Ρίτσαρντ Γκιρ: Πώς γεννήθηκε ο αστικός μύθος με το «τρωκτικό» που δεν ξεχάστηκε ποτέ
Η φήμη που ξεκίνησε τη δεκαετία του ’80, έφτασε μέχρι τους «Simpsons» συνεχίζει να ανακυκλώνεται
Snapshot
- Η φήμη ότι ο Ρίτσαρντ Γκιρ νοσηλεύτηκε για αφαίρεση τρωκτικού από το ορθό του είναι αβάσιμη και δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ.
- Το podcast «Gerbil» εξετάζει την επιβίωση και εξάπλωση αυτής της παράλογης φήμης για σχεδόν 40 χρόνια, όχι την αλήθεια της.
- Η φήμη ξεκίνησε πιθανώς από τοπικό κουτσομπολιό στο Πίτσμπουργκ και συνδέθηκε με τον παρουσιαστή Τζέρι Πενάκολι πριν μεταφερθεί στον Γκιρ.
- Η ιστορία χρησιμοποιήθηκε και σε πολιτικό πλαίσιο, ενώ αναφέρθηκε και σε δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές όπως οι «The Simpsons» και «South Park».
- Η φήμη αντικατοπτρίζει την σκοτεινή πλευρά της κουλτούρας του Χόλιγουντ και την τάση των ανθρώπων να αναπαράγουν παράλογες ιστορίες επί δεκαετίες.
Η επί σχεδόν 40 χρόνια φήμη που θέλει τον Ρίτσαρντ Γκιρ να έχει μεταφερθεί σε νοσοκομείο του Λος Άντζελες για την αφαίρεση ενός μικρού τρωκτικού από το ορθό του εξετάζεται σε ένα νέο podcast 12 επεισοδίων του Hollywood Reporter.
Η απίστευτη ιστορία, που δεν έχει ποτέ επιβεβαιωθεί από κανένα στοιχείο, εξαπλώθηκε διεθνώς πολύ πριν το διαδίκτυο γίνει μέρος της καθημερινότητας και, παρά την έλλειψη οποιασδήποτε απόδειξης, δεν έπαψε ποτέ να ανακυκλώνεται.
Το podcast «Gerbil», με παρουσιαστή τον Αμερικανό δημοσιογράφο και κριτικό Άλεν Σάλκιν, επιχειρεί να αναζητήσει όχι τόσο την απάντηση στο ερώτημα αν η ιστορία είναι αληθινή, αλλά το πώς και κυρίως το γιατί μια τόσο παράλογη φήμη κατάφερε να επιβιώσει για σχεδόν τέσσερις δεκαετίες.
Η ιστορία με το τρωκτικό
Σύμφωνα με τον αστικό μύθο, κάποια στιγμή τη δεκαετία του 1980, ο τότε 30άρης σταρ των ταινιών «American Gigolo» και «An Officer and a Gentleman» μεταφέρθηκε στο Cedars-Sinai Medical Center του Λος Άντζελες.
Ο λόγος, σύμφωνα με τη φήμη, ήταν ότι χρειάστηκε να αφαιρεθεί επειγόντως ένα μικρό τρωκτικό που είχε εγκλωβιστεί στο ορθό του.
Η ιστορία υποστήριζε ότι ο Γκιρ είχε τοποθετήσει το ζώο εκεί, αλλά το τρωκτικό παγιδεύτηκε και χρειάστηκε να επέμβουν διακριτικά γιατροί του Μπέβερλι Χιλς.
Ο Ρίτσαρντ Γκιρ
APΔεν υπάρχει, ωστόσο, κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι συνέβη ποτέ κάτι τέτοιο.
Ο ίδιος ο Γκιρ δεν έχει σχολιάσει δημόσια ευθέως τη φήμη και, σύμφωνα με το δημοσίευμα, πιστεύεται ότι θεωρεί πως ξεκίνησε ως κακόβουλη φάρσα εις βάρος του.
Ο ηθοποιός είχε αναφερθεί έμμεσα στη φήμη το 1991, σε συνέντευξή του στην Μπάρμπαρα Γουόλτερς, όταν η δημοσιογράφος του είπε ότι είχε γίνει στόχος μιας «εκστρατείας σπίλωσης»
«Αν είμαι αγελάδα και κάποιος πει ότι είμαι ζέβρα...»
«Οι άνθρωποι έχουν τα δικά τους κίνητρα για να κάνουν τρελά πράγματα και αυτό δεν έχει καμία σχέση με εμένα», είχε απαντήσει.
«Αν είμαι αγελάδα και κάποιος πει ότι είμαι ζέβρα, δεν με κάνει ζέβρα», είχε προσθέσει χαρακτηριστικά.
Από τον Ρίτσαρντ Γκιρ μέχρι τους «Simpsons»
Το μέγεθος της εξάπλωσης της φήμης είναι εντυπωσιακό. Ο Άλεν Σάλκιν συγκεντρώνει στο podcast αναφορές και αστεία που παραπέμπουν στην ιστορία, από stand-up κωμικούς της δεκαετίας του 1990 και late-night εκπομπές της δεκαετίας του 2010 μέχρι την αμερικανική εκδοχή του «Family Fortunes».
Η ιστορία έχει περάσει ακόμη από επεισόδια των «The Simpsons», «Family Guy» και «South Park», αλλά και από το «The Vicar of Dibley». Στην τελευταία περίπτωση, μάλιστα, το ζώο δεν ήταν gerbil αλλά χάμστερ, μέσα από την αφήγηση της Ντον Φρεντς στον ρόλο της Τζέραλντιν.
