Τραμπ: Στοιχηματίζει ότι ο ναυτικός αποκλεισμός θα γονατίσει το Ιράν
Τα δύο ερωτήματα για τη στρατηγική των ΗΠΑ
Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ φτάνει στην αίθουσα συνεντεύξεων Τύπου «Τζέιμς Μπρέιντι» στο Λευκό Οίκο, μετά από περιστατικό πυροβολισμών που σημειώθηκε έξω από την αίθουσα δεξιώσεων κατά τη διάρκεια του ετήσιου δείπνου της Ένωσης Ανταποκριτών του Λευκού Οίκου στην Ουάσιγκτον, το Σάββατο 25 Απριλίου 2026
Snapshot
- Ο Ντόναλντ Τραμπ επέβαλε ναυτικό αποκλεισμό στο Ιράν με στόχο να προκαλέσει οικονομική κρίση και κοινωνική αναταραχή που θα αναγκάσει το Ιράν να εγκαταλείψει το πυρηνικό του πρόγραμμα.
- Η στρατηγική βασίζεται στην υπόθεση ότι η οικονομική πίεση θα φέρει την κατάρρευση της Ισλαμικής Δημοκρατίας χωρίς την ανάγκη χερσαίων επιχειρήσεων ή βομβαρδισμών.
- Ο Τραμπ θεωρεί τον αποκλεισμό επιτυχημένο και είναι διατεθειμένος να τον διατηρήσει μακροπρόθεσμα παρά το αυξανόμενο κόστος για τις ΗΠΑ και τους ψηφοφόρους τους.
- Δύο κρίσιμα ερωτήματα είναι η αντοχή των Αμερικανών στην οικονομική επιβάρυνση του πολέμου και η ορθότητα της εκτίμησης για την αντίδραση των Ιρανών ηγετών στην πίεση.
- Υπάρχει αμφιβολία αν η αμερικανική λογική εφαρμόζεται σωστά στις κοινωνίες της Μέσης Ανατολής, καθώς οι ηγέτες του Ιράν μπορεί να μη λειτουργήσουν αποκλειστικά με οικονομικά κίνητρα.
Ο ναυτικός αποκλεισμός του Ιράν με εντολή του Ντόναλντ Τραμπ αποτελεί την πιο πρόσφατη προσπάθεια να δοκιμαστεί μια μέχρι στιγμής ανεπιβεβαίωτη θεωρία για τον πόλεμο με το Ιράν, ότι η ανώτερη ισχύς των ΗΠΑ θα οδηγήσει αναπόφευκτα στην κατάρρευση της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Σύμφωνα με ανάλυση του CNN, η στρατηγική βασίζεται σε μια απλή παραδοχή ότι το μπλοκάρισμα των εξαγωγών πετρελαίου και των εισαγωγών του Ιράν θα προκαλέσει κοινωνική αναταραχή. Αυτό θα ασκήσει αφόρητη πίεση στο καθεστώς ώστε να υποκύψει στις απαιτήσεις των ΗΠΑ να αποκηρύξει οριστικά το πυρηνικό του πρόγραμμα.
Στην Ουάσιγκτον, αυτό φαίνεται λογικό. Κάθε έθνος, είτε πρόκειται για ριζοσπαστική θεοκρατία είτε για δυτική δημοκρατία, θα καταρρεύσει αν δεν μπορεί να εξασφαλίσει πρόσβαση στα βασικά: τροφή, ενέργεια και εργασία. Όταν οι αξιωματούχοι των ΗΠΑ βλέπουν τον πληθωρισμό να εκτινάσσεται στα ύψη, απώλειες θέσεων εργασίας και ελλείψεις στην Τεχεράνη, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο αποκλεισμός δύο εβδομάδων αποδίδει.
«Ο αποκλεισμός είναι ιδιοφυής, εντάξει;» δήλωσε ο Τραμπ την Τετάρτη. Και συνέχισε «Η οικονομία τους βρίσκεται σε πραγματική δυσχέρεια. Είναι μια νεκρή οικονομία». Ο Αμερικανός πρόεδρος είναι τόσο ικανοποιημένος με το σχέδιο που έχει προετοιμάσει τους συνεργάτες του για να διαρκέσει πολύ περισσότερο, σύμφωνα με το CNN.
Ο ναυτικός αποκλεισμός αποτελεί έναν τρόπο άσκησης πίεσης στο Ιράν χωρίς να διακινδυνεύονται αμερικανικές απώλειες με χερσαίες επιχειρήσεις ή με την επανάληψη των βομβαρδισμών, οι οποίοι ήταν αμείλικτοι αλλά ατελέσφοροι. Ένας άλλος λόγος είναι ότι επιδιώκει να αποκαταστήσει την επιρροή των ΗΠΑ στον οικονομικό πόλεμο, η οποία υπονομεύθηκε όταν το Ιράν προκάλεσε μια παγκόσμια κρίση κλείνοντας τα Στενά του Ορμούζ.
F-35 σταθμευμένο σε αεροπλανοφόρο
U.S. Central CommandΗ οικονομία των ΗΠΑ είναι κατά πολύ ισχυρότερη από εκείνη του Ιράν, οπότε δεν θα έπρεπε να υπάρχει καμία αμφιβολία. Από την άλλη πλευρά η επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατέστρεψε τον ιρανικό στρατό, αλλά δεν κατάφερε να εξασφαλίσει μια στρατηγική νίκη στον πόλεμο.
Τα δύο κρίσιμα ερωτήματα
Η αισιοδοξία του Τραμπ θα βρεθεί αντιμέτωπη με δύο ερωτήματα που θα καθορίσουν την τύχη της τελευταίας στρατηγικής του σε έναν πόλεμο που συχνά φαινόταν να στερείται λογικής ή τελικού στόχου.
Το πρώτο είναι πόσο καιρό ο Τραμπ, οι συνάδελφοί του Ρεπουμπλικάνοι και ο αμερικανικός λαός θα αντέξουν το αυξανόμενο κόστος του πολέμου, συμπεριλαμβανομένης της τιμής της βενζίνης που ξεπερνά τα 4 δολάρια και της πιθανής αύξησης του πληθωρισμού. Οι ψηφοφόροι που θα πάνε στις κάλπες στις ενδιάμεσες εκλογές τον Νοέμβρη είναι ήδη εξοργισμένοι με το υψηλό κόστος ζωής και την οικονομική πολιτική του Τραμπ.
Το δεύτερο ερώτημα είναι αν το σχέδιο βασίζεται σε ρεαλιστικές πληροφορίες σχετικά με τις συνθήκες στο Ιράν και σε ορθή λογική ως προς τον τρόπο με τον οποίο ενδέχεται να αντιδράσουν οι ηγέτες της χώρας. Υπάρχει, άλλωστε, μια μακρά και αμφίβολη τάση στην Ουάσιγκτον να εφαρμόζεται η αμερικανική λογική σε κοινωνίες της Μέσης Ανατολής που δεν αντιδρούν όπως περιμένουν οι πρόεδροι των ΗΠΑ.
Ο Αμερικανός πρόεδρος στοιχηματίζει ότι οι ηγέτες του Ιράν, σε μια ισλαμική θεοκρατία με ιστορικό να προκαλούν πόνο στον ίδιο τον λαό τους, θα αντιδράσουν αποκλειστικά με οικονομικά κίνητρα, όπως ίσως θα έκανε ο ίδιος αν βρισκόταν στη θέση τους.
Διαβάστε επίσης
