Η «κρουαζιέρα χωρίς τέλος» έγινε εφιάλτης: Πλήρωσαν μια περιουσία και τους άφησαν στην Καμπότζη
Το όνειρο μιας ζωής στη θάλασσα κατέληξε σε οικονομικό αδιέξοδο για εκατοντάδες επιβάτες του κρουαζιερόπλοιου Odyssey
Snapshot
- Περισσότεροι από 200 επιβάτες του κρουαζιερόπλοιου Odyssey βρέθηκαν στην Καμπότζη, αφού η εταιρεία διέκοψε αιφνιδιαστικά τη λειτουργία του λόγω οικονομικών προβλημάτων.
- Οι επιβάτες είχαν επενδύσει σημαντικά ποσά, πουλώντας περιουσίες και πληρώνοντας υψηλά μηνιαία τέλη για να ζήσουν μόνιμα στο πλοίο, το οποίο όμως παρουσίασε οικονομική κατάρρευση.
- Η διαχειρίστρια εταιρεία απέδωσε τα προβλήματα στην αύξηση των τιμών των καυσίμων, που εκτόξευσε τα λειτουργικά κόστη και οδήγησε την εταιρεία σε πτωχευτική διαδικασία.
- Μέλη πληρώματος δεν είχαν πληρωθεί, με τους επιβάτες να συγκεντρώνουν χρήματα για να τους βοηθήσουν προσωρινά.
- Οι πρώην κάτοικοι του Odyssey αντιμετωπίζουν αβεβαιότητα για το μέλλον τους και τις οικονομίες που επένδυσαν, ενώ η εταιρεία δεν προσέφερε οικονομική στήριξη για τη διαμονή τους μετά την αποβίβασή τους.
Είχαν πουλήσει τα σπίτια τους, είχαν επενδύσει τις οικονομίες μιας ολόκληρης ζωής και είχαν αποχαιρετήσει την καθημερινότητα στη στεριά για να ζήσουν ένα όνειρο: να ταξιδεύουν ασταμάτητα σε ολόκληρο τον κόσμο, με μόνιμη κατοικία ένα κρουαζιερόπλοιο.
Όμως η πολυδιαφημισμένη «κρουαζιέρα χωρίς τέλος» μετατράπηκε σε έναν εφιάλτη για περισσότερους από 200 επιβάτες, οι οποίοι βρέθηκαν ξαφνικά στην Καμπότζη, χωρίς να γνωρίζουν πότε ή αν θα μπορούσαν να επιστρέψουν στα πλωτά σπίτια τους.
Το κρουαζιερόπλοιο Villa Vie Odyssey, μήκους περίπου 200 μέτρων, είχε ξεκινήσει τον Οκτώβριο του 2024 από τη Βόρεια Ιρλανδία, προσφέροντας ένα διαφορετικό μοντέλο ζωής. Οι επιβάτες μπορούσαν να αγοράσουν ή να νοικιάσουν καμπίνες και να ζουν μόνιμα εν πλω, ταξιδεύοντας από χώρα σε χώρα.
Δύο χρόνια αργότερα, το όνειρο βυθίστηκε στα οικονομικά προβλήματα της διαχειρίστριας εταιρείας.
Στις 27 Οκτωβρίου 2026, οι επιβάτες ενημερώθηκαν ότι έπρεπε να εγκαταλείψουν το πλοίο μέσα σε λίγες ώρες, ενώ αυτό βρισκόταν αγκυροβολημένο στο λιμάνι Σιχανούκβιλ της Καμπότζης. Στο Odyssey επέβαιναν 203 επιβάτες και 156 μέλη πληρώματος.
Από τη ζωή των ονείρων στις συνεχείς εκκλήσεις για χρήματα
Τα προβλήματα, σύμφωνα με μαρτυρίες επιβατών, είχαν αρχίσει να γίνονται αισθητά αρκετούς μήνες πριν από την αιφνιδιαστική διακοπή της κρουαζιέρας.
