κοινότητας, Γιώργο Τσιρκούδη, αυτή τη φορά στην παραλιακή ζώνη. Ο πρόεδρος υπέδειξε στην κάμερα τα σημεία κατά μήκος της ακτογραμμής όπου μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου λειτουργούσαν τουλάχιστον δέκα beach bars - μια εικόνα που δείχνει ότι η περιοχή ήταν πολύ πιο ζωντανή απ' ό,τι φαίνεται σήμερα.

Η περιοχή του ευρήματος είναι ένα από τα τρία «τυφλά» σημεία ανεξέλεγκτης παράνομης απόρριψης μπαζών. Η πυκνή βλάστηση και τα ψηλά χόρτα λειτουργούν σαν φυσική ασπίδα, κρύβοντας τα πάντα. Επειδή η περιοχή δεν ανήκει τυπικά στον Δήμο, ο καθαρισμός γίνεται πιο αραιά. «Παρκάρουν, τα πετάνε γρήγορα σε μια άκρη και φεύγουν. Μέσα σε τόσα σκουπίδια δεν θα το δει κανείς», λέει ο Τσιρκούδης. Ο δράστης, κατά πάσα πιθανότητα, γνώριζε αυτό το σκηνικό.

Στην ίδια λογική κινείται και ο ιδιοκτήτης ενός beach bar της παραλίας, ο οποίος βρισκόταν στο Άγιον Όρος όταν αποκαλύφθηκε το μακάβριο εύρημα και επέστρεψε άμεσα μόλις πληροφορήθηκε τα νέα. Το κατάστημά του βρίσκεται περίπου διακόσια μέτρα από το σημείο και λειτουργούσε μέχρι τις 25 Σεπτεμβρίου. Ακόμα και μετά το κλείσιμο, ο ίδιος και ο διπλανός του πήγαιναν εκεί μία-δύο φορές την εβδομάδα. «Δεν μπορούσε να μπει εύκολα κάποιος εκεί μέσα. Αυτός που άφησε τη βαλίτσα γνώριζε καλά την περιοχή και πίστεψε ότι δεν θα εντοπιζόταν ποτέ. Δεν την μύριζαν ούτε τα σκυλιά. Αν δεν είχε κινήσει την περιέργεια του προέδρου να πλησιάσει, μπορεί να μην μάθαινε κανείς τίποτα», σημείωσε.

Η χρυσή βέρα ως κλειδί

Στα χέρια της άγνωστης γυναίκας βρέθηκε χρυσή βέρα - ένα εύρημα που έμπειρος χρυσοχόος της περιοχής θεωρεί καθοριστικό για να ξετυλιχθεί το κουβάρι της υπόθεσης. Κάθε ελληνικό κόσμημα φέρει συγκεκριμένους κωδικούς που αποκαλύπτουν τα καράτια του χρυσού, το εργαστήριο κατασκευής και, κατ' επέκταση, την πόλη προέλευσης.

«Κοσμήματα με συνδυασμό αριθμών και γραμμάτων αντιστοιχούν συνήθως σε εργαστήρια της Αθήνας, ενώ εκείνα με μόνο αριθμητικούς κωδικούς προέρχονται κατά κανόνα από τη Θεσσαλονίκη», εξηγεί ο χρυσοχόος, παρουσιάζοντας στην κάμερα τα σχετικά έγγραφα που επιβεβαιώνουν όσα περιγράφει. Μάλιστα, ένας εξειδικευμένος επαγγελματίας μπορεί, ακόμη και από την απόχρωση του μετάλλου, να εκτιμήσει τη χώρα προέλευσης - σε χώρες του Ανατολικού μπλοκ, για παράδειγμα, χρησιμοποιείται συχνά χρυσός με πιο κοκκινωπή απόχρωση.

Το δρόμο για την ταυτοποίηση μπορεί να ανοίξει απλή επικοινωνία με τη συντεχνία χρυσοχόων: κάθε εργαστήριο απαιτεί άδεια από το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο, όπου είναι καταγεγραμμένοι όλοι οι σχετικοί κωδικοί. «Αν διαπιστωθεί ότι η βέρα δεν είναι ελληνικής προέλευσης, τότε πρέπει να εξεταστούν άλλα χαρακτηριστικά», σημειώνει ο χρυσοχόος, προσθέτοντας ωστόσο ότι δεν έχει πέσει στην αντίληψή του κάποια περίπτωση γυναίκας από την περιοχή που να αγνοείται.

