Ποιος Θεός θα βάλει το χέρι του;

Όσο θυμάμαι τον εαυτό μου όταν υπήρχε στον αέρα η αίσθηση ενός καυγά συνήθως συνοδευόταν με τη φράση «θα γίνουμε Μέση Ανατολή». Τα χρόνια πέρασαν και η Μέση Ανατολή παραμένει η πιο… πολεμοχαρής ζώνη στον πλανήτη. Έχουμε φτάσει πια 2026 μ.Χ. και κάτω εκεί παίζει… πόλεμο όλος ο πλανήτης.

Από τον Τραμπ και τον Νετανιάχου, που συνεχίζουν το μεγαλύτερο ξεκαθάρισμα μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μέχρι τους θρησκόληπτους Ιρανούς που στο όνομα του Θεού τους απειλούν να καταστρέψουν τα πάντα. Η ουσία είναι βέβαια μία: Τα πετρέλαια. Και θα είναι. Όλα τ’άλλα είναι προσχηματικά ενώ δεν θα έπρεπε. Δηλαδή, τα μαρτύρια που περνούν οι γυναίκες στο Ιράν θα έπρεπε να είχαν τελειώσει εδώ και καιρό με παρεμβάσεις των φορέων που έχουν υπό την επίβλεψη τους το πώς περνάνε οι άνθρωποι σε διάφορα μέρη του πλανήτη.

Θεσμοί που όσο τα χρόνια περνούν τόσο μετατρέπονται σε κούφιες λέξεις. Γιατί; Διότι αυτοί που έχουν τις τύχες μας στα χέρια τους, λίγο νοιάζονται για τις γυναίκες του Ιράν, τα παιδιά της Παλαιστίνης κοκ. Για την ακρίβεια στα παλιά τους τα παπούτσια… Αφήγημα ψάχνουν για την Κοινή Γνώμη. Όχι ότι αν δεν βρουν δεν θα κάνουν τα αίσχη τους. Απλά κουβέντα να γίνεται.

Η διαφορά της Παλαιστίνης με το Ιράν είναι το οπλοστάσιο που έχουν οι Ιρανοί. Και ότι μπορούν να απαντήσουν. Κι αυτό δεν είναι απλό. Ο πλανήτης είναι αυτή την στιγμή σε μεγάλο κίνδυνο. Γιατί ο φανατισμός δεν είναι ποτέ καλός σύμβουλος. Πολλώ δε μάλλον αν θεωρείς ότι αμύνεσαι. Και οι Ιρανοί έτσι νιώθουν. Ο Θεός λοιπόν να βάλει το χέρι του… Ποιος Θεός όμως ; Ο δικός μας ή των άλλων; Θα δούμε…

Διαβάστε επίσης