Η Λιν Μοντόγια, η οποία ταξίδευε μαζί με τον σύζυγό της Πολ, περιέγραψε ότι οι επιβάτες δέχονταν επανειλημμένα αιτήματα για επιπλέον οικονομικές συνεισφορές.
Όπως υποστήριξε, κάθε δύο έως τέσσερις εβδομάδες η εταιρεία ζητούσε χρήματα για καύσιμα και άλλες λειτουργικές ανάγκες, δημιουργώντας ολοένα μεγαλύτερη ανησυχία για το μέλλον του ταξιδιού.
Η ίδια απέδωσε την επιδείνωση της κατάστασης σε προβλήματα διαχείρισης, τονίζοντας ότι, παρά τις ελπίδες των επιβατών πως θα βρισκόταν λύση, τα οικονομικά προβλήματα συνεχώς μεγάλωναν.
Ανάλογη ήταν η μαρτυρία της 62χρονης Μπάρμπαρα Φίγκελ, πρώην εργαζόμενης στα Ηνωμένα Έθνη, η οποία επιβιβάστηκε στο Odyssey μαζί με τον σύζυγό της τον Δεκέμβριο του 2024.
Η γυναίκα είχε πραγματοποιήσει περίπου 70 κρουαζιέρες και θεωρούσε τη ζωή στο πλοίο ιδανική για τα χρόνια της συνταξιοδότησής της.
Ωστόσο, όπως ανέφερε, τους τελευταίους τέσσερις μήνες είχε καταλάβει ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, καθώς οι οικονομικές απαιτήσεις προς τους επιβάτες αυξάνονταν.
«Πόσα χρήματα μπορείς να δώσεις για να σώσεις ένα πλοίο που βυθίζεται;», αναρωτήθηκε, περιγράφοντας το οικονομικό αδιέξοδο.
Παρά την απογοήτευσή της, η ίδια δεν θεωρεί ότι εξαπατήθηκε, υποστηρίζοντας πως η εμπειρία της ζωής εν πλω υπήρξε ξεχωριστή, αλλά η εταιρεία υποτίμησε τα πραγματικά λειτουργικά έξοδα.
Επιβάτες συγκέντρωναν χρήματα για απλήρωτους ναυτικούς
Οι μαρτυρίες περιγράφουν και ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό σκηνικό στο εσωτερικό του πλοίου.
Σύμφωνα με τον επιβάτη και blogger Ράντι Κάσινγχαμ, η καθυστέρηση καταβολής μισθών σε μέλη του πληρώματος είχε γίνει γνωστή στους επιβάτες.
Μάλιστα, ορισμένοι από τους μόνιμους κατοίκους του πλοίου ανέλαβαν πρωτοβουλία να συγκεντρώσουν μετρητά προκειμένου να βοηθήσουν τους εργαζομένους.
Όπως περιέγραψε, επιβάτες κάθονταν έξω από το εστιατόριο του πλοίου κατά τη διάρκεια των γευμάτων, συγκεντρώνοντας δωρεές. Τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν επέτρεψαν να δοθούν 100 δολάρια σε κάθε μέλος του πληρώματος που δεν ανήκε στους αξιωματικούς.
Η κατάσταση αυτή ενίσχυσε τους φόβους ότι το οικονομικό μοντέλο της κρουαζιέρας είχε αρχίσει να καταρρέει.
Από τις πολυτελείς καμπίνες στην αβεβαιότηταΗ ζωή στο Odyssey είχε παρουσιαστεί ως μια εναλλακτική μορφή συνταξιοδότησης, συνδυάζοντας τη μόνιμη κατοικία με την εξερεύνηση του κόσμου.
Το πλοίο διέθετε εστιατόρια, χώρους αναψυχής, υπηρεσίες υγείας και καμπίνες που λειτουργούσαν ως ιδιωτικά διαμερίσματα. Οι τιμές αγοράς μπορούσαν να ξεπεράσουν τις 400.000 δολάρια, ενώ οι κάτοικοι κατέβαλλαν και μηνιαία τέλη συντήρησης.
