«Οι άπιστοι του 21ου αιώνα» : Γιατί οι άνθρωποι εξακολουθούν να απατούν;
Πού αρχίζει και πού τελειώνει η απιστία;
Snapshot
- Η απιστία αποτελεί σύνθετο φαινόμενο χωρίς σαφή όρια, που περιλαμβάνει σεξουαλική επαφή, συναισθηματική σχέση ή ακόμα και μόνο πρόθεση.
- Σύγχρονες έρευνες δείχνουν αύξηση της απιστίας μεταξύ γυναικών και νεότερων ατόμων, ενώ στους άνδρες πιθανώς μειώνεται, οδηγώντας σε σύγκλιση της σεξουαλικής συμπεριφοράς των δύο φύλων.
- Υπάρχουν τέσσερις μορφές απιστίας: διερευνητική, εκδικητική, περιστασιακή και χρόνια, που σχετίζονται με διαφορετικά κίνητρα και καταστάσεις ζωής.
- Η οικονομική και επαγγελματική αυτονομία διευκολύνει την απιστία, καθώς επιτρέπει μεγαλύτερη ανεξαρτησία και διαχείριση χρόνου.
- Οι γυναίκες συνδέουν την οικογένεια με τον έρωτα και συχνά εγκαταλείπουν τη σχέση μετά την απιστία, ενώ οι άνδρες διαχωρίζουν την οικογενειακή ζωή από την εξωσυζυγική σχέση.
Απιστία... Ένα διαχρονικό φαινόμενο που είναι εξαιρετικό δύσκολο να μελετηθεί και κυρίως να εντοπιστεί η «ρίζα του κακού».
Οι εξωσυζυγικές σχέσεις είναι παντού, στην καθημερινότητα, στην πολιτική, στη λογοτεχνία. Είναι εκείνο που τροφοδοτεί τη φαντασία, πληγώνει και προδίδει, αλλά που όλοι σχεδόν σκέφτονται στο πίσω μέρος του μυαλού τους.
Σε ένα πρόσφατο εκτενές δημοσίευμά της, η γαλλική εφημερίδα Le Monde εξετάζει τους λόγους για τους οποίους οι άνθρωποι εξακολουθούν να απατούν, σε μια εποχή μεγαλύτερης σεξουαλικής ελευθερίας, ευκολότερων διαζυγίων και νέων μορφών συντροφικών σχέσεων.
Πού αρχίζει και πού τελειώνει η απιστία;
Μία δύσκολη απάντηση, καθώς οι παράμετροι που περιλαμβάνει δεν έχουν σαφή εξήγηση. Μόνο σεξουαλική επαφή, συναισθηματική σχέση, ή ακόμα και πρόθεση;
Η Γαλλίδα κοινωνιολόγος Σαρλότ Λε Βαν, επισημαίνει ότι ορισμένες δημοσκοπήσεις συμπεριλαμβάνουν ακόμη και ανθρώπους που απλώς σκέφτηκαν να απατήσουν.
Μεγάλη γαλλική έρευνα του 2006 διαπίστωσε ότι το 15% των γυναικών και το 27% των ανδρών είχαν διατηρήσει ταυτόχρονα δύο σχέσεις, χωρίς όμως να διευκρινίζεται εάν οι σχέσεις αυτές ήταν μυστικές ή συναινετικές.
Οι πρώτες ενδείξεις νεότερων ερευνών δείχνουν ότι οι σεξουαλικές πρακτικές διαφοροποιούνται και ο αριθμός των συντρόφων αυξάνεται, ιδιαίτερα μεταξύ των γυναικών και των νεότερων ανθρώπων. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η απιστία μεταξύ των ανδρών πιθανόν έχει μειωθεί, ενώ μεταξύ των γυναικών παρουσιάζει μικρή αύξηση. Η μεταβολή αυτή συνδέεται με τη σταδιακή σύγκλιση της σεξουαλικής συμπεριφοράς των δύο φύλων.
