Μεγάλη ανησυχία στην Ιαπωνία: Το ρήγμα που έδωσε το 2011 σεισμό 9,1 Ρίχτερ μάζεψε ξανά ενέργεια
Η έρευνα, με επικεφαλής τον Φουμιάκι Τομίτα, βασίστηκε σε δεδομένα 14 ετών από μετρήσεις στον πυθμένα του ωκεανού
Snapshot
- Το ρήγμα κάτω από την τάφρο της Ιαπωνίας δείχνει μείωση της τεκτονικής κίνησης και επιστροφή σε «κλειδωμένη» κατάσταση, παρόμοια με πριν το σεισμό του 2011.
- Η συσσώρευση σεισμικής ενέργειας στο ρήγμα αυξάνεται, δημιουργώντας πίεση στο υπέδαφος που αποτελεί προϋπόθεση για νέο σεισμό.
- Οι επιστήμονες δεν μπορούν να προβλέψουν πότε ή αν θα συμβεί νέος μεγάλος σεισμός στην περιοχή στο εγγύς μέλλον.
- Η συνεχής παρακολούθηση των υποθαλάσσιων ρηγμάτων είναι κρίσιμη για την καλύτερη κατανόηση της σεισμικής δραστηριότητας και την προετοιμασία για ενδεχόμενα τσουνάμι.
- Ο σεισμός του 2011 προκάλεσε περίπου 20.000 θανάτους και αγνοούμενους και οδήγησε σε πυρηνική κρίση στη Φουκουσίμα Νταΐτσι λόγω προβλημάτων ψύξης στους αντιδραστήρες.
Δεκαπέντε χρόνια μετά τον καταστροφικό σεισμό και το τσουνάμι του 2011, το ρήγμα κάτω από την τάφρο της Ιαπωνίας φαίνεται να επανέρχεται σε μια κατάσταση που ευνοεί τη συσσώρευση σεισμικής ενέργειας.
Νέα επιστημονική μελέτη στο περιοδικό Science αποκαλύπτει σημαντική μείωση της τεκτονικής κίνησης στην περιοχή, γεγονός που εγείρει ερωτήματα για τη σεισμική συμπεριφορά του ρήγματος, χωρίς όμως να αποτελεί άμεση πρόβλεψη για νέο σεισμό.
Η έρευνα, με επικεφαλής τον Φουμιάκι Τομίτα, βασίστηκε σε δεδομένα 14 ετών από μετρήσεις στον πυθμένα του ωκεανού, τα οποία συνδυάστηκαν με στοιχεία από σεισμολογικούς σταθμούς στην ξηρά και υπολογιστικά μοντέλα.
Τα ευρήματα δείχνουν ότι η αργή μετακίνηση των τεκτονικών πλακών κατά μήκος του ρήγματος, που συνέχισε μετά τον σεισμό του 2011, έχει σχεδόν σταματήσει, επαναφέροντας το ρήγμα σε μια «κλειδωμένη» κατάσταση παρόμοια με εκείνη πριν από την καταστροφή.
Τι σημαίνει η συσσώρευση ενέργειας για τον σεισμό στην Ιαπωνία
Η «κλειδωμένη» επαφή μεταξύ της πλάκας του Ειρηνικού και της υπερκείμενης τεκτονικής πλάκας εμποδίζει την ελεύθερη ολίσθηση, με αποτέλεσμα να συγκεντρώνεται πίεση στο υπέδαφος.
Αυτή η συσσώρευση ενέργειας αποτελεί προϋπόθεση για την εκδήλωση σεισμού, ωστόσο οι επιστήμονες δεν μπορούν να προβλέψουν πότε ή αν θα συμβεί ένας νέος μεγάλος σεισμός στην περιοχή στο εγγύς μέλλον.
Τα νέα δεδομένα επισημαίνουν ότι τα ιστορικά διαστήματα μεταξύ των σεισμών δεν είναι επαρκή για ακριβείς προβλέψεις, καθώς η συμπεριφορά των ρηγμάτων μπορεί να μεταβάλλεται και η συσσώρευση ενέργειας να μην ακολουθεί σταθερό ρυθμό.
Για το λόγο αυτό, οι ερευνητές τονίζουν τη σπουδαιότητα της συνεχούς παρακολούθησης των υποθαλάσσιων ρηγμάτων, ώστε να βελτιωθεί η κατανόηση των μεταβολών και η προετοιμασία για ενδεχόμενα σεισμικά γεγονότα και τσουνάμι.
Η συγκεκριμένη περιοχή σχετίζεται με τον ισχυρό σεισμό μεγέθους 9,0 Ρίχτερ που σημειώθηκε στις 11 Μαρτίου 2011, στα βορειοανατολικά της Ιαπωνίας. Η δόνηση προκάλεσε ένα τεράστιο τσουνάμι, το οποίο έπληξε τις παράκτιες περιοχές και προκάλεσε περίπου 20.000 θανάτους και αγνοούμενους.
Επιπλέον, η καταστροφή οδήγησε στην πυρηνική κρίση στη Φουκουσίμα Νταΐτσι, όπου τα τσουνάμι προκάλεσαν σοβαρά προβλήματα στα συστήματα ψύξης των αντιδραστήρων.