Η Λανέτ Κέινεν και ο Γιόχαν Μπόντιν, αμφότεροι 56 ετών, είχαν πουλήσει μια επιχείρηση για να χρηματοδοτήσουν την αγορά καμπίνας αξίας 100.000 δολαρίων. Επιπλέον, πλήρωναν περίπου 3.500 δολάρια τον μήνα.
Για δύο χρόνια είχαν δημιουργήσει μια καινούργια ζωή, με φίλους, καθημερινές συνήθειες και επαγγελματική δραστηριότητα εν πλω.
Όταν έμαθαν ότι έπρεπε να φύγουν, ένιωσαν πως έχαναν όχι απλώς το ταξίδι τους, αλλά το ίδιο τους το σπίτι.
Παρότι η εταιρεία διευκόλυνε τη μεταφορά αποσκευών και τη μετακίνηση από το λιμάνι, το ζευγάρι ανέφερε ότι δεν του προσφέρθηκε οικονομική κάλυψη για τη διαμονή σε ξενοδοχείο.
Οι δύο τους αποφάσισαν να μη συνεχίσουν τη ζωή στο Odyssey ακόμη κι αν ξανάρχιζαν τα δρομολόγια.
Η εταιρεία επικαλείται εκτόξευση του κόστους των καυσίμων
Η Villa Vie Residences αποδίδει την αναστολή των δραστηριοτήτων της στην αύξηση των τιμών των καυσίμων, μετά τον πόλεμο με το Ιράν και τις διαταραχές στις θαλάσσιες μεταφορές.
Σύμφωνα με την εταιρεία, το μηνιαίο κόστος καυσίμων ανά καμπίνα, που προηγουμένως υπολογιζόταν σε περίπου 1.800 δολάρια, εκτινάχθηκε σε 6.000 έως 8.000 δολάρια σε ορισμένες περιοχές της Ασίας.
Η διοίκηση υποστηρίζει ότι επιχείρησε να περιορίσει τις δαπάνες μειώνοντας την ταχύτητα του πλοίου και παρατείνοντας την παραμονή του στα λιμάνια, χωρίς όμως αποτέλεσμα.
Ο επικεφαλής της εταιρείας Μίκαελ Πέτερσον δήλωσε ότι τα συνολικά μηνιαία έξοδα αυξήθηκαν από περίπου 400.000 σε 2 εκατομμύρια δολάρια και πως η εταιρεία σχεδιάζει να προσφύγει σε διαδικασία πτωχευτικής προστασίας.
Το ταξίδι τελείωσε, αλλά τα ερωτήματα παραμένουνΣήμερα, οι πρώην κάτοικοι του Odyssey προσπαθούν να αποφασίσουν πού θα μείνουν, πώς θα καλύψουν τα έξοδά τους και τι θα απογίνουν τα ποσά που είχαν επενδύσει.
Ορισμένοι ελπίζουν ότι θα βρεθεί νέος επενδυτής ή ότι οι ίδιοι οι επιβάτες θα μπορέσουν να δημιουργήσουν ένα σχήμα διάσωσης του πλοίου. Άλλοι έχουν ήδη εγκαταλείψει οριστικά την ιδέα της μόνιμης ζωής στη θάλασσα.
Η τραγική ειρωνεία είναι ότι μια κρουαζιέρα που υποσχόταν στους ταξιδιώτες της πως δεν θα χρειαζόταν ποτέ να επιστρέψουν στη στεριά, κατέληξε να τους αφήσει χωρίς σταθερή κατοικία, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα τους.
Και για αρκετούς από αυτούς, το μεγαλύτερο ερώτημα δεν είναι πλέον ποιος θα είναι ο επόμενος προορισμός, αλλά αν θα καταφέρουν ποτέ να πάρουν πίσω τις οικονομίες που επένδυσαν στο όνειρό τους.