«Φοβάμαι μήπως είναι η κόρη μου»

Από την εκπομπή της Παρασκευής και μετά, συγγενείς αγνοουμένων από όλη την Ελλάδα άρχισαν να επικοινωνούν με το «Τούνελ», θεωρώντας ότι η σορός της «βαλίτσας του θανάτου» μπορεί να ανήκει στον δικό τους άνθρωπο. Η εκπομπή εξέτασε τις μαρτυρίες και εντόπισε ορισμένες περιπτώσεις με κοινά χαρακτηριστικά.
Συγκλονιστική είναι η μαρτυρία ενός πατέρα που ζητά επίμονα να επικοινωνήσουν μαζί του οι Αρχές. «Υπάρχουν κοινά στοιχεία. Η ηλικία, ο σωματότυπός της, τα μακριά μαλλιά. Η κόρη μου γεννήθηκε το 1973, άρα σήμερα θα είναι 54 ετών. Είναι περίπου 1,55 ύψος. Τη λένε Φωτεινή, ήταν ξανθιά με σγουρά μαλλιά», ανέφερε με εμφανή αγωνία.

Η Φωτεινή ζούσε στη Θεσσαλονίκη από το 2011, όταν εγκατέλειψε την Αθήνα. Ο πατέρας εξηγεί ότι είχαν απομακρυνθεί μετά από έντονο καβγά - δεν γνώριζε ούτε με ποιον ζούσε η κόρη του τον τελευταίο καιρό. «Δεν είχε κανέναν δικό της κοντά και ήταν εύκολο να χαθούν τα ίχνη της», λέει. Το κινητό της σηκώνει σήμερα ένας νεαρός που ισχυρίζεται ότι το αγόρασε το περασμένο καλοκαίρι. «Από την Παρασκευή που είδαμε την εκπομπή δεν έχουμε ηρεμήσει. Μέχρι τώρα δεν έχει επικοινωνήσει κανείς από την αστυνομία», κατέληξε.

Τα χρονικά πλαίσια και η «ξένη» εκδοχή

Τα πρώτα αποτελέσματα των Αρχών τοποθετούν τον χρόνο θανάτου μεταξύ Σεπτεμβρίου και Νοεμβρίου - περίοδος που η περιοχή απέχει πολύ από έρημη. Τροχόσπιτα από Βουλγαρία, Σερβία και Ρουμανία κινούνταν τακτικά στο δάσος, ενώ εποχικοί εργαζόμενοι διέμεναν προσωρινά στην περιοχή, συχνά σε κοινόχρηστα καταλύματα. «Τον Σεπτέμβριο εδώ έχει ακόμα επισκέπτες και τουρίστες. Έρχονται αρκετά τροχόσπιτα μέχρι και τον Νοέμβριο», λέει ο Τσιρκούδης, ο οποίος τα έχει δει ο ίδιος κατά τη διάρκεια του κυνηγιού.
Κι όμως, ούτε μια εξαφάνιση δεν έχει καταγραφεί, ούτε κάποια απρόσμενη αποχώρηση. «Δεν έχουμε ακούσει τίποτα τέτοιο. Ούτε για γυναίκα που χάθηκε, ούτε για κάποιον που έφυγε ξαφνικά», τονίζει ο πρόεδρος.

Ο Τσιρκούδης θεωρεί απίθανο να είναι ντόπιος ο δράστης: «Αν ήταν ντόπιος, δύσκολα θα ρίσκαρε να το αφήσει εδώ. Θα πήγαινε πιο ψηλά, σε πιο απόμερο σημείο που δεν περνά άνθρωπος». Ο ιδιοκτήτης του beach bar συμφωνεί, χωρίς ωστόσο να αποκλείει εντελώς το ενδεχόμενο να συνδέεται με κάποιον που εργαζόταν εποχικά. «Αυτός που πέταξε τη βαλίτσα εδώ ήξερε το σημείο. Οι τουρίστες κινούνται στα γνωστά μέρη, όπως ο Γλαρόκαβος. Δεν ανεβαίνουν στα πιο απομονωμένα σημεία. Αυτά τα ξέρουμε εμείς, από το κυνήγι», λέει ο πρόεδρος.

Την ίδια ώρα κυκλοφορεί μια πληροφορία που συζητείται πλέον έντονα στην κοινότητα - για έναν άνδρα ξένης εθνικότητας που η σύζυγός του τον εγκατέλειψε. Ο Τσιρκούδης επιφυλάσσεται: «Ακούγεται κάτι, αλλά προσωπικά δεν γνωρίζω κάτι συγκεκριμένο».
Η βέρα, η σορός, το κινητό που αγόρασε ένας άγνωστος νεαρός, και ένα δάσος που κάποιος ήξερε καλύτερα από τους ντόπιους - αρκούν αυτά τα κομμάτια για να συνθέσουν μια εικόνα, ή το πιο δύσκολο παζλ της υπόθεσης παραμένει ακόμη άλυτο;

Διαβάστε επίσης