Ρευστό πολιτικό σκηνικό – Όλοι στην τσίτα περιμένοντας τις δημοσκοπήσεις

Φούριες βλέπω, πολλές φούριες, παντού και για διαφορετικούς λόγους. Η επίσημη ανακοίνωση της ίδρυσης δύο νέων κομμάτων, εκτιμάται ότι θα μεταβάλει το περίπου παγιωμένο σκηνικό εξ ου και άπαντες… είναι στην τσίτα περιμένοντας τις πρώτες δημοσκοπήσεις.

Πρώτα απ’ όλα, στο κυβερνητικό στρατόπεδο, ο πρωθυπουργός με φόντο τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου εξαπέλυσε πυρά κατά του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού λέγοντας: «…εξαγγέλλονται νέα κόμματα, τα οποία όμως φαίνεται να επαναλαμβάνουν παλιές λογικές, με πρωτοεμφανιζόμενους ή επανεμφανιζόμενους πρωταγωνιστές, οι οποίοι φορούν ένα άλλο προσωπείο όταν είναι ήδη γνωστοί από τη δημόσια παρουσία τους, είτε στο άμεσο είτε στο απώτερο παρελθόν». Δηλαδή, μέθοδος απαξίωσης των δύο πολιτικών αρχηγών και του εγχειρήματός τους… από τα αποδυτήρια, πριν καν αρχίσει το «ματς». Και αυτό, σε συνδυασμό με τη συστηματική προσπάθεια της ΝΔ, να αποδομήσει το κεντρώο προφίλ του ΠΑΣΟΚ, μεταφέροντάς το προς τα αριστερά. Συγκεκριμένα, ο κ. Μητσοτάκης, ο οποίος στο παρελθόν είχε κατ’ επανάληψη χαρακτηρίσει την Χαριλάου Τρικούπη «ουρά του ΣΥΡΙΖΑ», επανήλθε στο θέμα με αφορμή την άρνηση της αξιωματικής αντιπολίτευσης να συναινέσει στην ανανέωση της θητείας του Γιάννη Στουρνάρα και έκανε λόγο για «θεσμικές -υποτίθεται- δυνάμεις (που) εμφανίζονται να χάνουν ολοένα και περισσότερο τη σοβαρότητα και την αξιοπιστία τους…»

Τη θεσμικότητα του πρωθυπουργού παρεμπιπτόντως, χρησιμοποίησε και ο Νίκος Ανδρουλάκης, θέτοντας ερωτήματα ως προς το αν υπηρετείται στην πράξη, όταν όπως δήλωσε «από τη μια προτείνει την καθιέρωση μιας εξαετούς θητείας για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αλλά από την άλλη ανανεώνει για άλλα έξι χρόνια τη θητεία του κεντρικού τραπεζίτη -σύνολο 18 χρόνια», γεγονός που καθιστά την Ελλάδα ευρωπαϊκή εξαίρεση. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ πάντως, εξακολουθεί να έχει ταυτόχρονα στραμμένο το βλέμμα του και προς την κατεύθυνση της Αμαλίας. Ήδη το κόμμα του στράφηκε κατά του συντάκτη του πολιτικού μανιφέστου του κ. Τσίπρα, καλώντας τον να απαντήσει αν «αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο, το νέο ιδιωτικό κόμμα Τσίπρα να συγκυβερνήσει με τη Νέα Δημοκρατία».

Φυσικά πρόκειται απλώς για τις πρώτες προειδοποιητικές βολές -όλοι κρατούν στάση αναμονής- αλλά μην έχετε αμφιβολία ότι η κατακόρυφη κλιμάκωση είναι προ των πυλών. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά:

Στο ΠΑΣΟΚ αντιλαμβάνονται ότι θα πρέπει να διαχειρισθούν ένα διαφοροποιημένο πολιτικό περιβάλλον, εξ ου και ο «διμέτωπος», αλλά εμφανίζονται πεπεισμένοι ότι θα είναι νικητές του αγώνα στα καρέ της κεντροαριστεράς, ακόμη κι αν -όπως λένε- σε πρώτη φάση καταγραφεί δημοσκοπική πίεση προς τη Χαριλάου Τρικούπη. Εκτιμούν, συγκεκριμένα, ότι είναι ότι οι θετικές εντυπώσεις από την ανακοίνωση της ίδρυσης του νέου κόμματος σταδιακά θα υποχωρήσουν, δεδομένου ότι το Σοσιαλιστικό Κίνημα συνιστά διαχρονικά πολύ ισχυρό brand.