Στην αρχαιότητα και μέχρι πρόσφατα, τουλάχιστον στον αναπτυγμένο κόσμο, η μοιχεία από την πλευρά της γυναίκας θεωρούνταν βαρύ αμάρτημα και τιμωρούνταν με διάφορους τρόπους από λιθοβολισμό, μαστίγωμα, εξευτελισμό, ακόμα και εγκλεισμό σε μοναστήρι. Αντίθετα, η ανδρική απιστία γινόταν συχνά ανεκτή. Σε ορισμένα μέρη του κόσμου, σκληρή τιμωρία εξακολουθεί να ισχύει για τις άπιστες γυναίκες.
Ωστόσο, ακόμα και στον σύγχρονο κόσμο το ιδανικό της συζυγικής πίστης εξακολουθεί να έχει βαρύτητα στις ανθρώπινες σχέσεις.
Οι τέσσερις μορφές απιστίας
Η πιθανότητα απιστίας συχνά έχει τον χρόνο της. Είναι αυξημένες οι πιθανότητες για τους άνδρες με τον ερχομό ενός παιδιού, που περιλαμβάνει και την περίοδο της εγκυμοσύνης, ενώ για τις γυναίκες, από την ηλικία των 40 ετών, οπότε μειώνονται οι οικογενειακές υποχρεώσεις τους.
Όπως εξηγεί η ειδικός, υπάρχουν 4 είδη απιστίας.
Η διερευνητική απιστία, κυρίως μεταξύ των νέων που πειραματίζονται. Η εκδικητική, που χρησιμοποιείται για αντίποινα. Η περιστασιακή απιστία, συνήθως λόγω ρουτίνας ή μιας ευκαιριακής κατάστασης, αλλά και η χρόνια απιστία, που αφορά σε εκείνους που αναζητούν διαρκώς κάτι καινούριο, είτε λόγω επιβεβαίωσης, είτε λόγω κατάκτησης.
Ευκολότερη για τους οικονομικά «άνετους».
Συνήθως άνθρωποι με μεγαλύτερη επαγγελματική και οικονομική αυτονομία μπορούν ευκολότερα να διαχειριστούν το πρόγραμμά τους, να ταξιδεύουν ή να ξεφεύγουν από τον έλεγχο του οικογενειακού και εργασιακού περιβάλλοντος. Αντίθετα, στις οικονομικά ασθενέστερες κοινωνικές ομάδες, η έλλειψη αυτονομίας περιορίζει αυτές τις δυνατότητες.
Γιατί οι γυναίκες «φεύγουν» συχνότερα από την επίσημη σχέση
Οι άνδρες στην πλειονότητά τους, διαχωρίζουν την οικογένεια και την καθημερινότητά τους από τη συναισθηματική ή σεξουαλική ζωή της εξωσυζυγικής σχέσης, σύμφωνα με την κοινωνιολόγο Μαρί-Καρμέν Γκαρσία.
Η διαφορά των γυναικών είναι ότι συνδέουν την οικογένεια, τη συντροφικότητα και τον έρωτα. Αυτό μπορεί να εξηγεί γιατί, μετά την αποκάλυψη μιας παράλληλης σχέσης, περισσότερες γυναίκες καταλήγουν να εγκαταλείπουν τον επίσημο σύντροφό τους.
Οι νεότερες γενιές επιχειρούν να επαναπροσδιορίσουν τα όρια της συντροφικότητας μέσα από ανοιχτές σχέσεις και την πολυσυντροφικότητα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι ερωτικές επαφές με τρίτους δεν θεωρούνται απιστία, εφόσον υπάρχει προηγούμενη γνώση και συναίνεση όλων των εμπλεκομένων.
Οι συγκεκριμένες μορφές σχέσεων, όμως, εξακολουθούν να εμφανίζονται συχνότερα σε μορφωμένα και κοινωνικοοικονομικά προνομιούχα περιβάλλοντα. Παρά τη μεγαλύτερη δημόσια συζήτηση, η απιστία εξακολουθεί να αποτελεί ισχυρό κοινωνικό ταμπού — ακόμη και μεταξύ νέων ανθρώπων.