Η φήμη έφτασε ακόμη και στην αμερικανική πολιτική επικαιρότητα.
Τον Ιούλιο, μετά την κριτική του Γκιρ προς την κυβέρνηση Τραμπ για τις περικοπές στην Υπηρεσία Διεθνούς Ανάπτυξης των ΗΠΑ (USAID), ο διευθυντής επικοινωνίας του Λευκού Οίκου, Στιβ Τσουνγκ, του απάντησε μέσω Twitter:
«Συγγνώμη, δεν πρόκειται να ακούσω έναν τύπο που μπορεί να έχει βάλει ένα gerbil στον πρωκτό του».
Ο δημοσιογράφος που βρέθηκε στο επίκεντρο
Το 1985, στο Πίτσμπουργκ της Πενσιλβάνια, το όνομα του τοπικού παρουσιαστή ειδήσεων Τζέρι Πενάκολι συνδέθηκε με την ιστορία.
Ο Σάλκιν υποστηρίζει ότι η συγκεκριμένη εκδοχή μπορεί να ξεκίνησε είτε από κάποιον ανταγωνιστή του στον ιδιαίτερα σκληρό χώρο της τοπικής τηλεόρασης είτε από έναν γιατρό.
Ορισμένοι από τους ανθρώπους που μιλούν στο podcast υποστηρίζουν ότι είχαν ακούσει τη συγκεκριμένη ιστορία ως κουτσομπολιό κατά τη διάρκεια νυχτερινών βαρδιών σε νοσοκομεία.
Παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχε καμία απόδειξη ότι ο Πενάκολι είχε εμπλακεί σε κάτι τέτοιο, η φήμη εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την πόλη.
Πώς έφτασε η ιστορία στον Ρίτσαρντ Γκιρ
Το πώς ακριβώς ο μύθος πέρασε από τον Τζέρι Πενάκολι στον Ρίτσαρντ Γκιρ και στη συνέχεια εξαπλώθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο αναμένεται να εξεταστεί στα επόμενα επεισόδια του podcast.
Μία από τις θεωρίες που έχει διατυπωθεί στο παρελθόν συνδέει τη φήμη με την έντονη κριτική του Γκιρ προς την Κίνα τη δεκαετία του 1990 για την αντιμετώπιση του Θιβέτ.
Η συγκεκριμένη θεωρία αντιμετωπίζει τη φήμη ως μια μορφή γεωπολιτικής και showbiz «επιχείρησης», με στόχο να πληγεί η εικόνα του σταρ ως γοητευτικού πρωταγωνιστή.
Τι αποκαλύπτει η φήμη για το Χόλιγουντ
Για τον Σάλκιν, ωστόσο, το πιο ενδιαφέρον ερώτημα δεν είναι αν ο Γκιρ έκανε ποτέ κάτι τέτοιο, αλλά γιατί τόσοι άνθρωποι συνέχισαν επί χρόνια να αναπαράγουν την ιστορία σαν να υπήρχε έστω και μια πιθανότητα να είναι αληθινή.
«Υπάρχει μια σκοτεινή πλευρά σε όσα συμβαίνουν στο Χόλιγουντ», λέει ένας από τους ανθρώπους που συμμετέχουν στο πρώτο επεισόδιο.
Η ιδέα ότι πίσω από τη λάμψη του Χόλιγουντ κρύβεται ένα «σκοτεινό υπόβαθρο» δεν είναι καινούργια. Οι αποκαλύψεις των τελευταίων ετών για τις πράξεις των Χάρβεϊ Γουάινστιν, Ρομάν Πολάνσκι και R. Kelly, οι οποίοι έχουν κατηγορηθεί για διαφορετικές μορφές σεξουαλικής κακοποίησης ή ανάρμοστης σεξουαλικής συμπεριφοράς, έχουν ενισχύσει την αντίληψη ότι οι πιο σκοτεινές ιστορίες της βιομηχανίας δεν είναι πάντα απλώς φαντασιώσεις.
Στην περίπτωση, όμως, του «Gerbilgate», φαίνεται πως λειτουργούν και άλλοι μηχανισμοί.
Θα μιλήσει τελικά ο ίδιος ο Γκιρ;
Το μεγάλο ερώτημα που παραμένει είναι αν ο ίδιος ο Ρίτσαρντ Γκιρ θα εμφανιστεί τελικά στο podcast και θα μιλήσει ανοιχτά για τη φήμη.
Μέχρι στιγμής δεν έχει συμβεί κάτι τέτοιο, ενώ απομένουν ακόμη δέκα εβδομαδιαία επεισόδια.
Ωστόσο, όπως σημειώνει το δημοσίευμα, δεν είναι εύκολο να φανταστεί κανείς τι θα είχε να κερδίσει ο Γκιρ από μια τέτοια εμφάνιση. Σε κάθε περίπτωση, η δική του άποψη ίσως να μην είναι καν το σημαντικότερο κομμάτι της ιστορίας.
Γιατί, όπως καταλήγει χαρακτηριστικά το δημοσίευμα, η ιστορία φαίνεται πως δεν αφορούσε ποτέ πραγματικά τον Ρίτσαρντ Γκιρ. Λέει πολύ περισσότερα για την κουλτούρα που, επί σχεδόν τέσσερις δεκαετίες, δεν κατάφερε να την αφήσει πίσω.