Στο στρατηγείο της Αμαλίας, ο Αλέξης Τσίπρας σχεδιάζει σε πρώτη φάση, περίπου ως τον Σεπτέμβριο, να προωθήσει τα νέα πρόσωπα που στελεχώνουν το εγχείρημά του, γι’ αυτό άλλωστε και έχει ουσιαστικά «παγώσει» όλες τις συζητήσεις, κυρίως με βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς. Αυτό, εκ των πραγμάτων, τοποθετεί την Κουμουνδούρου, τους επόμενους μήνες τουλάχιστον, σε καθεστώς δύσκολα διαχειρίσιμης αμηχανίας, με δεδομένο μάλιστα, ότι δεν είναι λίγα τα στελέχη του χώρου που έχουν πάρει ήδη τις αποφάσεις τους. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι υπήρξε έντονος προβληματισμός για το αν οι βουλευτές του κόμματος θα ήταν θεμιτό να παραστούν στην εκδήλωση της επίσημης ανακοίνωσης ενός άλλους κόμματος. Για το δια ταύτα, ερρίφθη ο κύβος, όταν κορυφαίο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ που ρωτήθηκε σχετικά απάντησε: «Παιδιά, αυτά δεν γίνονται».

Ας περάσουμε, τώρα, στο κυβερνητικό στρατόπεδο, όπου η εντολή παραμένει σταθερή: Να κερδηθεί η προσεχής εκλογική αναμέτρηση στη βάση του διλήμματος «Μητσοτάκης ή χάος». Η πρωθυπουργική επισήμανση περί του ποιον θα εμπιστευόταν ο πολίτης, να συνομιλήσει με τους ξένους ηγέτες στις τρεις τα ξημερώματα -remake της σχεδόν ξεχασμένης διαφήμισης της Χίλαρι Κλίντον- δεν φαίνεται να είχε κάποια αξιοσημείωτη απήχηση. Και αυτό, γιατί νομίζω ότι το αφήγημα της σταθερότητας -προοπτικής πάσχει στη θεμελίωσή του, καθώς κοντράρεται με τη σκληρή καθημερινότητα. Η κοινή γνώμη στην πλειοψηφία της εξακολουθεί να κινείται σε λάθος ράγες. Γνωρίζει -ενδεικτικά αναφέρω- ότι η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων βρίσκεται (λόγω πληθωρισμού) στον πάτο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, «αγκαλιά» με τους πολίτες της Βουλγαρίας. Όπως επίσης, γνωρίζει ότι κατέχουμε και ένα ακόμη αρνητικό ρεκόρ: πάντα με όρους αγοραστικής δύναμης, έχουμε την υψηλότερη τιμή κιλοβατόρας στην Ευρώπη.

Κατά συνέπεια, μέχρι στιγμής το σχέδιο για επαναπροσέγγιση μέρους του ακροατηρίου του ’23 που αποστασιοποιήθηκε στις ευρωεκλογές, μάλλον δείχνει μετέωρο, την ώρα μάλιστα που παραμένουν ανοικτά τα ζητήματα του ΟΠΕΚΕΠΕ, των υποκλοπών αλλά και η τραγωδία των Τεμπών. Είναι γνωστό ότι οι πολίτες διατηρούν σταθερά την άποψη ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα ως προς το κράτος δικαίου (δημοσκοπικό εύρημα), ενώ το ίδιο ακριβώς ζήτημα εγείρεται και από το εσωτερικό της παράταξης. Μόλις πρόσφατα, ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής είπε μεταξύ πολλών άλλων, ότι χειραγωγείται η Δικαιοσύνη και παράλληλα αμφισβήτησε την ορθότητα της στρατηγικής των «ήρεμων νερών» στα ελληνοτουρκικά, από την οποία παρεμπιπτόντως αποστασιοποιήθηκε και ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας. Ας πάρουμε, επίσης, υπόψιν ότι το Μέγαρο Μαξίμου προβληματίζεται και από τις πιθανές ανακατατάξεις στη δεξιά πολυκατοικία, μετά την ανακοίνωση του κόμματος Καρυστιανού, κυρίως όμως ενόψει της δημιουργίας κόμματος Σαμαρά.

Τελευταίο αλλά όχι έλασσον, το στοίχημα της αντιπυρικής περιόδου που υπό τις παρούσες συνθήκες θα μπορούσε να καταστεί καταλύτης εξελίξεων. Για περισσότερα, πάντως, ραντεβού μετά τις επόμενες δημοσκοπήσεις…

Διαβάστε επίσης